LOGINเขาผู้เป็นความหวังของรุ่นดวงตาแดงก่ำด้วยแรงโทสะและศักดิ์ศรีของศิษย์เอกทำให้เจ้าตัวมิอาจยอมรับความพ่ายแพ้ต่อหน้าผู้คนนับแสน ดังนั้นเจ้าตัวจึงกัดฟันกรอดก่อนจะตัดสินใจฝืนกระตุ้น ‘แก่นทองคำ’ ในจุดตันเถียนที่เพิ่งก่อร่างสร้างตัวได้ไม่นานอย่างบ้าคลั่ง!ครืน!!!พลังปราณไร้ระเบียบระเบิดทะลักออกจากร่างของเขา
บัดนี้ผู้ฝึกตนหลายคนที่เคยผ่านแดนมี่จิ้งมาด้วยกันและนั่งชมอยู่บนอัฒจันทร์ ถึงกับเผลอลุกพรวดขึ้นจากที่นั่งด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด“ไม้บรรทัดวัดฟ้า...”“เป็นอาวุธแปลกประหลาดชิ้นนั้นจริง ๆ!”“ข้าเคยเห็นกับตามาแล้ว... ผู้ใดที่ถูกมันฟาดเข้าใส่ อย่าว่าแต่กระดูกจะแหลกละเอียดเลย แม้แต่กระแสลมปราณในร่างยังส
ตึง! ตึง! ตึง!เสิ่นหลีเซถอยหลังไปถึงห้าก้าว ลมหายใจเริ่มปั่นป่วน เลือดลมในอกสั่นสะเทือนระคนร้อนผ่าว ‘สมกับเป็นผู้ฝึกตนขั้นจินตาน...’ เพียงแค่ใช้ฝ่ามือเปล่ารับหมัดตรง ๆ ยังส่งแรงสะท้อนทำให้แขนขวาของนางชาด้านไปทั้งแถบขณะที่อวิ๋นเซียวถอยหลังไปเพียงสามก้าว ทว่าแววตาสีเงินของเขากลับแปรเปลี่ยนไปโดยสิ้นเ
หลังจากนั้นไม่นาน... แสงสว่างบนแผ่นหยกก็พลันหยุดนิ่งลงในที่สุด ก่อนจะมีตัวอักษรสีแดงชาดสลักชื่อสองสำนักขึ้นมาอย่างเด่นชัด“สำนักไท่ชู ปะทะ สำนักเมฆาสวรรค์!”ทันทีที่ชื่อของทั้งสองสำนักปรากฏขึ้น ทั่วทั้งสนามประลองแปดทิศก็ระเบิดเสียงฮือฮาดังสนั่นกึกก้อง“เป็นสำนักเมฆาสวรรค์!”“นั่นคือหนึ่งในสำนักระดับ
บนลานประลอง ฝั่งสำนักเขี้ยวพยัคฆ์ส่งศิษย์รุ่นเยาว์ร่างยักษ์สามคนในชุดหนังสัตว์ ถือขวานยักษ์และค้อนเหล็ก ซึ่งแต่ละคน ล้วนมีกล้ามเนื้อปูดโปนแผ่ลมปราณขั้นสร้างรากฐานระดับต้นและระดับกลางออกมาเพื่อข่มขวัญขณะที่ฝั่งสำนักไท่ชู ก้าวขึ้นมาเพียงสามคน... คือโม่เฉินอวี่ เด็กชายวัยสิบขวบผู้สะพายกระบี่วายุพิสุทธ
เรือเหาะมังกรเมฆาไท่ชูยังคงทะยานแหวกม่านเมฆาอย่างสง่างามและมั่นคง ท่ามกลางกระแสลมปราณที่พัดผ่านร่าง หลังจากผ่านมหกรรมการค้าขายตลอดหลายวันบนเส้นทางสัญจร หินวิญญาณในคลังของสำนักก็เพิ่มพูนขึ้นอย่างก้าวกระโดด เฉียนตั่วตั่วถึงกับกอดถุงเฉียนคุนหลายใบไว้แนบอกไม่ยอมปล่อย พลางคลี่ยิ้มกว้างจนแทบจะเห็นฟันครบทุ







