บ้าใบ้ใยบัว

บ้าใบ้ใยบัว

last updateLast Updated : 2026-04-01
By:  T.SunflowerOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 rating. 1 review
22Chapters
126views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ดอกฟ้าในกรงทองกับชายพเนจรไร้ที่มา... ความรักที่เริ่มต้นจากคำลวง เธอหยิบยื่นความเมตตา แต่สิ่งที่เขาตอบแทนกลับมาคือความเร่าร้อนที่เธอไม่เคยสัมผัส ภายใต้ความมอมแมมเขาคือคนที่เธอไม่ควรเผลอใจให้ที่สุด!

View More

Chapter 1

แวะมาสักนิด

เมื่อ "นกน้อยในกรงทอง" ตกหลุมรัก "ชายใบ้พเนจร"ใยบัว คุณหนูผู้สูงศักดิ์ที่ถูกขังอยู่ในกรงทองของบิดา เธอถูกปฏิบัติราวกับเป็นเพียง 'หมาก' ในกระดานธุรกิจ ไร้อิสระและไร้หัวใจ จนกระทั่งวันที่เธอแอบหนีออกมาและได้พบกับ 'ไอ้ใบ้' ชายจรจัดมอมแมมที่นั่งอยู่ข้างกำแพงบ้าน ความสงสารนำไปสู่ความผูกพันที่เธอไม่เคยได้รับจากใคร

แต่ความจริงกลับไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่คิด... ภายใต้คราบคนจรจัดที่พูดไม่ได้ คือ ร.ต.อ. ภาคิน นายตำรวจหนุ่มผู้แข็งแกร่งที่แฝงตัวเข้ามาสืบคดีลับในคฤหาสน์ของเธอ!

ท่ามกลางไฟแค้นและการหักหลัง... ความรักที่ก่อตัวขึ้นท่ามกลางคำลวงจะลงเอยอย่างไร? เมื่อคนที่เธอไว้ใจที่สุด กลับเป็นคนที่เข้ามาเพื่อทำลายทุกอย่างในชีวิตเธอ!

“แบ... แบ้...” เขายังคงยืนยันในความเงียบ

“ได้... ถ้าพี่ไม่ยอมพูด บัวจะกรีดร้องให้คนทั้งบ้านขึ้นมาเดี๋ยวนี้! บัวจะบอกคุณพ่อว่าพี่แอบเข้าห้องบัว!” ใยบัวขู่พร้อมกับสูดลมหายใจตั้งท่าจะส่งเสียงร้อง

 

มันคือหน้าที่... ที่พี่เลี่ยงไม่ได้จริง ๆ ครับใยบัว” ภาคินพยายามอธิบายด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหนักใจ

“หน้าที่เหรอคะ? แต่พี่หลอกบัว พี่ปลอมตัวเข้ามาอยู่ในบ้านบัว!” เธอเถียงกลับอย่างไม่ยอมความ

“พี่ไม่ได้หลอก... พี่แค่ไม่ได้บอกความจริงทั้งหมดเท่านั้นเองจ้ะ” เขาแก้ตัวน้ำขุ่น ๆ พลางบีบมือนุ่มนิ่มเบา ๆ อย่างอ้อนวอน

“คำพูดมากมาย แต่ความหมายเดิมค่ะคุณตำรวจ!” ใยบัวสะบัดหน้าหนีพร้อมประชดประชันใส่ด้วยความแง่งอน

 

 

นิยายเรื่องนี้สร้างขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน ชื่อตัวละคร สถานที่ และเหตุการณ์ต่างๆ เป็นเพียงเรื่องสมมติ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน โดยมีเนื้อหาที่ควรระวังดังนี้:ความต่างของอายุ พระเอกและนางเอกมีอายุห่างกันพอสมควร (9 ปี)การปิดบังตัวตน มีเนื้อหาเกี่ยวกับการโกหก หลอกลวง และการแฝงตัวเพื่อทำภารกิจลับ (พระเอกปลอมตัวเป็นคนใบ้)การเหยียดชนชั้น  มีบทสนทนาหรือการกระทำที่ดูถูกเหยียดหยามคนพเนจรและคนไร้บ้านความรุนแรง มีฉากการต่อสู้ การใช้อาวุธ และเหตุการณ์อันตรายจากการสืบคดีของตำรวจฉากอีโรติก (18+) มีการบรรยายฉากร่วมรักอย่างละเอียดและเร่าร้อน

 

 

#บ้าใบ้ใยบัว

สวัสดีค่ะขอฝากตัวฝากใจและฝาก "พี่ใบ้"  กับ คุณหนูใยบัว ไว้ในอ้อมกอดรี้ดด้วยนะครับ

✅ กดติดตามนามปากกา 

✅ กดนิยายเข้าคลัง 

✅ กดหัวใจ

 คุยกับไรต์สักนิด

• หากคุณรี้ดท่านใดพบคำผิด หรือจุดไหนที่อ่านแล้วสะดุดเหมือนตอนใยบัวโดนบอดี้การ์ดกักตัว คอมเมนต์สะกิดแจ้งไรต์ได้เลยนะครับ ไรต์จะรีบตามไปแก้ไขให้ทันที ขอบคุณมาก ๆ

• หากเนื้อหาตอนไหนอ่านแล้วรู้สึกไม่สบายใจ หรือมีจุดที่อยากให้ปรับปรุง สามารถ "ติเพื่อก่อ" ได้เสมอ ไรต์ยินดีรับฟังทุกความเห็น เพื่อให้นิยายเรื่องนี้ออกมาสมบูรณ์ที่สุด

ขอนิดเดียว... ขอแบบสุภาพ ไม่ใช้คำหยาบคายต่อกันนะคะ มาสนุกและลุ้นไปกับความรักของนายตำรวจสายลับ กับ คุณหนูกรงทอง ไปด้วยกันนะคะ!ขอบคุณทุกการสนับสนุนที่มีให้ "คุณหนูของพี่ใบ้" ทุกคนจ้า ❤️

 

 

 

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Tawan miki
Tawan miki
ดีชอบ......️...️...️...️...️...️...️
2026-03-16 21:14:56
0
0
22 Chapters
แวะมาสักนิด
เมื่อ "นกน้อยในกรงทอง" ตกหลุมรัก "ชายใบ้พเนจร"ใยบัว คุณหนูผู้สูงศักดิ์ที่ถูกขังอยู่ในกรงทองของบิดา เธอถูกปฏิบัติราวกับเป็นเพียง 'หมาก' ในกระดานธุรกิจ ไร้อิสระและไร้หัวใจ จนกระทั่งวันที่เธอแอบหนีออกมาและได้พบกับ 'ไอ้ใบ้' ชายจรจัดมอมแมมที่นั่งอยู่ข้างกำแพงบ้าน ความสงสารนำไปสู่ความผูกพันที่เธอไม่เคยได้รับจากใครแต่ความจริงกลับไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่คิด... ภายใต้คราบคนจรจัดที่พูดไม่ได้ คือ ร.ต.อ. ภาคิน นายตำรวจหนุ่มผู้แข็งแกร่งที่แฝงตัวเข้ามาสืบคดีลับในคฤหาสน์ของเธอ!ท่ามกลางไฟแค้นและการหักหลัง... ความรักที่ก่อตัวขึ้นท่ามกลางคำลวงจะลงเอยอย่างไร? เมื่อคนที่เธอไว้ใจที่สุด กลับเป็นคนที่เข้ามาเพื่อทำลายทุกอย่างในชีวิตเธอ!“แบ... แบ้...” เขายังคงยืนยันในความเงียบ“ได้... ถ้าพี่ไม่ยอมพูด บัวจะกรีดร้องให้คนทั้งบ้านขึ้นมาเดี๋ยวนี้! บัวจะบอกคุณพ่อว่าพี่แอบเข้าห้องบัว!” ใยบัวขู่พร้อมกับสูดลมหายใจตั้งท่าจะส่งเสียงร้องมันคือหน้าที่... ที่พี่เลี่ยงไม่ได้จริง ๆ ครับใยบัว” ภาคินพยายามอธิบายด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหนักใจ“หน้าที่เหรอคะ? แต่พี่หลอกบัว พี่ปลอมตัวเข้ามาอยู่ในบ้านบัว!” เธอเถียงกลับอย่า
Read more
“แวะมาทำความรู้จักกันก่อนนะครับ”
“แวะมาทำความรู้จักกันก่อนนะครับ”สวัสดีครับนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน วันนี้เราจะพาทุกคนไปพบกับเรื่องรักบทใหม่ที่เริ่มจากความสงสาร... สู่ความรัญจวนใจที่ยากจะถอนตัว พบกับความอ่อนหวานของลูกไก่ในกำมือ และความดุดันของในคราบคนจรจัดกันได้เลยครับ!นางเอก: ใยบัว (พิชญ์นารา)อายุ: 23 ปี | สูง 165 ซม.นิสัย: เรียบร้อย พูดจาไพเราะ จิตใจดีงามจนเข้าขั้นขี้สงสาร แต่ภายใต้ความอ่อนหวานนั้นมีความเด็ดเดี่ยวที่พร้อมจะสลัดกรงทองเพื่ออิสระของตัวเองพระเอก: พี่ใบ้ (ร.ต.อ. ภาคิน)อายุ: 32 ปี | สูง 180 ซม.นิสัย: จริงจัง ดุเดือด กล้าได้กล้าเสีย ในคราบคนใบ้เขาคือหมาป่าเจ้าเล่ห์ที่คอยอ้อนให้คุณหนูตายใจ แต่ในคราบตำรวจเขาคือมือปราบที่กัดไม่ปล่อย⚠️ หมายเหตุจากนักเขียนนิยายเรื่องนี้มาในแนว "รักอันตรายปนความร้อนแรง" ครับ เป็นความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยคำลวง แต่จบลงด้วยความหลงใหลแบบกู่ไม่กลับ การแฝงตัวสืบคดีอาจจะเป็นงานหลักของพระเอก แต่การแฝงตัวเข้าไปอยู่ในใจคุณหนูดูจะเป็นงานที่เขาถนัดมากกว่าตอนแรกที่ผมเริ่มร่างพล็อตเรื่องนี้ ผมตั้งใจจะเขียนเป็นเรื่องสั้น ๆ อ่านง่ายๆ แต่ไปๆ มาๆ เสน่ห์ของคุณหนูใยบัวกับความดุของพี่ใบ้
Read more
บทที่ 1 กรงทอง
บทที่ 1 กรงทองแสงแดดยามบ่ายทอแสงอ่อนลง ลอดผ่านแมกไม้ในสวนสวยมาตกกระทบลงบนร่างอ้อนแอ้นของ ‘ใยบัว’ หรือ พิชญ์นารา รัตนเวช เธอกำลังนั่งร้อยมาลัยอย่างประณีตอยู่กลางศาลาไม้สักทอง กลิ่นหอมกรุ่นของดอกมะลิและกุหลาบมอญอบอวลไปทั่วบริเวณ หากแต่บรรยากาศรอบกายกลับดูขัดตา เมื่อมองเลยสวนดอกไม้ออกไป กลับพบชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีเข้มยืนคุมเข้มอยู่ทุกจุดประหนึ่งเรือนจำ“คุณหนูขา... รับของว่างสักหน่อยไหมจ๊ะ ชมพู่เตรียมข้าวเหนียวมะม่วงของโปรดมาให้ด้วยนะ” ชมพู่ สาวใช้คนสนิทเยื้องกรายเข้ามาถามด้วยรอยยิ้ม“ไม่เป็นไรจ้าชมพู่ บัวยังไม่ค่อยหิวเลย” ใยบัวเงยหน้าขึ้นจากเข็มร้อยมาลัยเพียงครู่หนึ่ง รอยยิ้มหวานละมุนที่มักจะมอบให้คนรอบข้างเสมอถูกฉาบไว้ด้วยความอ่อนล้าเล็กน้อย ก่อนที่มือเรียวสวยจะก้มลงบรรจงวางกลีบดอกไม้ลงบนด้ายทีละดอกอย่างใจเย็นทว่าความสงบเงียบนั้นพังทลายลง เมื่อเสียงฝีเท้าหนักแน่นเดินใกล้เข้ามา ‘เสี่ยไกร’ เจ้าของอาณาจักรโรงแรมระดับประเทศผู้ทรงอิทธิพล ปรากฏกายขึ้นในชุดสากลที่เนี้ยบกริบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ทุกก้าวย่างของเขาเต็มไปด้วยอำนาจที่ทำให้คนรับใช้ต้องก้มหน้าหลบสายตา“ใยบัว... ไปเตรียมตัวซะ เย็นน
Read more
บทที่ 2 น่าสงสาร
บทที่ 2 น่าสงสารหลังจากพาตัวเองออกมาจากการตามตัวของบอดี้การ์ดได้สำเร็จ ใยบัวรีบสาวเท้าเลี่ยงมาทางประตูหลังของภัตตาคารหรู ลมเย็นปะทะเข้ากับดวงหน้าหวานที่เพิ่งผ่านการซ่อนน้ำตามาครู่ใหญ่ เธอเดินลัดเลาะมาตามตรอกที่แสงไฟสลัวลง จนกระทั่งสายตาปะทะเข้ากับเงาตะคุ่มของใครบางคนที่นั่งชันเข่าพิงผนังตึกอยู่ท่ามกลางความมืด“จุ๊ๆ... อย่าส่งเสียงดังไปนะคะ”เธอรีบยกนิ้วเรียวขึ้นแตะริมฝีปาก กระซิบฝากคำสั่งผ่านความมืดไปยังร่างที่นั่งอยู่ตรงนั้น หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นเพราะนี่คือครั้งแรกที่เธอแอบหนีออกมาได้สำเร็จร่างนั้นค่อย ๆ ขยับตัว... เขาคือชายหนุ่มที่มีร่างกายกำยำภายใต้เสื้อผ้าที่ขาดหลุดลุ่ยและเปรอะเปื้อนไปด้วยเขม่าดิน เส้นผมยุ่งเหยิงปรกลงมาปิดบังดวงตาคมกริบที่กำลังลอบพิจารณาหญิงสาวตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ “อ่ะ... อื้อ...” เขาทำท่าจุ๊ปากตามเธอ ก่อนจะพยักหน้าถี่ ๆ รับคำ“เป็น... เป็นใบ้หรือจ๊ะ?” ใยบัวชะงักไป นัยน์ตาสวยวาววับไปด้วยความสงสารจับใจ เมื่อเห็นสภาพมอมแมมและท่าทางที่ดูไร้ทางสู้ของคนตรงหน้า“อื๊อ... หงึก ๆ” ชายหนุ่มพยักหน้ายืนยัน แววตาที่ซ่อนอยู่ใต้ผมเผ้ายุ่งเหยิงนั้นลอบสำรวจใบ
Read more
บทที่ 3 พี่ใบ้
บทที่ 3 พี่ใบ้นับตั้งแต่ค่ำคืนที่ปะทะคารมกับผู้เป็นพ่อจนใจสลาย ใยบัวก็เลือกที่จะเก็บตัวอยู่แต่ในอาณาเขตของคฤหาสน์รัตนเวช ราวกับนกน้อย เพราะรู้ดีว่ายิ่งดิ้นรน ปัญหาก็ยิ่งรุมเร้าจนเหนื่อยล้าเกินจะรับไหวเช้าวันนี้อากาศปลอดโปร่ง ใยบัวเดินทอดน่องอยู่ในสวนดอกไม้ที่บานสะพรั่ง มือเรียวสวยเอื้อมไปเด็ดดอกไม้ ทว่าสายตากลับเหลือบไปเห็นเงาตะคุ่มที่คุ้นตาอยู่ภายนอกรั้วสแตนเลสฉลุลายหนาหนัก ร่างกำยำในชุดมอมแมมของชายเร่ร่อนคนเดิมที่เคยช่วยเธอไว้กำลังนั่งพิงกำแพงปูนเย็นชืดอยู่เพียงลำพัง“เปิดประตูให้บัวหน่อย...” เธอหันไปสั่งบอดี้การ์ดที่ยืนคุมอยู่หน้าประตูบ้านด้วยน้ำเสียงราบเรียบทว่าเด็ดขาด นัยน์ตาสวยที่มักจะอ่อนหวานอยู่เสมอยามนี้กลับวาวโรจน์ขึ้นด้วยความขุ่นเคือง รังสีความดุดันที่สืบทอดมาจากผู้เป็นพ่อแผ่ออกมาจนชายชุดดำต้องก้มหน้าละล่ำละลักปลดล็อกประตูบานใหญ่ให้แต่โดยดี แม้ในใจจะหวั่นเกรงต่อคำสั่งของเสี่ยไกรเพียงใดก็ตาม“คุณหนูจะออกไปไหนครับ? เสี่ยสั่งไว้ว่า...” หนึ่งในบอดี้การ์ดชักสีหน้าลำบากใจ พยายามอ้างถึงคำสั่งของผู้เป็นนาย“บัวบอกให้เปิด... ก็คือเปิด” นัยน์ตาสวยกลับฉายแววกร้าวขึ้นด้วยความขุ่นเคือ
Read more
บทที่ 4 ช่วยเหลือ
บทที่ 4 ช่วยเหลือนับจากวันแรกที่ชายหนุ่มปริศนาผู้ไร้เสียงมานั่งคอยรับประทานอาหารที่หน้าประตูรั้ว ภาพของ ไอ้ใบ้ร่างมอมแมมที่นั่งสงบเสงี่ยมรอคอยการปรากฏตัวของใครบางคนก็กลายเป็นภาพชินตาของคนในละแวกนั้น และเหนือสิ่งอื่นใด คุณหนูใยบัว แก้วตาดวงใจของบ้านก็มักจะติดสอยห้อยตามมาด้วยสำรับอาหารกับขนมหวานรสเลิศเสมอทว่า... ท่ามกลางสายตาเอ็นดูของคุณหนู กลับมีสายตาคมกริบแฝงแววรังเกียจจากเหล่าบอดี้การ์ดร่างยักษ์ที่คอยเฝ้าประตูอยู่ตลอดเวลา“ไปเสียให้พ้น! อย่ามานั่งขวางหูขวางตาแถวนี้ ไอ้ใบ้!”เสียงตวาดกร้าวของบอดี้การ์ดหนุ่มดังขึ้นพร้อมกับท่าทางขับไล่ไสส่งชายสติไม่สมประกอบที่นั่งคุดคู้ข้างกำแพง“แบ... แบ้...”ชายหนุ่มคนยากพยายามส่งเสียงในลำคอที่ฟังไม่ได้ศัพท์ มือหยาบกร้านโบกไปมาเป็นเชิงปฏิเสธ เขาไม่ได้อยากสร้างความเดือดร้อน เพียงแต่อยากรอพบนางฟ้าของเขาเพียงชั่วครู่เท่านั้น“คุณหนูไม่อยู่ บอกให้ไปไงวะ! อยากเจ็บตัวหรือไง!”เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังนิ่งเฉย บอดี้การ์ดคนเดิมจึงขยับเข้าใกล้ หมายจะใช้กำลังบีบบังคับ“หยุดเดี๋ยวนี้นะคะ!”เสียงหวานที่ทรงอำนาจดังขัดขึ้นเสียก่อน ใยบัวก้าวฉับ ๆ ออกมาจากประตูรั้ว ใบหน้าส
Read more
บทที่ 5 คนสวนคนใหม่
บทที่ 5 คนสวนคนใหม่ในช่วงโพล้เพล้ที่แสงอาทิตย์อัสดงค่อยๆ ลับขอบฟ้า ทิ้งไว้เพียงแสงสีส้มรำไรปนสีม่วงหม่น บรรยากาศภายในคฤหาสน์รัตนเวชกลับมายิ่งทวีความตึงเครียดอีกครั้ง เมื่อเสียงรถยุโรปคันหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้ามุข เป็นสัญญาณว่าเจ้าของบ้านได้กลับมาแล้วใยบัวยืนสงบนิ่งอยู่กลางห้องโถงกว้าง มือเรียวเล็กบีบเข้าหากันแน่นจนชื้นเหงื่อ เธอตัดสินใจแล้วว่าจะต้องแจ้งเรื่องคนสวนใหม่ให้ผู้เป็นพ่อทราบด้วยตัวเอง ก่อนที่พวกบอดี้การ์ดปากสว่างจะนำเรื่องนี้ไปรายงานในทางที่ผิด“คุณพ่อคะ... บัวมีเรื่องจะแจ้งให้ทราบค่ะ”ใยบัวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่พยายามรักษาความราบเรียบไว้ ขณะที่ เสี่ยไกรเดินหน้าตึงเข้ามาในห้องโถง เขาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาหนังกลับตัวใหญ่ ท่าทางเหนื่อยล้าจากการทำงานทั้งวัน แววตาคมดุเหลือบมามองลูกสาวเพียงแวบเดียว“มีอะไรก็ว่ามา พ่อเหนื่อย” เสียงทุ้มแหบเอ่ยอย่างตัดรำคาญ“คือ... บัวรับคนงานใหม่เข้ามาช่วยงานสวนคนหนึ่งค่ะ พอดีเห็นว่าช่วงนี้ป้าพรบ่นว่าคนงานเก่าลาออกไปหลายคน งานในสวนเลยค่อนข้างล้นมือ” ใยบัวพูดออกไปด้วยความกล้า ๆ กลัว ๆ เธอจดจำใบหน้าคมเข้มของพี่ใบ้หลังอาบน้ำได้ดี และนั่นยิ่งทำให้เธอ
Read more
บทที่ 6 สำรวจ
บทที่ 6 สำรวจแสงทองระยิบระยับยามเช้าทอดตัวผ่านม่านหมอก ที่ปกคลุมทั่วคฤหาสน์รัตนเวช กลิ่นดินชื้นแฉะและหยาดน้ำค้างบนยอดหญ้าส่งกลิ่นอายสดชื่น ไอ้ใบ้ ตื่นขึ้นมาตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เขาเริ่มงานด้วยความขะมักเขม้น ทั้งรดน้ำและพรวนดิน ท่วงท่าของเขายามก้มหน้าก้มตาทำงานนั้นดูหนักแน่นและมั่นคง แต่ในขณะที่มือทำงาน สายตาคมกริบภายใต้เงาผมก็ลอบบันทึกรายละเอียดของเส้นทางและจุดลับตาคนรอบบ้านไว้ในใจอย่างละเอียดในจังหวะที่เขากำลังพรวนดินรอบโคนต้นไม้ใหญ่ เขาได้ยินเสียงของฝีเท้าที่คุ้นเคย เมื่อเงยหน้าขึ้นก็พบกับคุณหนูใยบัวที่เดินตรงมาหาเธอในชุดผ้าฝ้ายสีอ่อนดูสะอาดตา“พี่ใบ้จ๊ะ... ตื่นมาทำงานแต่เช้าเลย เหนื่อยไหมจ๊ะพี่?”เสียงใสทักทายมาพร้อมรอยยิ้มละมุนที่ดูสว่างไสว ไอ้ใบ้ชะงักมือ พลางรีบส่ายหน้าเป็นพัลวัน เขาขยับแขนยกไม้ยกมือทำท่าทางประกอบสื่อว่าร่างกายเขายังแข็งแรงดีและไม่รู้สึกเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย“งั้นวันนี้บัวจะพาพี่เดินดูรอบ ๆ บ้านนะจ๊ะ จะได้รู้ว่าตรงไหนเป็นตรงไหน เวลาทำงานจะได้คล่องตัวขึ้น... พี่โอเคไหม?” ใยบัวอธิบายอย่างใจเย็น ดวงตากลมโตจ้องมองเขาด้วยความตั้งใจที่จะหยิบยื่นไมตรี“อ่ะ... แบ้ แบ้!”
Read more
บทที่ 7 เริ่มแผน
บทที่ 7 เริ่มแผนเมื่อเข็มนาฬิกาเคลื่อนผ่านเที่ยงคืนอันเงียบสงัดก็เข้าปกคลุมคฤหาสน์รัตนเวชจนดูไร้สิ่งมีชีวิต ทว่าภายในห้องพักคนงานที่มีไอ้ใบ้ผู้โง่งมในสายตาคนอื่นได้มลายหายไป เหลือเพียงภาคิน นายตำรวจหนุ่มผู้แฝงไปด้วยความเฉลียวฉลาดและร่างกายที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างหนักภาคินขยับกายอย่างแผ่วเบา ร่างสูงใหญ่ในชุดสีดำสนิทกลืนไปกับเงามืด เขาใช้ทักษะการพรางตัวลัดเลาะผ่านสวนที่คุ้นเคย หลบเลี่ยงกล้องวงจรปิดและจังหวะการเดินยามของบอดี้การ์ดได้อย่างแม่นยำที่กำลังออกตรวจตรา เขาไม่ได้มุ่งหน้าไปยังประตูหน้า แต่กลับลอบปีนป่ายตามโครงสร้างสถาปัตยกรรมที่สลับซับซ้อนขึ้นสู่ชั้นบนของคฤหาสน์อย่างคล่องแคล่วจุดหมายคือ ห้องทำงานของเสี่ยไกร... ภายในห้องทำงานที่เต็มไปด้วยเอกสารและข้าวของเครื่องใช้ ภาคินใช้เครื่องมือพิเศษปลดล็อกลิ้นชักโต๊ะทำงานอย่างเบามือ จนกระทั่งพบแฟ้มเอกสารที่ซ่อนอยู่ใต้ชั้นลับ แสงสีฟ้าจากหน้าจอสมาร์ทโฟนสะท้อนเข้ากับดวงตาคมกริบเมื่อเขาเห็นหลักฐานสำคัญรายการขนส่งอาวุธเถื่อนล็อตใหญ่ที่กำลังจะส่งออกไปยังชายแดนในสัปดาห์หน้าแชะ แชะ แชะเสียงชัตเตอร์เบาละเอียดบันทึกทุกตัวอักษรและลายเซ็นของเสี่ยไกรไว
Read more
บทที่ 8 ไปหา
บทที่ 8 ไปหาภายในห้องนอนกว้างขวางที่ตกแต่งด้วยโทนสีหวานละมุน บรรยากาศกลับตึงเครียดที่เต็มไปด้วยกลิ่นของยา ร่างเล็กนอนอยู่บนเตียงหนานุ่ม ผิวแก้มที่เคยซีดเผือดเริ่มมีสีเลือดฝาดขึ้นมาบ้างจากการดูแลของคุณหมอประจำตระกูล เปลือกตาบางขยับไหวไปมาภายใต้ห้วงนิทราที่ก้ำกึ่งระหว่างความจริงกับความฝันในความมืดมิดที่เธอเกือบจะจมดิ่งลงไป ใยบัวจำได้แม่นยำ... ไม่ใช่เพียงสัมผัสอุ่นร้อนที่ริมฝีปาก หรือแรงกดที่หน้าอกแต่มันคือเสียง“ใยบัว! ตื่นสิ ใยบัว!”มันเป็นเสียงทุ้มต่ำที่กังวานไป เป็นเสียงที่เธอไม่เคยได้ยินจากใครในบ้านหลังนี้ และที่สำคัญ... มันไม่ใช่เสียงของคนใบ้“อื้อ...” หญิงสาวครางแผ่วก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้น ภาพแรกที่เห็นคือเพดานห้องที่คุ้นเคย และใบหน้าเคร่งเครียดของผู้เป็นพ่อที่นั่งกุมมือเธออยู่ข้างเตียง“ใยบัว! ลูกฟื้นแล้ว พ่ออยู่นี่แล้วลูก” เสี่ยไกรเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แววตาของจอมอิทธิพลอ่อนแสงลงเมื่อเห็นลูกสาวได้สติ“คุณพ่อ... พี่ใบ้... พี่ใบ้อยู่ไหนคะ?” คำถามแรกที่หลุดจากปากทำให้เสี่ยไกรขบกรามแน่นจนเป็นสัน แววตาที่เคยอ่อนโยนกลับวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะในพริบตา“อย่าไปถามถึงไอ้กาลกิณีคนนั้น!
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status