ログインแสงสว่างจากแสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างห้องนอนเข้ากระทบใบหน้าของหญิงสาวที่หลับสนิทอยู่บนเตียง เธอบิดตัวแล้วเอื้อมมือไปกลางที่นอนควานหาอะไรบางอย่างที่ตอนนี้พบเจอแต่ความว่างเปล่าพึ่บ! เธอลืมตาตื่น และมองไปยังข้างกาย“หายไปไหน” สายตากวาดมองไปรอบห้องที่มีเพียงเธอเท่านั้นฮ่า ฮ่า ฮ่าเสียงหัวเราะคุ้นหู
“ไม่มีทาง” นั่นไง เมื่อโดนฉันดุเรื่องนี้เขาก็จะพูดคำนี้ตลอด“ให้มันน้อย ๆ ลงหน่อยก็ดี ล่าสุดรู้มานะว่าจะสั่งให้คนมาติดอุโมงค์สไลด์เดอร์ให้ลูกในบ้าน” นี่ก็อีกอัน มันไม่ใช่ของเล็ก ๆ เลยนะ ต้องเอาราวบันไดออกด้านหนึ่งเพื่อติดตั้ง สไลด์เดอร์จากชั้น2ลงมาชั้นล่างของบ้าน“แค่นี้เอง กลัวลูกเมื่อยเดินขึ้นลง”
“มึงมันคนใจร้าย ไอ้มารหัวใจ” พี่กราฟเล่นใหญ่เล่นโตลงไปนั่งร้องไห้อยู่ข้างเตียง“คุณคินขา~ ช่วงนี้โซคงไม่ว่างดูแล เหงา ๆ ก็มาหาลิลินได้นะคะ” เพื่อนสาวสองของฉันเกาะแขนของคินไว้แน่น ซึ่งคินเองก็เล่นตามน้ำจับมือลิลินมาจูบหลังฝ่ามือ จนยายเพื่อนสาวของฉันเขินจนตัวบิดตัวเบี้ยว“สามีเพื่อนลิลิน” ฉันยิ้มหวานใ
“ไม่มีนะ จะไปไหนเหรอ”“ไม่ไป ฉันจะอยู่กับเธอ” คินยังคงนั่งอยู่ที่พื้นแล้วนวดเท้าให้ฉัน“อยู่ทะเลาะกับพี่คิมมากกว่า” คินอดส่ายหัวเมื่อพูดถึงพี่สาวของตัวเองไม่ได้“ทำใจให้ชินเถอะนะ พี่ฉันบ้า แต่เวลาจริงจังก็ช่วยได้ทุกเรื่อง”“ไม่มีใครเขามองพี่คิมบ้านอกจากนายหรอกนะ” เขายักไหล่อย่างไม่สนใจ แล้วนวดเท้าให
ณ บ้านของคิน“คิมภัทรชาเสนอหน้ามาทำไม” ประโยคแรกที่คินถามพี่สาวตัวเองเมื่อก้าวเข้ามาในบ้าน“คิดถึงน้องสะใภ้ แกจะไปไหนก็ไปไกล ๆ” พี่คิมตรงเข้ามากอดฉัน และผลักคินให้ถอยห่าง“อย่ามาโดนตัวโซนะ พี่สกปรก” แล้วคินก็มาดึงฉันเข้าไปกอดไว้“แกนั่นแหละสกปรกไอ้น้องเลว” พี่คิมใช่ว่าจะยอมง่าย ๆ เธอก็มาดึงฉันไปกอดไ
“อะไรกันเนี่ย!”เวลา 21.00 น.“จะไม่ปวดหลังเหรอ” ฉันนอนตะแคงถามคนที่นอนอยู่ที่พื้น“ปวด แต่จะอดทน” คินตอบกลับมาพร้อมกับหันมามองทางฉันอาการแพ้ท้องแทนเมียของคินเป็นหนักขึ้น ไม่ใช่แค่ได้กลิ่นน้ำหอมแล้วจะอ้วก แต่ได้กลิ่นฉันด้วย ฉันก็ไม่รู้ว่ากลิ่นฉันมันเป็นยังไง แต่ถ้าเขาเข้ามาใกล้ก็จะมีอาการทันที แต่ถ
ด้านของคินที่ขอตัวออกมาคินกำลังมุ่งตรงไปยังห้องพักติณห์โดนที่เขาลากแอลไปด้วย“ช่วยด้วย! ปล่อยฉันนะคิน” แอลพยายามแหกปากร้องและดิ้นเพื่อให้หลุดออกจากมือของคิน แต่แรงผู้หญิงยังไงก็สู้แรงผู้ชายไม่ได้อยู่ดี“เงียบ! น่ารำคาญ”ควีนหันไปด่าแอล ที่ดิ้นจนน่ารำคาญ“อย่ามาตะคอกใส่ฉันนะ!”“คิน โยนยายนี่ลงทะเลเล
“พูดว่าอะไรนะ”“เปล่า” อะไรของเขา“แล้วแอล” ยายนั่นกับเพื่อนโดนคนของคีตาลากไปไหนแล้วไม่รู้“เดี๋ยวฉันพาเธอไปทำแผลก่อน แล้วจะไปจัดการเรื่องนี้เอง”“แล้วก็อีกเรื่อง” ฉันหันไปหาเขาอีกครั้งเมื่อนึกขึ้นได้“ถามมากจริง ๆ โดนมาขนาดนี้ไม่น่าจะขยับปากพูดได้แล้วนะฉันว่า”“แค่นี้ไม่สะเทือนหน้าฉันหรอก” คำพูดของ
“กลัวเหรอ ฉันว่า...แค่เธอกล้าส่องกระจกมองตัวเองได้ ชาตินี้ก็ไม่น่าจะกลัวอะไรแล้วละนะ”“พี่...โซ” มือเล็กของฟีฟี่เกาะชายกางเกงขาสั้นฉันไว้แน่นด้วยความกลัว บางทีเด็กก็ไม่สมควรเข้ามาเห็นเรื่องแบบนี้เลยนะ ยายพวกทราม!“เราไปกันเถอะฟีฟี่ เสียเวลา”ฉันจูงมือฟีฟี่และหันหลัง เพื่อเดินกลับไปทางเดิม ไม่ได้กลัว
“มันแค่แดง ไม่บวมหรอก”ฉันผลักหัวอลิสเบา ๆ ด้วยความหมั่นไส้ และเอื้อมมือไปรับเมนูจากคินมาเปิดไล่ดู ในระหว่างที่ฉันไล่ดูรายการอาหารไปเรื่อย ๆ ซันเดียก็ตามมาถึงเป็นคนสุดท้าย“อ้าวพี่โซ กลับมาแล้วเหรอคะ เมื่อกี้ยังเห็นคุยกับพี่คีตาอยู่เลย”ฉันลดเล่มเมนูลงให้สามารถเห็นซันเดียได้ชัด ๆ เธอค่อย ๆ นั่งลงบนเ







