LOGINจนแล้วจนรอดคนที่ไม่ถูกกันกันก็ต้องมานั่งกินเหล้าด้วยกัน เเต่กลัวจะเสียงดังเกินไปจะมีใครเอาไปฟ้องพี่สาวของบอมจึงย้ายวงเหล้าเข้าไปปิดบ้านกินกัน เปิดเพลงร้องคาราโอเกะเต้นเล่นเกมส์ดวลเหล้าแล้วแต่ความพอใจของแต่ละคน
แอลเป็นคนที่ดื่มเหล้าแล้วนิสัยเก่งไม่กลัวใครเมาแล้วกวนตีนจนมีเรื่องชกต่อยตอนเมาเสมอ บีเอ็มเป็นคนที่ดื่มเหล้าแล้วชอบแก้ผ้าเหลือกางเกงในตัวเดียวชอบเต้นโชว์เพราะเป็นคนขี้ร้อนเวลาดื่มเหล้าก็ยิ่งร้อน บีเอ็มสามารถเต้นแข่งกับสาวอะโกโก้ได้เลยเพราะเอวพริ้วมาก รูดเสาเก่งมากจนบางครั้งเเอลแกล้งพาไปบาเกย์ให้บีเอ็มเต้นรูดเสาเรียกเงินจากพี่ๆ สายเปย์มาซื้อเหล้ากิน แต่พอไม่เมาบีเอ็มจะเป็นคนซึนพูดน้อยเล่นแต่เกมส์ไม่ค่อยขยับเขยื้อนไปไหน จอนเป็นคนที่พอเมาเหล้าแล้วกรายร่างเป็นเดอะฮัคพวกมือหนักตีนหนักจับอะไรก็หักแตกหลุดเพื่อนต้องคอยดึงมือไว้เวลาเมา ผิดกับตอนไม่เมาที่ชอบลูบขนเเมวเบาๆ หยิบจับอะไรไม่มีเสียง มือเบามาก เมื่อมีเจ้ามือที่ซื้อเหล้าได้เยอะขึ้นอย่างหมอสองคน สมาชิกใหม่ทั้งสามจึงเมาได้มากกว่าเดิมบ้านชั้นล่างทั้งชั้นเละเทะ ทั้งเหล้า ทั้งเบียร์ เหล้าสีเหล้าหมัก รวมทุกอย่างมาทดลองดวลกันจนสภาพแต่ละคนเปื่อยเป็นผักเรียงรายกันอยู่ที่ชั้นล่างของบ้าน ปวดฉี่ หมอเอที่พอมีสติลุกเดินเซไปเข้าห้องน้ำชั้นล่างแต่มีหมอบอมนอนกอดโถชักโครกอ้วกอยู่ ตนจึงขึ้นไปบนชั้นสองห้องของเพื่อน แต่ในห้องน้ำกลับมีร่างคู่อริที่หายหน้าจากวงเหล้าไปพักหนึ่งมานอนขดอยู่ในอ่างอาบน้ำในห้อง "เน่~แอลซ่า มานอนอะไรตรงนี้เดี๋ยวก็หนาวตายไปนอนบนเตียงดีๆ ไป " "เสือกเลยมึงไอ้หมอฟัค! กูร้อนกูอ้วกรถเสื้อเนี่ยมันอยากอาบน้ำแต่ไม่มีแรงโว้ย! " "อ๋อ~มา เดี๋ยวเปิดน้ำให้ นอนในนั้นก่อนนะไปล้างหน้าล้างตาแปป " สิบนาทีต่อมา.. "ไอ้หมอ! น้ำร้อนจะลวกกูสุกอยู่แล้วไอ้เหี้ย! " "โอ๊ะ~ โทษทีลืมฮ่าฮ่าฮ่า " "ฟัค! " "นอนดีๆ เดี๋ยวก็จมน้ำตายห่าหรอก.... พี่อาบด้วยคนดีกว่าร้อนเหมือนกัน มานี่มาพิงพี่นี่มา " "อย่าแกล้งกูกูมึนหัวเดี๋ยวอ้วกรดหน้าเลย " "อ้วกมาอ้วกกลับไม่โกงนะพูดเลย~ " "มึงแม่งเป็นหมอที่กวนตีนที่สุดเท่าที่กูเคยเจอมาเลยทำไมมึงเป็นคนแบบนี้วะ? " "ตัวเองดีตายแหละอ้อนตีนชาวบ้านทุกวัน โตมาได้ไงตั้งยี่สิบสามปี " "กูเก๋าไงค้าบ " "ค้าบ~หัวก็เหม็นสระผมเลยไหนดูหัวหน่อยซิผมขึ้นยาวเท่ากันยัง " คุณหมอตัวโตใช้ฝักบัวราดผมคนที่นั่งเเช่น้ำนอนเอาหัวเกยขอบอ่างข้างหนึ่งไว้เพราะพยุงหัวตั้งตรงไม่ไหว รวมทั้งราดตนเองจนเปียกกันทั้งคู่หยิบแชมพูของเพื่อนมายีหัวให้คนตรงหน้าที่นั่งหันหลังอยู่กลางหว่างขาของตนมือนึง อีกมือยีหัวตัวเองไปด้วยแล้วล้างน้ำออกให้ทีละคน "เท่าอะไรล่ะกูต้องไถข้างให้มันดูไม่น่าเกลียดเนี่ย มึงแม่ง! " "หึ หึ~ ก็น่ารักดีจะตาย นี่ถามหน่อยสิทำไมชอบดื่มเหล้านักล่ะที่บ้านมีปัญหาเหรอ ครอบครัวแตกแยกเหรอ พ่อแม่ไม่รักเหรอ? " "เปล่า ..พ่อแม่อยู่ด้วยกันรักกันดี รักกูด้วย ไม่เคยทะเลาะกันแรงๆ เลยไม่เคยตีกูด้วย พ่อแม่กูใจดีเป็นคนง่ายๆ ไม่คิดมาก..ที่กูกินเหล้าเพราะพ่อแม่กูก็กิน คนแถวบ้านก็กินกันหมด เพื่อนที่ทำงานทุกคนก็กินมันแปลกตรงไหนวะ? มึงเป็นหมอมึงยังกินเลย " "ใช่พี่กิน แต่นี่กินเพราะเครียดที่พ่อแม่อยากให้เรียนหมอ พี่ไม่ชอบแต่ก็เรียน เพื่อไม่อยากให้เรื่องมันยุ่งยากแต่มันหนักและทรมาณเกินไปสำหรับคนที่ไม่อยากเรียนสายนี้ จนปีห้าต้องพึ่งแอลกอฮอล์มาจนถึงปัจจุบัน " "ห้ะ? ทำไมพ่อแม่มึงใจร้ายจังวะหมอ " แอลพูดไปเรื่อยเปื่อยเสียงยานคางบ้างรัวเร็วบ้างตามความสามารถของสติที่มีในตอนนั้น "เปล่าพวกเค้าแค่ดีเกินไปไม่อยากเห็นพี่ลำบากเพราะอาชีพหมอมันดูดีกว่า เรียนจบสายศิลป์ แต่น้องสาวพี่เรียนศิลปกรรมนะ ตอนนี้ทำเงินได้มากกว่าการเป็นหมออีก " "มึงชอบพวกภาพวาดพวกถ่ายรูปงี้เหรอหมอ?" "ก็..ใช่ " "ทำไมคนรวยแม่งน่าสงสารจังวะ ดีนะที่กูจนก็เลยไม่ต้องเหนื่อยใจแบบมึง " "แต่ตอนนี้โอเคนะกับอาชีพหมอ " คนตัวโตเปิดระบบปล่อยน้ำออกจากอ่างหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กมาเช็ดผมให้คนข้างหน้าแรงๆ เหมือนเช็ดขนหมาแต่คนเด็กกว่าก็ไม่สนใจอะไรด้วยความมึนยังคงนอนซบขอบอ่างให้หมอเช็ดผมให้แต่โดยดี "อ้าว? ทำไมเปลี่ยนใจได้วะ ..มึงไปติดพยาบาลสาวสวยในโรงบาลถูกไหม " "ปล่าวติดนางพญาบาล แต่ติดคนไข้ " "กูว่าแล้วไงไอ้สัด โถ่เอ๊ยนึกว่าจะเก่ง! " "มีอะไรติดปาก " "ติดบ้าอะไรกูแอบใช้น้ำยาบ้วนปากเพื่อนมึงไปครึ่งขวดตอนเผลออ้วกอ้ะ " "ติดจริงๆ เนี่ย " หมอหนุ่มร่างหนาคว้าคางคนตัวผอมที่นั่งซ้อนตนอยู่ด้านหน้าให้หันกลับมา ..ประกบปากแนบสนิทลงบนปากอิ่มกรุ่นกลิ่นแอลกอฮอล์พร้อมทั้งกอดรั้งเอวคนด้านหน้าให้เข้ามาประชิดติดกันจนสะโพกขึ้นมาเกยบนตักคนตัวโตด้านหลัง โดนหมอจูบ... ในหัวแอลยังพอมีสติเพราะเมื่อกี้ยังคุยกันเป็นเรื่องเป็นราวได้แค่มึนจนร่างกายขยับลำบาก แต่กับคนตัวโตท่าทางจะเชี่ยวชาญแม้ยามมึนเมาทั้งมือไม้ลิ้นเลื้อยไปทั่วทั้งตัว เล่นเอาคนที่คิดว่าตัวเองตายด้านเพราะไม่ได้เอากับใครมาเนิ่นนานเสียวท้องน้อยขึ้นวูบวาบระลอกใหญ่ ทำไมหมอถึงมาจูบกัน? คำถามที่วนอยู่ในหัวผสมอารมณ์มึนเมาล่องลอยคล้ายความฝันเพราะอุณภูมิร้อนๆ เย็นๆ เข้ามาปะทะเป็นระลอก คุณหมอหนุ่มหลอกล่อให้ชายวัยฮอร์โมนพลุ่งพล่านคล้อยตามด้วยการจับหมุนหันหน้ามาคล่อมตักตนเองคนด้านบนตาฉ่ำเยิ้มจะปิดแหล่ไม่ปิดแหล่ยิ่งถูกประกบจูบตาก็ยิ่งปิดลง มือสองข้างพยายามเกาะไหล่ยันคนข้างหน้าออกมันไม่สามารถทำให้เขาขยับได้แต่กลับกอดรัดกันแน่นขึ้น ฝ่ามือใหญ่พอๆ กับใบหน้าคนเด็กกว่าลูบไล้บนหลังเปลือยเปล่าจนร้อนระอุขึ้นมาอีกระลอก ล้วงฝ่ามือข้างหนึ่งเข้าไปในบ๊อกเซอร์ด้านหน้าประการชิ้นเดียวที่เปียกชื้นบนร่างกายของทั้งคู่คนตัวโตใช้ลิ้นจูบดูดดึงลิ้นอีกคนไม่ให้หัวคนเมาล่วงหลุดออกไปจากใบหน้ากันและกันแค่เรียวลิ้นที่พัวพันกันตรงจุดเชื่อมต่อตรงปากที่เข้าไปแล้วไม่ออกมาง่ายๆ ทั้งที่ไม่ได้จับประคองไว้ ลิ้นแม่งเทพมาก.. ผู้ชายมันทำแบบนี้กันได้ด้วยเหรอวะ? ..แอลคิดในใจ.. คุณหมอหนุ่มดึงมือคนเด็กกว่าเข้ามาสัมผัสกลางกายของตนเช่นเดียวกับมือข้างหนึ่งของเขาที่รูดรั้งกลางกายคนปากดีจนมีเสียงงึมงำเล็ดลอดออกมาจากลิ้นสีสดที่ไล่ต้อนรบรากันภายในปากจนน้ำลายสีไสไหลเล็ดลอดออกมา เมื่ออารมณ์ถูกจุดติดไม่มีใครสนใจอะไรแล้วณตอนนี้เมื่อช่วงล่างแข็งขืนตามสัญชาติญาณดิบของเพศชาย คนเด็กกว่ามัวเมากับรสจูบจนไม่สามารถโฟกัสมือตนเองได้จึงทำได้แค่กำของกลางเอาไว้ ไม่ได้คล่องเหมือนคุณหมอหนุ่มที่ทั้งจูบทั้งลูบทั้งชักให้จนแอลกระตุกแรงๆ เสร็จสมปล่อยน้ำกามออกมาได้ทั้งที่เมาขนาดนี้ เขาไม่เคยช่วยตัวเองตอนเมาขนาดนี้สักครั้งเพราะมันไม่แข็ง แต่...ตอนนี้มันแข็งจนแตกได้ด้วยมือผู้ชายด้วยกัน และจูบปลิดวิญญาณของคนที่ไม่ชอบขี้หน้ากัน ..หรือเปล่า? แอลผละปากออกมาหอบหายใจซบหน้าผากลงบนบ่ากว้างหัวใจเต้นรัวแรงดังตุบ ตุบลั่นอยู่ในหูตลอดเวลาความเปิ่นของหมอตุ๊กๆ คือการแสดงออกอย่างไม่ปิดบังทั้งเสียงทั้งหน้าตาเหว๋อเหมือนเห็นผีของคนร่างเล็กทำให้อันทธพาลอยกจะจับกลืนลงท้องให้ร้เเล้วรู้รอด"ว่าไง ถ้าชอบก็เป็นแฟนกันถ้าไม่ชอบก็ไม่ต้องเป็นแค่นั้นไม่ต้องพูดให้มันเยอะขี้เกีจยฟังอะไรยาวๆ ปวดหัว""กินยาไหมครับ?''"อย่ามาเฉไฉตอบมา เป็นแฟนกันมั้ย?""เป็นค้าบ""ก็แค่นั้น"แค่การตอบรับเป็นคนรักกันอย่างเป็นทางการทำเอาอันธพาลโฟคมีแรงยืนหยัดฮึดสู้กับปัญหาต่างๆ การเข้าไปพูดกับพ่อเลี้ยงว่ามีคนรักอย่างหมอหน้าซื่อตาใสเป็นหมอตุ๊กตุ๊กก็ดีไปอย่างเพราะทำให้ดูน่าเชื่อถือและสมเหตุสมผลที่จะอยู่ใช้ชีวิตที่พัทยาต่อไป ไม่น่าเชื่อว่าไอ้หน้าเอ๋อๆ ของหมอมันจะทำให้ใครๆ ใจอ่อนได้ในความสดใสของมัน แม้จะไม่มีใครเชื่อว่าเรารักกันจริงๆยิ่งพ่อของหมอเตี้ยยังคิดว่าไปบังคับขืนใจลูกเค้าให้มาเป็นแฟน แต่ไม่น่าเชื่อว่าเวลาหมอมันพูดอะไรใครก็เชื่อมัน ผมไปกินข้าวกับพ่อแม่มันทีไรเหมือนมีมันเป็นแสงสว่างเดียวในวงสนทนาทุกที นี่ก็คบกันมาหลายเดือนแล้วพ่อมันยังตึงใส่ทุกครั้งที่นัดรวมตัวกินข้าวกันอย่างเช่นวันนี้ที่จะคุยเรื่องหมั้นกันพ่อหมอเตี้ยก็ยังคงไม่ยินดียินร้ายอะไรกับการที
หลังเวลาโรงงานเลิก"คุณโฟคเป็นอะไรมาโรงพยาบาลครับเนี่ยเลิกงานแล้วไม่กลับบ้านเหรอครับ?""ไม่ไป ไปไม่ไหว เมาค้าง รักษาหน่อยสิ""โหย เหม็นเหล้า คุณโฟคอย่ามาใกล้ดิค้าบ ทำไมกินเหล้าเยอะอีกเเล้วล่ะครับเดี๋ยวก็ป่วยหนักเหมือนพี่แอล""ป่วยก็ดีไม่ใช่หรือไงไม่มีใครห่วงกูเท่าหมอแล้วเนี่ย""คุณพ่อกลับมาเหรอครับ?""อืม""ไม่เป็นไรนะคุณโฟคจะนอนในห้องพักหมอได้นะครับส่างค่อยกลับ""นี่อภิษิทธิ์คนไข้ประจำหรือลูกค้าประจำร้านทองเนี่ย""อะไรก็ได้คุณโฟคหิวไหมครับทานข้าวหรือยัง""ยังไม่หิว""โหยคุณโฟคผมไม่อยากรักษาคุณตอนอยู่ในห้องผ่าตัดนะครับเดี๋ยผมเอาโจ๊กให้ทาน""อาบน้ำให้ด้วยดิ่""อาบเองเถอะครับมีผ้าขนหนูในห้องน้ำนะครับ""หมอ...""ผมจะไปข้างนอกแล้วครับคุณโฟค""ปากเลอะแอบกินขนมอีกแล้วเหรอหมออ้วน""ไม่ได้แอบกินครับแต่รีบไปหน่อยไม่รู้ว่ามันติด"หมอเตี้ยมันยิ้มกว้างหน้เล็กๆ แต่ฉีกยิ้มทีโลกสดใสไปทั้งโลกน่าหมั่นไส้ชะมัด มันหันหลังเตรียมจะออกไปทำงานแต่ผมรีบลุกไปดึงแขนหมุนตัวมันก้มหน้าลงมาใกล้หน้ามันไม่รู้ว่าด้วยความเมาหรือแค่หมั่นเขี้ยวจึงยื่นลิ้นออกมาแตะที่มุมปากของมันที่มีขนมติด เราทั้งคู่ต่างชะงักกับการกระทำ
ไม่ชอบกลิ่นโรงพยาบาลไม่ชอบกินยาไม่ชอบหมอที่ชอบมองเหยียดรูปลักษณ์ภายนอกและพูดจาไม่ดีใส่จนได้เหวี่ยงหมอบ่อยๆการที่ทำแผลเองหรือแม้แต่เย็บแผลเองก็สามารถทำมันได้จนมาวันหนึ่งที่มีเรื่องกับไอ้บ้าโอนักเลงปล่อยเงินกู้อีกคนที่เป็นไม้เบื่อไม้เมาเจอกันในที่เที่ยวทีไรก็ใส่กันทุกทีจนต่างฝ่ายต่างเลือดตกยางออกแค่วันนั้นโดนรุมตีจนหัวแตกมากไปหน่อยจึงต้องเข้าโรงพยาบาลแถวนั้นกลิ่นโรงพยาบาลที่คุ้นเคยทำให้คนขี้หงุดหงิดหน้ายิ่งตึง ท่าเดินที่ดูโมโหดุดันจนไม่มีใครกล้าเข้าหน้าไม่มีพยาบาลคนไหนเข้ามาในห้องฉุกเฉินมีเพียงหมอตัวเล็กตาโตผิวขาวจัดที่โผล่หน้ามาในห้องเดินเข้ามาด้วยท่าทางเก้ๆกังๆทำหน้าเหว๋อเมื่อเห็นเลือดที่โฉลมหัวไหลลงมาถึงหน้าหรี่ตาเข้ามาเช็ดเลือดผิดๆถูกๆเพราะไม่ยอมเบิกตามองจนต้องเข้ามาปรัชิดคนไข้จนหน้าอกคุณหมออยู่ติดปลายจมูกกลิ่นขนม...หมอกลิ่นขนม คล้ายจะเป็นขนมไทยมันหอมกะทิหอมน้ำตาลหอมกลิ่นควันเทียนทั้งที่มันไม่น่าจะมีกลิ่นชัดขนาดนี้ ชัดขนาดไม่ได้กลิ่นยาของโรงพยาบาลที่เคยได้กลิ่น หมอกลิ่นขนมคนนี้พยายามจะเช็ดเลือดออกจากหัวพูดจาเสียงสั่นมือสั่นตลอดจนในที่สุดคนตัวขาวก็ร่วงพลอยจนคนไข้ต้องรับร่างขาวๆด้วย
ผมไม่เคยอยากจะสนใจอะไรเลยตั้งแต่โตขึ้นมาในเมืองแห่งวัตถุนิยมเงินเป็นใหญ่ การมีสังคมมีพวกพ้องเป็นเรื่องสำคัญยิ่งขึ้นชื่อว่าเป็นลูกเลี้ยงของผู้มีอิธทิพลในวงการเทาๆอย่างเจ้าของร้านผับบาร์ในย่านแสงสีและเจ้าพ่อเงินกู้ในโรงงานใหญ่ทุกคนเข้ามาก็หวังผลลประโยชน์ด้วยกันแทบทั้งนั้นการฉาบฉวยในความสัมพันธ์เซ็กแลกเงินหรือเพียงเพราะความพอใจแค่ได้ชื่อเป็นเด็กของพี่โฟคจึงกลายเป็นป้ายแปะหน้าผากว่าเป็นแบดบอยโดยสมบูรณ์ยิ่งเรื่องชกต่อยตบตียิ่งไม่ยอมใครจนได้แผลทั้งเล็กทั้งใหญ่มาประดับร่างกายเป็นเครื่องบ่งบอกความเลวได้อย่างดีแล้ววันหนึ่งมันก็มีความรักสุดแสนจะโรแมนติกเกิดขึ้นกับคนใกล้ตัวอย่างไอ้เจ้าแอลลูกหนี้ที่น่ารักของตัวเอง กว่าจะรู้ว่ารู้สึกพิเศษกับมันก็ตอนที่มันปันใจให้ไอ้หมอปากดีที่โรงพยาติดหาดพัทยาที่แสนคุ้นเคยนั่นการที่ไปรู้สึกดีกับมันเพราะมันเป็นคนซื่อๆบริสุทธิ์จริงใจไปไหนไปกันรักเพื่อนรักฝูง มันไม่เคยมาพูดจาประเหลาะหรือเอาตัวเข้าแลกแบบผู้หญิงบางคนเอ็นดูมันมากจนเพื่อนมันยังแซว แต่จนแล้วจนรอดคนที่ได้ใจมันไปกลับเป็นคนที่คอยทำแผลให้มันตลอดเเละรักษาโรคพิษสุราเรื้อรังของมันทั้งครอบครัว กลับเป็นตัว
ผมชื่อโฟค ว้อดก้า มาโก้ เป็นคนพัทยาโดยกำเนิดเนื่องจากอยู่ในเมืองที่ขึ้นชื่อเรื่องความเจริญที่ไม่เป็นสองรองใครทั้งทำเลที่ติดกับทะเลสวยทั้งนิคมอุตสาหกรรมมากมายที่เข้ามาตั้งรกรากในจังหวัดชลบุรีทำให้บรรดานายหน้านายทุนนักธุรกิจหลั่งไหลข้ามา การเกิดที่นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะความเป็นเมืองแห่งแสงสีและการรวมกันของหลายชนชาติผู้มีเงิน การที่ได้เห็นอะไรแบบนี้มาตลอดเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วมันทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องปรับตัวและยอมรับมันคนท้องที่ส่วนใหญ่ใช้ชีวิตในโรงงานตั้งแต่ออกจากโรงเรียนจนกระทั่งแก่เฒ่าเป็นเรื่องปกติธรรมดาคนต่างจังหวัดหลั่งไหลเข้ามาขุดทองทำงานกลางคืนแถวโซนฝั่งหาดกันคับคั่งเช่นเดียวกันกับแม่ของผมที่มาเป็นสาวกลางคืนในผับหน้าหาดแห่งหนึ่งตั้งแต่ยังสาวแรกรุ่นจนกระทั่งมีผม แต่ไม่มีพ่อ การที่เกิดมาจากตรงนั้นก็ไม่ได้แย่แค่บางครั้งก็กินหรูอยู่สบายบางครั้งก็อดอยากตามการมาใช้บริการของลูกค้า แม่ทำให้ผมเข้มแข็งเมื่อท่านเข้าวัยกลางคนก็ได้มีชาวต่างชาติชาวมาเลเซียคนหนึ่งเข้ามาในชีวิตมันไม่ไดราบรืนเท่าไหร่เมื่อคนๆนั้นมีเมียมากหน้าหลายตาหลายประเทศด้วยความที่เป็นคนมีเงินและขยายบารมีด้วย
ตุ๊กตุ๊ก ไหมไทย ธาตุทอง ( MaiTai เหล้ารัม น้ำส้ม ทริปเปิ้ลเช็ค) เป็นนายแพทย์หนุ่มจบใหม่อายุยี่สิบห้าตัวเล็กขาวมากแก้มกลมนิ้วเล็กๆ ป้อมๆ บ้านเกิดเป็นคนพัทยา เป็นลูกคนเดียวพ่อแม่เปิดร้านขายทองสองสาขาในพัทยาเนื่องจากตอนเด็กๆ เห็นพ่อตนเองป่วยเป็นหวัดแล้วรู้สึกไม่ดีที่พ่อเล่นด้วยไม่ได้เลยอยากทำให้พ่อหายเมื่อแม่พูดลอยๆ ว่าถ้าจะรักษาใครได้ก็ต้องเรียนเป็นหมอ คำๆ นั้นมันฝังหัวคนตัวเล็กมาตลอดแต่ตุ๊กก็มีความสุขดีกับการเรียนหนักเพราะไม่ได้ชอบอย่างอื่นเลยนอกจากเรียนหมอ"หมอตุ๊กครับหมอเอให้ไปห้องฉุกเฉินด่วนครับ"คำนี้มักจะมาพร้อมกับอาการขนลุกวาบของคนตัวเล็กมาได้สักพักตั้งแต่วันที่เข้ามาฝึกงานในฐานะนักศึกษาแพทย์ฝึกหัดก็เจอกับเลือดท่วมตัวคนไข้ตัวสูงใหญ่ไถผมเปิดข้างเจาะหูสักแขนหน้าโหดหัวแตกอาบมาครึ่งหน้าในยามวิกาลเป็นภาพที่ติดตามาตลอดจำได้ว่าวันนั้นแค่เช็ดเลือดให้คนคนนั้นก็จอดับหมดสติไปเลย รู้ตัวอีกทีก็อยู่บนเตียงห้องพักรับรองแล้วโดนหมอเอเรียกไปอบรมเล็กน้อยและตั้งแต่นั้นมาคนหน้าดุตัวสูงใหญ่ก็เข้ามาเป็นแขกประจำของโรงพยาบาล มาแต่ละทีก็พาเลือดอาบร่างมาด้วยทุกครั้งไปเวลาผ่านไปหลายเดือนได้มาเป็นหมอ
เมื่อถูกตำหนิในตอนที่อารมณ์ไม่คงที่เพราะอาการแฮงค์และนอนไม่พอทำให้ความหงุดหงิดเกิดขึ้นได้โดยง่าย สีหน้าที่เรียบเฉยบวกเสียงที่ดุของนายแพทย์ตัวใหญ่ทำให้การสอบถามคนไข้ไม่เป็นปกติไปด้วย"คุณสมชายคนไหนครับ "เสียงแหบดุเอ่ยออกไปห้วนๆ ใส่กลุ่มวัยรุ่นที่ยืนอยู่จนมีหนึ่งในนั้นตอบออกมาด้วยท่าทางยียวน"ทางนี้
จอนดึงโทรศัพท์แอลมากดสมัครประกันสุขภาพให้ เพราะรู้ว่ายังไงเงินมันก็ไม่เคยพอใช้ถึงเดือนอยู่แล้ว เจียดจ่ายประกันเดือนละพันดีกว่า เผื่อเจ็บมาจะได้ไม่ต้องจ่ายมาก พอสมัครเสร็จก็ปาโทรศัพท์คืนเพื่อนไป"มึงพี่เบฝ่ายบุคคลมาจีบกู "ในขณะที่นั่งลอยชายกินบรรยากาศริมหาดสบายๆ แอลก็เอ่ยเรื่องปกติที่มักจะมีสาวเล็
"แอลแม่กับพ่อไปกินเหล้าบ้านลุงโจนะเดี๋ยวเที่ยงคืนกลับมา กับข้าวอยู่ในตู้ถ้าออกไปข้างนอกปิดประตูด้วย "" ค้าบ "คุณแม่ของแอลชื่อโอ๋พ่อชื่ออ้วนอายุสี่สิบห้าปีเท่ากันเรียนจบปวส.ช่างกลมาเหมือนกันทำงานที่เดียวกันแต่งงานมีลูกเหมือนคนปกติทั่วไปพ่อกับแม่แอลเป็นคนตลก กวน ดื่มเหล้าเก่ง รักสนุกไม่คิดเล็กคิดน
ณ โรงพยาบาลพัทยาริมหาด"หมอเอคะพี่รบกวนหน่อยค่ะ มีคนไข้เมารถล้มสามคน คนนึงต้องเย็บเพราะหัวแตกหมอช่วยดูให้อีกเคสเดียวนะคะ อีกสองคนไม่ต้องเย็บพี่กับผู้ช่วยต้องคอยจับทำแผลค่ะ"เอ่อ..เมาเหรอครับ ..ก็ได้ครับ "หมอหนุ่มร่างหนานามว่าเอถูกรั้งให้หยุดด่วนในขณะที่กำลังจะออกเวรในช่วงเช้ามืดทั้งที่เป็นวันเงินอ







