คุณหนูผู้นี้มีงานลับ

คุณหนูผู้นี้มีงานลับ

last updateDernière mise à jour : 2024-12-11
Par:  橙花En cours
Langue: Thai
goodnovel4goodnovel
10
3 Notes. 3 commentaires
85Chapitres
6.1KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

คุณหนูจวนขุนนางธรรมดา ๆ แต่มีแม่เป็นผู้สืบทอดตำหนักนักฆ่าที่ใหญ่ที่สุดในใต้หล้า นางจึงต้องเป็นคุณหนูผู้น่ารักในช่วงกลางวัน แต่เมื่อรับงานในตอนกลางคืนแล้วนั้น นางจะเปลี๊ยนไป๋ โอ้ววว คุณหนูของข้าาาาา

Voir plus

Chapitre 1

ได้สามีสมใจ

       เตียวเฟยหลิว ลูกสาวคนเดียวของตำหนักนักฆ่าเมฆาดับ ตกหลุมรัก ชิวกัง ขุนนางขั้นห้ากรมโยธาผู้แสนหล่อเหลาและอ่อนโยนเข้าให้  นางทำทุกวิธีทางเพื่ออ่อยเขา กระทั่งชายผู้ไม่ทันกับเล่ห์เหลี่ยมสตรีตกหลุมรักนางเข้าจนได้

       เตียวหย่งไจ้ผู้เป็นพ่อ เมื่อรู้ว่าลูกสาวทำอะไรลงไปก็คัดค้านหัวชนฝา  เขามีลูกสาวเพียงคนเดียวไว้สืบทอดตำหนักที่สร้างมากับภรรยาอย่างยากลำบาก  นางจะมีสามีอ่อนแอและหน่อมแน้มแบบนี้น่ะหรือ  เขารับไม่ด๊ายยยยย

       เจียวไฉ่หลานผู้เป็นภรรยา  หลังฟังสามีพร่ำบ่นจนปวดประสาท  นางเพียงเอ่ยเอื้อนกลับไปหาสามีประโยคเดียวว่า

“เจ้าเฒ่าน่าตาย แล้วใครกันตามใจลูกจนเสียคน  ข้าบอกเจ้านานแล้วให้สั่งสอนนางให้ดี แล้วทีนี้เจ้าจะพูดมากให้ข้ารำคาญทำไม ฮึ่ย”

       เตียวหย่งไจ้เมื่อเห็นภรรยารักชักจะโกรธจริงกลับไม่กล้าหือ  เขากลัวต้องออกไปนอนนอกห้องที่สุด  การนอนกอดภรรยา เป็นสิ่งสำคัญมากกว่าลูกสาวเจ้าเล่ห์มากนัก  ใครใช้ให้ตอนเด็ก ๆ นางช่างออเซาะและฉอเลาะเรียกเขาท่านพ่อเจ้าคะ ท่านพ่อเจ้าขาตลอดเวลาเล่า  เขาที่ไม่อยากให้ภรรยารักเจ็บปวดจากการคลอดลูกจึงยอมตัดใจมีนางเป็นลูกสาวคนเดียว  ทั้งที่เขาก็สั่งสอนเรื่องทุกอย่างให้  ไหนจะวรยุทธอันล้ำเลิศที่นับว่าไม่เป็นสองรองใครอีก  แต่ลูกสาวตัวดี กลับเห็นหมูดีกว่าเสือ  เขาที่อุตส่าห์มองสามีในอนาคตให้ลูกเป็นแม่ทัพใหญ่ผู้หล่อเหลา  ตอนนี้กลับกำลังจะได้ว่าที่ลูกเขยเป็นขุนนางขั้นห้ากระจอก ๆ เสียนี่ ฮือ~~ นางช่างเป็นลูกบังเกิดเกล้าของเขาจริง ๆ

       หลังปลอบประโลมภรรยาจนหายโกรธ  เขาบอกพ่อบ้านเตรียมสินเดิมเพื่อนำส่งลูกสาวพร้อมเข้าร่วมงานแต่งในอีกสามวันที่จะถึงทันที  ในเมื่อไม่เชื่อฟังพ่อ  เจ้าก็เอาสินเดิมไปแค่พอกินก็แล้วกัน หึ

       เจียงไฉ่หลานได้แต่หมั่นไส้ผู้เป็นสามี  ไอ้ที่ตะโกนปาว ๆ ว่าจะให้สินเดิมลูกสาวแค่พอกินนั่นน่ะ นางล่ะอยากจะเอาไม้ฟาดปากเสียจริง ๆ แค่พอกินของสามีนางคนเดียว  แต่คนอื่นกินใช้ทั้งชาติก็ยังไม่หมดน่ะสิ  มีอย่างที่ไหน ให้ร้านค้าทั่วแคว้นไปหนึ่งส่วน  แค่หนึ่งส่วนก็มากกว่า 20 ร้านแล้ว  ไหนจะกล่องเครื่องประดับกับเสื้อผ้าเกือบสามสิบกล่องนั่นอีก  นี่น่ะหรือแค่พอกินของเขา  อ้อ อย่าได้ถามถึงกล่องเงินหีบนั้นเลยเถอะ  นางคาดว่าไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนตำลึง  นางเห็นแวบ ๆ ว่าเขาแอบยัดแต่ตั๋วแลกเงินหนึ่งหมื่นตำลึงลงไปน่ะสิ  ฮึ ไอ้แก่ปากอย่างใจอย่าง

       สามวันต่อมา งานแต่งงานถูกจัดขึ้นที่จวนตระกูลชิวของเจ้าบ่าว  เขาที่เพิ่งเคยพบพ่อตากับแม่ยายครั้งแรก ยังตกตะลึงกับความเยาว์วัยและหน้าตาดีของพวกเขา  ไม่น่าแปลกใจที่ภรรยาเขาจะสวยน่ารักได้ขนาดนี้  เขาดีใจที่ท่านพ่อท่านแม่เขาไม่รังเกียจนางตั้งแต่แรก  เขาบังเอิญช่วยนางตอนสลบจากอาการบาดเจ็บในระหว่างทางไปราชสำนักช่วงก่อนรุ่งสาง  ใครใช้ให้บ้านเขาไกลที่สุดกันเล่า  เขาจึงต้องออกจากบ้านก่อนใครทุกวัน

       เขาเองก็ไม่คิดมาก่อนว่านางจะยอมรับคำขอแต่งงานของเขาเสียด้วยซ้ำก่อนหน้านี้  ครอบครัวเขามาจากชนบท  และเพิ่งมารับตำแหน่งที่กรมโยธาได้ไม่ถึงครึ่งปี  ครอบครัวเขาไม่มีเงินถุงเงินถังเหมือนขุนนางคนอื่นแต่แรก  จึงทำได้แค่นำเงินเก็บมาซื้อบ้านหลังเล็ก ๆ ติดขอบประตูเมืองทิศใต้แทน

       เจียงไฉ่หลานที่เพิ่งเคยพบและสนทนากับลูกเขยและครอบครัวเป็นครั้งแรก  นางชอบใจพวกเขาไม่น้อย  มิน่าเล่า ลูกสาวตัวแสบจึงอยากได้ลูกเขยคนนี้นัก  พวกเขาเป็นคนซื่อสัตย์จริงใจเสียจนน่ากลัวว่าจะมีคนเอาเปรียบน่ะสิ  นางที่เลี้ยงลูกสาวเองกับมือ  มีหรือจะไม่รู้ว่าลูกสาวไม่ชอบผู้ชายกักขฬะในตำหนักพวกนั้น  นางชอบคนสะอาดสะอ้านและสุภาพเหมือนลูกเขยนางตอนนี้นี่แหละ  นับว่านางเลือกได้ดีไม่น้อย  ส่วนสามีนางน่ะเหรอ  หลังเจอความซื่อเข้าขั้นบื้อของคนบ้านนี้  เขาได้แต่กลืนคำพูดไม่ดีที่เตรียมไว้ลงท้องไปเสียหมด  ถึงบางครั้งสามีนางจะบ้าบอไปบ้าง แต่เขาก็ยังคงรู้ดีรู้ชั่วอยู่ไม่น้อย

       วันต่อมาตอนคารวะน้ำชาญาติผู้ใหญ่  เตียวหย่งไจ้ยังมอบซองหนาที่มีตั๋วเงินไม่น่าต่ำกว่าหมื่นตำลึงให้ลูกเขยด้วย  ทำเอาภรรยาหมั่นไส้แล้วหยิกเขาจนเนื้อเขียว  เขาได้แต่นึกในใจว่า  ภรรยาใจร้ายกับเขาได้ยังไง  ในเมื่อกะหล่ำปลีเขาถูกหมูกินไปแล้ว เขาก็ได้แต่ต้องเลี้ยงดูหมูให้อ้วนพีสิ ใช่ไหม?

       พ่อตาแม่ยายที่มีงานมากมายรีบขอตัวลาบ้านลูกเขย  พวกเขาไม่ได้ถามว่าครอบครัวสะใภ้ทำสิ่งใด  เพียงขอให้พ่อตาแม่ยายวางใจว่าพวกเขาจะดูแลนางเหมือนลูกสาวคนหนึ่งเท่านั้น  ฝ่ายลูกสาวตัวดีได้แต่แสร้งร้องไห้แสดงละครให้บ้านสามีรักเอ็นดู  ทำเอาเตียวหย่งไจ้ถึงกับอยากลงแส้ลูกสาวจอมเสแสร้ง  เขามีหรือจะไม่รู้เรื่องน้ำตาจระเข้ของนาง  นางมักใช้การแสดงนี้กับคนอื่นมาตลอด  ส่วนที่บ้านน่ะหรือ หึ นางทำตัวอย่างกับราชินีที่คอยชี้นิ้วสั่งคนทั้งวันเชียวล่ะ  คนอย่างนางเคยกลัวใครที่ไหนกันเล่า  เฮ้อ  เวรกรรมของเขาจริง ๆ รีบพาภรรยากลับบ้านดีกว่า  อยู่นานไปเดี๋ยวนังหนูขอเงินเพิ่มอีกจะยุ่ง

       เมื่อเห็นรถม้าของพ่อกับแม่พร้อมผู้คุ้มกันกลับไปแล้ว  เตียวเฟยหลิวถึงกับตะโกนขึ้นในใจว่า

“ในที่สุด ข้าก็ได้สามีสมใจ!!!”

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres

commentaires

tyuiop
tyuiop
เริ่มอ่านก็สนุกแล้ว
2024-12-11 20:24:55
0
0
Yingluck Thalangdee
Yingluck Thalangdee
ขออ่านก่อนนะคะถูกใจให้เพชรจ้า
2024-12-11 20:15:58
1
0
Yingluck Thalangdee
Yingluck Thalangdee
มาให้กำลังใจจ้า
2024-12-11 20:15:29
0
0
85
ได้สามีสมใจ
เตียวเฟยหลิว ลูกสาวคนเดียวของตำหนักนักฆ่าเมฆาดับ ตกหลุมรัก ชิวกัง ขุนนางขั้นห้ากรมโยธาผู้แสนหล่อเหลาและอ่อนโยนเข้าให้ นางทำทุกวิธีทางเพื่ออ่อยเขา กระทั่งชายผู้ไม่ทันกับเล่ห์เหลี่ยมสตรีตกหลุมรักนางเข้าจนได้ เตียวหย่งไจ้ผู้เป็นพ่อ เมื่อรู้ว่าลูกสาวทำอะไรลงไปก็คัดค้านหัวชนฝา เขามีลูกสาวเพียงคนเดียวไว้สืบทอดตำหนักที่สร้างมากับภรรยาอย่างยากลำบาก นางจะมีสามีอ่อนแอและหน่อมแน้มแบบนี้น่ะหรือ เขารับไม่ด๊ายยยยย เจียวไฉ่หลานผู้เป็นภรรยา หลังฟังสามีพร่ำบ่นจนปวดประสาท นางเพียงเอ่ยเอื้อนกลับไปหาสามีประโยคเดียวว่า“เจ้าเฒ่าน่าตาย แล้วใครกันตามใจลูกจนเสียคน ข้าบอกเจ้านานแล้วให้สั่งสอนนางให้ดี แล้วทีนี้เจ้าจะพูดมากให้ข้ารำคาญทำไม ฮึ่ย” เตียวหย่งไจ้เมื่อเห็นภรรยารักชักจะโกรธจริงกลับไม่กล้าหือ เขากลัวต้องออกไปนอนนอกห้องที่สุด การนอนกอดภรรยา เป็นสิ่งสำคัญมากกว่าลูกสาวเจ้าเล่ห์มากนัก ใครใช้ให้ตอนเด็ก ๆ นางช่างออเซาะและฉอเลาะเรียกเขาท่านพ่อเจ้าคะ ท่านพ่อเจ้าขาตลอดเวลาเล่า เขาที่ไม่อยากให้ภรรยารักเจ็บปวดจากการคลอดลูกจึงยอมตัดใจมีนางเป็นลูกสาวคนเดียว ทั้งที่เขาก็สั่งสอน
Read More
ชิวเพ่ยเพ่ย
เตียวเฟยหลิวและชิวกังอยู่กันอย่างมีความสุข ในปีแรกที่แต่งงานเตียวเฟยหลิวก็ท้องแล้ว ยิ่งนางท้องนางยิ่งติดหนึบกับสามี สามีผู้แสนอ่อนโยนยังตามอกตามใจภรรยารักเสียผู้คนในจวนต่างกินอาหารสุนัขแทนข้าว ขนาดว่าเตียวเฟยหลิวท้องโย้เสียขนาดนี้ ชิวกังยังทั้งรักทั้งหลงนางเหมือนวันแรก ส่วนพ่อแม่สามีที่เห็นลูกชายกับลูกสะใภ้รักกันยิ่งสนับสนุน มีเพียงเหล่าบ่าวรับใช้ที่ชิวกังเจียดเงินเดือนจ่ายค่าจ้างหลังซื้อตัวมานั่นแหละที่เฝ้าแต่อิจฉาตาร้อนในวาสนาของเตียวเฟยหลิว พวกเขาไม่กล้าแสดงฤทธิ์เดชใส่ฮูหยินผู้นี้หรอกหนา เพราะเห็นตัวอย่างบ่าวคนเก่าตั้งแต่นางเข้ามารักษาตัวในจวนแล้วเองกับตา ว่าฮูหยินผู้นี้ทำร้ายบ่าวคนนั้นอย่างโหดร้ายเพียงใด แถมยังมีองครักษ์ลับที่มาช่วยโยนบ่าวนิสัยเสีย หวังขึ้นเตียงนายน้อยคนนี้เข้าป่าไปให้หมากินอีก พวกเขามีหรือจะกล้า กระทั่งเตียวเฟยหลิวคลอดบุตรสาวออกมา ชิวกังเห็นสภาพภรรยาทุกข์ทรมานในวันคลอดก็ยื่นคำขาดไม่ขอมีบุตรอีก ถึงจะได้ลูกสาวเขาก็รักไม่ต่างจากลูกชาย พ่อกับแม่เขาเองก็ไม่รังเกียจหลานสาวตัวแดง ๆ คนนี้เช่นกัน ถึงอย่างไรลูกชายพวกเขาก็เป็นแค่ขุนนางตัวเล็ก ๆ
Read More
พ่อตามา
สี่วันต่อมา รถม้าสองคันก็มาถึงหน้าจวนตระกูลชิว ครอบครัวชิวมายืนต้อนรับพ่อตาแม่ยายกันพร้อมหน้าพร้อมตา หลานสาวตัวน้อยยังเรียกท่านตา ท่านยายอย่างอ่อนหวาน ท่านตาผู้เห็นกิริยามารยาทของหลานสาวที่ต่างกันราวฟ้ากับเหวกับลูกสาวเขาได้แต่อิจฉา เขาหรือก็อยากให้ลูกสาวเขาเป็นแบบนี้บ้าง แต่นางนั้นหรือก็มีแต่เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวไปทุกที จนเขาไม่รู้ว่านางไปได้นิสัยนี้จากใครมา ( ʢᵕ﹏ᵕʡ เจียวไฉ่หลาน : แกไงไอ้แก่) เตียวหย่งไจ้ให้คนของเขายกของฝากหลายกล่องเข้าไปในห้องโถงรับแขก เจียวไฉ่หลานให้คนเปิดกล่องให้ครอบครัวลูกเขยดูทั้งหมด ครั้งนี้พวกเขานำมาเพียงเล็กน้อยแค่ห้ากล่องเท่านั้น แต่คนตระกูลชิวพากันมองตาแทบถลน ในกล่องใบแรกเต็มไปด้วยแก้วแหวนเงินทองของมีค่า กล่องที่สองอัดแน่นไปด้วยเครื่องประดับและหยก กล่องที่สามเป็นผ้าเนื้อดีหายากที่แม้แต่สิ่งของบรรณาการจากต่างแคว้นยังสู้ไม่ได้ กล่องที่สี่เป็นก้อนเงินตำลึงอัดจนไม่มีที่ว่าง และกล่องที่ห้ายังมียาบำรุงสุดแสนล้ำค่ามากมาย“ท่านพ่อตา แม่ยายขอรับ ข้าไม่กล้ารับของมีค่าพวกนี้หรอกนะขอรับ แค่พวกท่านมาเยี่ยมด้วยใจ พวกข้าก็ดีใจมากแล้ว” ชิวกังหล
Read More
ข้าไม่ไป
“ยังไงข้าก็ไม่ไป!!! ถ้าท่านอยากได้ผู้สืบทอด ท่านก็เอาเพ่ยเพ่ยไปสิ ข้าเห็นท่านทั้งรักทั้งหลงนางอย่างกับอะไรดี” เตียวเฟยหลิวรีบผลักลูกสาวตัวน้อยวัยห้าขวบไปให้ผู้เป็นพ่อทันที“บ๊ะ เพ่ยเพ่ยยังเล็กนัก เจ้าจะให้นางไปดูแลตำหนักแทนข้าได้อย่างไร หลานสาวข้าที่กิริยามารยาทเรียบร้อยขนาดนี้ ข้าจะหักใจให้นางเรียนวรยุทธแล้วกลายเป็นม้าดีดกะโหลกเหมือนเจ้าน่ะเหรอ ฝันไปเถอะ!” เตียวหย่งไจ้เถียงลูกสาวคอเป็นเอ็น เขาไม่อยากให้หลานสาวเขาได้นิสัยแย่ ๆ ของลูกสาวตัวดีมานี่นา“อ้าว แล้วทีตอนข้าอายุห้าขวบ ทำไมท่านบังคับสอนข้าทั้งที่ข้าไม่ต้องการเล่า ท่านรักข้าน้อยกว่าลูกสาวของข้าเหรอ ฮือ ʕ ´•̥̥̥ ᴥ•̥̥̥`ʔ ท่านแม่ ท่านพ่อไม่รักข้าจริง ๆ” เตียวเฟยหลิวรีบใช้วิชามารน้ำตาจระเข้ของนางเข้าไปออดอ้อนท่านแม่ทันที เจียวไฉ่หลานได้แต่ลูบหลังลูบไหล่ลูกสาวไปตามประสา นางรู้ว่าลูกสาวเสแสร้ง แต่ตัดใจทำใจร้ายกับนางไม่ลง ใครใช้ให้นางคลอดเด็กคนนี้มาเล่า เฮ้อ“เอาล่ะ ๆ เลิกร้องได้แล้วอาหลิว ตาเฒ่า เจ้าก็หาอาจารย์มาสอนเพ่ยเพ่ยเสียเถอะ ในเมื่อลูกสาวเจ้าไม่อยากสืบทอดก็ปล่อยนางไป ข้าจะลองคุยกับเพ่ยเพ่ยให้เองว่านางต้องการหรือไม่
Read More
ฝึกฝนลับ
สามวันต่อมา เตียวหย่งไจ้ออกจากตระกูลชิวไปรับรองเพื่อนรัก เขาขอให้เพื่อนลอบเข้าจวนไปสอนหลานสาวช่วงที่คนในจวนนอนหลับ สำหรับพื้นฐานวรยุทธของตระกูล เขาบังคับลูกสาวตัวแสบถ่ายทอดให้เพ่ยเพ่ย หลังพูดคุยกับเพื่อนจนเข้าใจ เตียวหย่งไจ้รีบกลับจวนไปรายงานภรรยาสุดที่รักทันที เจียวไฉ่หลานเองก็ไม่ชักช้า นางรีบบอกหลานสาวถึงเวลาที่นางต้องฝึกฝน เด็กน้อยเพ่ยเพ่ยผู้ไร้เดียงสาไม่รู้เลยว่าถูกท่านยายหลอกเข้าให้แล้ว สองตายายหลังสะสางเรื่องราวหลานสาว พวกเขารีบหนีออกจากจวนชิวโดยไม่อยู่รอทานข้าวเย็นเสียด้วยซ้ำ พฤติกรรมของพวกเขาสร้างความงุนงงให้ในคนตระกูลชิว แต่สำหรับลูกสาวของพวกเขานั้น นี่เป็นเรื่องที่สุดแสนจะธรรมดา พวกเขาคงกลัวว่าหลานสาวสุดที่รักจะโกรธเคือง จึงรีบเผ่นหนีกันจนฝุ่นตลบ เป็นนางเสียอีกที่ต้องเจียดเวลาแสดงความรักกับสามี มาสอนคุณหนูแสนดีของตระกูลชิวไม่พอ พ่อจอมบงการยังทิ้งเรื่องตำหนักให้คนส่งข่าวมาถึงนางหากมีสิ่งที่พ่อบ้านจัดการไม่ได้ด้วย เฮ้อ~~ นางขอลาออกจากการเป็นลูกของพวกเขาตอนนี้ยังทันไหม เด็กน้อยชิวเพ่ยเพ่ยผู้ไร้เดียงสา ตั้งแต่ท่านยายคนสวยช่วยหาคนสอนวรยุทธให
Read More
เที่ยวบ้านท่านตา
ชิวเพ่ยเพ่ยใช้เวลาเดินทางจากเมืองหลวงถึงตำหนักเมฆาดับถึงสามวันเต็ม นางไปอย่างไม่เร่งรีบตามที่ท่านตากำชับมา นางจำได้ว่าที่นางต้องตกไปอยู่ในมือท่านแม่ก็เพราะสาเหตุที่ท่านยายถามนางว่าอยากเรียนรู้วรยุทธหรือไม่ พอมาถึงตอนนี้นางขี้เกียจที่จะโกรธเคืองผู้อาวุโสของนางแล้ว ไหน ๆ ก็เรียนมาขนาดนี้แล้ว แถมท่านตายังยอมที่จะยกตำหนักพร้อมสมบัติสูงกองท่วมหัวให้นางอีก นางมีหรือจะปฏิเสธความร่ำรวย เมื่อก่อนนางไม่รู้ว่าท่านแม่ร่ำรวย นางเพิ่งรู้เรื่องนี้หลังจากท่านตากับท่านยายแอบมาเยี่ยมนางในช่วงสองสามปีที่ผ่านมานี่เอง ท่านพ่อนางเป็นขุนนางน้ำดีที่แสนจะสมถะ ของดี ๆ บ้านนางไม่เคยมีใส่กับเขาหรอก พวกนางสวมเพียงเสื้อผ้าเนื้อดีกว่าบ่าวรับใช้นิดหน่อยเท่านั้นมาตลอดตั้งแต่นางเกิดจนโตเอาป่านนี้ ตอนนั้นนางก็นึกว่าบ้านนางไม่มีเงินทองเหมือนตระกูลขุนนางอื่น ที่นางเห็นพวกเขาสวมชุดผ้าไหม เดินกรีดกรายไปทั่วตลาดพวกนั้นเสียอีก ที่ไหนได้เป็นท่านแม่นางที่ไม่อยากทำให้ครอบครัวท่านพ่อเป็นจุดเด่น จึงได้ทำตัวดังเช่นอดีตจนถึงปัจจุบัน นางอยากบอกท่านแม่เสียจริง ๆ ว่านี่มันสมัยไหนแล้ว แถมท่านตากับท่านยายยังเก่
Read More
ว่าที่เจ้าตำหนัก
“คารวะท่านตา ท่านยายเจ้าค่ะ” ชิวเพ่ยเพ่ยย่อกายคารวะผู้อาวุโสอย่างสวยงามตามแบบที่อาจารย์สอนมารยาทที่ท่านพ่อเสียเงินจ้างมาสอนนาง“ไฮ้ เจ้าจะมากพิธีไปไยเพ่ยเพ่ย มาให้ตาดูสิว่าเจ้าสูงแค่ไหนแล้ว” เตียวหย่งไจ้ผู้คลั่งไคล้หลานสาวมากกว่าบุตรสาวรีบเรียกนางเข้ามาใกล้ในทันใด“มาให้ยายกอดให้หายคิดถึงด้วยซิเพ่ยเพ่ย” เจียวไฉ่หลานเองก็คิดถึงหลานสาวที่มีกิริยามารยาทเรียบร้อยในตอนกลางวันคนนี้ไม่น้อย ชิวเพ่ยเพ่ยเดินก้าวเล็กไปให้ท่านตามองดูไม่นาน นางก็เดินเข้าไปสวมกอดท่านยายอย่างรักใคร่ สองผู้ชรารีบจับมือหลานสาวเข้าไปนั่งพักด้านใน ส่วนของฝากที่ท่านพ่อฝากมานั้นนางให้คนขับรถม้านำไปให้พ่อบ้านเก็บเรียบร้อยแล้ว สองผู้ชราและหนึ่งเด็กสาวคุยกัันไม่นานนัก พวกเขากลัวหลานสาวจะเหนื่อยจากการเดินทางจึงรีบให้นางไปพักผ่อนก่อนทานมื้อค่ำสักหน่อย ชิวเพ่ยเพ่ยที่อึดอัดอยู่ในรถม้ามานานมีหรือจะขัดใจเรื่องดี ๆ ที่ท่านตาท่านยายส่งมาให้ นางเดินตามบ่าวรับใช้ที่พ่อบ้านจัดไว้ให้ไปที่ห้องรับรอง อาหารค่ำมื้อนี้ล้วนแต่มีอาหารที่ชิวเพ่ยเพ่ยชอบเป็นหลัก สองผู้เฒ่าเอาอกเอาใจหลานสาวเสียจนบ่าวรับใช้แปลกใจ ปกติแล้
Read More
ไม่ใช่คุณหนูธรรมดา
ชิวเพ่ยเพ่ยผู้แสนน่ารักตอนนี้โกรธจัดจนกลายเป็นแม่เสือสาวไปเสียแล้ว นางได้ยินว่าคนเลวพวกนี้ต้องการใช้ยาสกปรกครอบครองตัวนางแล้วบังคับท่านตากับท่านยายยกตำหนักนี้ให้พวกเขา หึ พวกมันกำลังฝัน!!! ชิวเพ่ยเพ่ยแฝงกายเข้าไปอย่างไร้ร่องรอย นางส่งยาพิษสารพัดที่สะสมไว้ในร่างกายด้วยพลังปราณ ไม่ถึงเค่อ คนพวกนั้นต่างอ่อนแรงและกระอักเลือดออกมา แถมพลังปราณที่สะสมไว้ชั่วชีวิตกลับหายไปเสียดื้อ ๆ นี่เป็นพิษที่ร้ายแรงที่สุดที่นางสร้างด้วยตนเอง ในใต้หล้านี้ไม่มีใครแก้ได้แม้แต่หมอเทวดาที่ว่าสามารถยื้อชีวิตคนจากมัจจุราช กว่าท่านตากับท่านยายจะมาถึง คนพวกนี้ก็กลายเป็นคนธรรมดาไปเสียสิ้น เฮ้อ หลังจากนี้เรื่องน้อยใหญ่ในตำหนักคงไม่พ้นพวกเขาสองสามีภรรยาต้องคอยสะสางเอง คนพวกนี้มีประโยชน์สำหรับเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้นี่แหละ พวกเขาจึงยังไว้ชีวิตอยู่ แต่ใครใช้ให้พวกมันเหิมเกริมถึงขนาดนัดกันพูดคุยอย่างไม่กลัวใครได้ยินแบบนี้เล่า“ท่านเจ้าตำหนักช่วยพวกเราด้วย” ผู้อาวุโสใหญ่เห็นเขาเหมือนดั่งเทวดาแล้วตอนนี้ จากเมื่อก่อนที่มีฝีมือสูสีกัน แต่ตอนนี้เขาไม่มีแม้แต่พลังปราณพอที่จะยืนเสียด้วยซ้ำ ทำได้แค่
Read More
ตกอยู่ในสายตา
ชิวเพ่ยเพ่ยกลับจากตำหนักเมฆาดับได้หลายวันแล้ว นางถูกท่านแม่ผู้แสนดีสั่งให้ออกไปเลือกปิ่นสำหรับงานปักปิ่นที่ใกล้จะถึงนี้ของนางด้วยตัวเอง ทั้งที่เรื่องแบบนี้ผู้เป็นแม่ต้องจัดหาให้นางไหม? เฮ้อ วันนี้นางจึงได้เดินออกมาจากบ้านพร้อมบ่าวคนสนิทเพียงคนเดียวของนางที่ชื่อเตียวเตียวคนนี้นี่เอง เตียวเตียวเป็นลูกสาวแม่ครัวที่ท่านย่าชอบในฝีมือการทำอาหาร นางจ้างแบบไปเช้าเย็นกลับมาตลอดหลายสิบปี พอเห็นว่าเตียวเตียวอายุมากกว่านางห้าปี เลยรับเข้ามาดูแลนางตอนอายุห้าขวบ ดีที่เตียวเตียวรู้ความ นางไม่เคยเอ่ยสิ่งที่นางรู้ให้พ่อกับแม่ของนางฟังแม้แต่ครั้งเดียว ทำให้ชิวเพ่ยเพ่ยไว้วางใจและช่วยเหลือนางไม่น้อยยามที่ครอบครัวนางลำบาก เป็นเพราะพี่ชายผู้ฟุ้งเฟ้อของนางที่สอบขุนนางได้แบบฉิวเฉียด เอาแต่คอยเรียกร้องเงินทองไปรองรับเหล่าคุณหนูและคุณชายเพื่อหวังไต่เต้าตำแหน่งขุนนางในเมืองหลวงนั่นแหละ ทำให้เตียวเตียวต้องเจียดเงินส่วนตัวไปช่วยเหลือพ่อแม่จนตัวเองแทบไม่มียาไส้ นางสงสารจึงคอยให้ทีละนิดละหน่อย ไม่อย่างนั้นพี่ชายสารเลวนั่นต้องมาปล้นสาวน้อยเตียวเตียวของนางแน่ เตียวเตียวที่เดินตามหลังคุณห
Read More
ปักปิ่นอลเวง
ชิวเพ่ยเพ่ยที่กลับมาจากร้านเครื่องประดับแล้ว นางนำกล่องเครื่องประดับไปให้ท่านแม่ตรวจสอบก่อน“เพ้ย นี่เจ้าไม่ได้ใช้ตาดูก่อนซื้อหรือเพ่ยเพ่ย เจ้าดูซิว่ามันจะใช้ในงานวันปักปิ่นของเจ้าพรุ่งนี้ได้หรือไม่ ฮึ่ย” เตียวเฟยหลิวมองเครื่องประดับในกล่องที่ลูกสาวเลือกมาอย่างดูถูก ของราคาถูกแบบนี้จะมาใช้ในงานปักปิ่นลูกสาวนางได้ยังไงกัน ถ้าท่านพ่อท่านแม่รู้เข้า มีหวังตามมาฉีกอกนางแน่“อ้าว ก็ท่านแม่สั่งให้ข้าไปเลือกเองนี่เจ้าคะ ท่านก็รู้ว่าข้าไม่รู้เรื่องพวกนี้สักเท่าไหร่ ข้าใช้แค่ของที่ท่านแม่กับท่านย่าให้มาทั้งนั้น” ชิวเพ่ยเพ่ยทำหน้าตาใสซื่อให้แม่คนดีของนาง ไม่อย่างนั้นแม่นาง จะกลายร่างระหว่างที่ท่านพ่อไม่อยู่เรือนอีกเป็นแน่ นางยังไม่อยากต่อสู้กับท่านแม่ตอนนี้นะ“เฮ้อ เอาล่ะ ๆ เจ้าไปรอที่เรือนไป เดี๋ยวแม่จะให้แม่นมเอาไปให้เจ้าพร้อมชุดที่เจ้าต้องสวมพรุ่งนี้ด้วย ส่วนพิธีการเจ้าคงรู้ดีอยู่แล้วใช่ไหม” นางถอนหายใจแรงกับลูกสาวที่มีแววตาเดียวกับสามีไม่มีผิด พอจะต่อว่านางทีไรเป็นต้องหยุดเพราะแววตานี้ทุกทีสิน่า“ขอบคุณท่านแม่เจ้าค่ะ ข้าขอตัวก่อน” ชิวเพ่ยเพ่ยยังคงกิริยามารยาทอันแช่มช้อยเอาไว้ไ
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status