เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 01(1)
วันที่เผยแพร่:
2025-06-05 13:56:43ตอนที่ 1
หนึ่งสัปดาห์หลังจากที่รับรู้ว่าตัวเองต้องเข้าประกวด ทุกๆ เย็นฉันจะต้องมาซ้อมเดิน ซ้อมตอบคำถามและทำการแสดงกับกาย จนเราสองคนสนิทกันมากขึ้น
ฉันเลือกการแสดงเป็นเล่นเปียโน ส่วนกายจะร้องเพลงสากลคู่กัน เวลาซ้อมพวกเราจึงต้องใช้หอประชุมของคณะที่มักจะเป็นสถานที่จัดกิจกรรมต่างๆ และจัดละครเวทีบ่อยๆ แต่หากว่าวันไหนที่ไม่มีกิจกรรมมันก็จะเงียบมาก แถมยังมืดจนน่ากลัวเลย
โชคดีที่พี่บ๊วยพาพวกรุ่นพี่จะมาอยู่เป็นเพื่อน ชมการแสดงของพวกเราทุกวัน เลยทำให้มันไม่น่ากลัวอย่างที่คิดไว้ แล้วยังมีบางวันที่ยัยจินกับน้ำค้างมาดูฉันซ้อมด้วย
“ยัยระริน วันนี้พวกเราไม่ได้ไปอยู่เป็นเพื่อนนะ ฉันต้องกลับบ้านส่วนยัยน้ำค้างก็ไปทำงาน”
ตอนนี้เป็นเวลาเลิกเรียนวิชาสุดท้าย พวกเราลงจากตึกมาที่ลานจอดรถเพื่อที่จะแยกย้ายกลับหอ แต่มีแค่ฉันที่ต้องอยู่รอซ้อมเพราะปกติฉันต้องกลับบ้านหลังเลิกเรียน ช่วงนี้จึงกลับบ้านดึกบ่อยๆ แต่เพราะมีรถที่พ่อซื้อให้เป็นของขวัญตอนสอบติดเลยไม่ลำบากเท่าน้ำค้างที่มันต้องใช้มอเตอร์ไซต์เดินทางดึกดื่นหลังเลิกงานกลางคืน
“ไม่เป็นไร ฉันรู้แล้ว”
“ขอรุ่นพี่สิ อย่ากลับดึกมาก” น้ำค้างบอกด้วยความเป็นห่วง
“อืม วันนี้แค่ซ้อมเดิน กับการแสดงนิดหน่อย คงไม่ดึกมากหรอก”
อย่างที่บอกว่าฉันเคยผ่านการทำกิจกรรมแบบนี้มาบ้างแล้วมันเลยไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงเท่าไหร่ แต่ถ้าถามถึงความสมัครใจกับความมั่นใจที่น้อยนิดคงเลือกไม่ทำอะไรแบบนี้ดีกว่า
“กลับถึงบ้านแล้วก็บอก”
“จ้า คุณแม่” ฉันแกล้งว่ายัยจินเพราะมันเป็นพวกขี้บ่นกับฉันเหมือนเป็นแม่คนหนึ่งเลย
“เดี๋ยวแม่จะหยิกหูให้”
ฉันหัวเราะร่ากับท่าทางของยัยจินก่อนที่พวกเราจะแยกย้ายกันตรงนั้น ส่วนฉันต้องเดินกลับเข้ามาในคณะเพื่อรอให้ถึงเวลานัดหมายกับพวกรุ่นพี่ที่เป็นพี่เลี้ยง แต่ดูเค้าว่าฝนกำลังจะตกจึงต้องเปลี่ยนความคิดที่ว่าจะรอที่ลานกิจกรรมไปเป็นที่หอประชุมของคณะแทน
ฉันเข้ามาด้านในที่เงียบสงบและมืดจนแอบน่ากลัว แต่พอเข้ามาด้านในกลับเห็นว่ามีคนเปิดไฟอยู่แล้วเพียงไม่กี่ดวง อาจจะเป็นรุ่นพี่ที่มารอก่อน แต่ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหนเพราะตอนนี้ไม่เห็นใครเลยสักคน
“เข้ามาทำไม”
ฉันสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจเมื่อมีมือของใครบางคนมาจับที่ไหล่จากทางด้านหลัง พอหับขวับไปมองถึงได้โล่งใจที่เขาไม่ใช่ผี
แปลกแต่จริงที่ไม่เคยเห็นผีแต่ฉันกลัวยิ่งกว่าอะไร
“ตะ...ตกใจหมด”
พอตั้งสติได้คิดว่าหัวใจที่มันเต้นระส่ำจะหยุดลง แต่เปล่าเลยเพราะมันยังคงเต้นแรงกว่าเดิมเพราะคนที่อยู่กับฉันคนนี้คือรุ่นพี่หน้าตาดีในวันนั้น คนที่ชื่อว่า ‘ไมเนอร์’
แม้จะอยู่ในความมืดสลัวแต่ออร่าความหล่อเหลาของเขาก็ยังสว่างจ้าจนฉันรู้สึกราวกับถูกต้องมนต์บางอย่างจากสายตาคมคู่นั้นโดยไม่ได้ตั้งตัว
“ออ มาซ้อมใช่ไหม พี่จำเราได้แล้ว”
“ค่ะ...”
“ยังไม่มีใครมานะ” เขาบอกแล้วหันซ้ายหันขวาช้าๆ เหมือนกำลังมองหาคนอื่น “มาคนเดียวเหรอ”
“ค่ะ”
“เดี๋ยวพี่อยู่เป็นเพื่อน พวกบ๊วยมันมีสอบอยู่”
ฉันพยักหน้าให้กับคำพูดของเขาก่อนจะเดินตามพี่ไมเนอร์ไปยังเก้าอี้แถวกลางๆ ที่มีไฟสว่างพอ นึกสงสัยอยู่ว่าทำไมเป็นเขาที่มาอยู่ตรงนี้ ทั้งที่ตลอดหลายวันที่ผ่านมาไม่เคยเห็นมาดูเลยสักครั้ง
“พอดีพี่มาหาของในหอประชุมน่ะ กำลังจะออกไปแต่เจอเราพอดี” เขาบอกราวกับว่าอ่านความคิดของฉันได้ ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลานั้นจะส่งยิ้มหวานมาให้อย่างเป็นกันเอง
ทำไมเขาน่ารักจัง
“ออ ค่ะ รินรอซ้อมเห็นหอประชุมเปิดไฟเลยเข้ามา ถ้าปกติจะไม่กล้าเข้าเพราะมันมืด” ฉันบอกแล้วยิ้มให้เขา
เราสองคนนั่งข้างกัน พี่ไมเนอร์เป็นคนที่ดูเหมือนจะพูดมากแต่เอาเข้าจริงแล้วก็ไม่ใช่ขนาดนั้น เขาคงจะพูดมากแค่กับคนที่สนิทกันเท่านั้น
“เราชื่อระริน ใช่ไหม”
“ค่ะ พี่ก็ชื่อไมเนอร์ ใช่ไหม” ฉันแกล้งทำเป็นไม่รู้ทั้งที่รู้ดีเพราะอยากรู้ชื่อเขาตั้งแต่แรกเจอ ได้ยินรุ่นพี่พูดถึงบ่อยจนอยากเห็นหน้าเขาอีก แค่ไม่เคยเห็นพี่ไมเนอร์มาที่นี่ หรือแม้แต่ในคณะก็ไม่เคยเจอ
เท่าที่รู้มาเขาเป็นสโมสรนักศึกษา แถมยังเป็นนักฟุตบอลของมหาวิทยาลัย นั่นอาจเป็นเหตุผลที่ทำให้เขางานยุ่งและไม่ค่อยเข้าคณะเท่าไหร่ หรือเข้ามาตอนเรียนแต่ฉันไม่เคยโชคดีได้เจอ
“รู้จักชื่อด้วยเหรอ” เขาเอียงหน้ามองแล้วยิ้ม
วินาทีที่เราสบตากันราวกับโลกมันหยุดหมุนไปชั่วขณะหนึ่ง ไม่รู้ทำไมสายตาของเขาถึงมีอิทธิพลต่อจังหวะการเต้นของหัวใจขณะนี้ ยิ่งรอยยิ้มเชิงสงสัยนั่นยิ่งทำให้รู้สึกเขิน
“ถ้าไม่รู้จักชื่อเลยจะกล้าเดินเข้ามานั่งด้วยเหรอคะ” ฉันพูดพลางหัวเราะ
“เออ เนอะ แล้วนี่เราเรียนอยู่สาขาอะไร”
“โฆษณาค่ะ พี่ล่ะคะ”
“เหมือนกัน”
“หา!” ฉันเบิกตาโพลงเพราะตกใจกับคำตอบของเขา
เรียนสาขาเดียวกันแต่ไม่เคยเห็นพี่ไมเนอร์เลยสักครั้ง เขาต้องเป็นคนแบบไหนถึงไม่เห็นหน้าในคณะเลย
“ตกใจอะไร” เขายิ้ม
“ก็ไม่คิดว่าจะเรียนสาขาเดียวกัน เพราะไม่เคยเห็นหน้าพี่” พูดจบฉันก็หลบสายตาคู่นั้นกลับมา รู้สึกว่ามันอันตรายต่อหัวใจเหลือเกิน
“ไม่ค่อยมีเรียนแล้ว อยากจบสามปีครึ่งแต่จบไปก็คงเบื่อข้างนอกเปล่าๆ” เขาพูดกลัวขำ “คิดยังไงมาประกวดดาวเดือน”
“รินไม่เหมาะใช่ไหม” ฉันพูดพลางหัวเราะเบาๆ “ก็รุ่นพี่เขาเลือกก็ต้องทำไง”
“ไม่ได้คิดแบบนั้น เราน่ารักดี”
-----------
อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจพี่ไมเนอร์!!
อย่าลืมกดติดตามไรท์ กดหัวใจ และกดเข้าชั้นกันด้วยนะคะ ❤️
บทล่าสุด
เสพติดรักนายรุ่นพี่ (เซต รุ่นพี่) ตอนที่ 23 ตอนจบ
ตอนที่ 23พี่ไมเนอร์เดินมาส่งฉันจนถึงโต๊ะ ระหว่างทางเดินก็มีคนมองตลอดไม่รู้ว่ามองอะไรกัน บางคนที่รู้จักพี่ไมเนอร์ก็แซวเขาใหญ่เล่นเอาฉันเขินจนทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าคิดถูกหรือผิดที่ให้เขามาส่ง เพราะตอนนี้เหมือนจะตกเป็นเป้าสายตาคนทั้งร้านเลย“โอ๊ย มาส่งถึงโต๊ะขนาดนี้ก็บอกเขาไปเถอะค่าว่าเป็นแฟนกัน!! “ยายจินแซวพร้อมกับเสียงเพื่อนคนอื่นจนฉันต้องตีแขนมันก่อนจะขยับไปนั่งข้างมัน ส่วนพี่ไมเนอร์ก็นั่งลงข้างฉันอีกฝั่ง“พี่ไมเนอร์จะดื่มอะไร”“เดี๋ยวพี่ก็ไปแล้ว” เขาบอกแล้วส่งมา เหมือนพอใจกับอะไรบางอย่าง“มาส่งจริง ๆ”“มาเปิดตัวให้คนอื่นรู้ว่าเรามีเจ้าของแล้ว” เขาพูดประโยคแบบเดียวกันกับที่ฉันเคยพูด ความรู้สึกของฉันตอนนี้ก็คงไม่ต่างกับเขา มันทั้งเขินทั้งรู้สึกดีในเวลาเดียวกัน“ขี้โกง”“ขี้โกงอะไร” พี่ไมเนอร์เลิกคิ้วขึ้นเป็นคำถาม“ก็มีแต่รินที่เปิดตัวแต่พี่ไม่ได้เปิดตัวที่นุ่นไง แบบนี้พี่ก็ทำตัวโสดได้สบายใจสิ” ฉันแกล้งต่อว่าเขาจนเจ้าตคัวเราะชอบใจ“งั้นเราไปนั่งกับพี่ร้านนู้นไหม”เขาไม่ได้พูดเล่นแต่จริงจังมากในแววตาคู่นั้น จนฉันต้องส่ายหน้าเป็นคำตอบเพราะกลัวว่าพี่ไมเนอร์จะให้ไปจริง ไม่ใช่ว่าไม่อยากไปแต่
เสพติดรักนายรุ่นพี่ (เซต รุ่นพี่) ตอนที่ 22 (2)
ช่วงนี้พี่ไมเนอร์เอาใจจนฉันได้ใจแล้ว เวลาพูดว่าอยากได้อยากทำอะไรเขาก็จะตามใจตลอด ขนาดที่ว่ายายจินเอ่ยปากบอกว่าสงสารพี่ไมเนอร์ที่ต้องมาตามใจฉัน“แค่แกบอกว่าอยากกินเครปพี่เขาก็แวะ ฉันโคตรสงสาร แล้วร้านนั้นคือรอคิวเป็นชั่วโมง มิน่าล่ะถึงไม่มาสักที” ยายจินบ่นอุบเพราะฉันมันถึงไม่ได้กลับไปตอนสักที ก็พี่ไมเนอร์ยังไม่มาเพื่อนเลยเป็นคนดีที่อยากอยู่เป็นเพื่อน“ฉันแค่ถามว่าเขาผ่านหรือเปล่า ไม่ได้บอกให้แวะ” ฉันพูดไปแค่นั้นจริง ๆใช่ไหมนะ…“เขายอมแกขนาดนี้ ยังไม่รับรักอีกเหรอ” ยายจินกอดอกถาม สายตามันเหมือนหาเรื่องด่าฉันอยู่เลย“มันยังไม่ถึงเวลา”“ระวังเถอะ ถ้าเขาเจอดี ๆ กว่าแกแล้วไม่อยากเหนื่อยเอาใจ แกอย่ามาเสียใจให้เห็น”“ถ้าเขาไม่มั่นคงตั้งแต่ตอนจีบกันแบบนั้นฉันจะถือว่าโชคดีที่ไม่ยอมเป็นแฟน”“นินทาอะไรพี่อยู่เหรอ”เสียงเข้มคุ้นหูทำเอาฉันสะดุ้ง ก็เขาดันโผล่มาจากด้านหลังแบบนี้ตอนที่กำลังพูดถึงใครจะไม่ตกใจ แล้วเมื่อกี้นี้ฉันเพิ่งพูดว่าเขาไปแถมยังเป็นเรื่องที่คิดกันไปเองกับยายจินอีกต่างหากอันที่จริงฉันไม่ได้เก่งอย่างที่ว่านั่นหรอกแต่ตอนนี้ฉันเริ่มเชื่อใจเขาแล้วต่างหากถึงกล้าปากดีและมั่นใจว่าพี่ไมเน
เสพติดรักนายรุ่นพี่ (เซต รุ่นพี่) ตอนที่ 22 (1)
ตอนที่ 22Minor talkก่อนหน้านี้ผมไม่เคยจริงจังกับการรักษาโรคที่ตัวเองเป็นอยู่เลย และใช้วิธีแก้ปัญหาด้วยการปลดปล่อยความอึดอัดที่เกิดขึ้น ทั้งนอนกับผู้หญิงที่คุยด้วยหรือจะช่วยตัวเอง หลังจากนั้นมันก็จะเกิดความรู้สึกผิด รู้สึกไม่ดี และมันเป็นอย่างนั้นประจำจนกระทั่งต้องตัดสินใจรักษาช่วงแรกที่เริ่มเป็นโรคนี้มันเกิดขึ้นตอนที่ผมเรียนอยู่เพียงมอต้นเท่านั้น ตอนนั้นผมเลือกที่จะช่วยตัวเองนับครั้งไม่ถ้วน ในหนึ่งวันมันสามารถเกิดขึ้นเกิดสิบครั้งเลยหากใช้ชีวิตเงียบ ๆ คนเดียว มันเป็นโรคที่ดูเหมือนปกติแต่ความจริงแล้วไม่เลย มันทรมานจนต้องหาวิธีจัดการ หลังจากทำเรื่องแบบนั้นจิตใจของเราก็จะรู้สึกไม่ดี รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนผิดปกติและน่ารังเกียจทั้งหมดนี้มันไม่ใช่ว่าเกิดขึ้นโดยไม่มีสาเหตุ แต่สาเหตุมันเกิดมาจากครอบครัวที่ขาดความอบอุ่นของผมตั้งแต่ในวัยเด็ก ผมจำเหตุการณ์พวกนั้นได้เลือนรางแต่มันคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมเป็นโรคบ้า ๆ นี้เมื่อสิบกว่าปีก่อน พ่อกับแม่ทะเลาะกันบ่อยมาก พ่อของผมชอบทำร้ายและตบตีแม่และพาผู้หญิงอีกคนเข้ามาในบ้านจนแม่เสียใจและหนีจากเราไป ตอนนั้นผมอยากไปอยู่กับแม่ใจจะขาดแต่คำสั่งของพ่อทำใ
เสพติดรักนายรุ่นพี่ (เซต รุ่นพี่) ตอนที่ 21 (2)
วันนี้ตอนเย็นฉันนัดกับพี่ไมเนอร์เอาไว้เพราะเขาบอกจะพาไปทานอาหารญี่ปุ่นร้านหนึ่งซึ่งกำลังเปิดใหม่และมีโพรโมชัน ‘มาสามจ่ายหนึ่ง’ แต่เรามากันแค่สองคน นั่นหมายความว่าโพรโฒชันที่ว่ามานั้นไม่ได้มีผลอะไรเลยตลกตรงที่เขาพูดถึงโพรโมชันนี้แต่พอฉันบอกว่าควรหาเพื่อนไปด้วยอีกคนพี่ไมเนอร์ก็บอกว่าไม่ยอมเพราะอยากไปด้วยกันสองคน“ถ้าพาเพื่อนมาอีกคนก็หารสาม คุ้มกว่านี้ไหมคะ” ฉันดูราคาที่พนักงานเพิ่งส่งมาให้ดูแล้วบอกกับคนเสนอตัวจ่ายเต็มราคานั้นอย่างภูมิใจที่ได้เลี้ยงฉัน“พ่อเราบอกว่าให้พี่อยู่กับสิ่งที่ชอบ”“…”“พี่ก็เลยอยากอยู่กับเราแค่สองคน”“ไร้สาระค่ะ”จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่ได้แกล้งถามเรื่องของยายพี่เมย์อะไรนั่นเพราะไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี กลัวเขาจะคิดว่าฉันเป็นคนชอบหาเรื่องทะเลาะ หรือไม่ก็คิดว่าฉันเอาใจเขามากมายเดี๋ยวได้ใจเอา“อิ่มไหม หรืออยากไปทานอะไรต่อ”“พี่เพิ่งพารินทานบุฟเฟต์นะคะ ไม่ใช่น้ำเปล่า ถามมาได้รินกินเยอะขนาดนั้น ถ้าน้ำหนักขึ้นรินจะโทษพี่ไมเนอร์” ฉันบิดปากคว่ำมองเขาอย่างเอาเรื่อง ตั้งแต่เข้ามหาวิทยาลัยมาวันนี้คงกินเยอะจนลืมเรื่องน้ำหนัก“ถึงเราจะตัวกลมเท่าหมูพี่ก็รัก น่ารักแน่ ๆ”“ข
เสพติดรักนายรุ่นพี่ (เซต รุ่นพี่) ตอนที่ 21 (1)
ตอนที่ 21หลังจากส่งพี่ไมเนอร์ลงจากรถเสร็จฉันก็กลับมาห้องของตัวเอง ตอนนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้วปกติถ้าไม่มีภารกิจอะไรหรือมีเรื่องให้คิดมากจนนอนไม่หลับฉันต้องเข้านอนและหลับปุ๋ยไปแล้ว ทว่าวันนี้มันต่างออกไปตรงที่มีคนขอให้รอเขาโทร.มาเพื่อที่จะบอกฝันดีก่อนนอน“อาบน้ำเร็วขนาดนี้เลยเหรอ”ทันทีที่กดรับสายจากพี่ไมเนอร์ฉันก็ถามด้วยความประหลาดใจ แต่ดูเวลาบนหน้าจอตอนนี้มันก็ผ่านมาครึ่งชั่วโมงแล้วตั้งแต่ที่เราแยกจากกัน(“ถึงห้องก็อาบเลย กลัวเราจะง่วง”)“ง่วงแล้วค่ะ พรุ่งนี้รินมีเรียนเช้าด้วย จะนอนแล้วนะ”(“โอเคพี่ก็จะนอนแล้ว”) เขาพูดจบก็ได้ยินเสียงคล้ายกำลังกระโดดลงที่นอน แล้วเสียงพูดของเขาก็อู้อี้อยู่กับหมอนแน่ ๆ (“ฝันดีนะครับ”)“ฝันดีค่ะ”(“ชอบจริงนะ”)ฉันเผลอยิ้มอยู่คนเดียวกลางที่นอนเหมือนเป็นคนบ้า ทั้งที่ช่วงนี้ได้ยินพี่ไมเนอร์บอกว่าชอบออกจะบ่อยกว่าคำอื่นเลยด้วยซ้ำ เกลียดเขาที่ทำให้ฉันใจอ่อนยวบแบบนี้ ไม่รู้ว่าเขาเก่งหรือฉันเองที่มันใจง่าย“ถ้าพูดจริงรินก็จะรับไว้นะ”(“พูดจริงครับ”)“วางแล้วนะ”(“พรุ่งนี้เจอกัน”)“ค่ะ”หลังจากกดวางสายปากของฉันมันก็ยังไม่ยอมหุบยิ้มจนต้องยกฝ่ามือขึ้นมา ใช้นิ้ว
เสพติดรักนายรุ่นพี่ (เซต รุ่นพี่) ตอนที่ 20 (2)
อีกสิบนาทีออกมาเจอกันหน้าร้านหลังจากผ่านไปสิบนาทีอย่างที่ว่านั้นฉันก็มาถึงร้านเหล้าร้านหนึ่งพอดี เห็นร่างสูงของใครบางคนกำลังเดินออกมาจากประตูร้านฉันจึงเดินลงจากรถแล้วตรงดิ่งไปหาเขา ท่ามกลางสายตาหลายคู่ที่มองมาทางฉันจะไม่มองได้ไงล่ะ ก็ฉันใส่ชุดนอนมาร้านเหล้าความกล้าหาญที่พกมาเต็มร้อยตอนนี้เหลืออยู่แค่ยี่สิบส่วนร้อยเท่านั้น ยิ่งตอนที่พี่ไมเนอร์กอดอกมองมาฉันยิ่งขาดความมั่นใจ ตอนนี้จะเรียกว่าสติมันกลับคืนมาหาตัวแล้วก็ว่าได้“ใส่มาทำไมแบบนี้” คำแรกที่เขาเอ่ยทักทายกันพร้อมกับทำคิ้วขมวดใส่แถมด้วยสายตาดุ ๆ“ก็จะมาคุยแค่แป๊บเดียว” ฉันตอบแล้วหยุดยืนอยู่ตรงริมฟุตพาท ยกแขนสองข้างขึ้นมากอด“อย่างกับคนมาตามผัวกลับบ้าน” แล้วเขาก็หลุดยิ้มออกมาเพราะคำพูดของตัวเอง“แล้วสรุปจะเอายังไงคะ พูดดิบดีว่าจะไม่ดื่มเหล้า เหอะ!” ฉันถามแล้วหัวเราะเยาะเบา ๆ“แล้วคุยอะไรกับมัน ทำไมต้องจับมือถือแขน”“เขามาขอคุยค่ะ แล้วรินก็ไม่ได้ขอให้เขาจับถ้าเห็นแค่นั้นแล้วพี่ไมเนอร์จะเข้าใจผิดไม่มีเหตุผลก็แล้วแต่เลย”เขามองมาแล้วเงียบ ดวงตาคู่คมนั้นแฝงไปด้วยความรู้สึกมากมายจนฉันนึกไม่ออกว่าเขาคิดอะไรอยู่ แต่ดูเหมือนมันจะดีขึ้นกว
เสพติดรักนายรุ่นพี่ (เซต รุ่นพี่) ตอนที่ 06 จอมหาเรื่อง (2)
ยัยรุ่นพี่นั่นขยับแขนขึ้นมากอดอก ก่อนจะมองพวกเราอย่างหาเรื่อง ท่าทางของเธอบอกได้โดยไม่ต้องอธิบายเพิ่มว่าชอบสร้างศัตรูมากกว่า“ไม่ได้มาเที่ยวหาผู้ชายค่ะ แต่รุ่นพี่เขานัดเพื่อนของพวกเราไว้” ฉันทำอย่างที่เธอทำบ้างก่อนจะขยับไปยืนตรงหน้าผู้หญิงคนนั้น ฉันเกลียดนักพวกที่คิดว่าตัวเองมีตำแหน่ง เป็นรุ่นพี่หร
เสพติดรักนายรุ่นพี่ (เซต รุ่นพี่) ตอนที่ 05 คนโรคจิต (2)
คำตอบของฉันทำให้เขาผ่อนแรงที่บีบข้อมือของฉันลง แต่ก็ยังไม่ปล่อยตัวฉันที่พิงอยู่กับรถของเขา“ออ ในสายตาเธอฉันก็เป็นไอ้โรคจิตสินะ” เขาปล่อยมือจากฉันแล้วก็หัวเราะเบาๆคำพูดที่เหมือนกับตัดพ้อนั้นยิ่งทำให้ฉันรู้สึกผิดมากกว่าเดิม ลำคอแห้งผากไปหมดจนอยากขอน้ำสักแก้วแถมยังคิดอะไรไม่ออก“ขอ…”“หรือว่าเป็นตัว
เสพติดรักนายรุ่นพี่ (เซต รุ่นพี่) ตอนที่ 05 คนโรคจิต (1)
เขายืนกอดอกพิงกับรถสุดหรูของตัวเอง สายตาคมคู่นั้นกำลังจับจ้องอยู่ที่ฉันจนทำตัวไม่ถูก ทว่าสีหน้าของเขากลับเรียบเฉยไม่ได้สื่ออารมณ์ใดออกมาให้คาดเดาได้เลย แต่เจอกันก็ดีคันปากอยากต่อว่าสักหน่อยเรื่องที่เขากล่าวหาฉัน“มีอะไรกับรินอีกไหม มองทำไมนักหนา” ฉันเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเขาเว้นระยะห่างพอสมควรจนเจ้า
เสพติดรักนายรุ่นพี่ (เซต รุ่นพี่) ตอนที่ 04 ชอบรุ่นพ่อ ไม่ใช่รุ่นพี่ (3)
“โอเค ไม่พูดให้ใครฟังหรอก แกเป็นเพื่อนฉันนะ”“อือ”“แกแอบชอบเขาเหรอ” ยัยจินยังคงถามต่อ“...คงงั้นมั้ง ตั้งแต่เจอหน้าครั้งแรก แต่ตอนนี้ไม่ขนาดนั้นแล้ว” ฉันตอบมันพลางถอนหายใจ “พี่เขาเจ้าชู้ ก็ได้แค่ชอบแหละ ให้เอาเป็นผัวก็ไม่หรอก”“คิดแบบนั้นก็ดีแล้ว ให้คบคนเจ้าชู้ฉันก็เลือกอยู่แบบโสดๆ ดีกว่า” ยัยจินเ
บางทีคุณอาจจะชอบ
รอยร้าวรัก
Sitha76.3K viewsให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน69.6K viewsSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้231.8K viewsเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.8K viewsคลั่งรักเด็กยี่สิบ
เม็ดขนุน197 viewsหมาป่า...ไม่กัด
MiMiR54 viewsรพีเร้นรัก
P. Chamomile118 viewsอยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ
เด็กหญิงมอมแมม (I'm star)237 views
