13

เนื่องจากหมดสิทธิ์ในตัวอันดามันไปตั้งแต่ที่มารดาบีบบังคับให้แต่งงานโดยอ้างทรัพย์สินที่ควรจะครอบครองมาเป็นข้อต่อรอง

หากไม่แต่งงานในครั้งนี้จะไม่ได้อะไรเลย ซึ่งมันเป็นเรื่องตลกสิ้นดี และเขาโง่นักที่ยอมเสียอันดามันให้กับคนอื่นไปเพราะหลงเชื่อคำขู่ของมารดา หากท่านจะไม่ให้อะไรเลย เขาก็มีวิชาความรู้ สามารถหาเลี้ยงตัวเองได้ แต่เพราะอ่อนแอและโลภ จึงเสียหญิงสาวไป

เพ็ญพิชชาขาสั่นเมื่อเห็นอดีตคนรักหอมแก้มเจ้าสาวอีกฟอด เธอเดินตามธีรวัชรเข้าไปในงานอย่างเลื่อนลอย

“เพ็ญขอไปห้องน้ำก่อนนะคะ”

เพ็ญพิชชารีบขอตัวจากสามีเมื่อมาถึงโต๊ะด้านหน้าเวที

“ตามสบาย”

ชายหนุ่มบอกเสียงเรียบ เธอจึงรีบเดินไปห้องน้ำด้วยขาอันสั่นเทา หัวใจดวงน้อยแทบแตกสลาย แม้จะพยายามกักเก็บความเสียใจเอาไว้เท่าไหร่ก็ตาม เธอเองเป็นฝ่ายทิ้งเขาไป เธอเองที่ไม่อยากเห็นหน้าเขาอีก เพราะมีแต่จะทำให้เสียใจ ได้แต่ติดตามข่าวคราวจากฐานทัพ

เธอกลับไม่เฉลียวใจตอนที่ธีรวัชรชวนมางานแต่งเพื่อนแม้แต่น้อย แต่ก็ภาวนาให้เขามีความสุขกับการแต่งงานครั้งนี้

“เพ็ญ”

น้ำเสียงอบอุ่นและห่วงใยเช่นเดิมไม่เคยเปลี่ยน ทำให้เท้าเรียวที่ก้าวเดินไปข้างหน้าชะงัก เธอค่อยๆ หันมาตามเ