LOGINดอกฟ้าในกรงทองกับชายพเนจรไร้ที่มา... ความรักที่เริ่มต้นจากคำลวง เธอหยิบยื่นความเมตตา แต่สิ่งที่เขาตอบแทนกลับมาคือความเร่าร้อนที่เธอไม่เคยสัมผัส ภายใต้ความมอมแมมเขาคือคนที่เธอไม่ควรเผลอใจให้ที่สุด!
View Moreเมื่อ "นกน้อยในกรงทอง" ตกหลุมรัก "ชายใบ้พเนจร"ใยบัว คุณหนูผู้สูงศักดิ์ที่ถูกขังอยู่ในกรงทองของบิดา เธอถูกปฏิบัติราวกับเป็นเพียง 'หมาก' ในกระดานธุรกิจ ไร้อิสระและไร้หัวใจ จนกระทั่งวันที่เธอแอบหนีออกมาและได้พบกับ 'ไอ้ใบ้' ชายจรจัดมอมแมมที่นั่งอยู่ข้างกำแพงบ้าน ความสงสารนำไปสู่ความผูกพันที่เธอไม่เคยได้รับจากใคร
แต่ความจริงกลับไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่คิด... ภายใต้คราบคนจรจัดที่พูดไม่ได้ คือ ร.ต.อ. ภาคิน นายตำรวจหนุ่มผู้แข็งแกร่งที่แฝงตัวเข้ามาสืบคดีลับในคฤหาสน์ของเธอ! ท่ามกลางไฟแค้นและการหักหลัง... ความรักที่ก่อตัวขึ้นท่ามกลางคำลวงจะลงเอยอย่างไร? เมื่อคนที่เธอไว้ใจที่สุด กลับเป็นคนที่เข้ามาเพื่อทำลายทุกอย่างในชีวิตเธอ! “แบ... แบ้...” เขายังคงยืนยันในความเงียบ “ได้... ถ้าพี่ไม่ยอมพูด บัวจะกรีดร้องให้คนทั้งบ้านขึ้นมาเดี๋ยวนี้! บัวจะบอกคุณพ่อว่าพี่แอบเข้าห้องบัว!” ใยบัวขู่พร้อมกับสูดลมหายใจตั้งท่าจะส่งเสียงร้อง มันคือหน้าที่... ที่พี่เลี่ยงไม่ได้จริง ๆ ครับใยบัว” ภาคินพยายามอธิบายด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหนักใจ “หน้าที่เหรอคะ? แต่พี่หลอกบัว พี่ปลอมตัวเข้ามาอยู่ในบ้านบัว!” เธอเถียงกลับอย่างไม่ยอมความ “พี่ไม่ได้หลอก... พี่แค่ไม่ได้บอกความจริงทั้งหมดเท่านั้นเองจ้ะ” เขาแก้ตัวน้ำขุ่น ๆ พลางบีบมือนุ่มนิ่มเบา ๆ อย่างอ้อนวอน “คำพูดมากมาย แต่ความหมายเดิมค่ะคุณตำรวจ!” ใยบัวสะบัดหน้าหนีพร้อมประชดประชันใส่ด้วยความแง่งอน นิยายเรื่องนี้สร้างขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน ชื่อตัวละคร สถานที่ และเหตุการณ์ต่างๆ เป็นเพียงเรื่องสมมติ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน โดยมีเนื้อหาที่ควรระวังดังนี้:ความต่างของอายุ พระเอกและนางเอกมีอายุห่างกันพอสมควร (9 ปี)การปิดบังตัวตน มีเนื้อหาเกี่ยวกับการโกหก หลอกลวง และการแฝงตัวเพื่อทำภารกิจลับ (พระเอกปลอมตัวเป็นคนใบ้)การเหยียดชนชั้น มีบทสนทนาหรือการกระทำที่ดูถูกเหยียดหยามคนพเนจรและคนไร้บ้านความรุนแรง มีฉากการต่อสู้ การใช้อาวุธ และเหตุการณ์อันตรายจากการสืบคดีของตำรวจฉากอีโรติก (18+) มีการบรรยายฉากร่วมรักอย่างละเอียดและเร่าร้อน #บ้าใบ้ใยบัว สวัสดีค่ะขอฝากตัวฝากใจและฝาก "พี่ใบ้" กับ คุณหนูใยบัว ไว้ในอ้อมกอดรี้ดด้วยนะครับ ✅ กดติดตามนามปากกา ✅ กดนิยายเข้าคลัง ✅ กดหัวใจ คุยกับไรต์สักนิด • หากคุณรี้ดท่านใดพบคำผิด หรือจุดไหนที่อ่านแล้วสะดุดเหมือนตอนใยบัวโดนบอดี้การ์ดกักตัว คอมเมนต์สะกิดแจ้งไรต์ได้เลยนะครับ ไรต์จะรีบตามไปแก้ไขให้ทันที ขอบคุณมาก ๆ • หากเนื้อหาตอนไหนอ่านแล้วรู้สึกไม่สบายใจ หรือมีจุดที่อยากให้ปรับปรุง สามารถ "ติเพื่อก่อ" ได้เสมอ ไรต์ยินดีรับฟังทุกความเห็น เพื่อให้นิยายเรื่องนี้ออกมาสมบูรณ์ที่สุด ขอนิดเดียว... ขอแบบสุภาพ ไม่ใช้คำหยาบคายต่อกันนะคะ มาสนุกและลุ้นไปกับความรักของนายตำรวจสายลับ กับ คุณหนูกรงทอง ไปด้วยกันนะคะ!ขอบคุณทุกการสนับสนุนที่มีให้ "คุณหนูของพี่ใบ้" ทุกคนจ้า ❤️บทที่ 23 ชีวิตคู่ หลังจากวันที่ความรักได้รับการยอมรับจากเสี่ยไกร ภาคินก็ไม่รอช้าที่จะทำตามสัญญาที่ให้ไว้ เขาเดินทางกลับไปยังบ้านเกิดที่สุพรรณบุรีเพื่อรับพ่อและแม่ขึ้นมาอยู่ด้วยกันที่กรุงเทพฯ เตรียมความพร้อมสำหรับงานวิวาห์ที่กำลังจะมาถึง ตลอดระยะเวลานั้น ภาคินต้องรับบทหนักทั้งงานที่สถานีตำรวจและการทำหน้าที่เป็นว่าที่เจ้าบ่าว คอยวิ่งรอกไปมาหาสู่คฤหาสน์รัตนเวชอยู่ไม่ขาดท่ามกลางความวุ่นวายในห้องทำงานที่ สน. เสียงฝีเท้าและเสียงวิทยุสื่อสารยังคงดังเป็นระยะ ภาคินหันไปย้ำกับเพื่อนซี้ที่นั่งอยู่โต๊ะข้าง ๆ ด้วยแววตาจริงจัง“เฮ้ย... ไอ้สิน มึงอย่าลืมเคลียร์คิวตัวเองให้ว่างนะเว้ย วันนั้นสำคัญกับกูมาก”“เออ! รู้แล้วไอ้เหี๊ย จะย้ำทำไมหนักหนาวะ” หมวดสินเงยหน้าจากกองเอกสารแล้วตอบกลับอย่างกวนประสาท “กูรู้ตำแหน่งตัวเองดีโว้ย... เพื่อนเจ้าบ่าวเบอร์หนึ่งอย่างกูไม่มีพลาดอยู่แล้ว”“เออ... แล้วมึงก็ช่วยเคลียร์พวกบรรดาสาว ๆ ในสต็อกมึงด้วยล่ะ อย่าให้มาทำเสียเรื่องในงานกู” ภาคินเปรยขำ ๆ แต่ทว่าสายตาที่มองเพื่อนกลับดูเหมือนเตือนจริง“กูจัดการได้น่า มึงห่วงตัวเองเถอะ...” หมวดสินนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะโพล่งคำถาม
บทที่ 22 ขออนุญาตแสงตะวันยามบ่ายที่เริ่มทอดเงายาวฉาบไล้เข้ามาในห้องนอน ใยบัวค่อย ๆ ขยับกายตื่นขึ้นพร้อมกับความรู้สึกปวดร้าวที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง ทว่ามันกลับเป็นความระบมที่มาพร้อมกับความอุ่นซ่านในหัวใจ เธอพยายามหยัดกายลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบากแกรก...เสียงเปิดประตูเบา ๆ ดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงใหญ่ที่ก้าวเข้ามาด้วยรอยยิ้มละมุนที่ประดับบนใบหน้าคมเข้ม“ตื่นแล้วเหรอครับคนเก่ง...” ภาคินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลที่ชวนให้คนฟังรู้สึกปลอดภัย“ค่ะ...” ใยบัวตอบรับเพียงสั้น ๆ พลางพยายามจะขยับตัวลุกจากเตียงนอน ทว่าภาคินกลับถลันเข้ามาประคองร่างบอบบางไว้ในอ้อมแขนอย่างรวดเร็ว“ลุกขึ้นมาทำไมครับ หืม?” เขาแสร้งดุเบา ๆ ในลำคอ ทว่าแววตาที่จ้องมองมานั้นกลับเต็มไปด้วยความห่วงใย“บัวแค่ไม่อยากนอนเฉย ๆ แล้วนี่คะ... มันเมื่อยไปหมดแล้ว” เธอตอบพลางช้อนสายตาขึ้นมองเขาอย่างออดอ้อน“ครับ ๆ พี่เข้าใจแล้ว... งั้นเดี๋ยวพี่อุ้มไปนั่งตรงระเบียงรับลมดีไหม?”“ไม่เอาค่ะ บัวเดินเองได้”“อย่าดื้อสิครับคนดี ร่างกายหนูยังไม่แข็งแรงนะ” ภาคินเอ็ดเบา ๆ อย่างไม่จริงจังนัก“พี่ใบ้ดุบัวอีกแล้วนะจ๊ะ...” ใยบัวแสร้งตัดพ้อพลางย่น
บทที่ 21 บ้าใบ้กินบัว🔞🔥ภาคินยกยิ้มอย่างพึงใจที่เห็นคนสวยของเขากำลังมัวเมาในรสสวาทที่เขาจงใจกลั่นแกล้งรั้งเอาไว้ แต่เมื่อเห็นว่าใยบัวเริ่มหอบกระชั้นและใกล้จะถึงขีดจำกัด เขาจึงตัดสินใจเปลี่ยนบทเรียนนี้ให้เร่าร้อนขึ้นไปอีกขั้นมือหนาที่เคยตรึงเอวบางไว้เปลี่ยนมาโอบรัดร่างของเธอแน่น ก่อนจะพลิกกายเพียงชั่วพริบตาเดียว ใยบัวรู้ตัวอีกทีเธอก็ถูกจัดท่าทางให้นอนคว่ำราบลงกับที่นอนนุ่ม โดยมีร่างสูงใหญ่ทาบทับตามมาติด ๆ ราวกับเงาตามตัว"พี่ใบ้... อ๊ะ!"ยังไม่ทันที่เธอจะตั้งตัวได้ สะโพกมนก็ถูกมือหนารั้งขึ้นให้โก้งโค้งรับความต้องการของเขา ภาคินไม่รอช้า เขาจดจ่อความแข็งแกร่งเข้ากับช่องทางรักที่ฉ่ำแฉะ ก่อนจะกดแทรกซึมเข้าไปรวดเดียวจนมิดด้าม"อื้อออ!... พี่ใบ้ บัวเจ็บ มันลึกไปจ้ะ!"ใยบัวร้องอุทานเสียงหลง ใบหน้าหวานฟุบลงกับหมอน ขนอ่อนลุกซู่เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกระแทกจากด้านหลังที่ส่งตรงเข้าถึงจุดลึกที่สุดจนกายสาวสั่นคลอนตับ! ตับ! ตับ!"ซี๊ดดด... ท่านี้แหละบัว พี่จะเข้าให้ถึงหนู"ภาคินคำรามออกมาอย่างดิบเถื่อน เขาโน้มตัวลงมาหมอบทับแผ่นหลังเนียน มือหนึ่งขยำยอดอกที่โผล่พ้นลำตัวออกมา ส่วนอีกมือก็ฟาดลงบนแก้มก้
บทที่ 20 แต่งงานกันไหม?🔞🔥หลังจากเรื่องร้ายผ่านพ้นไป คฤหาสน์รัตนเวชที่เคยรุ่งเรืองกลับเงียบเหงาลงถนัดตา ทว่าในความเงียบนั้นกลับมีความอบอุ่นสายหนึ่งค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น ภาคินได้รับอนุญาตจากใยบัวให้ย้ายเข้ามาอยู่ในตึกใหญ่ ไม่ใช่ในฐานะคนสวนใบ้อีกต่อไป แต่ในฐานะเจ้าของหัวใจความหวาดกลัวจากเหตุการณ์บุกจับคุณพ่อ และภาระงานอันหนักอึ้งที่โรงแรมซึ่งเธอต้องแบกรับเพียงลำพัง ทำให้ไหล่บางดูล้าลงอย่างเห็นได้ชัด ในยามค่ำคืนที่แสงจันทร์นวลตาฉาบไล้ผ่านผ้าม่านลูกไม้เข้ามาในห้องนอน ภาคินขยับกายเข้าไปโอบกอดร่างเล็กที่นอนทอดกายอยู่เคียงข้าง กลิ่นหอมจาง ๆ จากเรือนผมของเธอยังคงทำให้เขาคลั่งไคล้ได้เสมอ“คุณหนูครับ... แต่งงานกับพี่ไหม?”น้ำเสียงทุ้มต่ำที่กระซิบชิดใบหูทำเอาหัวใจคนฟังเต้นรัว ภาคินกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ราวกับต้องการจะบอกว่าเขาจะไม่มีวันปล่อยมือจากเธอไปไหนอีก“พี่ใบ้... แน่ใจแล้วเหรอจ๊ะ?”ใยบัวเอ่ยถามเสียงแผ่ว สรรพนามที่เคยใช้เรียกเขายังคงติดปาก แม้จะรู้เต็มอกว่าเขาคือผู้กองภาคินที่เป็นนายตำรวจสังกัดปราบอาชญากรรมก็ตาม“แน่ใจสิครับ... คุณหนูเป็นของพี่แล้วนะ เป็นทั้งตัวและหัวใจ พี่จะปล่อยให้หลุดมือ
บทที่ 11 ค้นบ้านสายของวันถัดมา คฤหาสน์รัตนเวชที่เคยเงียบสงบกลับเต็มไปด้วยความโกลาหล รถตำรวจนับสิบคันจอดเรียงรายปิดทางเข้าออก เสียงไซเรนที่ดังกึกก้อง เหล่าบอดี้การ์ดถูกควบคุมตัวไว้ทั้งหมด เหลือเพียงความตื่นตระหนกที่แผ่ซ่านไปทั่วคฤหาสน์หลังงามภาคิน ก้าวลงจากรถตำรวจในชุดเครื่องแบบเต็มยศ สง่างามและน่
บทที่ 10 บุกจับแสงสลัวภายในเซฟเฮ้าส์ลับของหน่วยปฏิบัติการพิเศษดูจะเงียบเหงากว่าทุกวัน ภาคินในลุคใหม่ที่สลัดคราบไอ้ใบ้คนสวนทิ้งไป เหลือเพียงผู้กองหนุ่มมาดขรึม นั่งนิ่งอยู่หน้า หน้าจอคอมพิวเตอร์หลายจอที่ส่องสว่างท่ามกลางความมืด แสงสีฟ้าจากจอกระทบลงบนใบหน้าคมสันที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความเคร่งเครียดแม้ต
บทที่ 8 ไปหาภายในห้องนอนกว้างขวางที่ตกแต่งด้วยโทนสีหวานละมุน บรรยากาศกลับตึงเครียดที่เต็มไปด้วยกลิ่นของยา ร่างเล็กนอนอยู่บนเตียงหนานุ่ม ผิวแก้มที่เคยซีดเผือดเริ่มมีสีเลือดฝาดขึ้นมาบ้างจากการดูแลของคุณหมอประจำตระกูล เปลือกตาบางขยับไหวไปมาภายใต้ห้วงนิทราที่ก้ำกึ่งระหว่างความจริงกับความฝันในความมืด
บทที่ 6 สำรวจแสงทองระยิบระยับยามเช้าทอดตัวผ่านม่านหมอก ที่ปกคลุมทั่วคฤหาสน์รัตนเวช กลิ่นดินชื้นแฉะและหยาดน้ำค้างบนยอดหญ้าส่งกลิ่นอายสดชื่น ไอ้ใบ้ ตื่นขึ้นมาตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เขาเริ่มงานด้วยความขะมักเขม้น ทั้งรดน้ำและพรวนดิน ท่วงท่าของเขายามก้มหน้าก้มตาทำงานนั้นดูหนักแน่นและมั่นคง แต่ในขณะที่มือท
reviews