LOGINเสิ่นหลีเลิกคิ้วขึ้นอย่างสนใจทันที “แล้วได้เรื่องว่าอย่างไรบ้างหรือไม่?”กู้อี้ที่ยืนเยื้องอยู่ด้านหลังก้าวขึ้นมาหนึ่งก้าว สองมือประสานคารวะก่อนเอ่ยรายงานด้วยสีหน้าจริงจัง “เรียนนายท่านและท่านเจ้าสำนักเสิ่น จากการที่ข้าน้อยประสานงานกับคนของเราในโรงประมูลและกระจายกำลังของสำนักกู้ภัยสืบหาเบาะแส... คน
ภายในห้องโถงรับรองของจวน...เฉียนตั่วตั่วที่เพิ่งกลับมาจากปีนต้นไม้เพื่อดูสถานการณ์ด้านนอกหันกลับมามองเสิ่นหลีตาละห้อย สองมือตบลงบนหน้าขาตัวเองดังฉาด “โธ่... ท่านอาจารย์ขอรับ!” เด็กหนุ่มคร่ำครวญ “ข้างนอกนั่นมีแต่คุณชายตระกูลใหญ่ขนหีบศิลาวิญญาณมาวางกองรอเป็นทิวแถว บางตระกูลถึงกับเอาโฉนดที่ดินร้านค้า
สามเดือนต่อมา...ภายในสำนักไท่ชู เมืองเทียนเหิงเฉิง เสียงระฆังสำริดยามเช้าดังกังวานก้องกัมปนาท แผ่ขยายผ่านม่านทะเลหมอกขาวบริสุทธิ์ที่โอบล้อมแนวเทือกเขาของสำนักไท่ชูเอาไว้ตลอดทั้งวัน นับตั้งแต่คณะเดินทางของสำนักไท่ชูกลับมาจากเมืองชิงหลานอวี้ เวลาก็ล่วงเลยมากว่าสามเดือนเต็มแล้วสามเดือน... สำหรับผู้บำ
“จอมมารโบราณดับสูญ?!” คิ้วกระบี่ของชายวัยกลางคนขมวดเข้าหากันแน่น แววตาฉายความฉงน “จอมมารตนนั้นมีพลังระดับวิญญาณแรกกำเนิดขั้นสมบูรณ์ ต่อให้เป็นหลัวเจิ้งหยวนและหลายสำนักใหญ่ร่วมมือกัน ก็ไม่มีทางกำราบมันได้รวดเร็วถึงเพียงนั้น ผู้ใดเป็นคนลงมือ? ยอดฝีมือเร้นกายคนใดกัน?!”“มะ... มิใช่ยอดฝีมือเร้นกายขอรับ
ท่ามกลางความเงียบงันอันน่าอึดอัดของเหล่าผู้เฒ่าภายนอก กู้ชางหลงที่ยืนกอดอกมองดูเหตุการณ์อยู่รั้งท้ายขบวน กลับมีรอยยิ้มพาดผ่านมุมปากอย่างชัดเจน ดวงตาสีน้ำทะเลลึกล้ำของเขามองใบหน้าของเด็กสาวผ่านม่านน้ำด้วยความเอ็นดูระคนขบขัน‘ยิ้มหน้าบานจนแทบจะหุบไม่ลงแล้วสินะ... คนจอมงก!’ราชันมังกรครามลอบส่ายหน้าเบา
สิ้นเสียงประกาศก้องอันฮึกเหิม ร่างบอบบางในชุดคลุมดำแดงขลิบทองก็ร่อนลงแตะแท่นศิลาแปดเหลี่ยมโบราณได้อย่างมั่นคงตุบ!แรงกระแทกจากการทิ้งดิ่งลึกถึงแปดพันจั้งไม่อาจสั่นคลอนดรุณีน้อยได้แม้แต่น้อย ทั้งนี้เป็นเพราะมังกรอัสนีสีม่วงทองทั้งแปดสายยังคงเลื้อยวนรอบกายคอยสลายแรงปะทะและสะกดข่มมวลอากาศรอบด้านเอาไว้







