บทที่6 ขาประจำ

"คุณหมอคะน้องแอลห้องผู้ป่วยฉุกเฉินค่ะ "

"เป็นอะไรมาครับวันนี้ "

"ตีกับชาวบ้านแขนเดาะค่ะ "

หมอหนุ่มที่รับเคสช่วยผ่าตัดมาทั้งวันจนหน้าบึ้งตึงถึงกับหลุดอมยิ้มกับเคสล่าสุดที่เข้ามาตอนดึกดื่น ลูกค้าประจำอีกแล้ว~

"ถ้าผมเป็นพนักงานขายประกันผมจะบล็อคเบอร์คุณทิ้งซะ "

พอเห็นหน้ากันการรบราด้วยสกิลปากหมาของทั้งคู่ก็สาดใส่กันทันทีคนตัวเล็กกว่าที่มักจะถูกเพื่อนสองคนหามส่งโรงพยาบาลในเครือประกันสุขภาพของตน ทำท่าจะกินหัวหมอหนุ่มเจ้าของไข้ทุกครั้งทั้งที่สังขารร่อแร่เมาแอ๋ขนาดนั้นแค่หมอเเตะเบาๆ ยังร้องจ๊ากแต่ปากเก่งมาก

"ยุ่งไรวะหมอ โอ้ย! เชี่ย หมอ เจ็บ! เบาเบ๊า!!"

สภาพแบบนี้จะเอาแรงที่ไหนไปต่อยกับหมอหรือบางครั้งก็แบบนี้..

"คุณหมอเอคะน้องแอลคนไข้ประจำหมอมาอีกแล้วค่ะเดือนนึงมีสามสิบวันน้องแอลมาหาหมอแล้วสิบสี่วันนี่คงสนิทกันมากเลยนะคะฮ่าฮ่าฮ่า"

พยาบาลสาวยื่นแฟ้มคนไข้ให้นายแพทย์หนุ่มที่บ่นเหนื่อยทุกครั้งหลังรักษาคนที่ชื่อนายอาลิซแต่มันทำให้คุณหมอหนุ่มดูมีชีวิตชีวาขึ้นกว่าปกติอีกหลายเท่า

ถึงเด็กผู้ชายที่เมาเละเทะมารักษาทุกครั้งจะเสียงดังโวยวายด่าหมอเป็นประจำแต่ไม่เห็นคุณหมอหนุ่มเค้าจะโกรธอะไร ซึ่งปกติถ้าคนเมามาเเล้วเรื่องมากหมอเค้าตะคอกใส่แบบไม่ไว้หน้าใครจนคนไข้ขี้เมาต่างเกรงกลัวคนๆ นี้ทั้งนั้น

"หัวแตกอีกล้ะ~กลางกบาลเลย "

พอเข้ามาเจอกันหมอที่เห็นคนหน้าแดงตาเยิ้มนั่งกุมหัวบนเตียง หมอหนุ่มก็เดินปรี่ไปคว้าคอแหวกผมที่มีเลือดไหลย้อยลงมาอย่างใกล้ชิด ไม่กลัวเสื้อกาวจะเปื้อนเลือดจนคนเด็กกว่าต้องใช้เข่าดันคนตัวหนาที่เข้ามาประชิดมากจนเกินไป แต่หมอหนุ่มก็ไม่ขยับเขยื้อนไปไหนหยิบสำลีมาโปะๆ บนหัวไว้แล้วจึงถอยไปหาอุปกรณ์มาเตรียมแผลสำหรับการเย็บ

" แล้วจะทำไม! มีหน้าที่เย็บก็เย็บไปเหอะน่าขี้บ่น! บ่นเก่ง! "

คนตาเยิ้มที่ทั้งตัวมีแต่รอยจางๆ ของแผลเป็นกับหัวและคิ้วที่แตกบ่อยแทบทั้งหัวบ่นงึมงำตลอดการรักษาเหมือนอย่างทุกที

"ต้องโกนผมตรงแผลที่จะเย็บก่อน "

"จะทำอะไรก็รีบทำไปไม่อยากเห็นหน้านานเหม็นขี้หน้า "

ปื้ด ปื้ด ปื้ด เสียงแบตเตอเลี่ยนไร้สายเครื่องเล็กไถลงบนกลางหัวผมสั้นแสกกลางของคนเมาไปมาอย่างไร้ทิศทางโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลง

เส้นผมกระจุกแล้วกระจุกเล่าลวงหล่นจนเจ้าของผมต้องทักท้วงขึ้นเมื่อคุณหมอหนุ่มมัวยืนชมนกชมไม้โดยไม่โฟกัสหัวคนไข้ประจำอย่างเขา

" เห้ย!หมอเย็บไม่ถึงสิบเข็มไม่ใช่เหรอทำไมตัดนานจังวะ?"

"เอ๊าะ~โทษทีลืม พอดีไม่ได้อยู่ในสายตาอ้ะ~"

"เอากระจกมาให้กูดู... เชี่ยยย!!โล้นไปครึ่งหัวเหมือนตัวกัปปะเลย ไอ้หมอไอ้เหี้ย! โอ้ยยยย เบา หม๊อออ กูเจ็บ! เย็บเบาเบาเซ่!! "

....

เช้าวันเสาร์วันหนึ่งในบ้านคุณหมอหนุ่มที่พึ่งออกกะมาตอนหกโมงนั่งไถโทรศัพท์อยู่ที่โซฟาชั้นล่างอมยิ้มอยู่คนเดียวจนน้องสาวที่ตื่นมาออกกำลังกายอดแปลกใจไม่ได้

ปกติคนพี่พอออกจากโรงพยาบาลมาถึงบ้านหน้าจะนิ่งสนิทจนไม่อยากจะเล่นด้วย แต่ช่วงนี้แปลกๆ ต้องเข้าไปทักซักหน่อย

"พี่เอ "

"ว่า? "

"พี่มีแฟนเหรอ? "

คุณหมอหนุ่มเลิกคิ้วหันหน้าไปหาน้องสาวที่มานั่งข้างๆ ด้วยความไม่เข้าใจว่าน้องจะสื่ออะไรในเมื่อเขาไม่มีคนรักมาเป็นปีๆ แล้ว

"ทำไมคิดว่าพี่มีแฟนล่ะ? "

"พี่ยิ้มกับโทรศัพท์บ่อยม้าก "

เมื่อคนน้องตอบกลับมาพี่ชายจึงนึกขึ้นได้แล้วยื่นโทรศัพท์ที่คุยกับขี้เหล้าคนไข้ขาประจำให้ดูว่าทำไมเขาถึงยิ้มกับมัน

"อ๋อ~ก็ดูนี่สิ "

"ฮ่าฮ่าฮ่า ฮ่า ใครอ้ะพี่หน้าตาตลกจัง "

"คนไข้ประจำ "

"แต่น่ารักนะนี่ผู้ชายเหรอ? "

"อื้อ อย่างกวนเลย "

"หืม? ชอบแบบนี้เหรอ? ชอบแบบนี้ใช่มั้ยอ้ะ ไหนๆ เอาโทรศัพท์มาดูดิ้~โหแชทกันเยอะม้าก ฮ่า ฮ่า ฮ่า อะไรเนี่ยพวกพี่คุยเหมือนด่ากันแต่ทำไมให้อารมณ์แบบผัวเมียตีกัน เอ๊ะ..ปกติพี่ลบข้อความแชทตลอด...นี่ไม่เคยลบเลยเหรอเยอะมาก! อะไรอ้ะ! ทีของน้องยังลบเลย พี่เอมีแฟนบีฟ้องแม่เเน่ "

น้องสาวที่ทำหน้าตาไม่ไว้ใจคำตอบที่ว่าไม่มีอะไรของคนพี่แต่เธอรู้ดีว่าเนี่ยแหละที่เรียกว่ามี!

คุณพี่ชายเค้าสนใจอะไรนอกจากตัวเอง เหล้าเพื่อน รถ เกมส์บ้าง เป็นคนที่พูดจาขวานผ่าซากและทำร้ายจิตใจชาวบ้านได้โดยไม่คิดเยอะด้วย

แล้วโมเม้นแบบนี้มันไม่ค่อยมีหรอกที่จะยิ้มกับโทรศัพท์ มีแต่บ่นรำคาญด้วยซ้ำ ตอนมีแฟนแล้วแฟนส่งแต่ข้อความมาถามว่าอยู่ไหน? ทำอะไร? ทำไมไม่โทรหา? คุณพี่ก็ปิดเครื่องหนีแล้ว

แต่นี่ไม่ค่อยมีตัวหนังสือมีแต่ภาพกวนๆ ซะส่วนใหญ่พี่ชายเธอชอบของแปลกจริงๆ สินะ?

"งอนอะไรก็มันตลกดีเอาไว้ดูตอนเครียดๆ "

"อย่ามาไขสือน้องมองจากยอดไม้ยังรู้เลยว่ามันไม่ธรรมดา บีจะคอยจับตาดูหึ่ย! "

น้องสาวแกล้งงอนเพื่อเรียกร้องให้พี่ซื้อขนมมาง้อเหมือนอย่างทุกที

"บีล้างรถให้พี่ด้วย~ "

"ม่ายยยย~ โดนัทกล่องนึง " นั่นไง

"เออเดี๋ยวซื้อให้ "

สองพี่น้องที่คุยกันเหมือนเด็กเล็กๆ ตลอดเวลานี่คือความปกติของบ้านนี้ เอคนพี่ทำงานแล้วเป็นคุณหมอโรงพยาบาลใกล้บ้าน บีน้องสาวเรียนต่อปริญญาโทมหาลัยเอกชนที่บางแสนและทำงานคอนเทนต์ครีเตอร์ควบคู่ไปด้วยซึ่งได้เงินเยอะกว่าพี่ชายในบางเดือนด้วยซ้ำ จึงไม่เดือดร้อนเรื่องเงินเรียนเลย แต่ก็ยังงกอยู่ดีขอให้พี่ชายเปย์ตัวเองประจำ~

...

"พี่โฟคผมจ่ายดอกช้าหน่อยได้ไหมอ้ะ แม่เข้าโรงพยาบาลตังผมไม่พอ "

"อ่าว แม่เป็นไรมากไหมแอล? "

"ตับแข็งระยะกลางครับ "

"ก็ไม่น่าแปลกใจบ้านเเอลเนี่ยกินเหล้ากันแทนน้ำเลย ถ้าเป็นคนอื่นพี่ไม่ให้นะแต่แอลห้ามเบี้ยวตกลงไหม? "

"โหย~พี่ผมไม่กล้าหรอก ขอบคุณนะครับพี่โฟคสุดหล่อ "

"เออมีอะไรก็บอก "

'มึงว่าแปลกๆ ไหมพี่โฟคจอมโหดยอมให้ไอ้แอลผลัดดอกด้วยว่ะ'

'แถมให้ไอ้แอลยืมทุกเดือนด้วยนะเรียกแอลด้วยนะทีกะคนอื่นกูเห็นพูดกูมึงหน้าดุจะตาย'

'มึงว่าพวกเราหาผัวหมอหรือผัวปล่อยเงินกู้ให้ไอ้แอลดีวะดูมีตังทั้งคู่เลย'

"ไอ้พวกเหี้ยกูได้ยินนะ! "

"ตังกูหมดแล้วอ่าทำไงดีวะพักนี้พ่อแม่เข้าโรงบาลบ่อยกว่ากูอีกตังติดลบมากเลยเซ็ง "

"กูช่วยเรื่องเงินมึงไม่ได้แต่กูให้ข้าวมึงแดกได้ ไปบ้านไอ้บีเอ็มกัน น้องมันทำกับข้าวอร่อยพักนี้มึงก็มาแดกกับพวกกูก่อน "

"เอ๊า! ไอ้จอนกูก็นึกว่ามึงจะทำให้มันกิน ห่านี่! "

"หูย~ซาบซึ้งว่ะเพื่อน แถมเหล้าให้กูด้วยนะกราบ "

"กูละเชื่อมึงเลยเดือดร้อนจะตายห่ายังกวนตีนหน้าระรื่นได้แถมยังคิดจะแดกแต่เหล้าฟายเอ๊ย~"

"รักกูแหละดูออกอิอิ "

.....