หน้าหลัก / โรแมนติก / เล่ห์ร้ายพรางใจประธานทมิฬ / ตอนที่ 15 ลองรสชาติจูบครั้งแรก

แชร์

ตอนที่ 15 ลองรสชาติจูบครั้งแรก

ผู้เขียน: รตน.แก้วพลอยใส
last update วันที่เผยแพร่: 2026-08-20 22:53:31

พิมพ์ขวัญได้พยายามผลักร่างกายของภาคินออกจากตน ภาคินได้เห็นรูปร่างพิมพ์ขวัญที่กำลังนุ่งผ้าขนหนูสีขาว
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • เล่ห์ร้ายพรางใจประธานทมิฬ   ตอนที่ 53 ล้อมวงสังสรรค์

    บรรยากาศเริ่มมืดหลังจากพระอาทิตย์ได้ตกดินไปแล้ว ทุกคนได้ขึ้นจากการเล่นน้ำ เพื่อไปอาบน้ำและเปลี่ยนชุด เพื่อออกไปทานอาหารมื้อเย็นคุณสมเจตน์ได้สั่งหมูกระทะจากรีสอร์ทและอาหารมา 2-3 อย่าง และเบียร์ เพื่อมาร่วมกันรับประทานในมื้อเย็น ซึ่งทั้งหมดถูกจัดที่ลานกว้างของรีสอร์ท ที่จัดเตรียมให้กับลูกค้าไว้สังสรรค์กัน“คุณภาคินครับ อาหารถูกจัดเรียบร้อยแล้วครับ”“ขอบคุณมากครับ คุณสมเจตน์”“คุณพิมพ์เคยทานหมูกระทะไหมคะ”“พิมพ์ยอมรับเลยค่ะ ครั้งนี้ครั้งแรก”“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวสาสอนเอง”“มาครับ…ตาเหลิม มาทานหมูกระทะด้วยกัน”“ขอบคุณมากครับ…เจ้านาย”ทุกคนได้ลงมือกันย่างหมูลงบนกระทะ พิมพ์ขวัญได้สังเกตวิธีการทำของสา ก็พอทำได้และเริ่มรับประทาน ชิ้นเนื้อหมูที่ตัวเองลองย่างกับน้ำจิ้มสูตรของทางรีสอร์ท“อืม….อร่อยมากๆ เลยนะสา”“ฮ่า…ฮ่า…ฮ่า”ทุกคนหัวเราะชอบใจในความไร้เดียงสาและความบริสุทธิ์ของพิมพ์ขวัญ ที่ได้ลองทานหมูกระทะให้ครั้งแรก ซึ่งพิมพ์ขวัญได้ชอบและติดใจในหมูกระทะครั้งนี้มากๆ“อร่อยใช่ไหมคะ คุณพิมพ์”“ใช่ค่ะ ป้าอุ่น”ภาคินได้ช่วยพิมพ์ขวัญย่างหมูกระทะ และคีบหมูกระทะที่ช่วยย่างให้กับพิมพ์ขวัญด้วยความเอาใจใส

  • เล่ห์ร้ายพรางใจประธานทมิฬ   ตอนที่ 52 ขี่ช้างล่องแพ

    ในรุ่งเช้าของวันที่ทุกคนจะต้องเดินทางออกจากหมู่บ้าน นอแล ผู้ใหญ่อินถา และคำตองได้เดินออกมาส่งทุกคนยังรถกระบะ ที่กำลังเตรียมลงจากดอย“พ่อจ๊ะ แม่จ๊ะ สาต้องไปแล้วนะจ๊ะ พ่อกับแม่ดูแลสุขภาพกันดีๆ ด้วยนะจ๊ะ”“เอ็งไปเถอะนังสา ไม่ต้องเป็นห่วงพ่อกับแม่เอ็งหรอก ตั้งใจทำงานให้คุณภาคินเขาดีๆล่ะ”พ่อและแม่ สา ได้กอดสา เพื่อเป็นการร่ำลา ก่อนที่ทั้งหมดจะออกเดินทาง“ไม่ต้องเป็นห่วงสาหรอกจ้ะ ผู้ใหญ่สา มันเป็นเด็กดีและขยันมากๆ”“ฉันก็ฝากป้าอุ่นดูแลมันด้วยนะจ๊ะ”“ถ้าผู้ใหญ่มีอะไรให้ผมช่วยเหลือ ติดต่อผมได้ตลอดเลยนะครับ”“ขอบคุณ คุณภาคินมากๆ นะครับ”เมื่อรถยนต์ได้ค่อยแล่นออกไป สาได้มองกระจกหลังเพื่อมองพ่อและแม่ของตัวที่ยังคงยืนส่ง แล้วน้ำตาเริ่มคลอเบ้าด้วยความเป็นห่วงพ่อและแม่“สา ไม่ต้องร้องไห้ ถ้าว่างหรืออยากกลับมาเยี่ยมครอบครัวเมื่อไร บอกฉันได้นะ”นี่คือครั้งแรก ที่ภาคินได้ปลอบโยนสาด้วยความเป็นห่วง พิมพ์ขวัญได้หันไปยิ้มให้ภาคิน ที่เริ่มเข้าใจความรู้สึกของคนรอบข้างได้มากขึ้น จากคนที่เย็นชามาโดยตลอดเมื่อรถยนต์ได้ขับมายังจุดหมายด้านล่าง ซึ่งเป็นจุดฝากจอดรถตู้ของภาคิน ทุกคนก็ได้ย้ายไปนั่งรถตู้ และตาเหลิมไ

  • เล่ห์ร้ายพรางใจประธานทมิฬ   ตอนที่ 51 ออกไปเที่ยวไร่ชาและไร่สตรอว์เบอร์รี

    เมื่ออาหารได้ทำเสร็จคำตอง สา และป้าอุ่นได้ยกมาเสิร์ฟให้ทุกคนได้รับประทานอาหารร่วมกัน“คุณภาคินนอนหลับสบายไหมครับ”“นอนหลับสบายมากเลยครับ แถมบรรยากาศดีมากเลยนะครับ”“ปกติบ้านพักรับรองแขก เวลาที่แขกมาพักที่นี่ จะชอบมากเลยนะครับ เพราะได้เห็นวิวที่สวยงาม และเห็นหมอกได้ชัดเจนที่สุด”“คุณพิมพ์ค่ะ แม่สาได้เตรียมชุดชาวเขาให้คุณพิมพ์ด้วยนะคะ เอาไปใส่ไปถ่ายรูปตอนไปไร่ชา เวลาถ่ายรูปออกมาจะสวยมากๆ เลยนะคะ”“จริงเหรอสา พิมพ์อยากลองใส่มานานแล้ว”หลังจากที่ทานอาหารเช้าเสร็จ พิมพ์ขวัญได้กลับมาอาบน้ำ และสาได้นำชุดชาวเขา สีดำพร้อมเครื่องประดับเงินมาให้พิมพ์ขวัญได้สวมใส่ และได้ช่วยกันแต่งตัวให้พิมพ์ขวัญออกมาอย่างสวยงาม“คุณพิมพ์ แต่งชุดชาวเขาได้สวยงามมากๆ เลยนะคะ”“ขอบใจมากจ๊ะ…สา และน้าคำตองมากๆ ที่ช่วยกันแต่งตัวให้พิมพ์ และหาชุดน่ารักในพิมพ์ได้มีโอกาสได้สวมใส่”ภาคินได้ตามมาอาบน้ำ เพื่อที่จะพาพิมพ์ขวัญไปเที่ยวไร่ชา ได้เห็นพิมพ์ขวัญแต่งชุดชาวเขา ถึงกับยืนตะลึงในความงดงามพิมพ์ขวัญออกมารอภาคินที่บ้านผู้ใหญ่อินถา เพื่อเตรียมจะออกไปยังไร่ชา และมีเด็กในหมู่บ้านต่างพากันมาดูความงดงามของพิมพ์ขวัญในชุดชาวเขา“

  • เล่ห์ร้ายพรางใจประธานทมิฬ   ตอนที่ 50 สัมผัสวิถีชาวดอย

    “คุณพิมพ์ค่ะ คุณภาคินค่ะ”“จ๊ะสา…”“คุณพิมพ์ พ่อและแม่สาให้มาแจ้งว่าอาหารเย็นทำเสร็จแล้วค่ะ จึงมาเชิญคุณพิมพ์และคุณภาคินไปทานอาหารเย็นด้วยกัน”“เอ้า…แล้วป้าอุ่น คุณสมเจตน์ และตาเหลิมล่ะจ๊ะ”สักพักป้าอุ่นก็เดินมาพร้อมกับคุณสมเจตน์และตาเหลิม เพื่อเตรียมตัวไปร่วมรับประทานอาหารเย็นร่วมกัน“เอ้าแม่ของสา กลับมาแล้วเหรอจ๊ะ”“ใช่ค่ะ คุณพิมพ์”“ไป…เราไปทานข้าวกัน อย่าให้ผู้ใหญ่อินถา รอนานเลย”ภาคินได้เดินนำลงบันไดบ้านลงไป เพื่อเดินไปบ้านผู้ใหญ่ที่ไม่ห่างไกลกันมากนะบรรยากาศหมู่บ้านนอแล ช่วงเย็นเริ่มหนาวขึ้น ผู้ใหญ่บ้านเลยทำก่อกองไฟไว้ตรงกลางลานบ้าน และจัดสำรับอาหารไว้รอและนั่งรอบกองไฟ เพื่อทำให้ร่างกายได้อบอุ่น“สวัสดีครับ คุณน้าคำตอง ผมต้องรบกวนด้วยนะครับ”“ไม่ต้องเกรงใจน้าเลยนะคะ คุณภาคินและก็แขกของคุณภาคินด้วยนะคะ เรายินดีต้อนรับค่ะ”ทุกคนนั่งลงรับประทานอาหารด้วยกัน และอาหารค่ำนี้ก็เป็นเมนูพื้นบ้าน ที่ทำให้ทุกคนรับประทานร่วมกัน อาหารมื้อนี้ที่จัดเสิร์ฟแขกก็จะเป็น แกงแค และ ลาบหมูคั่ว ที่ทุกคนสามารถร่วมรับประทานอาหารร่วมกันได้ลองชิม“ผมชอบบรรยากาศบ้านผู้ใหญ่นะครับ เงียบสงบแม้จะใกล้ฝรั่งพม่า”

  • เล่ห์ร้ายพรางใจประธานทมิฬ   ตอนที่ 49 ไปเที่ยวบ้าน..สากัน

    พระอาทิตย์ได้ขึ้นพ้นขอบฟ้าสู่วันใหม่แล้ว ภาคินได้ถ่ายรูปทุกคนที่มาร่วมชมพระอาทิตย์ขึ้นต้อนรับวันใหม่เพื่อเป็นที่ระลึก โดยได้ใช้ขาตั้งกล้องถ่ายรูปและตั้งเวลาเพื่อทำการถ่ายภาพนิ่ง ซึ่งมีป้าอุ่น สา คุณสมเจตน์ ตาเหลิม พิมพ์ขวัญและปิดท้ายด้วยภาคินภาคินได้จูงมือประคองพิมพ์ขวัญเดินกลับไปยังเต็นท์ โดยมีป้าอุ่น สา คุณสมเจตน์และตาเหลิมได้เดินตามกลับมา เพื่อช่วยกันทำอาหารเช้าเพื่อรับประทาน ซึ่งวันนี้พิมพ์ขวัญได้ทำเมนูข้าวต้มไก่ฉีกให้ทุกคนรับประทาน และเพิ่มไข่ลวกให้ภาคินในช่วงเช้า“เอ๊ะวันนี้คุณเล็กต้องทานไข่ลวก 2 ฟองเลยเหรอคะ”“ฮ่า...ฮ่า ป้าอุ่นก็..เล็กต้องบำรุงร่างกายหน่อยช่วงนี้”“วันนี้ข้าวต้มน่าทานมากเลยครับ”“งั้นถ้าไม่อิ่ม คุณสมเจตน์สามารถเติมได้เลยนะคะ เดี๋ยวพิมพ์ตักให้”“แน่นอน ฝีมือคุณพิมพ์ทำ ต้องอร่อยอยู่แล้ว”หลังจากที่ทานอาหารร่วมกันเสร็จแล้ว พิมพ์ขวัญ ป้าอุ่น และสา ต่างพากันนำอุปกรณ์ไปช่วยกันล้างทำความสะอาด และเตรียมชุดมาอาบน้ำแต่งตัวกัน ส่วนภาคิน คุณสมเจตน์ และตาเหลิมช่วยกันเก็บเต็นท์ที่กางไว้ไปขึ้นรถกระบะ แล้วจึงผลัดกันอาบน้ำ เพราะเตรียมตัวที่จะลงดอยเมื่อทั้งหมดมารวมกันที่รถกระบ

  • เล่ห์ร้ายพรางใจประธานทมิฬ   ตอนที่ 48 อบอุ่นใจในอ้อมกอดของกันและกัน

    “นี่ป้าเลี้ยงคุณเล็ก ตั้งแต่คุณผู้หญิงเสีย คุณเล็กก็ไม่ค่อยสนใจใครเท่าไร การมีคุณพิมพ์เข้ามาทำให้คุณเล็กของป้าเปลี่ยนไป”“เอ้าป้าอุ่น กลายเป็นเม้าท์เรื่องผมได้ซะงั้น ฮ่า ฮ่า ฮ่า”“ก็จริงนี่ค่ะ คุณเล็กออกจากเย็นชา เงียบๆ”“แล้วคุณสมเจตน์มาทำงานกับคุณภาคินได้ยังไงคะ”“ผมมาทำงานกับคุณภาคิน เพราะคุณภาคินได้ช่วยชีวิตผมไว้จากโจรนะครับ ตอนนั้นผมก็ทำธุรกิจส่วนตัวแบบเล็กๆ แต่พอธุรกิจผมล้ม ผมก็ต้องออกไปค้าขายต่างจังหวัด และเดินทางมาทำงานให้ท่านประธานเกียรติศักดิ์ซึ่งเป็นคุณพ่อของคุณภาคิน ระหว่างทางไปกลับเชียงใหม่และแม่ริมตอนนั้น ยังมีโจรอยู่มาก ผมถูกโจรทำร้ายตอนรถยนต์ผมเสีย เพื่อที่จะชิงรถยนต์ผมไปขายฝั่งพม่า คุณภาคินขับรถยนต์มาเจอก็ได้ยิงต่อสู้กับโจร เพื่อช่วยผมไว้ครับ”“และหลังจากนั้นคุณภาคินก็ได้ขอให้ผมมาช่วยงานคุณภาคินมาโดยตลอด”“ผมเห็นคุณสมเจตน์ เป็นคนมีความสามารถด้วยแหละครับ เรื่องครั้งนั้นถ้าใครเดือดร้อน ผมสามารถช่วยได้ ผมก็ต้องช่วย”พิมพ์ขวัญนั่งนิ่งเพื่อฟังการสนทนา ทำให้พิมพ์ขวัญเข้าใจภาคินว่าจริงๆ แล้ว ภาคินเป็นคนดีคนหนึ่ง และมีความกล้าหาญและเป็นคนที่สามารถเสียสละช่วยเหลือผู้ได้ แม้แต่

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status