เข้าสู่ระบบ"แค่นี้ก็เหนื่อยแล้วเหรอคะ เป็นคนทำก็ต้องรับผิดชอบนะคะ ในท้องนี่ด้วย" บัวตองยิ้มหัวเราะพลางชี้นิ้วไปตรงหน้าท้องของตนเอง "ครับ ต่อให้เหนื่อยแค่ไหนพี่ก็ทนได้ ขอแค่มีบัวอยู่ข้างๆ เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไปก็พอ" พูดพลางส่งสายตาหวานซึ้งให้หญิงสาวอย่างสื่อความหมาย "ค่ะ บัวจะอยู่เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไป"ส่
หนึ่งเดือนต่อมา ภายในห้องนั่งเล่นบัวตองกำลังนั่งเล่นกับลูกชายทั้งสองคนด้วยอาการอ่อนเพลียง่วงนอนอยู่ตลอดเวลา ณีหญิงสูงวัยที่นั่งอยู่ข้างๆ เห็นอย่างนั้นก็แอบยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยเพราะเธอแอบสังเกตเห็นอาการของเธอมาสักพักหนึ่งแล้วเพียงแต่เจ้าตัวไม่รู้ตัวก็เท่านั้นเอง ด้วยมัวแต่สนใจเรื่องเลี้ยงลูกและร้านก
"ค่ะ ยังมีไข่เจียวกับหมูทอดให้เด็กๆ อีกนะ" พูดจบก็เดินหายเข้าไปในครัวแล้วกลับออกมาพร้อมกับจานอาหารดังกล่าว "น่าทานทั้งนั้นเลย" วินส่งยิ้มให้เมียรัก "น่าทานก็ทานเยอะๆ นะคะ ทั้งพ่อทั้งลูกเลย" "ครับ" วินรับคำพร้อมกับลงมือทานทันทีและไม่ลืมที่จะตักกับข้าวใส่จานให้กรลูกชายคนโตไปด้วย ส่วนคนเล็กบัวตอง
ภายในห้องนอนกว้างบัวตองกำลังเตรียมเสื้อผ้าให้วินพ่อของลูกที่กำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำหลังจากกลับมาจากบริษัทเหนื่อยๆ ส่วนลูกชายทั้งสองคนเธอปล่อยให้เล่นกับณีไปก่อน ระหว่างที่เธอกำลังหยิบเสื้อออกมาจากตู้ วินที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จก็ตรงเข้าไปโอบกอดเธอเอาไว้จากทางด้านหลังโดยมีผ้าเช็ดตัวพันเอวแค่ผืนเดียว "อุ้
"เปล่า เราง่วงแล้วรีบกลับกันเถอะ" พูดพลางหันหน้าหนีชายหนุ่มไปอีกทาง "กลับคอนโดกันนะ" "ไม่ เราจะกลับบ้าน" "อยากจะโดนปล้ำในรถหรือไง" นัทยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ใบหน้าเนียน "นายพูดบ้าอะ...อื้อ" ริมฝีปากบางถูกบดจูบขยี้โดยไม่ทันได้ตั้งตัว "จ๊วบ จ๊วบ" ริมฝีปากหนาหยักจูบบดเม้มริมฝีปากบางไม่ยอมหยุดไม่
"ไม่ทราบว่าเจ้าบ่าวเจ้าสาวเจอกันครั้งแรกปิ๊งกันเลยไหมครับ" สิ้นเสียงพิธีกรวินกับบัวตองก็หันไปส่งยิ้มให้กันพร้อมกับจับกุมมือกันเอาไว้แน่น "ครับ ครั้งแรกที่ผมเจอบัว ผมก็ตกหลุมรักบัวเลย รู้สึกหวั่นไหวอย่างบอกไม่ถูกในใจ" "คำตอบนี่คงจะทำให้ใครหลายๆ คนเขินม้วนกันเป็นแถวเลยนะครับ โดยเฉพาะเจ้าสาวยิ้มไม่ห
หลายวันต่อมาวินกลับเข้ามาในบ้านหลังจากที่ลงจากดอยด้วยสภาพใบหน้ายังคงเขียวช้ำบางจุดอยู่เพราะไม่ได้ทายาหรือรักษาอาการอะไรเลยทั้งสิ้น มีก็แต่ดื่มเหล้าย้อมใจไปวันๆ เนตรนภากับษาเดินออกมารับทันทีได้ยินเสียงรถแล่นเข้ามาจอดในบ้าน พอวินเห็นหน้าษาก็เมินหนีด้วยความช้ำใจ "วินหน้าไปโดนอะไรมา ทำไมถึงได้เขียวช้ำ
"ตอนนี้ษาอยู่ไหนครับ แล้วคุยอะไรกับแม่บ้าง" วินเริ่มจะนั่งไม่ติด "อยู่กับแม่ตรงนี้แหละ เพิ่งจะบอกว่าท้องเมื่อกี้นี้เอง" "แค่นี้เหรอครับ ษาได้บอกอะไรแม่อีกไหม" "จะให้บอกอะไรล่ะ ตกลงทะเลาะกันใช่ไหม ทำไมมีอะไรไม่คุยกันดีๆ หนูษาเขากำลังท้องไส้อยู่ วินควรจะอยู่ดูแลเอาใจใส่เมียให้มากๆ รู้ไหม" "ทะเ
"สู้ๆ นะคะ พี่ทิน" ปายให้กำลังใจรุ่นพี่ "ครับ พี่สู้อยู่แล้วแหละ" ทินยิ้มรับ "เยี่ยมไปเลยค่ะ" ปายส่งยิ้มให้ทิน "เราว่ามาถ่ายรูปกันดีกว่า" นัทหยิบกล้องที่ห้อยอยู่ตรงคอขึ้นมา "ดีเลย ถ่ายสวยๆ นะ" ปายรีบเข้าไปยืนข้างๆ บัวตองกับลูกที่นั่งอยู่บนชิงช้าโดยฝั่งข้างมีทินยืนขนาบข้างบัวตองอยู่ ช่วงเย็นท
"ษายอมรับผิดทุกอย่างค่ะ ษามันขี้ขลาดเองที่ไม่กล้าบอกความจริงทุกอย่างกับวินตั้งแต่แรก ษาผิดเองทุกอย่างมันเป็นเพราะษาเอง ษาขอโทษ" "รู้ไหมว่ามันไม่มีอะไรที่จะมาทดแทนความรู้สึกที่เสียไปได้ " วินพูดพลางปาดน้ำตาทิ้ง "ฉันรู้ ฉันเสียใจ" นพพลเอ่ยขึ้น "ฉันหวังว่าต่อไป เราสามคนจะไม่เจอกันอีก" พูดจบวินก็หม


![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




