เข้าสู่ระบบแสงสว่างจากแสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างห้องนอนเข้ากระทบใบหน้าของหญิงสาวที่หลับสนิทอยู่บนเตียง เธอบิดตัวแล้วเอื้อมมือไปกลางที่นอนควานหาอะไรบางอย่างที่ตอนนี้พบเจอแต่ความว่างเปล่าพึ่บ! เธอลืมตาตื่น และมองไปยังข้างกาย“หายไปไหน” สายตากวาดมองไปรอบห้องที่มีเพียงเธอเท่านั้นฮ่า ฮ่า ฮ่าเสียงหัวเราะคุ้นหู
“ไม่มีทาง” นั่นไง เมื่อโดนฉันดุเรื่องนี้เขาก็จะพูดคำนี้ตลอด“ให้มันน้อย ๆ ลงหน่อยก็ดี ล่าสุดรู้มานะว่าจะสั่งให้คนมาติดอุโมงค์สไลด์เดอร์ให้ลูกในบ้าน” นี่ก็อีกอัน มันไม่ใช่ของเล็ก ๆ เลยนะ ต้องเอาราวบันไดออกด้านหนึ่งเพื่อติดตั้ง สไลด์เดอร์จากชั้น2ลงมาชั้นล่างของบ้าน“แค่นี้เอง กลัวลูกเมื่อยเดินขึ้นลง”
“มึงมันคนใจร้าย ไอ้มารหัวใจ” พี่กราฟเล่นใหญ่เล่นโตลงไปนั่งร้องไห้อยู่ข้างเตียง“คุณคินขา~ ช่วงนี้โซคงไม่ว่างดูแล เหงา ๆ ก็มาหาลิลินได้นะคะ” เพื่อนสาวสองของฉันเกาะแขนของคินไว้แน่น ซึ่งคินเองก็เล่นตามน้ำจับมือลิลินมาจูบหลังฝ่ามือ จนยายเพื่อนสาวของฉันเขินจนตัวบิดตัวเบี้ยว“สามีเพื่อนลิลิน” ฉันยิ้มหวานใ
“ไม่มีนะ จะไปไหนเหรอ”“ไม่ไป ฉันจะอยู่กับเธอ” คินยังคงนั่งอยู่ที่พื้นแล้วนวดเท้าให้ฉัน“อยู่ทะเลาะกับพี่คิมมากกว่า” คินอดส่ายหัวเมื่อพูดถึงพี่สาวของตัวเองไม่ได้“ทำใจให้ชินเถอะนะ พี่ฉันบ้า แต่เวลาจริงจังก็ช่วยได้ทุกเรื่อง”“ไม่มีใครเขามองพี่คิมบ้านอกจากนายหรอกนะ” เขายักไหล่อย่างไม่สนใจ แล้วนวดเท้าให
ณ บ้านของคิน“คิมภัทรชาเสนอหน้ามาทำไม” ประโยคแรกที่คินถามพี่สาวตัวเองเมื่อก้าวเข้ามาในบ้าน“คิดถึงน้องสะใภ้ แกจะไปไหนก็ไปไกล ๆ” พี่คิมตรงเข้ามากอดฉัน และผลักคินให้ถอยห่าง“อย่ามาโดนตัวโซนะ พี่สกปรก” แล้วคินก็มาดึงฉันเข้าไปกอดไว้“แกนั่นแหละสกปรกไอ้น้องเลว” พี่คิมใช่ว่าจะยอมง่าย ๆ เธอก็มาดึงฉันไปกอดไ
“อะไรกันเนี่ย!”เวลา 21.00 น.“จะไม่ปวดหลังเหรอ” ฉันนอนตะแคงถามคนที่นอนอยู่ที่พื้น“ปวด แต่จะอดทน” คินตอบกลับมาพร้อมกับหันมามองทางฉันอาการแพ้ท้องแทนเมียของคินเป็นหนักขึ้น ไม่ใช่แค่ได้กลิ่นน้ำหอมแล้วจะอ้วก แต่ได้กลิ่นฉันด้วย ฉันก็ไม่รู้ว่ากลิ่นฉันมันเป็นยังไง แต่ถ้าเขาเข้ามาใกล้ก็จะมีอาการทันที แต่ถ
ฟุบ!เขาวางฉันลงบนเตียง กว่าจะมาถึงห้องได้มันช่างยาวนานเหลือเกิน เพราะสงครามระหว่างฉันกับเขาเริ่มขึ้นเป็นระยะ คินยืนบีบนวดแขนตัวเองไปมา“ฉันถึงห้องแล้ว รบกวนเชิญออกจากห้องด้วยค่ะ”“ห้องใคร” เขาถามฉันด้วยใบหน้างง ๆ“ห้องฉัน” มาส่งฉันถึงห้องเองแท้ ๆ แต่ถามแปลก ๆ จะมาไม้ไหนอีกล่ะ“แล้วบ้านใคร” นั่นไง!
“งั้นเหรอ” เธอดูน่าสงสารจัง“นั่น คุณคินมาแล้วค่ะคุณโซยู” พลอยพูดขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นยืน และชี้ไปทางที่คินเดินมา เขาเดินคุยโทรศัพท์เข้ามาจนถึงฉัน และกดวางสายลง“พลอย ฉันจะไม่เข้าบริษัทแล้วนะ ฝากจัดการเรื่องที่เหลือด้วย”“ได้ค่ะ พลอยไปก่อนนะคะคุณโซยู”“ค่ะ” เธอบอกลาฉัน และเดินออกไปที่ลิฟต์ทันทีคินเดิ
แอ๊ด!“คิน อุ๊ย!” เมื่อเปิดประตูห้องเข้ามาก็ตกใจกับแม่บ้านสองคนที่กำลังทำความสะอาดห้องอยู่ เธอทั้งสองคนก็ตกใจเหมือนกันที่ฉันก็พรวดพราดเข้ามา“คุณคินอยู่ที่ห้องทำงานด้านบนค่ะ”“อ้อ ขอบใจนะ”“ค่ะ” และฉันก็รีบวิ่งขึ้นไปที่ห้องทำงานด้านบนทันทีก๊อก ก๊อก ก๊อก“ใคร” เสียงคินดังออกมาจากภายในห้อง“ฉันเอง”“
“ไปหาทั้งคู่ พอใจยัง!” วันนี้มาแปลก ๆ จะโกรธก็ไม่ใช่ งอนฉันเหรอ โตแล้วไม่ใช่เด็ก ถ้างอนจริงแล้วจะงอนเรื่องอะไร ยังไม่ได้ทำอะไรเลยแต่ก่อนที่ฉันจะเดินผ่านเขาไป มือหนาของคินโอบรัดเอวบางจากด้านหลังและดึงตัวข้าไปกอดไว้“จะทำอะไรของนาย” ภาคินวางคางเกยไว้ที่หัวไหล่ฉัน ลมหายใจร้อนเป่ารดข้างแก้มช้า ๆ“ไม่ต้