LOGINแสงสว่างจากแสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างห้องนอนเข้ากระทบใบหน้าของหญิงสาวที่หลับสนิทอยู่บนเตียง เธอบิดตัวแล้วเอื้อมมือไปกลางที่นอนควานหาอะไรบางอย่างที่ตอนนี้พบเจอแต่ความว่างเปล่าพึ่บ! เธอลืมตาตื่น และมองไปยังข้างกาย“หายไปไหน” สายตากวาดมองไปรอบห้องที่มีเพียงเธอเท่านั้นฮ่า ฮ่า ฮ่าเสียงหัวเราะคุ้นหู
“ไม่มีทาง” นั่นไง เมื่อโดนฉันดุเรื่องนี้เขาก็จะพูดคำนี้ตลอด“ให้มันน้อย ๆ ลงหน่อยก็ดี ล่าสุดรู้มานะว่าจะสั่งให้คนมาติดอุโมงค์สไลด์เดอร์ให้ลูกในบ้าน” นี่ก็อีกอัน มันไม่ใช่ของเล็ก ๆ เลยนะ ต้องเอาราวบันไดออกด้านหนึ่งเพื่อติดตั้ง สไลด์เดอร์จากชั้น2ลงมาชั้นล่างของบ้าน“แค่นี้เอง กลัวลูกเมื่อยเดินขึ้นลง”
“มึงมันคนใจร้าย ไอ้มารหัวใจ” พี่กราฟเล่นใหญ่เล่นโตลงไปนั่งร้องไห้อยู่ข้างเตียง“คุณคินขา~ ช่วงนี้โซคงไม่ว่างดูแล เหงา ๆ ก็มาหาลิลินได้นะคะ” เพื่อนสาวสองของฉันเกาะแขนของคินไว้แน่น ซึ่งคินเองก็เล่นตามน้ำจับมือลิลินมาจูบหลังฝ่ามือ จนยายเพื่อนสาวของฉันเขินจนตัวบิดตัวเบี้ยว“สามีเพื่อนลิลิน” ฉันยิ้มหวานใ
“ไม่มีนะ จะไปไหนเหรอ”“ไม่ไป ฉันจะอยู่กับเธอ” คินยังคงนั่งอยู่ที่พื้นแล้วนวดเท้าให้ฉัน“อยู่ทะเลาะกับพี่คิมมากกว่า” คินอดส่ายหัวเมื่อพูดถึงพี่สาวของตัวเองไม่ได้“ทำใจให้ชินเถอะนะ พี่ฉันบ้า แต่เวลาจริงจังก็ช่วยได้ทุกเรื่อง”“ไม่มีใครเขามองพี่คิมบ้านอกจากนายหรอกนะ” เขายักไหล่อย่างไม่สนใจ แล้วนวดเท้าให
ณ บ้านของคิน“คิมภัทรชาเสนอหน้ามาทำไม” ประโยคแรกที่คินถามพี่สาวตัวเองเมื่อก้าวเข้ามาในบ้าน“คิดถึงน้องสะใภ้ แกจะไปไหนก็ไปไกล ๆ” พี่คิมตรงเข้ามากอดฉัน และผลักคินให้ถอยห่าง“อย่ามาโดนตัวโซนะ พี่สกปรก” แล้วคินก็มาดึงฉันเข้าไปกอดไว้“แกนั่นแหละสกปรกไอ้น้องเลว” พี่คิมใช่ว่าจะยอมง่าย ๆ เธอก็มาดึงฉันไปกอดไ
“อะไรกันเนี่ย!”เวลา 21.00 น.“จะไม่ปวดหลังเหรอ” ฉันนอนตะแคงถามคนที่นอนอยู่ที่พื้น“ปวด แต่จะอดทน” คินตอบกลับมาพร้อมกับหันมามองทางฉันอาการแพ้ท้องแทนเมียของคินเป็นหนักขึ้น ไม่ใช่แค่ได้กลิ่นน้ำหอมแล้วจะอ้วก แต่ได้กลิ่นฉันด้วย ฉันก็ไม่รู้ว่ากลิ่นฉันมันเป็นยังไง แต่ถ้าเขาเข้ามาใกล้ก็จะมีอาการทันที แต่ถ
“มีอะไรจะถามอีกมั้ย หรืออยากจะนอนกับฉันก็ได้นะ เตียงฉันใหญ่ เธอก็พิสูจน์มาแล้วนี่” มือหนาเอื้อมมาดึงข้อมือฉันให้เข้าไปในห้อง ฉันรีบสะบัดแขนออกและเดินถอยหลังหนีทันที“ไม่ย่ะ! นายนอนไปเหอะ ฉันจะดูแลพวกเด็ก ๆ ให้เอง ปะ ไปกัน” ฉันรีบพูดและดึงแขนฟีฟ่า ฟีฟี่ ลงไปข้างล่างทันที“ฮึ!” เขาหัวเราะในลำคอ แล้วปิ
“มันหายไปไหนหมด!” ฉันตะครุบเอาแผงยาจากมือของคินมาพลิกดู หายหมดยกแผง แล้วฉันไม่ได้กินมาสองวันแล้วด้วย แล้วไหนจะเรื่องเมื่อคืนอีก“ไม่ต้องกิน”“มีสิทธิ์อะไรมาสั่ง” ฉันหันกลับไปตะโกนใส่เขาอย่างเหลืออด คินอยู่ในสภาพมีเพียงแค่ผ้าขนหนูพันรอบเอวเอาไว้ เดินไปเอาผ้ามาเช็ดผมอย่างไม่สนใจในคำพูดของฉัน“คิดเหรอว
“จะทำอะไร ฉันเจ็บนะปล่อยสักที!”“ก็ไม่เห็นจะยาก...” รอยยิ้มนั่นมันทำให้ฉันเริ่มใจไม่ดี“อะไร!”“ทำให้เธอท้องไง” ไม่นะ!“หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้เลย ฉันไม่มีทางท้องกับนาย ฉันจะไม่ยอมให้เด็กเกิดขึ้นมาเด็ดขาด!”“ทำไมล่ะ เกิดเป็นลูกฉันน่ะดีจะตายไป ผู้หญิงที่ผ่านมาก็อยากท้องกับฉันทั้งนั้น”“เกิดมาจากคนที่ไม่
“ดี/ไม่ดี” ทั้งฉันและคินพูดออกมาพร้อม“เอาตามนี้” คินตัดสินใจทุกอย่างด้วยตัวเองโดยที่ไม่ฟังคำค้านของฉันเลย“ไม่! ฉันจะนอนกับฟีฟี่ แล้วก็พี่เลี้ยงเอง นายก็นอนกับฟีฟ่าไป”“ไม่นะ! ฟีฟ่าจะอยู่กับฟีฟี่” ฟีฟ่าพูดพร้อมกับกอด และเอาแก้มถูกับแก้มของฟีฟี่ไปมา เหมือนกับว่าถ้าห่างกันไปจะขาดใจตาย“เมื่อวานยังตีก







