Share

บทที่ 17

last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-08 12:49:07

“ยังจะหมายความว่าอย่างไรได้อีกเล่า ก็เจ้าไม่ได้ซ่อน”

“แล้วข้าเก็บเอาไว้ที่ไหน”

“มอบออกไปแล้ว”

“อะไรนะ”

“เจ้ามอบให้เจ้างูเน่านั่นไปแล้วไม่ใช่หรือ”

เว่ยซวงอวี่หงุดหงิดจนแทบอยากจะกรีดร้องออกมาดังๆ นางพยายามงัดความอดทนอดกลั้นออกมาใช้จนสิ้น เมื่อลุกขึ้นยืนและก้าวออกมายังปากถ้ำนางใช้มืออุดปาก ก่อนจะส่งเสียงราวกับกรีดร้องออกมา

“เจ้าเป็นอะไรหรือ ทำอะไรอยู่ ดูน่าสนุกยิ่ง”

ได้ยินดังนั้นนางคล้ายได้ยินเสียงบางอย่างแตกหัก อ้อ เป็นนางกำมือจนนิ้วลั่นนั่นเอง...

“น่าสนุกมากหรือไม่”

นางกัดฟันกรอด แต่กระนั้นก็ไม่ได้ระบายความโกรธออกมา เพราะอย่างน้อยเขาก็ตอบคำถามของนางอย่างตรงไปตรงมา บอกทุกอย่างที่เขารู้ และท่าทีของเขาเองก็ไม่ใช่ท่าทีของคนที่กำลังโกหก

ตรงกันข้ามเฒ่าวิปลาสผู้นี้ กลับดูคล้ายกำลังสนอกสนใจและสนุกกับการเล่าเรื่องราวต่างๆ ที่นางเคยทำก่อนหน้านี้เป็นอย่างยิ่ง ‘เอาละ นอกจากเฒ่าวิปลาส ยังมีเจ้างูเน่าเพิ่มเข้ามาอีก’

“แล้วท่านพอจะรู้หรือไม่ว่าข้าจะพบเข้าได้อย่างไร เจ้างูเน่า ผู้นั้น”

“คงยาก” เฒ่าวิปลาสมีท่าทีลำบากใจ

“ทำไมเล่า”

“เขาไปแล้ว”

“ไปแล้ว? ไปไหน”

“ไม่รู้สิ เขามาๆ แล้วก็ ไปๆ เจ้ากับข้าเคยลองแอ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เว่ยซวงอวี่ หนึ่งรัก สองปรารถนา   บทที่ 24

    “ท่านยังพบกับเขาไม่ได้ อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้ ท่านยังคงเป็นไพ่ตายที่ข้าหลงเหลือไว้ ข้าต้องให้ท่านช่วยอีกมาก หากเรื่องนี่ลงเอยด้วยดีข้ารับปากจะสอนท่านทุกอย่าง จะพาท่านเล่นสนุกจนท่านเบื่อไปเลย”“ดี! ตกลงตามนี้!”แม้ตกลงกับเฒ่าวิปลาสไปเช่นนั้น เว่ยซวงอวี่กลับไม่รู้ว่านางจะทำได้หรือไม่ หลังจากส่งอีกฝ่ายกลับออกไป นางได้แต่นั่งเหม่อมองออกมานอกหน้าต่างทอดถอนลมหายใจกับตัวเองรุ่งเช้าวันต่อมาหยวนเฟิงหลิงยังคงมารับเว่ยซวงอวี่ตรงเวลา เมื่อขึ้นไปบนรถม้าหญิงสาวสวมหน้ากากสีขาว เช่นกันกับเฮยหลิงที่ยังคงสวมหน้ากากสีดำ ทั้งสองต่างคนต่างนั่งเงียบบนรถม้า ไม่มีใครชวนพูดคุยหรือพยายามรักษาบรรยากาศเช่นเมื่อก่อน“ยังคงพาเจ้าไปที่เกิดเหตุไม่ได้ มีคนสะกดรอยตาม”หยวนเฟิงหลิงกระซิบบอก ทั้งที่เขาเอาแต่นั่งพิงผนังรถม้า พร้อมกับทำท่าทางเหมือนอยากจะงีบหลับ“ท่านว่าพวกเขาสะกดรอยตามเราตั้งแต่วันนั้นหรือไม่”“คงเป็นเช่นนั้น”เมื่อได้คำตอบเว่ยซวงอวี่พลันนั่งเงียบไม่กล้าเอ่ยคำ กระทั่งรถม้าจอดลงด้านในสำนักศึกษาเค่อหลี่ หยวนเฟิงหลิงซึ่งเดินลงจากรถม้าไปก่อนรั้งรอเล็กน้อย เขากวาดสายตามองไปโดยรอบ จากนั้นก็สบตากับหญิงสาว“เจ้

  • เว่ยซวงอวี่ หนึ่งรัก สองปรารถนา   บทที่ 23

    “ใช่” หยวนเฟิงหลิงยังคงมีท่าทีนิ่งเฉย ในยามที่ตั้งใจในสิ่งที่หญิงสาวต้องการพูด“เช่นนั้นท่านบอกข้าได้หรือไม่ เมื่อก่อนข้ากับท่านสนิทสนมกันมากเลยหรือ ในเมื่อข้าได้ยินมาว่าท่านเป็นคนรักสันโดษ ทั้งยังไม่ใคร่จะให้ความสนิทสนมกับศิษย์เค่อหลี่คนใดมากเป็นพิเศษ อีกอย่าง…ข้าไม่รู้สึกคุ้นเคยกับท่านสักนิด”หญิงสาวเอ่ยจบก็เงยหน้าขึ้นสบตากับเขา ดวงตาของนางเรียบเฉย จนไม่อาจบอกได้ว่าในยามนี้นางกำลังคิดอะไรอยู่หยวนเฟิงหลิงยิ้มออกมาบางๆ “ดูเหมือนนี่จึงจะเป็นตัวเจ้าอย่างแท้จริงสินะ” เขาเอ่ยแม้จะประหลาดใจ แต่เว่ยซวงอวี่ยังคงพยายามรักษาสีหน้าเอาไว้ เนื่องจากรู้ว่าผู้เป็นศิษย์พี่กำลังพยายามคาดเดาว่านางกำลังคิดจะทำอะไรอยู่“ข้าจะไม่กลับไปที่เค่อหลี่อีกแล้ว” นางเอ่ยเสียงเรียบ “ไม่มีประโยชน์ที่จะกลับไป เพราะข้าตระหนักแล้วว่านั่นมิอาจช่วยให้ข้าคืนความทรงจำ”“กลัวหรือ” เขาเอ่ยถาม “กลัวว่าจะเกิดเรื่องเช่นเมื่อวาน กลัวว่าคนกลุ่มนั้นจะกลับมาตามไล่ล่าอีกครั้ง”นางชะงักก่อนจะพยักหน้าช้าๆ “ท่านว่าหากข้าไม่อาจคืนความทรงจำไปตลอดกาล พวกเขาจะรามือหรือไม่”“รู้หรือไม่ว่าคนเหล่านั้นเป็นใคร”นางส่ายหน้าอย่างจนใจ “บางทีหาก

  • เว่ยซวงอวี่ หนึ่งรัก สองปรารถนา   บทที่ 22

    หลิวเย่ากวงกลัดกลุ้มอยู่คนเดียว เขาลืมไปจนสิ้นว่าเมื่อครู่รับปากเฮยหลิงเอาไว้ว่าอย่างไร... เรือนดอกซิ่งเงียบงันจนแม้แต่เสียงลมพัดพลิ้วด้านนอก ยังทำให้คนที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงได้ยินเสียง เว่ยซวงอวี่เดินออกมาจากเรือนตรงไปหามารดาที่อยู่เรือนปีกตะวันออก วันนี้ตั้งใจจะอยู่เป็นเพื่อนมารดาให้มากหน่อย“อวี่เอ๋อร์ ไม่สบายไม่ใช่หรือ เจ้าออกมาทำไม”ไม่คาดมารดาของนางกลับกำลังเดินเข้ามายังเรือนดอกซิ่ง “ท่านแม่”“แม่ให้คนตุ๋นน้ำแกงให้เจ้า มาเถิดรีบกลับเข้าข้างใน เจ้าออกมาเดินตากลมเช่นนี้ใช้ได้ที่ไหนกัน”หญิงสาวเดินตามแรงฉุดของมารดาอย่างว่าง่าย ความจริงนางเพียงแค่ไม่อยากไปสำนักศึกษาเค่อหลี่ จึงบอกไปว่านางไม่ใคร่จะสบาย และที่ตั้งใจจะไปหามารดา ก็เพราะเกรงว่าศิษย์พี่ของนางจะแอบปีนกำแพงเข้ามากลางวันแสกๆ อย่างน้อยนางหวังว่านางอาจจะได้หลบอยู่ในเรือนมารดา เพื่อไม่ให้เขากล้าทำอะไรอุกอาจ“มาเร็วเข้ารีบดื่มตอนยังร้อนเถิด” เว่ยฮูหยินให้คนตักน้ำแกงใส่ถ้วย จากนั้นก็ป้อนให้เว่ยซวงอวี่ด้วยตัวเองแม้จะรู้สึกผิดแต่ในใจของหญิงสาวกลับรู้สึกอบอุ่น “ท่านแม่ดีต่อข้าที่สุดเลย” นางออดอ้อนมารดา ทั้งยังโผเข้าไปกอดด้วยความรัก

  • เว่ยซวงอวี่ หนึ่งรัก สองปรารถนา   บทที่ 21

    “แล้วอย่างไรต่อ”“ก็จะอย่างไรเล่าศิษย์พี่ใหญ่กลัวว่าเรื่องจะรู้ไปถึงอาจารย์จึงให้ศิษย์พี่กวงไปส่งแทน”“ว่าแต่เจ้าสืบรู้หรือไม่ศิษย์น้องอวี่ที่ว่าเป็นใครกันแน่ เหตุใดลึกลับยิ่งนัก”“นั่นสิ เมื่อก่อนข้าไม่เคยสนใจเพราะได้ยินว่าเขาเป็นเด็กกำพร้าที่อาจารย์เก็บมาอุปถัมภ์”“นั่นสิ หาไม่อาจารย์จะห้ามไม่ให้ถาม ทั้งยังปกปิดตัวตนไม่ยอมให้เขาออกมาด้านนอกหรือ”“จะว่าไปก็ไม่มีใครรู้ว่าศิษย์น้องอวี่เป็นใครมาจากไหนจริงๆ นั่นแหละ ข้ายังคิดว่าเขาเป็นศิษย์พี่ด้วยซ้ำ เพราะเห็นเขาเข้าไปเรียนกับศิษย์พี่กวง”ตอนนี้ทุกคนต่างก็เริ่มสนอกสนใจศิษย์น้องเฟยอวี่ขึ้นมา ทั้งที่เมื่อก่อนเพียงแค่คิดว่าเฟยอวี่เป็นเด็กกำพร้าที่อาจารย์เก็บมาเลี้ยงดู กระทั่งให้เข้ารับการศึกษาหยวนเฟิงหลิงหันไปมองยังต้นเสียง จากนั้นก็ก้าวเข้าไปด้วยท่าทีน่าหวั่นเกรง “ใครเป็นคนต้นเรื่อง” เขาเอ่ยถามเสียงเย็นเยียบจนแทบจะแช่แข็งผู้คนศิษย์น้องของเขาหลายคนยืนตัวแข็งทื่อ ก่อนจะชี้มือไปยังหอตำรา“หากให้ข้ารู้ว่าลับหลังข้ามีใครกล้าพูดเรื่องศิษย์น้องอวี่ หรือสงสัยตัวตนของเขากระทั่งตามสืบสาวขึ้นมาอีกละก็...”“ไม่มีขอรับ ไม่มีใครสงสัยเลย!!!”พวกเขาไหนเ

  • เว่ยซวงอวี่ หนึ่งรัก สองปรารถนา   บทที่ 20

    มองดูดวงตาแดงก่ำและใบหน้าที่นองไปด้วยน้ำตา ถ้อยคำตัดพ้ออย่างทุกข์ทนอัดอั้นนั้น มองอย่างไรก็หาใช่การเสแสร้ง ดังนั้นเขาจึงมีท่าทีละล้าละลังดิ้นรนอยู่นานในที่สุดนางก็ไร้เรี่ยวแรง ทั้งร้องไห้และขัดขืนท่อนแขนแกร่งที่บังคับให้นางอยู่นิ่งๆ “ข้าเหนื่อยแล้ว ไม่อยากคิดอะไรแล้ว”นางสะอื้นเสียงเบา ร่างยังคงสั่นเทิ้มจากการร้องไห้ แต่ถึงอย่างนั้นนางก็หยุดดิ้นรน ยอมให้เขาโอบนางเข้าอ้อมอก เนื่องจากเกรงว่านางจะลุกขึ้นมาทำร้ายตนเอง“หากไม่เชื่อข้าไยต้องถาม อยากทำอะไรก็ทำไปเถิด อยากได้ชีวิตข้าท่านก็เอาไปเถิด ข้าสูญเสียความทรงจำหรือไม่ ไม่สำคัญแล้ว ในเมื่อทุกคนต่างก็ตัดสินข้าไปแล้ว”นึกถึงสิ่งที่ชาวบ้านที่ตลาดต่างก็ซุบซิบนินทา สาวใช้และคนในคฤหาสน์ต่างก็มองนางแปลกๆ เสียงพูดคุยที่นางบังเอิญได้ยิน กระทั่งบางครั้งนางยังคล้อยตามหากนางเป็นคนอิจฉาริษยาพี่สาว กระทั่งก่อเรื่องเหล่านี้ทั้งหมดขึ้นจริง ตัวตนของนางในอดีตคงจะเป็นคนเลวร้ายมากกระมัง หาไม่แล้วพี่สาวของนางคงไม่ปล่อยให้เกิดเรื่องกับนางถึงเพียงนี้และที่สำคัญไปกว่านั้น หากแม้แต่บิดาเองรู้ทั้งรู้ว่ารถม้าของนางมีปัญหา แต่เขายังคงวิ่งเต้นปกปิดทุกอย่าง แม้แต่

  • เว่ยซวงอวี่ หนึ่งรัก สองปรารถนา   บทที่ 19

    ทันทีที่ลืมตาแล้วได้สบตาคมดุดัน เว่ยซวงอวี่กรีดร้องทั้งยังยกมือขึ้นผลักคนที่คร่อมร่างของนางออก แม้นางใช้สุดแรงเกิดแต่ถึงอย่างนั้นหากเขาไม่ยินยอม นางไหนเลยจะผลักหยวนเฟิงหลิงออกไปได้หญิงสาวลุกขึ้นนั่งก่อนถอยกรูดไปชนผนังด้านหลังเตียง นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่นางตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ นับจากคราแรกที่นางหมดสติตอนอยู่ที่เค่อหลี่“ศิษย์พี่ใหญ่”หญิงสาวกวาดสายตาไปรอบๆ ห้อง พยายามคาดเดาสิ่งที่เกิดขึ้น หลังจากที่เฒ่าวิปลาสพานางออกมาจากถ้ำบนเขา เมื่อยามที่ครุ่นคิด นางมองไปยังห้องและเตียงที่ไม่คุ้นเคย ก่อนจะหันมาสบตากับคนที่ยังคงจ้องนางเขม็ง“เกิดอะไรขึ้นหรือ แล้วที่นี่ที่ไหน”นางเอ่ยถามด้วยความงุนงงจริงๆ หาใช่การแสดง เพราะนางคิดว่าจะตื่นขึ้นมาในห้องของตัวเอง ตามที่ตกลงกับเฒ่าวิปลาสกระนั้นหยวนเฟิงหลิงกลับเข้าใจว่าตั้งแต่ต้น นางยังคงหมดสติ เนื่องจากตลอดการไล่ล่าของเขาและจอมยุทธ์ปริศนานั้น เขามองเห็นชัดเจนว่านางหมดสติไปเพราะโดนสกัดจุดหลับความลังเลเพราะไม่แน่ใจว่านางเพิ่งหมดสติ หรือหมดสติไปตั้งแต่ถูกพาตัวไป ทำให้เขายังคงนั่งจดจ้องนางอย่างครุ่นคิด ทั้งนี้ตั้งแต่เกิดเรื่องที่อารามสงบใจ เขาและกลุ่มคนปร

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status