LOGINแสงสว่างจากแสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างห้องนอนเข้ากระทบใบหน้าของหญิงสาวที่หลับสนิทอยู่บนเตียง เธอบิดตัวแล้วเอื้อมมือไปกลางที่นอนควานหาอะไรบางอย่างที่ตอนนี้พบเจอแต่ความว่างเปล่าพึ่บ! เธอลืมตาตื่น และมองไปยังข้างกาย“หายไปไหน” สายตากวาดมองไปรอบห้องที่มีเพียงเธอเท่านั้นฮ่า ฮ่า ฮ่าเสียงหัวเราะคุ้นหู
“ไม่มีทาง” นั่นไง เมื่อโดนฉันดุเรื่องนี้เขาก็จะพูดคำนี้ตลอด“ให้มันน้อย ๆ ลงหน่อยก็ดี ล่าสุดรู้มานะว่าจะสั่งให้คนมาติดอุโมงค์สไลด์เดอร์ให้ลูกในบ้าน” นี่ก็อีกอัน มันไม่ใช่ของเล็ก ๆ เลยนะ ต้องเอาราวบันไดออกด้านหนึ่งเพื่อติดตั้ง สไลด์เดอร์จากชั้น2ลงมาชั้นล่างของบ้าน“แค่นี้เอง กลัวลูกเมื่อยเดินขึ้นลง”
“มึงมันคนใจร้าย ไอ้มารหัวใจ” พี่กราฟเล่นใหญ่เล่นโตลงไปนั่งร้องไห้อยู่ข้างเตียง“คุณคินขา~ ช่วงนี้โซคงไม่ว่างดูแล เหงา ๆ ก็มาหาลิลินได้นะคะ” เพื่อนสาวสองของฉันเกาะแขนของคินไว้แน่น ซึ่งคินเองก็เล่นตามน้ำจับมือลิลินมาจูบหลังฝ่ามือ จนยายเพื่อนสาวของฉันเขินจนตัวบิดตัวเบี้ยว“สามีเพื่อนลิลิน” ฉันยิ้มหวานใ
“ไม่มีนะ จะไปไหนเหรอ”“ไม่ไป ฉันจะอยู่กับเธอ” คินยังคงนั่งอยู่ที่พื้นแล้วนวดเท้าให้ฉัน“อยู่ทะเลาะกับพี่คิมมากกว่า” คินอดส่ายหัวเมื่อพูดถึงพี่สาวของตัวเองไม่ได้“ทำใจให้ชินเถอะนะ พี่ฉันบ้า แต่เวลาจริงจังก็ช่วยได้ทุกเรื่อง”“ไม่มีใครเขามองพี่คิมบ้านอกจากนายหรอกนะ” เขายักไหล่อย่างไม่สนใจ แล้วนวดเท้าให
ณ บ้านของคิน“คิมภัทรชาเสนอหน้ามาทำไม” ประโยคแรกที่คินถามพี่สาวตัวเองเมื่อก้าวเข้ามาในบ้าน“คิดถึงน้องสะใภ้ แกจะไปไหนก็ไปไกล ๆ” พี่คิมตรงเข้ามากอดฉัน และผลักคินให้ถอยห่าง“อย่ามาโดนตัวโซนะ พี่สกปรก” แล้วคินก็มาดึงฉันเข้าไปกอดไว้“แกนั่นแหละสกปรกไอ้น้องเลว” พี่คิมใช่ว่าจะยอมง่าย ๆ เธอก็มาดึงฉันไปกอดไ
“อะไรกันเนี่ย!”เวลา 21.00 น.“จะไม่ปวดหลังเหรอ” ฉันนอนตะแคงถามคนที่นอนอยู่ที่พื้น“ปวด แต่จะอดทน” คินตอบกลับมาพร้อมกับหันมามองทางฉันอาการแพ้ท้องแทนเมียของคินเป็นหนักขึ้น ไม่ใช่แค่ได้กลิ่นน้ำหอมแล้วจะอ้วก แต่ได้กลิ่นฉันด้วย ฉันก็ไม่รู้ว่ากลิ่นฉันมันเป็นยังไง แต่ถ้าเขาเข้ามาใกล้ก็จะมีอาการทันที แต่ถ
(ด้านภาคิน)ตู๊ด! ตู๊ด! ติ๊ด“พลอย ไปที่ร้านชุดด่วนเลยนะ อุ้มอยู่ที่นั่น!”(อะไรนะคะ! ตายแล้ว) เสียงเลขาผมร้องโหวกเหวกอยู่ในสาย“ยังไม่ตาย ไปรอฉันที่นั่นเลย ฉันกำลังไป”(ได้ค่ะ!) ติ๊ด!หลังจากวางสายจากเลขา ผมรีบวิ่งไปที่ลานจอดรถทันที อุ้มรู้เรื่องลองชุดได้ยังไงผมไม่รู้ แต่การที่เธอคิดจะไปยุ่งเกี่ยวก
“ทำไมปากแกมันบวมจัง” ตลอดทางที่นั่งรถมาด้วยกันจนถึงบริษัท อลิสก็เอาแต่นั่งก้มหน้าก้มตาส่องกระจกตลอดเวลา ฉันก็ไม่กล้าถามหรอกว่าเจ้าชายพาไปทำอะไรมา เพราะดูทั้ง 2 คนจะสนิทกันเป็นพิเศษแต่ก็คิดอยู่เหมือนกันว่าเจ้าชายอาจจะสนใจเพื่อนฉัน ถ้าเขาจริงใจกับอลิสฉันก็จะสนับสนุนเต็มที่ แต่ถ้าเขาคิดจะเล่น ๆ ฉันก็ข
“ไม่ได้ขายอย่างที่เธอเข้าใจหรอกนะมายา”“หมายความว่าไงคิน”“มีธุระเท่านี้ใช่มั้ย” ผมรีบตัดบทหนีเธอทันที ผู้หญิงอย่างมายาจะให้รู้อะไรไปมากกว่านี่ไม่ได้ เธอได้ลุยไปหาโซยูแน่ ๆ รายนั้นก็ใช่ว่าจะยอม“เปล่า มายาแค่อยากชวนคินไปทานข้าวด้วยกัน”“ฉันต้องทำงาน ไปชวนคนอื่นเถอะ” ผมเคยบอกกับโซยูไว้แล้วว่าจะไม่ยุ่
หมับ!! ฉันเอื้อมมือไปบีบคางของแพรี่อีกครั้ง“แต่เขาคงไม่โง่มากกว่านี้ที่จะไปคว้าเอาของเหลือของคนอื่นมาใช้ต่อหรอก เก็บปากแล้วออกไปไกล ๆ ฉันได้แล้ว” มือบางที่บีบคางของแพรี่ไว้อย่างแรงสะบัดเหวี่ยงหน้าเธอจนเซไปด้านหลัง“กรี๊ด!” เสียงกรีดดังออกมาเป็นระลอก“จะขอส่วนบุญจากฉันหรือไง เอาอีกสักแก้วมั้ย!”“อึก







