Beranda / มาเฟีย / เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+) / บทนำ ที่รองรับอารมณ์ NC25+

Share

เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)
เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)
Penulis: เนตรกวี / Natekavees

บทนำ ที่รองรับอารมณ์ NC25+

last update Terakhir Diperbarui: 2025-12-17 00:02:27

บทนำ

ที่รองรับอารมณ์

เสียงกระแทกกระทั้นดังไปทั่วห้องนอน ผสานกับเสียงครวญครางของหนุ่มสาวทั้งสองที่กำลังโยกร่างกายไปตามจังหวะที่แนบชิดกัน อุณหภูมิภายในห้องที่เย็นจัดไม่ได้ช่วยให้อุณหภูมิภายในร่างกายของทั้งสองคนที่กำลังคลุกเคล้ากันอยู่บนเตียงลดน้อยถอยลงเลย

“อ๊ะ...เด้งอย่างนั้นแหละ อ๊า...เอามันเป็นบ้า” เสียงร้องคำรามของเจ้าของร่างใหญ่บอกเมื่อคนที่อยู่ในท่าคลานเข่าบดสะโพกกลมกลึงเข้าหาความยิ่งใหญ่ที่กำลังสอดรับอยู่ในกลีบบาง

เพียะ!!

“อื้อ...เจ็บนะคะ” เสียงหวานร้องบอกเมื่อโดนมือหยาบฟาดลงไปที่บั้นท้ายจนเกิดรอยแดงไปทั่ว แต่มันกลับสร้างความหฤหรรษ์อย่างบอกไม่ถูก ยามที่ท่อนเนื้อร้อนแทรกเข้ามามันรุนแรงจัดจ้านจนคนตัวเล็กได้แต่ร้องครางกระเส่าทุกครั้ง ไม่เคยมีครั้งไหนที่เซ็กซ์จะอ่อนโยน มันเต็มไปด้วยความรุนแรงซาบซ่านที่ทำเอาคนทั้งคู่ร้องลั่นสนั่นไปทั่วห้อง

“อ๊า...ห...เธอเอามันเป็นบ้าเลยว่ะ ทำไมมันแน่นขนาดนี้!!” เจ้าของร่างสูงร้องออกมาเมื่อโพรงสวาทบีบรัดตัวตนแกร่งแน่นจนแทบหายใจไม่ออก ยามที่สายตาคมก้มมองร่างกายประสานกันกลับรู้สึกเสียวซ่านจนอยากจะแตกในซ้ำๆ หลาย ๆ ครั้ง เมื่อเห็นว่าโพรงรักมีน้ำสีขาวขุ่นอยู่ภายในมากเท่าไหร่ก็ยิ่งอยากจะกระแทกเข้าไปแรงๆ มากเท่านั้น

“อ๊ะ...อย่าเข้ามาแรงขนาดนั้น” คนตัวเล็กร้องบอกขณะที่ใบหน้ากำลังบดบี้แนบชิดกับหมอนใบโต เนื่องจากสะโพกกลมกลึงโดนมือหนายกขึ้นเพื่อรองรับเอ็นร้อนจนใบหน้าหวานเอนลงมาแนบกับหมอนอย่างช่วยไม่ได้

“เธอมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉันไอลดา หน้าที่ของเธอคือปล่อยให้ฉันเอาจนกว่าจะพอใจ!” เสียงกัมปนาทบอกแล้วก็จัดการกระแทกตัวตนเข้าใส่โพรงสาวไม่ยั้งอย่างกรุ่นโกรธที่โดนคนตัวเล็กใต้ร่างทำเสียงออกคำสั่ง เพราะตั้งแต่เกิดมาไม่เคยต้องเชื่อฟังใครนอกจากคนในครอบครัว ส่วนคนอื่นอย่าได้ฝันไม่เว้นแม้แต่ผู้หญิงที่เขากำลัง ‘เอา’ อยู่

‘ไอลดา นรีรัตน์’ หรือ ‘ไอ’ สาวน้อยวัย 20 ปี ตัวเล็กร่างบอบบาง หน้าตาจิ้มลิ้ม ปากนิดจมูกหน่อย ดวงตากลมโตรับกับใบหน้ารูปไข่ที่ไม่ได้สวยจัดแต่น่ารักน่ามอง ต้องกลายมาเป็นที่รองรับอารมณ์ของคนตัวโตที่มีสรีระใหญ่เกือบสองเท่า ยามที่ท่อนเนื้อแข็งแกร่งแทรกเข้ามาในกายสาวมันทำให้ร่างบอบบางสั่นคลอนไปตามแรงอย่างช่วยไม่ได้ ไซซ์กายแกร่งขนาด 58+ มันใหญ่กว่าข้อมือของเธอเสียอีก แต่ถึงกระนั้นร่างกายผู้หญิงเหมือนสิ่งมหัศจรรย์เพราะมันสามารถรองรับความยิ่งใหญ่ได้จนหมด

“อื้อ...ไอเปล่านะคะ”

เสียงหวานร้องปฏิเสธเมื่อโดนต่อว่าจากคนตัวโตอย่าง ‘วิคเตอร์ มาดิสัน เวลล์’ มาเฟียหนุ่มลูกครึ่งไทย – อเมริกา อายุ 32 ปี ที่พกพาความหล่อเหลาเหลือร้ายชนิดที่ไม่ว่าใครมองก็ต้องอยากได้ ด้วยหน้าตาที่หล่อเหลาคมเข้มจนผู้หญิงแทบลืมหายใจ จมูกที่โด่งเป็นสันรับกับสันกรามแกร่งที่ช่วยส่งเสริมความดุดันให้กับมาเฟียหนุ่มเป็นอย่างมาก เขาเป็นมาเฟียที่มีกิจการกาสิโน และคลับชื่อดังอยู่ทั่วทุกมุมโลก ธุรกิจสีเทาล้วนแต่มีตระกูลเวลล์เป็นเจ้าของเท่านั้น ความทรงอิทธิพลขยายวงกว้างไปทั่วเอเชียและอเมริกา แทบไม่มีใครไม่รู้จัก วิคเตอร์ มาดิสัน เวลล์ ผู้ชายหล่ออันตรายที่ควรจะหลีกหนีให้มากที่สุด เพราะถ้าใครทำให้ไม่พอใจอาจจะไม่ได้มีลมหายใจอยู่บนโลกใบนี้อีกต่อไป

“เปล่าก็ดี...เพราะหน้าที่ของเธอมีอย่างเดียวคือครางใต้ร่างของฉันเวลาที่ฉันกำลังเย...เธออยู่” ถ้อยคำผรุสวาททำให้คนที่หันหลังคุกเข่าอยู่อยากจะร้องไห้ออกมา เมื่อแต่ละคำพูดไม่เคยมีคำไหนที่รักษาน้ำใจคนฟังเลย

แม้จะพยายามไม่ให้ชายหนุ่มเห็นว่าเธอกำลังมีน้ำตา จู่ๆ มือหนาก็จับร่างบอบบางพลิกหันหน้ามาโดยร่างกายที่ยังเชื่อมกันอยู่ไม่ได้หลุดออกมา

“อ๊า...โคตรแน่นเลย”

ร่างกายสาวหันหน้ามานอนหงายโดยมีร่างกำยำทาบทับเอาไว้พร้อมกับกระหน่ำบทรักเข้าไปในร่างกายสาวอย่างรุนแรง แต่มือเล็กพยายามเอามือปิดหน้าไว้เพื่อไม่ให้มาเฟียหนุ่มเห็นน้ำตา แต่จนแล้วจนรอดก็หนีสายตาคมไม่พ้นอยู่ดี

“ร้องไห้ทำไมวะ...” วิคเตอร์ถามออกมาเสียงดังขณะที่กายกำลังสอดแทงเข้าออกไม่หยุด

“เปล่าค่ะ” ไอลดาพยายามห้ามไม่ให้เสียงสั่นเพราะรู้ดีว่าวิคเตอร์ไม่ชอบน้ำตา และไม่ชอบให้เธอแสดงความอ่อนแอออกมาให้เขาเห็น

“เหอะ...อย่ามาตอแหล คิดว่าน้ำตาจะช่วยให้ฉันเห็นใจเธออย่างนั้นเหรอไอลดา รู้หรือเปล่าว่าฉันเกลียดน้ำตาของเธอที่สุด!!”

“อื้อ...ค่ะ” เสียงหวานตอบรับแต่ก็ต้องหลุดครางออกมาเมื่อเอ็นร้อนกระแทกเข้ามาลึกมากจนรู้สึกจุกไปถึงท้องน้อย

“เธอไม่มีสิทธิ์พูดหรือร้องไห้ให้ฉันไม่พอใจ จำใส่หัวเอาไว้ด้วยว่าเธอก็แค่นางบำเรอที่ฉันอยากจะเอาตอนไหนก็ได้” คำพูดที่ไม่ถนอมน้ำใจมันเจ็บลึกไปถึงขั้วหัวใจแต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากรับฟัง เพราะรู้ดีว่าตัวเองเข้ามาอยู่กับเขาในฐานะอะไร มันเป็นสถานะที่เธอยอมรับตั้งแต่แรกกับการเป็น ‘เด็กเสี่ย’

วิคเตอร์ไม่สนใจคราบน้ำตา เพราะสิ่งที่สนใจในตอนนี้คือปลดปล่อยความต้องการกับกลีบบางที่กำลังบีบตัวตนของเขาแน่น ร่างใหญ่ทาบทับเรือนกายเล็กขณะที่สะโพกสอบกระแทกกระทั้นส่วนที่บอบบางที่สุดในกายสาวอย่างรุนแรง มือหนาค้ำยันกับที่นอนหนานุ่มจนเห็นใบหน้าหวานชัดเจน ดวงตาสวยหวานที่ทำเอามาเฟียหนุ่มอยากได้หญิงสาวมาครอบครอง และก็ได้มาง่ายๆ จนไม่มีความตื่นเต้นอะไรทั้งนั้น แต่ก็ดีจะได้ไม่ต้องเสียเวลาต่อรอง อีกทั้งยังได้เปิดซิงผู้หญิงคนนี้เป็นคนแรก แต่ใครจะสนเพราะสักวันก็จะปล่อยสาวร่างเล็กตรงหน้าเป็นอิสระ เนื่องจากตัวเขาไม่เคยคิดหรือจริงจังอะไรกับใครอยู่แล้ว ผู้หญิงแค่ของใช้แล้วทิ้ง ถ้าเบื่อหรือหมดสภาพก็แค่หาใหม่ เพราะเงินเป็นปัจจัยที่ทำให้เขาได้ผู้หญิงพวกนี้มาง่ายๆ รวมถึงเธอด้วย

พลั่บ!! พลั่บ!! พลั่บ!!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไปทั่ว เหงื่อกาฬหลั่งไหลออกจากกายหนาเมื่อรับรู้ว่าเขากำลังจะแตกซ่านในอีกไม่ช้า ยิ่งมองเห็นใบหน้าหวานหลับตาพริ้มพร้อมทั้งเผยอปากร้องออกมา มันอดไม่ได้ที่ปากหยักอยากจะก้มลงไปจูบปากอวบอิ่มนี้ แต่พึงระลึกว่าตัวเองจะไม่จูบกับใครเด็ดขาดเพราะสิ่งที่หวงแหนมากที่สุดคือ ‘จูบ’ ที่จะเอาไว้ใช้แค่กับผู้หญิงที่จะกลายมาเป็นนายหญิงของตระกูลเท่านั้น

“อ๊า...เสียวเป็นบ้าไอลดา...เธอแม่งเป็นยัยแม่มด”

หน้าอกอวบอิ่มเกินตัว มือหนาจึงอดไม่ได้ที่จะทำการบีบเคล้นไปมาอย่างรุนแรงทำเอาคนที่นอนใต้ร่างต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด แต่ถึงจะเจ็บยังไงเธอก็ไม่มีสิทธิ์ร้องปฏิเสธ เพราะทุกอย่างขึ้นอยู่กับวิคเตอร์เพียงคนเดียว ผู้ชายที่กำหนดชะตาชีวิตของเธอ จะบีบก็ตายจะคลายก็รอด

“อื้อ” ดวงตากลมโตหลับพริ้มเพื่อลดความเจ็บปวดลง ยามอยู่กับผู้คนวิคเตอร์เย็นชา เยือกเย็น และดุดัน แต่เมื่อยามอยู่บนเตียง ชายหนุ่มรุนแรงและเร่าร้อนจนบางครั้งแทบไม่ได้นอนเพราะต้องปรนเปรอรักให้มาเฟียหนุ่มตลอดทั้งคืน จะปฏิเสธก็ไม่ได้เพราะเธอเป็นเพียงลูกไก่ในกำมือของเขาเท่านั้น

มือหนาทั้งสองข้างจับเอวบางเอาไว้พร้อมกับเสียบตัวตนเข้ามาจนลึกแล้วถอดถอนออกไปเพื่อกระแทกกลับเข้ามาใหม่ โพรงนุ่มที่อุ่นร้อนอ้ารับกับเอ็นหนาได้เป็นอย่างดี น้ำสีใสที่ไหลชโลมกายแกร่งจนมันวาวลื่นไหลตัวตนได้ง่ายมากยิ่งขึ้น

“อ๊า...อ๊ะ” เสียงร้องครางกระเส่าเรียกพละกำลังของชายชาตรีได้เป็นอย่างดี ถ้าเปรียบไอลดาเหมือนตัวละครสักตัว เธอคงเป็นเหมือนนางเอก AV ที่นอนร้อนเร่าอยู่บนเตียงให้เขาจับพลิกไปมาท่าไหนก็ได้

“สะ...เสียว...ซี้ด” หน้าท้องแบนเรียบหดเกร็งเมื่อรับรู้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่แล่นมายังจุดเชื่อมของกาย มันเสียววาบและวูบไหว กระทั่งกลีบบางกระตุกตอดติดๆ กันอย่างรุนแรง บ่งบอกให้รู้ว่าคนตัวเล็กได้เสร็จสมแล้ว เป็นผลให้คนที่อยู่เหนือร่างกายเล็กกระตุกยิ้มขึ้นมาอย่างชอบใจที่สามารถส่งคนใต้ร่างไปถึงฝั่งฝันได้แล้ว

“เสร็จแล้วเหรอ ง่ายจัง แต่ฉันจะยังไม่ให้เธอพักหรอก เพราะคืนนี้ฉันจะเอาเธอทั้งคืน...หึ” วิคเตอร์หัวเราะในลำคอเมื่อยังไม่อิ่มเอมจากกายสาวที่บีบรัดตัวตนหนาไม่พัก

“ตะ...แต่พรุ่งนี้ไอมีเรียนเช้านะคะ” ไอลดาร้องบอกเพราะกลัวว่าพรุ่งนี้จะตื่นไปเรียนไม่ไหว ทุกครั้งที่วิคเตอร์ไม่ปล่อยให้เธอได้นอนวันต่อมาก็อดไปเรียนเพราะปวดเมื่อยตัว

“ช่างสิ จะเรียนไปทำไมเยอะแยะ สุดท้ายเธอก็นอนแบะแลกเงินอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ” วิคเตอร์บอกออกมาอย่างไม่ใส่ใจแต่มันกลับไปจี้ใจดำของคนฟังเป็นอย่างมาก สิ่งที่ชายหนุ่มพูดมันบอกว่าเขาไม่เคยนึกถึงจิตใจของเธอเลยสักนิดเดียว สิ่งเดียวที่คนตรงหน้าต้องการจากเธอมีแค่ร่างกายนี้เท่านั้น แต่ถ้าเบื่อเมื่อไหร่ก็คงไม่ต่างจากขยะรีไซเคิลที่เขาไม่ต้องการอีกต่อไป

“ค่ะ” ไอลดาตอบแค่นั้นก็ปล่อยให้มาเฟียหนุ่มหยอกเย้ากับร่างกายสาวด้วยหัวใจที่หดหู่ ทุกวันนี้ถึงจะได้เงินมากมายแค่ไหนกลับไม่เคยมีความสุขเลยสักครั้ง แต่จะโทษใครได้เล่าในเมื่อเธอกล้าเอาหัวใจของตัวเองลงมาเล่น และคนที่เจ็บก็คงเป็นเธอเอง

“ว่านอนสอนง่าย แล้วฉันจะตกรางวัลให้เธออย่างงาม โอ้ว...” มาเฟียหนุ่มบอกแค่นั้นเมื่อรับรู้ว่าร่างกายของตัวเองกำลังจะปลดปล่อยบางอย่างออกมา เป็นของเหลวสีขาวขุ่นที่อุ่นร้อน และเขาก็ทำการกดย้ำมันเข้าไปในโพรงสาวอย่างรวดเร็วเพราะไม่อยากให้มันไหลออกมา อยากให้มันคั่งค้างอยู่ในกายให้นานที่สุด

“อื้อ...”

ไอลดาตัวสั่นเมื่อสายธารสีขาวขุ่นฉีดพ่นเข้าใส่โพรงมดลูกทุกหยาดหยด มันอุ่นและเสียววาบแต่ใจกลับรู้สึกแย่ที่เวลาเขามีอะไรกับเธอกลับไม่เคยป้องกันเลยสักครั้งเดียว มีแต่ให้กินยาคุมเอาไว้เพื่อป้องกันการตั้งครรภ์ เธอก็ทำตามอย่างว่าง่ายเพราะไม่อยากให้มีเด็กในตอนนี้ ซึ่งต่อให้มีเขาก็ไม่มีทางรับผิดชอบดังเช่นที่มาเฟียหนุ่มเคยกล่าวเอาไว้ในช่วงที่คบหากันตอนแรก

“กินยาซะ...แล้วอย่าปล่อยให้ตัวเองท้อง เพราะถ้าเธอท้องฉันจะไม่รับมันเป็นลูกเด็ดขาด เด็กที่ฉันไม่ได้เต็มใจให้เกิดมา”

“อ๊า...รู้สึกดีเป็นบ้า”

วิคเตอร์ถอดถอนความยิ่งใหญ่ออกมากระทั่งเอ็นร้อนมีสีขาวโพลนเพราะน้ำเชื้อที่อยู่ภายในบวกกับการกระแทกกระทั้นจนเกิดฟองสีขาวเต็มโพรงสาว ดวงตาคมมองกลีบสาวที่เลอะไปด้วยคราบน้ำกามอย่างพึงพอใจ

“ขนาดโดนฉันเอาขนาดนี้ เธอยังแน่นเหมือนเดิมเลยนะ” นิ้วหนาลูบคลำร่องเล็กที่ถึงแม้จะโดนกระหน่ำบทรักมากแค่ไหนมันก็ยังคงกระชับรัดรึงกายหนาได้เป็นอย่างดี

“อุ๊ย...อย่าลูบอย่างนั้นสิคะ” ไอลดาสะดุ้งเฮือกเมื่อปลายนิ้วหนายังคงหยอกเอินที่จุดกระสันและร่องลึกอย่างช่ำชอง

“ทำไม...เสียวเหรอ” ดวงตาคมปรายตามองสาวร่างเล็กที่ชันกายมองเขากระทำกับร่างกายของเธอด้วยความเสียวซ่าน

“ไอเหนื่อยแล้ว ให้ไอพักเถอะนะคะ” เสียงหวานร้องอย่างวิงวอน และยิ่งเห็นว่าความร้อนผ่าวของชายหนุ่มมันยังคงผงาดง้ำไม่ยอมสงบทั้งๆ ที่เขาเพิ่งปลดปล่อยไปเมื่อครู่ก็เกิดความกลัว

“เธอไม่มีสิทธิ์มาต่อรอง คนที่จะหยุดทุกอย่างได้มีฉันคนเดียว” วิคเตอร์ตอบกลับอย่างไม่สบอารมณ์ที่โดนคนตัวเล็กห้าม แต่มีหรือเขาจะยอมหยุดเพียงเท่านี้ คนอย่างวิคเตอร์ครั้งเดียวมันจะไปพอที่ไหนกัน ว่าจบมาเฟียหนุ่มก็จัดการคุกเข่าและสอดเอ็นร้อนเข้าไปในกลีบบางเล็กที่ยังคงเลอะคราบน้ำกามอย่างรวดเร็ว

“อื้อ” ไอลดาหน้าเหยเกเมื่อท่อนเนื้อหนาสอดใส่เข้ามาเต็มแรงจนสุดทาง และยิ่งขนาดตรงนั้นที่ใหญ่ยาวไซซ์ฝรั่งมันก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวดทุกครั้งที่มีอะไรกัน เพราะเขาไม่เคยอ่อนโยนเลยสักครั้งเดียว

“ต่อให้เธอจะตายตรงนี้ฉันก็ไม่มีทางสนใจคำพูดของผู้หญิงอย่างเธอหรอก”

“ไอเข้าใจแล้วค่ะ” เสียงหวานบอกอย่างอ่อนแรง เพราะถึงยังไงชีวิตของเธอมันไม่เคยมีค่าอะไรกับเขาอยู่แล้ว คนที่เกิดมาจนแม้จะอ้าปากถามยังไม่มีสิทธิ์เลย

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)   กับดับร้ายลงทัณฑ์รัก - บทที่ 15 การแสดงออกที่เปลี่ยนไป (2)

    เมื่อล้างจานเสร็จเรียบร้อย วารินดาก็เดินออกมา และก็เจอวินเทอร์ที่นั่งอยู่ตรงโซฟา ซึ่งเธอไม่ได้สนใจเขาจึงเดินจ้ำอ้าวเพื่อขึ้นไปยังชั้นสอง แต่เสียงทุ้มกลับเรียกเธอเอาไว้ก่อน “จะไปไหน” “จะขึ้นห้องแล้ว” “ขึ้นไปทำไม” วินเทอร์ถามอย่างไม่เข้าใจว่าบนห้องมันมีอะไรทำไมเธอถึงอยากขึ้นไปนัก อีกทั้งสีหน้าที่บึ้งตึงของวารินดาทำให้เขาแปลกใจ “ง่วงค่ะ อยากไปนอน” เธอตอบสั้น ๆ ห้วน ๆ จากนั้นก็หันหลังกลับแล้วจะเดินต่อไป “มาตรงนี้ ไม่ต้องขึ้น” “อะไรคะ” “เดินมาหาฉันตรงนี้วารินดา” วินเทอร์บอกอย่างออกคำสั่ง เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กกำลังทำเมินเขาอยู่ “มีอะไรจะคุยเหรอคะ คุยมาเลยก็ได้” เธอบอกด้วยเสียงกระแทกกระทั้น และยิ่งคำพูดของชลธิชาเมื่อครู่มันทำให้เธอเริ่มคิดอะไรบางอย่างได้ “อย่ามาขัดคำสั่งฉัน ฉันบอกให้เดินมาตรงนี้!!” เมื่อเห็นว่าเธอกำลังทำหน้ามุ่ยใส่ วินเทอร์รู้สึกไม่ชอบใจ เพราะว่าเธอกำลังทำเหมือนเมินเขาอยู่ วารินดามองใบหน้าหล่อเหลาอย่างไม่พอใจ แต่สุดท้ายก็จำยอมเดินมาหาเขาที่โซฟา แต่ยังไม่ทัน

  • เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)   กับดับร้ายลงทัณฑ์รัก - บทที่ 15 การแสดงออกที่เปลี่ยนไป (1)

    “เป็นอะไรหรือเปล่าหน้าซีด ๆ นะ” ชลธิชาแสร้งทำเป็นห่วงใยเพื่อน ทั้ง ๆ ที่ในใจกำลังรู้สึกสะใจที่ทำให้วารินดารู้สึกแย่ได้ และหลังจากนี้เธอจะเดินหน้าเต็มที่ ความทรงจำของวินเทอร์และวารินดาไม่ค่อยดี และเธอคิดว่าถ้าทำให้ทั้งสองแตกกันอีกครั้ง ถึงตอนนั้นจะได้เข้าไปแทรกกลางได้อย่างเป็นผู้ชนะ “เปล่า...กินข้าวเถอะ” มือน้อย ๆ ยกช้อนตักข้าวต้มเข้าปาก แต่เธอก็ปรายตามองวินเทอร์ที่เอาแต่ชมอาหารที่ชลธิชาทำอย่างไม่ขาดปาก “อร่อยจริง ๆ ฉันไม่เคยกินข้าวต้มที่ไหนอร่อยเท่านี้มาก่อนเลย” “จริงเหรอคะ...ชลดีใจจังที่คุณชอบ” “งั้นทำให้กินทุกวันได้ไหม” คำพูดที่เต็มไปด้วยเสียงที่ทุ้มนุ่มของวินเทอร์ ทำเอาวารินดาที่ฟังอยู่รู้สึกเจ็บจุกที่อก นอกจากตอนอยู่บนเตียง ชายหนุ่มก็แทบไม่เคยพูดหวาน ๆ กับเธอแบบนี้สักครั้งเดียว “ได้สิคะ” ชลธิชามองชายหนุ่มด้วยดวงตาสุกสกาว เพราะใครจะคิดว่าคนอย่างวินเทอร์อยากจะกินอาหารฝีมือของเธอทุกวัน วารินดาที่ฟังอยู่ได้แต่นั่งนิ่ง เพราะไม่อยากจะพูดอะไรออกไปขัดบทสนทนาของทั้งสองคน อีกทั้งเธอไม่ต้องการให้เขามองว่าเธอกำลังรู้สึกอย

  • เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)   กับดับร้ายลงทัณฑ์รัก - บทที่ 14 ผู้อาศัยคนใหม่ (6) NC25+ จบตอน

    เขาบอกแค่นั้นก็จัดการดูดลงไปที่รอบอกอิ่มจนเกิดรอยสีกุหลาบเต็มไปหมด เขาชอบให้ร่างกายของเธอมีแต่รอยที่เกิดจากเขาแต่เพียงผู้เดียว“เสียว...”“อยากแตกหรือยัง”ดวงตาคู่สวยปรือมองใบหน้าหล่อเหลาที่ชื้นไปด้วยเหงื่อ เขาหล่อมากจริง ๆ จมูกโด่งสัน รับกับปากอวบอิ่ม และสันกรามที่ส่งเสริมให้เขาดูแข็งแกร่งและดุดันมากกว่าเดิม และสายตาของเธอเห็นรอยแผลเล็ก ๆ ข้างแก้มที่เธอเคยสร้างเอาไว้ก่อนหน้านี้“อื้อ...”“พี่ก็อยากแตกแล้ว...” ชายหนุ่มบอกแค่นั้นก็กระหน่ำรัวบทรักถี่ยิบในร่างกายสาว จนวารินดาถึงกับตาลอยด้วยความสุขสมที่เขามอบให้ ร่างบอบบางเกร็งไปหมด เมื่อไปถึงฝั่งฝันโดยมีเขาเป็นผู้นำทาง“กรี๊ด!!”เสียงกรีดร้องของวารินดาทำให้ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะตอกอัดความแข็งร้อนเข้าไปอย่างรุนแรง เพราะเขาอยากจะปลดปล่อยความต้องการที่มันอัดแน่นมาตลอดสองอาทิตย์ในร่างกายของเธอเสียที“อ๊าก...” วินเทอร์ร้องคำรามอย่างรุนแรง แล้วเขาก็กระแทกจังหวะสุดท้ายในร่างกายของวารินดาอย่างรุนแรง จากนั้นก็ปลดปล่อยน้ำเชื้อสีขาวขุ่น ในร่องรักจนเธออุ่นวาบไปทั่วช่องท้องร่างใหญ่ทรุดกายทาบทับที่ร่างเล็ก พร้อมกับหอบหายใจด้วยความเหนื่อยล้า แต่ถึงกระน

  • เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)   กับดับร้ายลงทัณฑ์รัก - บทที่ 14 ผู้อาศัยคนใหม่ (5) NC25+

    “จะให้แก้จริง ๆ ไหมล่ะ” “อย่ามาประชดฉัน! คืนนี้ฉันจะลงโทษที่เธอใส่ชุดแบบนี้ออกจากบ้าน” วินเทอร์ไม่พูดเปล่า เขาทำการรั้งกางเกงขายาวของวารินดาออกอย่างรวดเร็ว จนท่อนล่างของเธอเปล่าเปลือยไร้อาภรณ์อะไรมาปกปิด “อ๊ะ” “ตรงนี้ของเธอคิดถึงฉันไหม” มือหนาลูบไล้ที่โหนกนูนเด่นของวารินดาเบา ๆ จนเธอขนลุกซู่ทันที ความปรารถนาตลอดสองอาทิตย์มันเหมือนแม่เหล็กที่ดึงดูดพวกเขาทั้งสองคนเข้าหากัน “วาริน” วารินดามองชายที่อยู่เหนือร่างของเธอกำลังลูบไล้ร่างกายสาว จนเธอหอบหายใจแรงด้วยความตื่นเต้น สัมผัสที่ไม่ได้รุนแรง แต่มันเต็มไปด้วยการเล้าโลมจนเธอรู้สึกเพลิดเพลินไปกับสัมผัสของเขา “พี่วิน” นัยน์ตาคู่สวยมองใบหน้าคมคายที่กำลังจ้องมองร่างกายของเธออย่างหิวกระหาย เธอชอบที่เขาไม่ได้เอาอารมณ์เกรี้ยวกราดมาลงกับเธอเหมือนทุกครั้ง “คิดถึงวารินจัง...คิดถึงมากด้วย” ชายหนุ่มโน้มร่างกายลงมา แล้วซุกไซ้ใบหน้าหล่อคมคายกับซอกคอหอมกรุ่นของคนตัวเล็ก ไม่อยากจะเชื่อว่าความปรารถนาในตัวของเธอมันจะมีมากขนาดนี้ เขาแทบไม่อยากจะห่างกายไปไหนเลย

  • เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)   กับดับร้ายลงทัณฑ์รัก - บทที่ 14 ผู้อาศัยคนใหม่ (4)

    “จะไปหรือยังวาริน ฉันง่วงแล้ว” ชายหนุ่มบอกด้วยความเบื่อหน่าย ใจจริงเขาไม่ได้อยากให้ชลธิชาอยู่ที่นี่เลยด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่เพราะวารินดาขอเอาไว้ อย่าหวังเลยว่าเขาจะยอมให้คนอื่นมาอยู่ที่บ้านหลังนี้ “ค่ะ...ฉันไปก่อน มีอะไรค่อยคุยกันพรุ่งนี้เช้า” สาวร่างเล็กบอกเพื่อน ก่อนจะถูกมือหนาของวินเทอร์จับข้อมือแล้วพาเดินออกจากบริเวณนี้ เมื่อลับร่างของทั้งสองคนดวงตาที่เศร้าหมองของชลธิชาก็เปลี่ยนเป็นแข็งกระด้าง ก่อนที่เธอจะทำการขบกรามของตัวเองแน่นด้วยความเจ็บใจ เธอไม่อยากจะเชื่อว่าวินเทอร์กับวารินดาจะกลับมาพบกันอีกครั้ง และดูเหมือนความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะดีขึ้นกว่าตอนนั้น “ทำไมฉันต้องแพ้แกทุกเรื่องวาริน!” ดวงตาของชลธิชาเป็นประกายด้วยความแค้นและความอิจฉา เธอไม่คิดว่าวารินดาจะได้กลับมาอยู่กับวินเทอร์อีกครั้ง ผู้ชายที่เธอเคยแอบมอง แอบชอบมาตลอด แต่เขากลับไม่เคยชายตาแลเธอเลย เพราะคนที่เขารักคือวารินดา ร่างเล็กเดินเข้าไปในห้องพักที่ถึงแม้จะดูดีมากแค่ไหน แต่มันเทียบกับห้องนอนข้างบนที่วารินดาและวินเทอร์อยู่ร่วมกันไม่ได้ ทำไมคนนั้นถึงไม่เป็นเธอ ทำไมต้องเป็นวารินดาท

  • เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)   กับดับร้ายลงทัณฑ์รัก - บทที่ 14 ผู้อาศัยคนใหม่ (3)

    “ชล...” วารินดามองเพื่อนด้วยความสงสาร แม้เธอจะเป็นสายลับ แต่ลึก ๆ แล้ววารินดาเป็นคนขี้ใจอ่อน ยิ่งกับเพื่อนและคนสนิทด้วยแล้วเธอจะยิ่งเห็นใจ เพราะพื้นฐานของหญิงสาว ไม่ได้ต้องการทำอาชีพนี้ตั้งแต่แรก แต่เพราะพ่อขอเอาไว้ เธอเลยเลี่ยงไม่ได้ “ส่วนเพื่อนที่ไปด้วยกันโดนฆ่าตายเกือบหมด มีฉันคนเดียวที่รอด” มือที่จับช้อนของชลธิชาเริ่มสั่น ทำเอาวารินดามองอย่างสงสาร เพราะไม่คิดว่าเพื่อนจะต้องเจออะไรที่มันเลวร้ายขนาดนี้ “แต่ตอนนี้เธอปลอดภัยแล้วนะ อีกไม่นานเธอจะได้กลับบ้านแล้ว” “ฉันยังไม่กลับได้ไหม” อยู่ ๆ ชลธิชาก็พูดบางอย่างออกมา จนวารินดาได้แต่ขมวดคิ้วอย่างสงสัยว่าเหตุใดเพื่อนถึงไม่อยากกลับบ้าน เพราะขนาดเธอยังอยากกลับบ้านเลย “เธอหมายความว่ายังไง” “ฉันขอหลบที่นี่ก่อนได้ไหม ฉันกลัวว่าพวกมันจะรู้ว่าฉันรอดมาได้ พวกมันจะตามฆ่าฉัน...” ชลธิชาบอกด้วยเสียงสั่นเครือ แล้วมองหน้าเพื่อนรัก วินเทอร์ที่กินข้าวอยู่เงยหน้าขึ้นมามองเพื่อนสนิทของวารินดา แล้วเขาก็พูดบางอย่างออกมาจนชลธิชาหันไปมองด้วยสายตาสั่นระริก “งั้นเธอก็บอกมาสิว่าพวก

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status