บทที่ 9

ชายหนุ่มสาวเท้าก้าวไปหยุดอยู่หน้าประตู ยกมือขึ้นเคาะลงบนบานไม้เนื้อแข็งสองสามครั้ง

"เสร็จหรือยังเอวา ฉันไม่มีเวลามานั่งรอเธอแต่งตัวทั้งคืนหรอกนะ" น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะห้วนจัดดังลอดช่องประตูเข้าไป

ไม่มีเสียงตอบรับจากคนด้านใน มีเพียงเสียงฝีเท้าแผ่วเบาที่ขยับเข้าใกล้ประตูมากขึ้นเรื่อยๆ ก่อนที่บานประตูจะถูกเปิดออกช้าๆ

วัชรวิชญ์ชะงักไปชั่วขณะ ลมหายใจสะดุดกึกเมื่อเห็นร่างบางที่ยืนอยู่ตรงหน้า อวิกาสวมชุดราตรีเข้ารูปสีน้ำเงินเข้มที่เขาเป็นคนสั่งให้ลูกน้องนำมาส่งเมื่อช่วงบ่าย เนื้อผ้าทิ้งตัวแนบไปกับส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกายอย่างสมบูรณ์แบบ ขับเน้นผิวขาวผ่องให้ดูโดดเด่นสะดุดตา เส้นผมยาวสลวยที่มักจะถูกรวบตึงหรือปล่อยตามธรรมชาติ บัดนี้ถูกเกล้าขึ้นเป็นมวยต่ำ เผยให้เห็นลำคอระหงและลาดไหล่เนียน ใบหน้าหวานถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโทนสีธรรมชาติ แต่กลับดึงดูดสายตาจนยากจะละทิ้ง

"ฉันเสร็จแล้วค่ะ" หญิงสาวเอ่ยเสียงเรียบ หลบสายตาคมกริบที่จ้องมองมาอย่างจาบจ้วง เธอรู้สึกอึดอัดกับชุดที่รัดรูปจนแทบจะหายใจไม่ออก แต่ก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธเมื่อมันคือคำสั่งของเขา

ชายหนุ่มกระแอมเบาๆ เพื่อเรียกสติของตัวเองกลับคืนมา เขาปรับสีหน้าให้กลับมาราบเรียบและเย็นชาตามเดิม แม้ในใจจะเกิดความรู้สึกวูบไหวอย่างควบคุมไม่ได้

"ก็แค่นี้" เขาปรายตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอีกครั้ง "เดินตามมาให้ทันล่ะ อย่ามัวแต่ชักช้า"

ร่างสูงใหญ่หมุนตัวเดินนำออกไปทางประตูหน้าห้อง อวิกาลอบถอนหายใจยาว มือบางกระชับกระเป๋าถือใบเล็กแน่น ก่อนจะก้าวเท้าเดินตามแผ่นหลังกว้างออกไป

ตลอดการเดินทางภายในห้องโดยสารของรถยนต์หรูเต็มไปด้วยความอึดอัด วัชรวิชญ์นั่งพิงพนักเบาะด้วยท่วงท่าสบายๆ สายตาทอดมองออกไปนอกหน้าต่าง ทว่ารังสีความกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวเขากลับทำให้คนที่นั่งอยู่ข้างๆ ต้องนั่งเกร็งไปทั้งตัว อวิกาไม่รู้เลยว่าจุดหมายปลายทางของค่ำคืนนี้คือที่ไหน เขาเพียงแค่สั่งให้เธอแต่งตัวให้สวยที่สุดและเตรียมตัวออกไปข้างนอกกับเขา

"จำเอาไว้ว่าคืนนี้เธออยู่ในฐานะอะไร" จู่ๆ เสียงทุ้มก็ทำลายความเงียบขึ้นมา ชายหนุ่มหันหน้ามามองหญิงสาวที่นั่งตัวแข็งทื่อ "รอยยิ้มจอมปลอมที่เธอถนัด งัดมันออกมาใช้ให้หมด ทำให้ทุกคนในงานเชื่อว่าเราสองคนรักกันปานจะกลืนกิน"

"คุณจะพาฉันไปไหนกันแน่คะ" เธอตัดสินใจถามออกไปในที่สุด

"งานเลี้ยงเปิดตัวโครงการใหม่ของบริษัทคู่แข่ง" เขาเหยียดริมฝีปากเป็นรอยยิ้มหยัน "และแน่นอนว่า แขกคนสำคัญของงานคืนนี้คือไอ้อนล ผัวตัวดีของเธอ"

หัวใจของอวิกากระตุกวูบ ชื่อของอดีตคนรักทำให้อารมณ์ของเธอดิ่งลงเหว เธอเพิ่งเข้าใจจุดประสงค์ที่แท้จริงของการจับแต่งตัวสวยงามในคืนนี้ วัชรวิชญ์ไม่ได้ต้องการพาเธอออกงานสังคม แต่เขาต้องการใช้เธอเป็นเครื่องมือเยาะเย้ยและประกาศชัยชนะเหนือศัตรูของเขาต่างหาก

"ฉันไม่อยากไป" เธอปฏิเสธเสียงแข็ง หันไปเผชิญหน้ากับดวงตาดุดัน "คุณจะแก้แค้นเขา จะทำลายเขา ก็เรื่องของคุณ ทำไมต้องลากฉันเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย ฉันบอกแล้วไงว่าฉันกับเขาจบกันแล้ว"

"จบกันแล้ว?" ชายหนุ่มแค่นหัวเราะ "เธอคิดว่าคำพูดพล่อยๆ ของเธอจะทำให้ฉันเชื่ออย่างนั้นหรือ ผู้หญิงที่ยอมเอาชื่อตัวเองไปค้ำประกันเงินหลายสิบล้านให้ผู้ชาย ไม่มีทางตัดใจได้ง่ายๆ หรอก... คืนนี้ฉันจะให้เธอได้เห็นธาตุแท้ของมัน ได้เห็นว่าไอ้คนที่เธอปกป้องนักหนา มันเสวยสุขอยู่บนความพินาศของคนอื่นยังไง"

"ฉันไม่ได้ปกป้องเขา!" เธอเถียงกลับ เสียงเริ่มสั่นเครือ "ฉันแค่ไม่อยากเป็นเครื่องมือของคุณ"

"เธอไม่มีสิทธิ์เลือก เอวา" มือหนาเอื้อมมาบีบปลายคางมน บังคับให้เธอสบตากับเขาตรงๆ แรงบีบไม่ได้มากจนเจ็บ แต่ก็หนักแน่นพอที่จะตอกย้ำอำนาจ "หน้าที่ของเธอคือทำตามที่ฉันสั่ง ยิ้มให้กล้อง ควงแขนฉัน และแสดงละครฉากใหญ่ให้สมจริง... ไม่อย่างนั้น เพื่อนของเธอที่ชื่อริชา อาจจะต้องหางานใหม่ในวันพรุ่งนี้"

คำขู่นั้นได้ผลชะงัด อวิกาเม้มริมฝีปากแน่นจนห้อเลือด ดวงตากลมโตสั่นระริกไปด้วยความโกรธแค้นและสิ้นหวัง เธอจำต้องกลืนก้อนสะอื้นลงคอและพยักหน้าช้าๆ ยอมจำนนต่อโชคชะตาที่ถูกผู้ชายตรงหน้าบงการ

รถยนต์หรูแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าโรงแรมระดับห้าดาวใจกลางเมือง แสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูปของนักข่าวสายธุรกิจสว่างวาบขึ้นทันทีที่ประตูรถถูกเปิดออก วัชรวิชญ์ก้าวลงจากรถด้วยท่วงท่าสง่างาม ก่อนจะยื่นมือมาตรงหน้าอวิกาที่กำลังลังเลอยู่ภายในรถ

สายตาคมกริบส่งสัญญาณกดดัน หญิงสาวสูดลมหายใจลึก วางมือบางลงบนฝ่ามือหนาและก้าวลงจากรถ ชายหนุ่มรวบตัวเธอเข้ามาแนบชิด วงแขนแกร่งโอบรอบเอวคอดไว้หลวมๆ แต่กลับมั่นคงจนเธอไม่สามารถขยับหนีได้

"ยิ้มสิ ภรรยาของผม" เขากระซิบชิดใบหู ริมฝีปากเฉียดผ่านแก้มเนียนจนคนถูกกระทำสะดุ้งเล็กน้อย

อวิกาฝืนฉีกยิ้มให้กล้องตามคำสั่ง พยายามทำตัวให้เป็นธรรมชาติที่สุด ท่ามกลางเสียงซุบซิบนินทาของแขกเหรื่อและนักข่าว ข่าวการแต่งงานสายฟ้าแลบของนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงผู้มีอดีตดำมืดกับนักออกแบบสาวโนเนมคงเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ไปทั่วทั้งวงการ