Game over เกมรักหัวใจแพ้พ่าย

Game over เกมรักหัวใจแพ้พ่าย

last updateLast Updated : 2026-02-16
By:  BLOBYOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
32Chapters
1.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เรื่องราวของ 'อันนา' หญิงสาวอายุ 19 ปี ที่อนาคตกำลังจะไปได้สวยแต่ดันมาพบกับ 'เซน' ชายหนุ่มสุดหล่อลูกชายมาเฟียเพราะฤทธิ์ของยานรกที่ทำให้เธอเกิดมี One Night Stand กับเขา กลับกลายเป็นพันธะที่เปลี่ยนทั้งชีวิตของเธอและหัวใจของเขาตลอดกาล

View More

Chapter 1

EP.1 จุดเปลี่ยนของชีวิต

Prologue

Wandering alone in New York's back alleys late at night is not a wise course of action. Eugene had generally lived his life by making wise decisions, but today was an exception. This was because he had just received news that he passed the bar exam. Eugene had a celebration party with his friends and left the bar alone very late at night, quite intoxicated, walking slowly through New York's night streets. To make matters worse, he went deep into a narrow, dirty back alley to relieve a sudden urge to urinate.

Eugene enjoyed the feeling of relief as he urinated on the street, hiding his body in the darkness of the dim alley. With alcohol making his body sway, his stream of urine wobbled back and forth, painting the wall. Having consumed so much tequila that it might as well have been flowing through his veins instead of blood, the tequila scent in his urine wasn't just his imagination.

Eugene heard a suspicious sound just as he finished his business and was straightening his pants.

"Wait, just a moment!"

There was a hasty sound of footsteps, and then someone's voice. It was coming from around the corner of the alley, just a few steps ahead.

Though quiet, it was clear that the owner of the voice was quite terrified. Such a sound in a back alley like this was not a good sign. Even in his drunken state, Eugene instinctively pressed his back against the wall, concealing himself in the dark shadows.

"Wait, just listen to me. Valentine."

Unfortunately, the man's voice was getting closer. Judging by the sound of shoe soles dragging, the man seemed to be backing toward the corner of the alley where Eugene was hiding.

Eugene, who had been about to hurry out of the alley, paused at the name the man called.

'Valentine?'

It was a name that didn't match the man's frightened voice at all. Valentine. Not an unheard-of name, but certainly uncommon. Saint Valentine. Valentine's Day. Suddenly, curiosity arose. What kind of person was this Valentine who made the man speak in such a frightened voice? In the end, Eugene chose to observe the situation a bit longer while holding his breath, rather than running away.

"P-please, spare me. Please!"

The man cried out desperately. Finally, the man came into Eugene's view. As expected, he was cautiously backing up. The man, who appeared to be in his late forties, was wearing a gray pinstriped suit and looked Italian. Only after seeing the terrified face of the man did Eugene realize that this wasn't simply a situation to satisfy his curiosity.

"Valentine!"

The Valentine that the man was desperately calling finally revealed himself. Eugene gasped the moment he saw Valentine's face. The blonde hair that shone brightly even in the darkness and the pale, beautiful face resembled an angel who had stepped out of a famous painting. Could that truly be a human appearance? Drunk Eugene stared at Valentine's face, forgetting even to breathe.

"Bruni. Are you running away because you want to play with me?"

The beautiful angel with blonde hair asked. His voice was a calm baritone, strangely clear and penetrating to the ears, as charming and sweet as his beautiful appearance. Perhaps the reason he was called Valentine was because of that sweet voice.

The angel was pointing a gun at the man. Seeing the unusually long barrel, it must have had a silencer attached. The angel's eyes were gleaming with cruelty, and his beautiful lips were twisted upward. Thanks to this, Eugene was able to come to his senses.

Now that he could think clearly, he saw that the man was clutching one of his thighs with his hand. Judging by how the pants around his thigh were sticking to his leg, it must have been soaked in blood. This Valentine person had already shot the man once. And the fact that he was openly showing his face meant that he had no intention of letting the man live.

This was definitely not a good situation. To be precise, it was a very dangerous one. Eugene deeply regretted being curious about the name Valentine and missing the chance to escape, but it was already too late. All he could do was hide in the shadows cast by the wall, hold his breath, and pray not to be discovered.

"Valentine. I have nothing to do with this. I just received a small share of the money he gave. I have absolutely nothing to do with what he did!"

The man desperately explained. It was natural, as his life was at stake. But the blonde man, Valentine, who was looking at him, rather seemed to be enjoying himself, curling up his lips. That was enough to tell. He was no stranger to killing people.

"Please, give me a chance to explain to the boss. The boss will surely understand if he hears my side!"

Perhaps because his life was hanging by a thread, the man pleaded desperately with a trembling voice. Then the blonde man called Valentine pulled out a white stick he had been holding in his mouth. What came out of his mouth seemed to be a lollipop. Due to the darkness, Eugene couldn't distinguish the color of the candy.

"Candy, if you guess what flavor it is, I'll talk to Don Cariello."

The blonde man showed the lollipop once and then put it back in his mouth.

The middle-aged man named Bruni took a harsh breath.

The distance between the two men and Eugene was just over ten steps. But Eugene's figure remained hidden in the darkness. Eugene wondered if he should slip away now. He didn't care about the fate of the man named Bruni. Eugene wasn't particularly known for his sense of justice. He definitely declined the stupid act of getting involved in other people's business and suffering for it. Especially judging by the word "boss" that came from the middle-aged man's mouth, his suit, and the term "Don" mentioned by the blonde-haired man, these people were certainly connected to the mafia. In this case, even reporting to the police could be dangerous.

Eugene took one step back as quietly as possible. Fortunately, the two men didn't seem to notice his presence at all. Eugene maintained his tension and took another step back. After taking three steps back, he heard:

"...Strawberry?"

A faint sound escaped from the middle-aged man's mouth. Eugene involuntarily looked at the face of the man called Valentine.

"D-did I...get it right?"

The middle-aged man asked with a trembling voice.

Valentine stared at the man and rolled the candy in his mouth. The white stick protruding from his mouth rotated accordingly. Gulp. The sound of the middle-aged man swallowing was loud.

"Did I...get it right?"

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
32 Chapters
EP.1 จุดเปลี่ยนของชีวิต
ฉันเป็นนักเรียนทุนคนหนึ่ง ฐานะไม่ได้ร่ำรวยอะไร แค่พอมีกินมีใช้ก็ถือว่าดีแล้ว การได้เข้ามาเรียนในมหาวิทยาลัยชั้นนำของเกาหลีจึงเหมือนโอกาสครั้งใหญ่ในชีวิต หลังเลิกเรียนทุกวัน ฉันจะมาทำงานพิเศษที่ร้านกาแฟ เพื่อแบ่งเบาภาระของพ่อ เย็นวันนี้ก็ไม่ต่างจากทุกวันแสงอาทิตย์สีส้มอ่อนค่อย ๆ ละลายหายไปหลังตึกสูง สะท้อนผ่านกระจกใสของร้านกาแฟ ฉันนั่งเหม่อมองมันอย่างไร้จุดหมาย ความเหนื่อยล้าจากทั้งการเรียนและการทำงานทับซ้อนกันจนสมองลอยเคว้ง“อันนา”“คะ?” เสียงเรียกนั้นทำให้ฉันสะดุ้ง เงยหน้าขึ้นมองทันที ก่อนจะถอนหายใจโล่งอกเมื่อเห็นว่าไม่ใช่เจ้าของร้าน “เฮ้อ…พี่แฮซูนี่เอง”“ก็พี่น่ะสิ” รุ่นพี่ยิ้มบาง “มัวแต่ใจลอย เดี๋ยวก็โดนเจ้าของร้านดุหรอก”พี่แฮซูเป็นลูกค้าประจำ แถมยังเป็นรุ่นพี่ที่ฉันเคารพอีกคนหนึ่ง “พี่เอาเหมือนเดิมนะ”“คาปูชิโน ใส่นมเยอะ ๆ ใช่ไหมคะ?”“ใช่แล้วครับ”ฉันหันไปสั่งบาริสต้า ก่อนจะคิดเงินและยื่นแก้วกาแฟให้เขา “คาปูชิโน 5,000 วอนค่ะ”ชายหนุ่มหยิบเงินออกมาจ่ายพอดี พร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน “ขอบคุณนะคะ”เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถาม “คืนนี้ไม่ได้ไปงานเลี้ยงกับรุ่นพี่เหรอ?”จริงด้ว
last updateLast Updated : 2026-02-06
Read more
EP.2  ใจเตลิด
ลมกลางคืนพัดแรงจนเสื้อแขนยาวแนบตัว แต่ความร้อนในอกฉันกลับไม่จางลงเลยมันรุ่ม ร้อน จนเหมือนจะเผาฉันจากข้างในฉันเงยหน้าขึ้น และก็สบเข้ากับสายตาของเขาอีกครั้ง ผู้ชายคนนั้น…ยืนอยู่ไม่ไกล ควันบุหรี่ลอยคลุ้งรอบตัว ร่างสูงดูนิ่ง ทว่าดวงตาคมกลับจับจ้องมาที่ฉันอย่างไม่หลบเลี่ยง“เธอเป็นอะไรรึเปล่า?” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามฉันอยากตอบว่าไม่เป็นไร แต่ริมฝีปากกลับสั่น มือเย็นเฉียบ ทั้งที่หัวใจเต้นแรงจนน่ากลัว“ฉัน…” เสียงขาดห้วง ฉันกลืนน้ำลาย “ไม่ไหวแล้ว”เขาขยับเข้ามาใกล้กว่าที่ควรจะเป็น ระยะห่างแค่นั้นทำให้ลมหายใจเราปะทะกัน กลิ่นบุหรี่อ่อน ๆ ผสมกับกลิ่นตัวของเขา ทำให้หัวฉันว่างเปล่า“เดี๋ยว—” เขายังพูดไม่จบ ฉันก็ยื่นมือไปคว้าปกเสื้อของเขาไว้แน่น ก่อนจะยืนเขย่ง แล้วประกบริมฝีปากของตัวเองลงไปอย่างไม่ลังเลทุกอย่างเงียบงันเขาชะงัก ร่างแข็งค้างไปชั่ววินาที แต่ฉันไม่เปิดโอกาสให้เขาถอย ริมฝีปากของฉันแนบแน่น กดจูบลงไปด้วยแรงอารมณ์ที่เอ่อล้น ราวกับต้องการยืนยันการมีอยู่ของตัวเองลมหายใจร้อนผ่าวสอดประสาน หัวใจฉันเต้นแรงจนแทบหลุดออกมานอกอก เขาสูดหายใจเข้าลึก มือใหญ่ยกขึ้นจับข้อมือฉันไว้ไม่ใช่ผล
last updateLast Updated : 2026-02-06
Read more
Ep.3 ยาปลุกเซ็กส์ NC 18+
ZANE TALK ผมพาผู้หญิงคนนี้เข้ามาในห้องนอน ทันทีที่ปิดประตูเธอก็รีบถอดเสื้อตัวเองออกก่อนจะถอดเสื้อชั้นในลายลูกไม้สีแดงออกตาม เผยให้เห็นอกทรงโตมันขาวเนียนน่าจับซะเหลือเกิน... มียอดสีชมพูคู่สวยทำเอามังกรของผมผงาดขึ้นมาอีกครั้ง ยัยนี่ก็ไม่ใช่เล่น ๆ เลย… ผมนำมือขึ้นมาจับไปที่หน้าอกคู่สวยที่อยู่ตรงหน้า ผมค่อย ๆ ลูบคลำไปทั่วบริเวณนั้น หน้าอกของจริงแน่นอน… ผมโน้มตัวลงจูบริมฝีปากคนตัวเล็กก่อนจะค่อย ๆ ถอนจูบของตัวเองออก “เธอชื่ออะไร?” “ฉันชื่อ ‘อันนา’ ค่ะ” “ฉัน ‘เซน’ นะต่อไปนี้เธอจะเป็นผู้หญิงของฉันแล้ว” ผมแนะนำตัวเองเสร็จก็ผลักเธอลงไปที่เตียงนุ่มทันทีและถอดเสื้อของตัวเองออก ผมใช้ริมฝีปากบางของตัวเองซุกไซ้ไปที่ต้นคอขาวของเธออย่างหื่นกระหาย ก่อนจะเลื่อนริมฝีปากลงมาที่หน้าอกอวบอิ่ม ผมใช้มือเค้นและค่อย ๆ ใช้ลิ้นชิมรสบริเวณยอดแข็งสีชมพูของตัวเล็ก “อืม…” ร่างเล็กครางเสียงหวาน เธอนำมือขึ้นมาลูบเรือนผมหนาของผม ผมนำมือลงไปถอดกางเกงของเธอออกเหลือเพียงกางเกงในลายลูกไม้ที่เปียกแฉะเต็มที่ ลงมือถอดกางเกงในของเธอออกเผยให้เห็นเนินสวาทที่ปกคลุมด้วยไรขนบาง ๆ และกลีบกุหลาบสีชมพูที่ชุ่มไป
last updateLast Updated : 2026-02-06
Read more
EP.4 ความผิดพลาดครั้งใหญ่
ANNA TALKเจ็บ...ตรงนั้นจัง เหมือนร่างกายของฉันจะระบมไปทุกสัดส่วนเลย ฉันค่อย ๆ ลืมตาคู่เล็กของตัวเองขึ้นมา ฉันมองเห็นเพดานที่ไม่คุ้นเคยก่อนจะกวาดตาไปมองรอบ ๆที่นี่ที่ไหน? ฉันมาอยู่นี่ได้ยังไง? แล้วไอ้แจ็คสัน...รุ่นพี่..ล่ะ?ฉันเด้งตัวขึ้นจากเตียงนุ่มทันทีพลางมองลงที่ร่างของตัวเองที่ปราศจากเสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียว บริเวณเนินอกเต็มไปด้วยรอยจ้ำแดง ๆ เต็มไปหมด ไม่เพียงเท่านั้นฉันยังเจ็บแสบที่บริเวณจุดนั้นของผู้หญิงมาก ๆ อีกด้วย ฉันตั้งสติรีบนำผ้าห่มขึ้นมาปกคลุมร่างกายทันทีฉันโดนข่มขืน!“เธอตื่นแล้วเหรอ?” เสียงผู้ชายคนหนึ่งทักฉันขึ้นมา ฉันรีบหันไปมองเจ้าของเสียงทันที เขาคือ ผู้ชายที่สบตากับฉันในผับเมื่อคืน... ร่างสูงใหญ่นุ่งผ้าขนหนูตัวเดียวเดินเข้ามาหาฉัน “หยุดตรงนั้น !!! อย่าเข้ามานะ!!!” ฉันตะโกนเสียงสั่นที่เต็มไปด้วยความโกรธและความหวาดกลัว“นี่เธอกล้าตะคอกใส่ผัวตัวเองเหรอ?” คนตัวสูงพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยพร้อมกระตุกยิ้มที่มุมปากเขาไม่ละอายใจบ้างเลยสักนิด!“คุณข่มขืนฉัน ! ฉันไม่คิดเลยนะว่าคนหน้าตาดีแบบคุณจะข่มขืนผู้หญิงแบบนี้!” น้ำตาของฉันไหลรินออกมาอาบสองแก้มฉันรีบปาดมันออกทั
last updateLast Updated : 2026-02-07
Read more
EP.5 เริ่มออกอาการ
“พี่แฮซู…”รุ่นพี่ลุกจากเก้าอี้ทันทีที่เห็นฉัน สีหน้าตกใจวูบหนึ่ง ก่อนสายตาจะไล่สำรวจร่างกายฉันอย่างไม่สบายใจ ฉันเดินเข้าไปหาอย่างช้า ๆ พยายามฝืนยิ้มบาง ๆ ทั้งที่หัวใจเต้นแรง“มันทำอะไรอันนา” น้ำเสียงเขาต่ำ แต่แข็ง“เปล่าค่ะ…” ฉันตอบหลบ ๆ สายตาหลบหนี เพราะรู้ดีว่าคำปฏิเสธนั้นไร้น้ำหนัก“สภาพแบบนี้จะ ‘เปล่า’ ได้ยังไง!”เสียงเขาดังขึ้นด้วยความโกรธปนโทษตัวเอง “พี่ไม่น่าให้อันนาออกมาเมื่อคืนเลย…ทั้งหมดมันเริ่มจากไอ้ยานั่น”“ยา…?” ฉันทวนถาม หัวใจหล่นวูบเขาสบตาฉันแน่น ก่อนพูดช้า ๆ “มีคนในกลุ่มแอบใส่ยาปลุกเซ็กซ์ให้น้อง พี่รู้ทีหลัง…แล้วอันนาก็หายไป ถ้าพี่อยู่ พี่ไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้น”คำพูดนั้นกดทับอกฉันแน่น ฉันเพิ่งสังเกตเห็นรอยช้ำที่มุมปากของเขา“พี่แม่งช่วยอะไรอันนาไม่ได้เลย” คำพูดนั้นไม่ใช่การโวยวาย แต่มันคือความจริงที่กระแทกใส่อกฉันตรง ๆฉันเป็นคนเดินเข้าไปหาเขาเอง เป็นคนพูดคำขอร้องนั้นออกมา ทั้งหมด…เพราะยานรกนั่น ฉันกำหมัดแน่น ความอับอายไหลย้อนขึ้นมาจุกคอน่าอายชะมัด“อย่าโทษตัวเองเลยค่ะ” ฉันพูด ทั้งที่เสียงสั่น “พี่แฮซูไม่ได้ทำอะไรผิดเลย ถ้าจะผิด…มันก็ผิดที่อันนาเอง ที
last updateLast Updated : 2026-02-07
Read more
EP.6 ท้องกับใคร
ZANE TALK ผมพาอันนามาที่โรงพยาบาล ตอนนี้ผมนั่งรอหมออยู่หน้าห้องตรวจ ส่วนมาเบลก็นั่งอยู่ข้าง ๆ แต่สีหน้าของเธอไม่ได้มีแววกังวลเลยสักนิด มีเพียงความหงุดหงิดที่ปิดไม่มิด “เซนจะช่วยมันทำไมกัน?” มาเบลนั่งไขว่ห้าง ถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ผมหันไปมองเธอเล็กน้อยก่อนจะตอบ “แล้วเบลจะให้เธอนอนสลบอยู่ตรงนั้นเหรอ คุณไม่ใช่คนใจร้ายแบบนั้นนี่” “เบลไม่ชอบเด็กคนนั้น” เสียงของเธอแข็งกร้าวขึ้นทันที ผมถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะยื่นมือไปลูบศีรษะของเธออย่างปลอบประโลม ทั้งเพื่อให้เธอใจเย็น…และเพื่อกลบความจริงบางอย่างที่ผมไม่อยากให้เธอสงสัย “ถือว่าช่วยลูกหมาลูกแมวก็ได้ สงสารเขาหน่อยนะเบล” มาเบลเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเบะปาก “ค่ะ… ถือว่าทำบุญก็แล้วกัน” ยังไม่ทันที่ผมจะพูดอะไรต่อ ประตูห้องตรวจก็เปิดออก คุณหมอเดินตรงเข้ามาหาเรา “พวกคุณเป็นคนพาคนไข้มาที่นี่ใช่ไหมครับ?” “ครับ” ผมลุกขึ้นทันที “เธอเป็นอะไรมากไหมครับหมอ?” หมอยิ้มบาง ๆ “ไม่ร้ายแรงครับ เป็นอาการปกติของคนตั้งครรภ์ บางรายจะมีอาการหน้ามืด เป็นลมได้ง่าย” “ท้อง!?” คำเดียวหลุดออกจากปากผมโดยไม่ทันคิด หัวสมองเหมือนถูกทุบแรง ๆ อย่าบอกนะว่า…เป็
last updateLast Updated : 2026-02-07
Read more
EP.7 สารภาพ
ฉันก้าวออกมาจากคอนโดของเขาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลไม่หยุด มันไม่ใช่แค่ความเสียใจ แต่คือความโง่ของตัวเอง ถ้าฉันไม่ไปที่นั่น ทุกอย่างคงไม่เกิดขึ้น ฉันไม่ต้องการให้เขารับผิดชอบอะไรทั้งนั้น ผู้ชายแบบเขา…ไม่มีวันเป็นพ่อคนได้ สิ่งเดียวที่ฉันกลัวไม่ใช่อนาคต แต่คือสายตาของพ่อ ในวันที่ฉันต้องบอกความจริงว่า ฉันท้อง เสียงสะอื้นหลุดออกมาท่ามกลางทางเดินที่ผู้คนเดินสวนกันไปมา สายตาแปลกหน้าจับจ้องอย่างไม่เข้าใจ ฉันยกมือขึ้นปาดน้ำตาตัวเอง ช่างน่าสมเพชสิ้นดีทำไมชีวิตฉันต้องพังขนาดนี้ด้วยนะ…“อันนา” เสียงเรียกชื่อที่คุ้นเคยทำให้ฉันชะงักฉันหันไปมองผ่านม่านน้ำตา และเห็นผู้ชายร่างสูง ผมสีน้ำตาล ยืนอยู่ไม่ไกล แววตาอบอุ่นคู่นั้นมองฉันด้วยความเป็นห่วงอย่างไม่ปิดบัง “พี่แฮซู…” เสียงฉันสั่นเครือ ก่อนจะโผเข้ากอดเขาแทบจะทันที อ้อมแขนของพี่แฮซูโอบรับฉันไว้แน่น มือใหญ่ลูบหลังอย่างแผ่วเบา เหมือนต้องการบอกว่าฉันไม่จำเป็นต้องเข้มแข็งอยู่คนเดียว น้ำตาไหลเปื้อนเสื้อเขา เสียงสะอื้นขาดห้วงจนหายใจแทบไม่ทัน “ฮือ…”“ใครทำอะไรอันนา บอกพี่มา” เสียงทุ้มเอ่ยอย่างอดกลั้น“จะทำยังไงดี…” ฉันส่ายหน้า ร้องไห้หนักกว่าเดิมพี่แฮซ
last updateLast Updated : 2026-02-07
Read more
EP.8 เผชิญหน้า
พี่แฮซูมาส่งฉันถึงบ้านก่อนจะแยกกัน ฉันขอร้องให้เขากลับไปก่อนเพราะเรื่องทั้งหมดนี้ ฉันต้องจัดการด้วยตัวเอง มันเกิดขึ้นเพราะฉันและฉันต้องเป็นคนรับมันให้ได้ฉันเดินเข้าไปในบ้าน เห็นพ่อนั่งอยู่ที่โซฟา มือยังถือหนังสือเล่มโปรด หัวใจเต้นแรงทุกย่างก้าว ก่อนจะหยุดยืนตรงหน้าเขา“พ่อ…” เสียงฉันแผ่วจนแทบไม่ได้ยิน “หนูมีเรื่องจะคุยด้วยหน่อยค่ะ”พ่อเงยหน้าขึ้น ก่อนจะค่อย ๆ วางหนังสือลง “มีอะไรเหรอลูก”คำถามธรรมดา แต่กลับทำให้ฉันแทบยืนไม่อยู่ คำพูดติดค้างอยู่ที่ลำคอ น้ำตาเอ่อขึ้นมาทันที“หนู…” ฉันมองหน้าพ่อได้เพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เข่าจะทรุดลงอย่างหมดแรง “หนูท้อง…ฮือ…”ความเงียบปกคลุม ไม่มีเสียงตำหนิ ไม่มีคำถาม มีเพียงมือทั้งสองข้างที่ยื่นมาพยุงฉันให้ลุกขึ้น และอ้อมแขนที่โอบกอดฉันไว้แน่นอย่างที่ไม่เคยเปลี่ยน น้ำตาฉันไหลออกมาไม่หยุด เหมือนทุกอย่างที่แบกไว้พังทลายลงในอ้อมกอดนั้น“หนูขอโทษนะพ่อ…ฮือ…ขอโทษ…”“ไม่เป็นไรหรอกลูก” เสียงพ่อเรียบ อบอุ่น มือใหญ่ลูบหลังฉันเบา ๆ เพื่อปลอบโยน“หนูทำให้พ่อผิดหวัง…” ฉันพูดทั้งสะอื้น “หนูขอโทษจริง ๆ”พ่อค่อย ๆ ดึงฉันออก มองหน้าที่เปื้อนน้ำตาอย่างจริงจัง
last updateLast Updated : 2026-02-07
Read more
EP.9 สู่ขอแต่งงาน
ANNA TALKและแล้วฉันก็ผ่านอีกหนึ่งวันที่หนักหน่วงมาได้อย่างทุลักทุเล ฉันต้องขอบคุณพ่อ…ที่ยังคงอ้าแขนรับฉันกลับเข้าไปในอ้อมกอด โดยไม่ตั้งคำถาม ไม่ซักไซ้ ไม่ตัดสิน ต่อจากนี้ฉันคงต้องดูแลตัวเองให้มากกว่าที่เคย ไม่ใช่เพื่อตัวฉันอีกแล้ว…แต่เพื่อลูกฝ่ามือบางยกขึ้นลูบหน้าท้องที่ยังไม่ปรากฏความเปลี่ยนแปลงใด ๆ แต่ฉันรับรู้ได้ว่ามีอีกหนึ่งชีวิตกำลังเติบโตอยู่ตรงนี้ก๊อก ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูดังขึ้น ทำให้ฉันสะดุ้งเล็กน้อย“อันนา ลงมาข้างล่างหน่อยลูก มีคนอยากคุยด้วย” เสียงพ่อดังมาจากนอกห้อง น้ำเสียงจริงจังกว่าปกติ“ใครคะ?” ฉันถามพลางเดินไปเปิดประตูพ่อไม่ได้ตอบทันที สีหน้าท่านเคร่งขรึมจนฉันเริ่มใจไม่ดี “ลงไปดูเองเถอะลูก”หัวใจฉันเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้สาเหตุ ฉันเดินตามพ่อไปยังชั้นล่าง และภาพที่เห็นตรงหน้าก็ทำให้ฉันชะงักเท้าแทบไม่ทันเขา… และชายหญิงวัยกลางคนคู่หนึ่งที่ดูภูมิฐาน สง่างาม เกินกว่าจะเป็นคนธรรมดา ไม่แปลกเลยว่าทำไมลูกชายของพวกเขาถึงมีหน้าตาดีและบุคลิกที่เต็มไปด้วยความมั่นใจแบบนั้นฉันหันไปมองพ่อด้วยสายตางุนงง พ่อเพียงส่ายหน้าเบา ๆ แสดงให้เห็นว่าแม้แต่ท่านเองก็ไม่รู้ว่าการมาเย
last updateLast Updated : 2026-02-07
Read more
EP.10 ครอบครัวชเว
รถของเซนเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าบ้านหลังหนึ่ง ไม่สิ นี่มันไม่ใช่บ้านแล้ว ฉันเบิกตากว้าง มองอาคารทรงโมเดิร์นขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า คฤหาสน์? หรือวัง? พื้นที่รอบบ้านกว้างสุดสายตา มีชายชุดดำยืนเฝ้าตามจุดต่าง ๆ อย่างเป็นระเบียบ สระว่ายน้ำขนาดใหญ่สะท้อนแสงไฟ สวนถูกจัดแต่งด้วยต้นไม้และดอกไม้นานาพรรณราวกับรีสอร์ตหรู ทำเอาฉันกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว“ลงได้แล้ว” เสียงเซนดังขึ้น ทำให้ฉันสะดุ้งเล็กน้อยฉันหันไปมองเขา ก่อนจะเอ่ยถามอย่างลังเล “อื้อ…ขอถามอะไรหน่อยสิ”“มีอะไร?” เขาเหลือบตามามอง สีหน้าฉายแววสงสัยฉันลดเสียงลงจนแทบเป็นกระซิบ “ครอบครัวคุณ…ค้ายา หรือเป็นมาเฟียรึเปล่า?”“ยัยบ้า!” เซนเอ็ดทันที ก่อนจะมองฉันด้วยสายตาค้อน ๆ“ใครจะไปทำอะไรแบบนั้น อยากติดคุกหรือไง”“แล้วทำไมถึงรวยขนาดนี้…” ฉันมองออกไปนอกกระจก “บอดี้การ์ดก็เยอะ เหมือนกลัวคนจะมาฆ่าอย่างนั้นแหละ”เขาถอนหายใจเล็กน้อย “ครอบครัวฉันทำธุรกิจถูกกฎหมายทั้งหมด แต่คำว่า มาเฟีย คนในวงการเขาเรียกกันแบบนั้นมาตั้งแต่รุ่นปู่”เซนหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้น “บอดี้การ์ดเยอะก็เพราะมีคนปองร้ายเยอะเหมือนกัน ตอ
last updateLast Updated : 2026-02-07
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status