ログインแสงดาราระยิบระยับสะท้อนผิวน้ำในสระบงกชสวรรค์จนเปล่งประกายสีเงินจาง ๆ ซึ่งบรรยากาศรอบกายของคนทั้งคู่นั้นดูเงียบสงัดตัดขาดจากความวุ่นวายของโลกหล้า มีเพียงเสียงร่ำสุราและบทสนทนาแผ่วเบาที่ดังแว่วมาจากร่างสองสายที่นั่งเคียงชิดกันเสิ่นหลีในชุดคลุมผ้าไหมสีแดงเพลิงตัวบางเอนกายพิงแผ่นอกกว้างอันอบอุ่น นิ้วเร
สายฝนต้นฤดูใบไม้ร่วงโปรยปรายลงมาเป็นละอองบางเบาเคลือบกระจกหน้าต่างบานใหญ่ของห้องวิจัยโบราณคดี คณะประวัติศาสตร์และมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของประเทศ แสงไฟนีออนสีขาวสลัวสะท้อนกับพื้นกระเบื้องยาง กลิ่นน้ำยาทำความสะอาดสังเคราะห์ผสมผสานกับกลิ่นกระดาษสาและฝุ่นตะกอนดินอายุนับพันปีที่ยังคงฝังแน่นอย
“เล่ากันว่าอาจินมีกำลังมหาศาล เพียงกระทืบเท้าครั้งเดียวก็ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน กระบองในมือฟาดลงหนึ่งครั้งสามารถทลายกำแพงเมืองได้ทั้งแนว และเป็นหนึ่งในสัตว์เทพที่ชื่นชอบการต่อสู้มากที่สุด”“แล้วตัวนั้นเล่าขอรับ?” นิ้วเล็ก ๆ ของเด็กชายชี้ไปยังรูปสลักงูสีดำซึ่งขดตัวอยู่รอบเสาหินชายชราพยักหน้าให้เขาก
กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านประดุจสายธารที่ไม่เคยไหลย้อนกลับ...นับจากยุคสมัยที่มหาสำนักไท่ชูเคยรุ่งเรืองเกรียงไกรจนชื่อเสียงสะท้านไปทั่วทั้งใต้หล้า วันเวลาล่วงเลยผ่านไปนับพันนับหมื่นปี แผ่นดินผลัดเปลี่ยน ราชวงศ์และมหาแคว้นมากมายถือกำเนิดทั้งจากรุ่งเรือง ก่อนล่มสลายและถูกแทนที่ด้วยยุคสมัยใหม่ครั้งแล้
“ลุกขึ้นเถิด อาไฉ่ ข้าบอกเจ้ากี่ครั้งแล้วว่าอยู่กันตามลำพังมิต้องมากพิธี” กู้ชางหลงเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ“ข้าได้ยินว่า แม้กระทั่งคุณหนูใหญ่แห่งหอการค้าว่านเป่า ก็ยังส่งเทียบเชิญเจ้าไปร่วมชมบุปผา... ว่าแต่เหตุใดเจ้าจึงปฏิเสธนางไปเล่า?”อาไฉ่ลุกขึ้นยืน นัยน์ตาสีครามเข้มฉายแววแน่วแน่ มั่นคงดั่งขุนเขาไร้ระลอ
หลังผ่านพ้นลมหนาวอันยาวนาน ยามนี้ดินแดนรอบเทือกเขาก็เริ่มเข้าสู่ฤดูวสันต์อันสดใส สายลมอุ่นแห่งต้นฤดูพัดพาเอาละอองหมอกปราณลอยล่องอยู่เหนือ ‘ยอดเขาว่านหลง’ หนึ่งในยอดเขาลอยฟ้าบริวารของสำนักไท่ชู ซึ่งเชื่อมต่อไอพลังสายตรงมาจากวังมังกรว่านหลงกุ้ยไห่ท่ามกลางแมกไม้เซียนที่เริ่มผลิยอดอ่อนสีเขียวชอุ่ม ร่า



![[Unlimited Money] ระบบเงินทุนไร้ขีดจำกัด](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



