LOGIN"แค่นี้ก็เหนื่อยแล้วเหรอคะ เป็นคนทำก็ต้องรับผิดชอบนะคะ ในท้องนี่ด้วย" บัวตองยิ้มหัวเราะพลางชี้นิ้วไปตรงหน้าท้องของตนเอง "ครับ ต่อให้เหนื่อยแค่ไหนพี่ก็ทนได้ ขอแค่มีบัวอยู่ข้างๆ เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไปก็พอ" พูดพลางส่งสายตาหวานซึ้งให้หญิงสาวอย่างสื่อความหมาย "ค่ะ บัวจะอยู่เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไป"ส่
หนึ่งเดือนต่อมา ภายในห้องนั่งเล่นบัวตองกำลังนั่งเล่นกับลูกชายทั้งสองคนด้วยอาการอ่อนเพลียง่วงนอนอยู่ตลอดเวลา ณีหญิงสูงวัยที่นั่งอยู่ข้างๆ เห็นอย่างนั้นก็แอบยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยเพราะเธอแอบสังเกตเห็นอาการของเธอมาสักพักหนึ่งแล้วเพียงแต่เจ้าตัวไม่รู้ตัวก็เท่านั้นเอง ด้วยมัวแต่สนใจเรื่องเลี้ยงลูกและร้านก
"ค่ะ ยังมีไข่เจียวกับหมูทอดให้เด็กๆ อีกนะ" พูดจบก็เดินหายเข้าไปในครัวแล้วกลับออกมาพร้อมกับจานอาหารดังกล่าว "น่าทานทั้งนั้นเลย" วินส่งยิ้มให้เมียรัก "น่าทานก็ทานเยอะๆ นะคะ ทั้งพ่อทั้งลูกเลย" "ครับ" วินรับคำพร้อมกับลงมือทานทันทีและไม่ลืมที่จะตักกับข้าวใส่จานให้กรลูกชายคนโตไปด้วย ส่วนคนเล็กบัวตอง
ภายในห้องนอนกว้างบัวตองกำลังเตรียมเสื้อผ้าให้วินพ่อของลูกที่กำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำหลังจากกลับมาจากบริษัทเหนื่อยๆ ส่วนลูกชายทั้งสองคนเธอปล่อยให้เล่นกับณีไปก่อน ระหว่างที่เธอกำลังหยิบเสื้อออกมาจากตู้ วินที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จก็ตรงเข้าไปโอบกอดเธอเอาไว้จากทางด้านหลังโดยมีผ้าเช็ดตัวพันเอวแค่ผืนเดียว "อุ้
"เปล่า เราง่วงแล้วรีบกลับกันเถอะ" พูดพลางหันหน้าหนีชายหนุ่มไปอีกทาง "กลับคอนโดกันนะ" "ไม่ เราจะกลับบ้าน" "อยากจะโดนปล้ำในรถหรือไง" นัทยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ใบหน้าเนียน "นายพูดบ้าอะ...อื้อ" ริมฝีปากบางถูกบดจูบขยี้โดยไม่ทันได้ตั้งตัว "จ๊วบ จ๊วบ" ริมฝีปากหนาหยักจูบบดเม้มริมฝีปากบางไม่ยอมหยุดไม่
"ไม่ทราบว่าเจ้าบ่าวเจ้าสาวเจอกันครั้งแรกปิ๊งกันเลยไหมครับ" สิ้นเสียงพิธีกรวินกับบัวตองก็หันไปส่งยิ้มให้กันพร้อมกับจับกุมมือกันเอาไว้แน่น "ครับ ครั้งแรกที่ผมเจอบัว ผมก็ตกหลุมรักบัวเลย รู้สึกหวั่นไหวอย่างบอกไม่ถูกในใจ" "คำตอบนี่คงจะทำให้ใครหลายๆ คนเขินม้วนกันเป็นแถวเลยนะครับ โดยเฉพาะเจ้าสาวยิ้มไม่ห
หลายวันต่อมา ณ ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งปายกับนัทพาบัวตองที่กำลังอุ้มท้องสี่เดือนเข้าไปในร้านอาหารร้านหนึ่ง พอเข้าไปถึงโต๊ะที่จองไว้ก็เจอทินนั่งรออยู่ก่อนแล้ว บัวตองเห็นอย่างนั้นก็หันไปมองหน้าปายกับนัทเป็นคำถามด้วยความงงงวยเพราะไม่คุ้นหน้าผู้ชายตรงหน้าเลย "บัวนี้พี่ทิน ผู้ชายที่ฉันเกือบจะหมั้นด้วยน
"จะพาเราไปไหนเหรอ" ถามพลางเดินตามไปอย่างว่าง่าย "เดี๋ยวก็รู้เองน่า"นัทยกยิ้มมุมปากอย่างคนเจ้าเล่ห์ นัทพาปายเดินลัดเลาะไปข้างหลังตึกที่ปลอดไร้เงาผู้คน ร่างหนาใช่มือผลักประตูห้องห้องหนึ่งออกพร้อมกับดึงร่างบางเข้ามาแล้วปิดประตูลง ปายกวาดสายตามองไปทั่วห้องที่เต็มไปอุปกรณ์ไฟฟ้าที่ชำรุดและเก่าแถมยังมี
"ก็ไม่แน่นะ" "____" บัวตองนิ่งเงียบไปเพราะไม่เข้าใจในสิ่งที่ษาพูด "ฉันไม่กวนเธอแล้วล่ะ ขอตัวก่อนนะ" พูดจบษาก็หายเข้าไปในห้อง บัวตองเห็นษาหายเข้าไปในห้องน้ำ เธอจึงหมุนตัวจะเดินกลับเข้าไปในร้าน แต่กลับเจอวินยืนจ้องหน้าเธออยู่ด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดาได้ เธอกำลังจะเดินเลี่ยงชายหนุ่มไปแต่วินกลับมายืน
ณ คอนโดหรูใจกลางเมืองปายกับพาทินมาเยี่ยมบัวตองถึงในคอนโดพร้อมกับซื้อข้าวของติดไม้ติดมือมาด้วย แต่วันนี้เนตรนภาอยู่ด้วยบัวตองจึงถือโอกาสแนะนำทินให้เนตรนภารู้จัก ทินจึงพนมมือไหว้เนตรนภาด้วยความนอบน้อม "สวัสดีจ้ะ พ่อหนุ่ม" เนตรนภาส่งยิ้มให้ทิน "วันนี้ผมหวังว่าจะไม่มีรบกวนนะครับ" "ไม่หรอกจ้ะ ตามสบ







