เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.2.2 ความฮอตของแทคิณ

“พี่แทคิณ วง X2t ต้องใช่แน่ๆ เลยอะ มือสั่นมากแก ฮือๆ พี่แทคิณของน้อง” ขนาดคนดังใส่หมวกกันน็อคเดินขึ้นเวที แฟนคลับเขาก็ยังจำได้ และตอนนี้สาวๆ กรี๊ดให้กับเบอร์ 58 ไปแล้ว 1แสนคน รวมถึงเพื่อนฉันข้างๆ สองตัวนี้ด้วย

“แทคิณจริงหรอวะ แก และไหนเขาบอกว่า ไอ้วาคิมลงแข่ง” ยัยกิ๊บหันมาถามฉัน นัยน์ตาคู่สวยมองไปทางเต้นท์

“ก็ไม่แน่นะ กลุ่มผู้ชาย มอ.เรามากันเต็มเต้นท์เลย ดูโน้นสิ” สายตาฉันสะดุดเข้ากับกลุ่มโรม แฟนสุดหล่อของยัยนานิลนั้นเองที่วันนี้นางไม่ว่างมาด้วย แต่ผัวนางมาโชว์ความหล่อเหลาที่ข้างสนาม

“หูย ครบทั้งแก๊งอะมึง ถ่ายโรมไปฝากยัยนิลดีกว่า” ยัยกิ๊บว่าจบก็ยกสมาร์ตโฟนขึ้นมา แต่นั้นโรมกับเห็นพวกฉันพอดี ยกมือขึ้นมาโบกทักทาย ก็แหงล่ะสองคนนั้นพึ่งจะคืนดีกันไม่กี่วันนี้เอง

“โรม เห็นแล้ว ตลกอะผัวอินิล” ยัยลี่ว่าจบก็โบกมือให้กับกลุ่มพวกโรม

“ไกลถึงพัทยา ยังเจอกันอะมึง” ลิลลี่หันมาเอ่ยกับฉัน แต่ในจังหวะนั้น สายตาของฉันกับสะดุดเข้ากับร่างสูงเสื้อยืดสีดำ

“อิพรีน นั้นพี่ชายมึงปะ” เสียงกิ๊บดังขึ้นมา

“มึงเบาๆ ดิ กูเห็นละ” ชิบหายแล้วไหม พี่ภูมิพี่ชายฉันอยู่ที่นี่ด้วย ขณะที่ร่างบางเดินลงจากอัฒจรรย์จะหลบพี่ชายนั้น ไม่ทันแล้วละค่ะ เพราะตอนนี้ดูเหมือนว่าโชคจะไม่เข้าข้างฉันเลยสักนิด

“พรีน...” เสียงเข้มที่ทักน้องสาวมา ทำเอาคนถูกเรียกชื่อถึงกับสะดุ้ง ไม่ได้กลัวอะไรพี่ชายตัวเองหรอกนะ แต่เป็นน้องแสนดีไงที่โกหกว่าเดินห้างกับเพื่อน เต็มๆ เลยค่ะเสียงเข้มแบบนี้พี่ภูมิตัวจริงเสียงจริง จะหลบหลังอิลี่ยังไงก็ไม่ทันเสียแล้ว ถึงกับหันไปยิ้มตาหยี่

“พี่ภูมิขา” คนที่โดนจับได้แอบมาดูแข่งรถไกลถึงพัทยาได้แต่ยิ้มแห้งๆ ให้พี่ชาย

“เหอะ นี้เหรอคนที่บอกพี่ว่าไปอยู่ห้าง S ไอ้โอม มึงช่วยกูดูหน่อยดิ นี้มันใช่น้องกูป่าววะ” รู้ทั้งรู้ว่าเป็นฉันแต่ก็ยังแกล้งถามพี่โอมเพื่อนของเขา

“ตัวจริง เสียงจริง นี้มันน้องพรีนคนสวยนี่น่า” พี่โอมเอ่ยพร้อมกับยิ้มมีเลศนัยมาให้ฉัน

“สัสโอม ไอ้เวรกูแค่ถาม ไม่ได้ให้มึงชมน้องกู” หวงน้องแล้วหนึ่ง แบบนี้ไงฉันถึงไม่มีแฟน

“ครับ ไอ้คนหวงน้อง ลำบากหน่อยนะครับน้องพรีน มีพี่ขี้หวง”

“สัส โอม” ภูมิว่าให้กับเพื่อน

“ขนาดกูหวง ยังมาไกลถึงพัทยา ยัยพรีนมันน่านัก” สายตาคู่ดุของภูมิส่งมายังน้องสาวตัวแสบ ยัยพรีนนี้จริงๆ เลย แต่นั้นคนน้องกับรู้งานเดินเข้าไปจับแขนพี่ชายอย่างออดอ้อน

“แหมพี่ภูมิ ก็อิลี่มันลากพรีนมานิน่า เค๊าขอโทษ”

“เหอะ อิพรีนนี้มึง” ที่ฉันกล้าบอกพี่ภูมิแบบนั้น เพราะอิลี่มันเป็นลูกพี่ลูกน้องกับพวกฉัน

“เออมาแล้วก็มาดิ พี่ไม่ได้ว่าอะไร แต่อย่ากลับดึกนักละ เป็นผู้หญิงขับรถกลับเองมันอันตราย” ภูมิหันมาสั่งน้องสาวทั้งสอง ยัยพรีนกับยัยลี่นิดื้อจริง รายนั้นก็คงไม่ต่างที่โกหกคุณอามาพัทยา เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ภูมิที่เห็นอาการดี๊ด๊าของลิลลี่ที่มองหนุ่มๆ นักกีฬาแข่งรถถึงกับส่ายหัวให้กับน้องสาว

“ค่ะคุณพ่อ ลี่จะรีบพายัยพรีนกลับแล้วละค่ะ” ลิลลี่หันมาเอ่ยกับภูมิ

“พรีนกระโปรงนี้จะใส่สั้นไปถึงไหน” ภูมิเบนสายตาจากลิลลี่มาที่น้องสาว

“ออกจะสวยนิ อย่าบอกนะว่าพี่ภูมิไม่ชอบ พรีนเห็นนะดูสิจ้องสาวๆ พริตตี้พวกนั้นตาเยิ้มกันเชียว นั้นสั้นกว่ากระโปรงพรีนอีก” เธอหันไปต่อว่าพี่ชาย

“สาวๆ พวกนั้นใส่ได้ แต่น้องสาวพี่ ห้าม...”

“มึงนิห้ามไรตน้องมันไม่เข้าเรื่อง วันนี้น้องพรีนแต่งตัวน่ารักมากเลยนะครับ พี่ชอบ” โอมที่เห็นพรีนตั้งแต่มาถึงสนามถึงกับอดชมน้องเพื่อนไม่ได้

“ขอบคุณค่ะ” ร่างบางเผยรอยยิ้มสวยหวานใส่โอม

“ใช่ไหมคะ เห็นมั้ยพี่โอมยังชมพรีนเลย เฮียภูมินิหัวจะโบไปถึงไหนคะ” เธอว่าให้กับคนหัวโบราณ เรื่องอื่นไม่โบนะ มาโบเรื่องแต่งตัวฉัน ม๊ายังไม่เห็นว่าไรเลย

“เหอะยัยพรีนน้อยๆ หน่อย ดื้อแบบนี้ส่งไป ต่างประเทศเสียให้เข็ด” ภูมิขู่น้องสาว

“โอ้ No... อย่านะ” ภูมิที่ว่ามาเช่นนั้นพรีนถึงกับยกมือห้ามทันที ไม่เอาฉันไม่อยากไปเรียนต่างประเทศ ไม่ไปเด็ดขาด

“เราไม่พูดเรื่องแบบนี้คะ ”

“งั้นก็อย่าดื้อ อย่าแอบเที่ยวให้มันมากนัก ฟังพี่บ้าง”

“รับทราบค่ะพ่อ” เธอหันไปเอ่ยกับพี่ชาย

“งั้นเริ่มเลย พี่อยากดื่มกาแฟวะ พรีนไปชงให้พี่หน่อย อยู่ตรงโซนฝั่งนั้นนะ ” พี่ภูมิไม่พูดเปล่า แต่ชี้มือบอกทางฉันไป

“รอแป๊บนะพี่ชาย น้องคนนี้จะนำมาเสิร์ฟกาแฟสุดแสนอร่อยให้ถึงที่เลย” เอ่ยจบร่างบางก็เดินไปที่หมายทันที

ไม่ถึงห้านาทีเมื่อได้กาแฟที่สุดแสนอร่อยแล้วนั้น ร่างบางก็เดินถือออกมา แต่ขณะที่เดินมานั้นกับมีใครบางคนที่เดินหันมาชนฉันเข้าอย่างจังๆ

!! ซ่า !! แก้วกาแฟของฉันล่วงลงน้ำสีน้ำตาลกระจายเต็มพื้น

!! ตุบ !! ที่หนักไปกว่านั้นทั้งมือฉันและมือของผู้เคราะห์ร้ายคนนั้นโดนไปเต็มๆ แต่เขาน่าจะเจ็บกว่าฉันอยู่นะ ชิบหายแล้วไหม ในจังหวะที่สบตาเข้ากับผู้เคราะห์ร้ายคนนั้น ดวงตาเรียวเล็กถึงกับเบิกกว้างออกมาด้วยท่าทีตกใจ ฉันรู้จักเขา