LOGINด้านพรีนหลังจากที่ร่างบางแต่งตัวเสร็จอยู่ในชุดเดรสเกาะอกสีดำอีกตัวแล้วนั้น ก่อนหน้านี้หลังจากที่เดินตามพี่ก้อยผู้จัดการร้านมาขณะที่ไม่ทันระวังตัวกับเจอลูกค้าเมาชนเข้า บรั่นดีในมือทั้งแก้วเลอะชุดของฉันเปียกถึงชั้นใน แต่ดีหน่อยที่ฉันสำรองชุดไว้ในห้องเลยต้องขึ้นมาอาบน้ำและเปลี่ยนชุดใหม่ เชื่อไหมว่าพอซวยวันนี้ฉันก็เจออะไรที่ซวยซ้ำๆ ซากๆ ซวย ทั้งวัน จะว่าไปไม่ใช่ความผิดฉันนะที่ถูกลูกค้าชน ลูกค้าต่างหากที่ผิดมาชนฉัน แต่ก็นั่นแหละ ฉันเลิกคิดเรื่องนั้นเพราะนี่ก็ได้เวลาที่จะไปดูความเรียบร้อยของร้านแล้ว ร่างบางเหลือบมองไปยังประตูห้องน้ำแต่ก็ไม่มีท่าทีว่าคนด้านในนั้นจะออกมาสักที นี่เขาไม่ได้เป็นอะไรไปใช่ไหม แต่ขณะที่ร่างบางจะเคาะเรียกเขาอีกครั้งนั้น
!! แก๊ก !! ร่างสูงกับเปิดประตูและเดินออกจากห้องน้ำ ด้วยสภาพมีเม็ดเหงื่อไหลตามใบหน้าของเขา จะว่าไปนี่ห้องฉันก็เปิดแอร์อยู่นะ ฉันสบตาเข้ากับคนตัวสูงด้วยสีหน้าสงสัย
“เออ นายเป็นไรหรือเปล่า” ร่างบางเอ่ยถาม
“ป่าว”
“ฉันจะไปแล้ว แฟนคลับนายคงไปแล้วแหละ” เธอเอ่ยกับเขา แต่ขณะที่ร่างบางกำลังจะเปิดประตูออกจากห้องนั้นกับมีเสียงแว่วๆ ที่ดังมาจากห้องของเธอ พรีนที่ได้ยินเช่นนั้นถึงกับชะงัก
“หึ...นี่อย่าบอกนะ ว่าแฟนคลับที่ตามนายยังอยู่หน้าห้องฉัน” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่าแต่กับส่องที่ตาแมว เห็นมีกลุ่มสาวๆ ยืนดักรอเขาที่หน้าประตูหลายคน พรีนที่เห็นเช่นนั้นดวงตาเรียวสวยถึงกับเบิกกว้างออกมาด้วยท่าทีตกใจ
“ชัดเลย พวกเขายังอยู่อ่ะ ตามขนาดนี้ พวกนี้เป็นแฟนคลับหรือปาปารัสซี่กันกันเนี่ย” เธอหันไปเอ่ยกับเขา
“ช่วยหน่อย”
“ช่วยอะไร” ใบหน้าสวยเอ่ยพร้อมกับขมวดคิ้วด้วยสีหน้าสงสัย
“พาฉันออกไปจากตรงนี้” แทคิณไม่พูดเปล่า แต่ร่างสูงกับก้าวขาตามเธอ จนแผ่นหลังติดกับผนังห้อง นัยน์ตั้งสองคู่ประสานเข้าหากัน
“ฉันจะลืมสิ่งที่ฉันเห็นเมื่อครู่” ร่างสูงเอ่ยพร้อมกับสายตาสำรวจคนตัวเล็ก ชุดที่ใส่นี่มันล่อตาล่อใจเขานักหน้าอกสะบึ้มแบบนี้น่าขย้ำ คงเต็มไม้เต็มมือน่าดู แต่นั้นพรีนกับไม่ชอบสายตาตอนนี้ของแทคิณเอาเสียเลย
“เห็นเมื่อครู่” เธอเอ่ย นี่อย่าบอกนะว่าเขาหมายถึงเรื่องที่ฉันผ้าหลุดเมื่อครู่ ยิ่งแทคิณเอ่ยมาเช่นนั้น
พรีนกับยิ่งอายจนหน้าแดง ให้ตายเถอะนี่เห็นอะไรไปถึงไหนต่อไหนแล้วเนี่ย
“อืม...น่ามองมาก แต่ฉันจะพยายามลืมมัน ถ้าเธอช่วยฉัน” แทคิณไม่พูดเปล่า ใบหน้าอันหล่อเหลาผุดรอยยิ้มขึ้นมาที่มุมปากหยัก ให้ตายเถอะ ยิ้มร้ายๆ แบบนี้เขาดูอันตรายต่อสายตาของฉันนัก บอกเลยยิ่งใกล้ในระยะประชิดเช่นนั้น นายนี่หล่อมาก หล่อเวอร์วัง ก.ไก่ล้านตัวไปเลย ถึงน่าจะขรึมๆ หน่อยๆ แต่ทุกอย่างที่อยู่บนตัว ไม่ว่าจะเค้าโครงหน้า จมูกโด่งคมสัน ผิวขาวอ่อร่า ทุกอย่างตรงหน้าฉันลงตัวสุดๆ ยิ่งผู้ชายบอกน่ามองก็เขินๆ อยู่นะ แต่เดี๋ยวหลุดนิ่งสิคะนิ่งให้ดูน่าสนหน่อย
สายตาที่พรีนมองมาที่เขา ถ้าเธอไม่ใช่เพื่อนนานิลบอกเลยผมคิดว่ายัยนี่เป็นแฟนคลับผม สายตาแบบจะจับผมกินตรงนี้ให้ได้เลย สายตาที่มองนั่นธรรมดาที่ไหน ดูสิ แต่นั้นก็ดูน่าสนใจ ยัยนี้แปลกดี ตั้งแต่เอาชายกระโปรงมาเช็ดมือผมแล้ว สนิทกันเหรอก็ไม่นะ แต่ของแปลกแบบนี้แหละคับผมชอบ ยิ่งเห็นใบหน้าสวยจิ้มลิ้มปากอวบอิ่มอยากลงลิ้นกัดชิบหาย ปากแบบนี้น่าจะละมุนลิ้นผมน่าดู แค่เห็นภาพเธอผ้าหลุดน้ำผมยังไหลอ่ะคิดดู ถ้าได้มากกว่าที่ผมจิตนาการไว้จะสุดมากขนาดไหนกันเชียว ยิ่งเห็นแก้มแดงระเรื่อของเธอที่เอาแต่จ้องผมมาแม่ง ยิ่งควบคุมอารมณ์ยากมากๆ และแสงไฟสลัวๆ ภายในห้องนอนเป็นสีน้ำเงินอ่อนๆ บอกเลยถ้าไม่ใช่เพื่อนนานิลคิดว่าเธอเป็นพวกขายอ่ะ
@Korea ~1 ปีต่อมา~ ด้านพรีนหลังจากที่ครอบครัวของเรากลับไทยเพื่อไปงานชมงานแสดงคอนเสิร์ตใหญ่ของแทคิณ หลังจากที่เสร็จภาระกิจหน้าที่ศิลปิน แทคิณก็พาฉันและเจ้าสองแสบนั้นกลับมาใช้ชีวิตที่เกาหลีบ้านเกิดของแทคิณและสามีสุดหล่อของเจ้าสองแสบก็ขึ้นแท่นเป็นผู้บริหารอย่างเต็มตัว เรียกเขางานนี้ถูกใจคุณปู่คุณย่าคุณป้ายิ้มกันไม่หุบกันเลยทีเดียว ร่างสูงในสุดสูทสีเข้มเดินเข้ามาหาภรรยาและลูกๆ หลังจากที่เซ็นงานเสร็จวันนี้เรามีนัดกัน เนื่องจากวันนี้ฉันและแทคิณนั้นพาเจ้าสองแสบไปดูโรงเรียนที่คุณปู่คุณย่านั้นเลือกให้หลานๆ“น้องคิวท์ น้องควีนคะ วันนี้เราจะไปดูโรงเรียนกันนะคะลูกๆ ” ฉันเอ่ยกับเจ้าสองแสบขณะที่ฉันแทคิณและเด็กๆ นั่งรถไปยังโรงเรียนอนุบาลในกรุงโซล“เรียน หม่ามี้ เรียนๆ ” พูดยังไม่เป็นคำแต่นั้นก็พอรู้เรื่อง ขับรถไม่ถึง 10 นาทีแทคิณก็พาฉันและลูกๆ มาถึงที่หมาย เพราะที่ฉันและแทคิณเราเลือกที่นี่เพราะห่างจากบริษัทไม่ถึง 10 นาที สะดวกแก่การที่มารับมาส่งลูกของเราพอแทคิณอุ้มน้องคิวท์ลงจากรถเท่านั้นแหละ เจ้าตัวแสบของฉันจากที่เดิน พอเห็นมีสนามเด็กเล่นก็วิ่งใหญ่เลย ทั้งคนพี่คนน้อง ตอนแรกฉันและแทคิณเรากังวลนะ
หลายเดือนต่อมา @Thailand ด้านพรีนหลังจากที่แทคิณรับปากกับเพื่อนๆ ร่วมวง กลับมามีคอนเสิร์ตใหญ่ร่วมด้วยกันอีกครั้ง ตอนนี้ครอบครัวของฉันและแทคิณเราก็หอบหิ้วกันกลับมาเมืองไทย ฉันและแทคิณเรากลับมาที่ไทยมาเมื่อเดือนที่แล้ว ส่วนงานที่โน้นก็ฝากไว้กับคุณป้าคนสวยอย่างพี่แทยอลดูในช่วงที่เราอยู่ที่ไทย ตอนแรกฉันจะให้แทคิณนั้นเดินทางมาก่อนเพราะเขานั้นมีซ้อม แต่แทคิณนั้นไม่ยอม ให้ฉันหอบหิ้วเจ้าสองแสบนั้นมาพร้อมกับเขาซึ่งการที่หนุ่มๆ สมาชิกในวงประกาศมีคอนเสิร์ต เล่นเอาซะแฟนคลับต่างตื่นเต้นกันยกใหญ่ อย่าว่าแต่แฟนคลับเลย คนรอบข้างเพื่อนสนิททุกคนต่างรอคอยการกลับมาของพวกเขา กว่าจะมาเป็นศิลปินได้แทคิณเป็นเด็กฝึกนานถึง 5 ปี สำหรับฉันก็นานอยู่เหมือนกันนะกว่าที่เขาจะประสบความสำเร็จกับเส้นทางศิลปินของเขา แต่แทคิณกับยอมทิ้งอาชีพที่เขาตั้งใจและพยายามเพียงเพราะเรามีเจ้าสองแสบ เขาให้เหตุผลอยากทุ่มเทเวลาให้กับครอบครัวให้มากที่สุด อยากมองการเติบโตของลูกๆ ในทุกๆ วัน เหตุผลของแทคิณทำเอาภรรยาอย่างฉันถึงกับยิ้มกริ่มกันเลยแหละ“ในเมื่อเราตั้งใจมีเขาแล้ว คิณเข้าใจนะพรีน ว่าเงินสำคัญกับการเติบโตของลูกๆ แต่สิ่งหนึ่งที่ค
แทคิณถอดชุดของคนเมาออกจากตัวเผยให้เห็นเรือนร่างอันเปลื่อยเปล่าของภรรยารักอย่างชัดเจน ยอมรับคับว่าตั้งแต่มีเจ้าสองแสบผมและพรีนสวิทกันน้อยลง ถึงเราจะมีพี่เลี้ยงแต่หลังจากกลับบริษัท พรีนก็เลี้ยงเจ้าสองแสบ กว่าเด็กๆ จะเข้านอน ก็ดึก ป๊ะป๋าอย่างเขาที่อดทำรักเมียนานถึง 1 เดือนเต็มๆ พอเมียเมาคว้าตัวเขาเข้ามากอดมาจูบ มีหรือคนห่างจากเรื่องทำรักอย่างเขาจะไม่สนอง ลมเย็นๆ บรรยากาศจากชั้นสองแบบนี้มันน่านัก“อ่า...อืม” จากที่ใช้สายตาแทะโลมภรรยาหลายนาที มือหนาของแทคิณทั้งบีบและใช้ริมฝีปากอันเร่าร้อนบดขยี้เขาทรวงอกขาวของพรีน“อ่า...อืม” ร่างบางอันเปลือยเปล่าที่ถูกถอดชุดด้วยน้ำมือของสามี ด้านพรีนถึงฉันจะเมาแต่ก็ได้สตินะ คิดแล้วเชียวไม่มีเด็กๆ ขัดจังหวะของเรามีหรือคนอย่างแทคิณจะยอมให้ฉันนอนพักเปล่าๆ ลิ้นร้อนของเขาตวัดและขยี้เขาเม็ดหน้าอกอวบของฉันราวกับเด็กๆ ที่ชอบงับนมของมารดา“คิณ ขา...” พรีนที่สามีสุดที่รักปรนเปรอด้วยลิ้นร้อนๆ และริมฝีปากหนานุ่มถึงกับทนไม่ไหว คนใต้ร่างหลุดน้ำเสียงกระเส่าออกมาอย่างเร่าร้อน เพียงแค่แทคิณลากลิ้นร้อนๆ ของเขาวนบริเวรหน้าอกอวบและใต้สะดื้อ ฉันก็สะท้านไปทั้งตัว รู้สึกได้ถึงน้
ด้านแทคิณหลังจากทำข้อตกลงกับภรรยาภารกิจพาเจ้าสองแสบฝากคุณย่าเป็นที่เรียบร้อยแล้วนั้น“น่ารักมากครับน้องคิวท์ น้องควีน” แทคิณเอ่ยกับเจ้าก้อนทั้งสอง ที่วันนี้ลูกๆ ของเขานั้นเป็นใจเหลือเกิน อยู่กับคุณปู่คุณย่าคนสวยโดยไม่งอแง แบบนี้ค่อยน่าให้รางวัลหน่อย“ไม่ดื้อ ไม่ซน ไม่งอแงกับคุณปู่คนย่านะครับลูก พรุ่งนี้ป๊ะป๋ามารับ” เอ่ยจบป๊ะป๋าเจ้าเล่ห์ก็ปักจมูกคมสันเข้าแก้มสองแสบคนละข้างด้านพรีนได้ยินสามีเอ่ยเช่นนั้นร่างบางถึงกับมองค้อนให้“พรุ่งนี้เลยเหรอ นี้คิณไม่กลับมาค้างที่นี่หรอกเหรอ” พรีนถามคนเจ้าเล่ห์ด้วยสีหน้าเอาเรื่องสุดๆ“โธ่...ที่รัก คิณไม่รู้ว่าปาร์ตี้คืนนี้จบกี่ทุ่ม ไหนๆ ก็ฝาก ม๊าคิณแล้ว ก็ฝากยาวๆ ถึงเช้าไปเลย พรุ่งนี้เราค่อยมารับเด็กๆ กันนะครับเมีย คืนเดียวเอง”“แต่พรีนคิดถึงลูก พรีนจะนอนหลับได้ไงถ้าไม่ได้นอนกอดเด็กๆ”“ฝากแค่คืนเดียว ที่รักกอดผัวเธอก็นอนหลับเหมือนกันนะครับ” แทคิณไม่พูดเปล่า แต่กับรีบพาพรีนนั้นออกจากคฤหาสน์ของครอบครัว ช้ากว่านี้เด็กๆ ไม่เป็นใจ งอแงขึ้นมามีหวังอดพาภรรยาคนสวยออกจากบ้านกันพอดีด้านพรีนที่ถูกสามีสุดที่รักนั้นขับรถออกจากคฤหาสน์สุดหรู ใบหน้าสวยถึงกับมีสีหนัก
~2 ปีต่อมา ~ ด้านพรีนหลังจากที่ฉันถูกแทคิณเซอร์ไพรส์ขอแต่งงาน 2 เดือนต่อมางานแต่งของเราก็ถูกจัดขึ้นในโบสถ์ที่กรุงโซลจากนั้นก็ไปฉลองที่เมืองไทย และคนที่ได้ช่อดอกไม้จากฉันก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ยัยลิลลี่นั้นเอง เล่นเอาซะเจ้าสาวอย่างฉันขำไม่ไหว หลังจากนั้นไม่นานยัยลิลลี่นางก็เป็นเจ้าสาวตามฉันมาหมาดๆ เรียกได้ว่าตอนนี้เพื่อนๆ ของฉันมีครอบครัวกันครบทุกคนไปแล้วส่วนฉันหลังจากอุ้มท้องเจ้าสองแฝดมา 9 เดือน ตอนนี้ฉันก็ได้ให้กำเนิดพยานรักตัวน้อยๆ ของฉันและแทคิณ ใช่ทุกคนฟังไม่ผิดหรอกฉันได้เบบี๋แฝดชายหญิงสมใจป๊ะป๋าป้ายแดงและคุณปู่คุณย่าคุณตาพี่ป้า น้าอาสุดๆ ส่วนหน้าตานั้นคนพี่ ลูกชายสุดน่ารักน้องคิวท์ได้DNAมาจากหม่ามี้อย่างฉัน ส่วนสาวน้อยน้องควีนนั้นได้DNAมาจากแทคิณเต็มๆ เล่นเอาใครๆ ที่เห็นใบหน้าสองแฝดของฉันต่างพูดเป็นเสียงเดียวกัน ลูกสาวเหมือนป๊ะป๋า ส่วนลูกชายเหมือนหม่ามี้ถูกใจฉันและแทคิณสุดๆ ไปเลยแหละส่วนแทคิณสามีสุดที่รักของฉัน พอฉันคลอดเจ้าสองแฝดก็อวยตัวเองใหญ่เลย“เป็นไงละ เชี่ยมอส เชี่ยราม กูมาทีหลังแต่ 2 เลยนะโว้ย” เล่นเอาซะมอสและรามถึงกับพูดไม่ออก สองหนุ่มได้แต่มองหน้ากัน“เชี่ย...คิณมึงเป็นกา
“พรีน...แก นี้อย่าบอกนะว่าแก หึย...ฉันๆ อยากจะร้องไห้ ยินดีกับแกด้วยจริงๆ” ด้านพรีนที่ไม่คิดไม่ถูกนานิลจะดูเธอออก ใบหน้าสวยถึงกับยิ้มแก้มปริ ส่วนคนที่ไม่รู้เรื่องอย่างโรมถึงกับงงงวยกับท่าทีของสาวๆ โรมถึงกับมือเกาหัวที่นานิลเข้าไปกอดพรีน“คือไรอะ ที่รักบอกบุญหน่อยดิ” โรมเอ่ยกับสองสาว“ถึงว่าแทคิณดูสดใสมากเลย แกหนะมีเรื่องน่ายินดีแบบนี้แกกล้าปิดฉันได้ยังไง” นานิลว่าให้กับเพื่อนสนิท“ป่าวนะ แทคิณยังไม่รู้ กะจะ...” พรีนหันมายิ่มกริ่มให้กับโรม“เห้ย...นี้อย่าบอกหนะว่าฉันจะมีหลาน” โรมเอ่ยด้วยสีหน้าตื่นเต้นไม่แพ้ภรรยาที่บินมาฉลองวันเกิดลูกชายเศรษฐีอย่างแทคิณไกลถึงโซล จากที่จะมาฉลองวันเกิดวันนี้ดูท่าจะมีเรื่องน่ายินดีกว่าวันเกิดของแทคิณแล้วแหละ พรีนพยักหน้าให้โรมเป็นคำตอบ“พรีนยินดีด้วยนะ มีไรให้ช่วยบอกได้ ไว้ใจฉันได้”“พวกเธอสองคนปิดปากเรื่องนี้ไว้ก็พอ” จากนั้นโรมและนานิลก็พร้อมใจกันพยักหน้าด้านแทคิณเจ้าของวันเกิดที่วุ่นวายกับการต้อนรับแขกที่มาร่วมงาน เขาพึ่งจะเจอพรีนก็เมื่อกี้นี้เอง เพราะพรีนนั้นพึ่งเดินทางมาถึง พอเจอก็อ้อนใหญ่เลย“ที่รักมาถึงแล้วทำไมไม่เข้าไปด้านในละคับ” แทคิณเอ่ยด้วยสีหน







