LOGINแสงสว่างจากแสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างห้องนอนเข้ากระทบใบหน้าของหญิงสาวที่หลับสนิทอยู่บนเตียง เธอบิดตัวแล้วเอื้อมมือไปกลางที่นอนควานหาอะไรบางอย่างที่ตอนนี้พบเจอแต่ความว่างเปล่าพึ่บ! เธอลืมตาตื่น และมองไปยังข้างกาย“หายไปไหน” สายตากวาดมองไปรอบห้องที่มีเพียงเธอเท่านั้นฮ่า ฮ่า ฮ่าเสียงหัวเราะคุ้นหู
“ไม่มีทาง” นั่นไง เมื่อโดนฉันดุเรื่องนี้เขาก็จะพูดคำนี้ตลอด“ให้มันน้อย ๆ ลงหน่อยก็ดี ล่าสุดรู้มานะว่าจะสั่งให้คนมาติดอุโมงค์สไลด์เดอร์ให้ลูกในบ้าน” นี่ก็อีกอัน มันไม่ใช่ของเล็ก ๆ เลยนะ ต้องเอาราวบันไดออกด้านหนึ่งเพื่อติดตั้ง สไลด์เดอร์จากชั้น2ลงมาชั้นล่างของบ้าน“แค่นี้เอง กลัวลูกเมื่อยเดินขึ้นลง”
“มึงมันคนใจร้าย ไอ้มารหัวใจ” พี่กราฟเล่นใหญ่เล่นโตลงไปนั่งร้องไห้อยู่ข้างเตียง“คุณคินขา~ ช่วงนี้โซคงไม่ว่างดูแล เหงา ๆ ก็มาหาลิลินได้นะคะ” เพื่อนสาวสองของฉันเกาะแขนของคินไว้แน่น ซึ่งคินเองก็เล่นตามน้ำจับมือลิลินมาจูบหลังฝ่ามือ จนยายเพื่อนสาวของฉันเขินจนตัวบิดตัวเบี้ยว“สามีเพื่อนลิลิน” ฉันยิ้มหวานใ
“ไม่มีนะ จะไปไหนเหรอ”“ไม่ไป ฉันจะอยู่กับเธอ” คินยังคงนั่งอยู่ที่พื้นแล้วนวดเท้าให้ฉัน“อยู่ทะเลาะกับพี่คิมมากกว่า” คินอดส่ายหัวเมื่อพูดถึงพี่สาวของตัวเองไม่ได้“ทำใจให้ชินเถอะนะ พี่ฉันบ้า แต่เวลาจริงจังก็ช่วยได้ทุกเรื่อง”“ไม่มีใครเขามองพี่คิมบ้านอกจากนายหรอกนะ” เขายักไหล่อย่างไม่สนใจ แล้วนวดเท้าให
ณ บ้านของคิน“คิมภัทรชาเสนอหน้ามาทำไม” ประโยคแรกที่คินถามพี่สาวตัวเองเมื่อก้าวเข้ามาในบ้าน“คิดถึงน้องสะใภ้ แกจะไปไหนก็ไปไกล ๆ” พี่คิมตรงเข้ามากอดฉัน และผลักคินให้ถอยห่าง“อย่ามาโดนตัวโซนะ พี่สกปรก” แล้วคินก็มาดึงฉันเข้าไปกอดไว้“แกนั่นแหละสกปรกไอ้น้องเลว” พี่คิมใช่ว่าจะยอมง่าย ๆ เธอก็มาดึงฉันไปกอดไ
“อะไรกันเนี่ย!”เวลา 21.00 น.“จะไม่ปวดหลังเหรอ” ฉันนอนตะแคงถามคนที่นอนอยู่ที่พื้น“ปวด แต่จะอดทน” คินตอบกลับมาพร้อมกับหันมามองทางฉันอาการแพ้ท้องแทนเมียของคินเป็นหนักขึ้น ไม่ใช่แค่ได้กลิ่นน้ำหอมแล้วจะอ้วก แต่ได้กลิ่นฉันด้วย ฉันก็ไม่รู้ว่ากลิ่นฉันมันเป็นยังไง แต่ถ้าเขาเข้ามาใกล้ก็จะมีอาการทันที แต่ถ
“ช่วยเอายายนี่ออกไปจากที่นี่ด้วย มันกล้าเอาน้ำสาดฉันเนี่ยดูสิ ดู!”กิริยาส่อสกุลมาก ผู้จัดการหันมามองหน้าฉันก่อนจะทำหน้านึกคิดอะไรสักอย่าง เมื่อเธอนึกออกจึงรีบยกมือขึ้นไหว้ฉัน เมื่อเห็นแบบนั้นฉันจึงยกมือขึ้นรับไหว้ คงเป็นเพราะข่าวเรื่องหมั้นนั่นแหละที่ทำให้เธอนึกขึ้นมาได้ว่าฉันเป็นคู่หมั้นของภาคินที
ตอนนี้ชีวิตฉันยังอยู่รอดปลอดภัยดี ยังไม่โดนฆ่าหมกบ้านแต่อย่างใด ถึงจะพึ่งผ่านเหตุการณ์น่าอายแบบนั้นมาไม่นานก็เถอะ มันเป็นสิ่งที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นพอมานึกถึงก็ทำให้หน้าฉันร้อนวูบขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ การที่ต้องเจอกันตลอดสองวันที่ผ่านมาก็แทบจะไม่ได้คุยอะไรกัน เพราะเขาเองก็ประชุมงานหนักตลอดสองวัน ส่วน
“ทำไมต้องปล่อยล่ะ ก็เป็นคู่หมั้นกันแล้วนี่”“ฉันพูดเพื่อประชดมายา นายก็ลืม ๆ เรื่องนี้ไปเถอะ”“ฉันจะหมั้นจริง ๆ เพราะฉันเสียหาย เจ้าชายก็ได้ยินในสิ่งที่เธอพูด”“ไม่! ดูปากฉันนะว่าไม่!”“ฉันจะหมั้น และงานหมั้นจะมีขึ้นในอีก 1 เดือนข้างหน้าต่อจากนี่” ทำไมมันออกมาเป็นแบบนี้ล่ะ ตอนนี้ฉันกำลังจะเป็นบ้าตาม
“อย่าดิ้นได้มั้ยเจ๊ ไฟฉายมันส่ายจนตาลายหมดแล้วเนี่ย!” นาน ๆ มาที พอมาถึงเครื่องปั๊มน้ำดันมาพังอีก มีหวังได้ไปนอนโรงแรมแน่ ๆ นี่มันจะ 5 ทุ่มแล้วนะ! ขี้เกียจขับรถออกไปแล้ว ตั้งเกือบ 20 กิโล“ได้ยัง ๆ”“ยัง ไปอาบน้ำคลองก่อนมั้ย จะได้เลิกบ่น” หนึ่งบ่นฉันที่ยืนเร่งเอา ๆ แต่ไม่ยอมช่วย ก็มันทำไม่เป็นนี่ จะ







