LOGINแสงสว่างจากแสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างห้องนอนเข้ากระทบใบหน้าของหญิงสาวที่หลับสนิทอยู่บนเตียง เธอบิดตัวแล้วเอื้อมมือไปกลางที่นอนควานหาอะไรบางอย่างที่ตอนนี้พบเจอแต่ความว่างเปล่าพึ่บ! เธอลืมตาตื่น และมองไปยังข้างกาย“หายไปไหน” สายตากวาดมองไปรอบห้องที่มีเพียงเธอเท่านั้นฮ่า ฮ่า ฮ่าเสียงหัวเราะคุ้นหู
“ไม่มีทาง” นั่นไง เมื่อโดนฉันดุเรื่องนี้เขาก็จะพูดคำนี้ตลอด“ให้มันน้อย ๆ ลงหน่อยก็ดี ล่าสุดรู้มานะว่าจะสั่งให้คนมาติดอุโมงค์สไลด์เดอร์ให้ลูกในบ้าน” นี่ก็อีกอัน มันไม่ใช่ของเล็ก ๆ เลยนะ ต้องเอาราวบันไดออกด้านหนึ่งเพื่อติดตั้ง สไลด์เดอร์จากชั้น2ลงมาชั้นล่างของบ้าน“แค่นี้เอง กลัวลูกเมื่อยเดินขึ้นลง”
“มึงมันคนใจร้าย ไอ้มารหัวใจ” พี่กราฟเล่นใหญ่เล่นโตลงไปนั่งร้องไห้อยู่ข้างเตียง“คุณคินขา~ ช่วงนี้โซคงไม่ว่างดูแล เหงา ๆ ก็มาหาลิลินได้นะคะ” เพื่อนสาวสองของฉันเกาะแขนของคินไว้แน่น ซึ่งคินเองก็เล่นตามน้ำจับมือลิลินมาจูบหลังฝ่ามือ จนยายเพื่อนสาวของฉันเขินจนตัวบิดตัวเบี้ยว“สามีเพื่อนลิลิน” ฉันยิ้มหวานใ
“ไม่มีนะ จะไปไหนเหรอ”“ไม่ไป ฉันจะอยู่กับเธอ” คินยังคงนั่งอยู่ที่พื้นแล้วนวดเท้าให้ฉัน“อยู่ทะเลาะกับพี่คิมมากกว่า” คินอดส่ายหัวเมื่อพูดถึงพี่สาวของตัวเองไม่ได้“ทำใจให้ชินเถอะนะ พี่ฉันบ้า แต่เวลาจริงจังก็ช่วยได้ทุกเรื่อง”“ไม่มีใครเขามองพี่คิมบ้านอกจากนายหรอกนะ” เขายักไหล่อย่างไม่สนใจ แล้วนวดเท้าให
ณ บ้านของคิน“คิมภัทรชาเสนอหน้ามาทำไม” ประโยคแรกที่คินถามพี่สาวตัวเองเมื่อก้าวเข้ามาในบ้าน“คิดถึงน้องสะใภ้ แกจะไปไหนก็ไปไกล ๆ” พี่คิมตรงเข้ามากอดฉัน และผลักคินให้ถอยห่าง“อย่ามาโดนตัวโซนะ พี่สกปรก” แล้วคินก็มาดึงฉันเข้าไปกอดไว้“แกนั่นแหละสกปรกไอ้น้องเลว” พี่คิมใช่ว่าจะยอมง่าย ๆ เธอก็มาดึงฉันไปกอดไ
“อะไรกันเนี่ย!”เวลา 21.00 น.“จะไม่ปวดหลังเหรอ” ฉันนอนตะแคงถามคนที่นอนอยู่ที่พื้น“ปวด แต่จะอดทน” คินตอบกลับมาพร้อมกับหันมามองทางฉันอาการแพ้ท้องแทนเมียของคินเป็นหนักขึ้น ไม่ใช่แค่ได้กลิ่นน้ำหอมแล้วจะอ้วก แต่ได้กลิ่นฉันด้วย ฉันก็ไม่รู้ว่ากลิ่นฉันมันเป็นยังไง แต่ถ้าเขาเข้ามาใกล้ก็จะมีอาการทันที แต่ถ
“มีกินก็ยังดีกว่าคนที่เขาไม่มีกินนะ” พวกเขาเริมทำหน้าไปไม่ถูก เมื่อฉันเริ่มเถียงอย่างจริงจัง“แต่มันจะกินไม่หมดนะ” คินยังคงเป็นตัวกลางในการเจรจา“หมดสิ”“กินติดกันมาเป็นอาทิตย์แบบนี้ ไม่หมดหรอกรอบเนี่ย” คินพูดพร้อมกับยื่นถุงข้าวต้มมัดให้คนเอาไปเก็บ“หมดสิ” ฉันยิ้มกว้างและจ้องหน้าคิน ฮึ! คิดจะเอานายใ
“ก็แค่มอง ไม่ได้มีอะไร”“จะบอกว่าฟังน้ำเสียงของเธอคนนั้นไม่ออกหรือไง”“ฉันไม่ได้สนใจนี่ ฉันจำแค่นายบอกว่า หยุดอยู่ที่ฉันแล้วแค่นั้นเรื่องอื่นก็ไม่ต้องสนใจมากหรอกแค่นี้เอง” คินเหล่ตามองฉันอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง“เชื่อใจฉันแล้วเหรอ”“ดูไม่ออกหรือไง ไปได้แล้ว” ฉันพูดอย่างแก้เขิน และดันหลังคินให้เดินตามท
ลานจอดรถบริษัทของคิน เวลา 20.00 น.ร่างสูงเดินออกจากลิฟต์และตรงไปยังรถของเขา วันนี้ดันมีประชุมยืดยาวทำให้เขาต้องกลับบ้านช้ากว่าปกติงานก็เยอะ เวลาที่จะได้อยู่กับโซก็ยิ่งน้อยลงไปอีก น่าเบื่อชะมัดอยากไปหมุดอยู่แต่กับโซแล้วไม่ทำงานให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลยซะก็ดี แต่ถ้าทำแบบนั้นมีหวังโดนเมียของเขาตบเอาแน่
“ถ้าแกก้าวขาอีกแค่ก้าวเดียว ฉันตบแกล้างน้ำแน่ จะลองก็เอา!” แพรี่รู้ดีว่าไม่มีทางหยุดฉันอยู่ ฉันไม่ใช่พวกที่คิดว่าตัวเองจะเก่งกว่าคนอื่น แต่ฉันเป็นพวกที่จะไม่ถอยจนกว่าอีกฝ่ายจะหมอบลง เพราะฉะนั้นกับยายนี่ตีกันจนเป็นเรื่องธรรมดาตั้งแต่มหา’ลัย จนถึงปัจจุบัน“ไปอลิส ฉันเคลียร์เรื่องแย่งห้องเรียบร้อยแล้ว







