EPISODE 06(2)

เป็นข่าวเหรอ นี่คงจะเป็นนักแสดงในวงการสินะ หรือไม่ก็คงจะเป็นลูกสาวไฮโซที่พ่อแม่ชอบตามใจลูก จนเสียผู้เสียคน

ถ้าให้ผมเดา ผมว่าน่าจะอย่างหลังมากกว่า เพราะเอาจริง ๆ เธอไม่ได้มีความสวยเลย แต่งตัวเชย หน้าตาโบกเครื่องสำอาง แต่ไม่ใช่โบกเพื่อความสวย เหมือนคนแต่งหน้าไม่เป็นมากกว่า

กลิ่นแอลกอฮอล์ก็คละคลุ้ง

แต่มีหนึ่งสิ่งที่มันสวยนั่นคือ ดวงตากลมโตใต้กรอบแว่นหนา ๆ นั่น กรอบแว่นที่ใส่เพื่ออำพรางดวงตา เพราะมันไม่ใช่แว่นสายตา

“กรุณาปล่อยครับ” ลูกน้องของผมที่มาถึงที่เกิดเหตุรีบเดินมาและสั่งให้ยัยขี้เมาปล่อยมือจากคอเสื้อผม

“อ้อ… นี่โทรตามพวกมาข่มเรียกเงินเพิ่มสินะ แต่ดูจากการแต่งตัวของเพื่อนนาย หรือว่านายคนนี้เป็นเจ้าของรถ นี่คุณ คุณจะเรียกค่าเสียหายเท่าไหร่ว่ามาเลย อย่าทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ ฉันไม่ได้มีเวลามาเสียกับเรื่องตรงนี้มากนัก” ยัยขี้เมาปล่อยคอเสื้อผม แล้วจากนั้นเธอก็หันไปสนใจบอดี้การ์ดของผมแทน

บอดี้การ์ดที่ยัยขี้เมามองว่าเป็นเจ้าของรถที่เธอชน ผมว่ายัยนี่ตาถั่วจริง ๆ

“แกพอได้แล้วอ้าย ตอนนี้แกควรเงียบปากไปเลย ถ้าแกมัวโวยวายแบบนี้เดี๋ยวก็ได้เป็นข่าวกันพอดี ฉันขี้เกียจหาเหตุผลแก้ตัวให้แกนะ” ผู้หญิงคนขับรีบดึงยัยขี้เมาอีกครั้ง หลังจากที่พยายามดึงอยู่นานแต่ไม่เป็นผล

“ฉันก็กำลังเคลียร์นี่ไงโรส แกก็เห็นว่าเขาต้องการเงิน” ยัยขี้เมาทึกทักเอาเอง

“แกพอเลยอ้าย คุณเขายังมะ…”

“เดี๋ยวผมจะให้คนของผมอยู่เคลียร์ ส่วนเรื่องค่าเสียหาย ค่อยตกลงกันอีกที อ้อ! เพื่อนคุณนิสัยแย่มาก พฤติกรรมไม่น่ารักเอาซะเลย ผมไม่โอเค” ผมเดินเข้าไปพูดกับผู้หญิงคนขับ ซึ่งเธอดูสวย และดูเหมือนจะใจเย็นกว่ายัยขี้เมานั่น

ซึ่งพอผมพูดไปแบบนั้นยัยขี้เมาก็กำลังจะหันมาต่อว่าผม

“นี่คุณ!..”

“ผมไม่มีเวลามาเล่นไร้สาระกับคุณ ‘ธนวัฒน์’ คือชื่อของผม จำเอาไว้ ถ้ามีอะไรติดต่อคนของผมได้ทันที” ผมพูดสวนขึ้นก่อนที่ยัยขี้เมาจะโวยวาย จากนั้นผมก็เดินมายังรถที่บอดี้การ์ดขับมา

บอกตามตรงเลยว่า ยัยขี้เมาเป็นผู้หญิงที่น่ารำคาญ นิสัยก็ไม่ได้เรื่อง

คงจะถูกเลี้ยงดูมาแบบตามใจ และใช้เงินฟาดหัวคนอื่นจนเคยชิน…

สองวันถัดมา…

“บอสเลือกคนที่จะมาเป็นพรีเซ็นเตอร์คอนโดหรือยังคะ ดิฉันส่งเข้าเมลให้บอสตั้งแต่เมื่อวาน” เลขาสาวของผมเอ่ยถาม ซึ่งผมลืมเรื่องนี้สนิทเลย

“ขอโทษทีนะครับ พอดีผมมัวแต่ยุ่งกับงานตัวอื่น เดี๋ยวผมเลือกเลย” ผมบอกกับเลขาสาว แล้วจากนั้นก็เปิดเมลดู

สองวันหลังจากเกิดเรื่องรถชน ลูกน้องของผมเคลียร์จบตั้งแต่วันนั้น แต่ไม่ราบรื่นสักเท่าไหร่เพราะยัยขี้เมานั่นกว่าจะเลิกโวยวายก็นานพอสมควร

ถ้าผมเจออีกครั้งจะดัดไอ้นิสัยเสีย ๆ ให้หายไปเลยคอยดู

“คนนี้ใครครับคุณอลิน” ผมหันแท็บเล็ตให้เลขาสาวดู

“คนนี้เป็นดาราและนางแบบ เธอชื่อ อ้าย สิริมา ฝีมือการทำงานดีเยี่ยม นิสัยน่ารัก แฟนคลับรักและชื่นชอบ แฟนคลับปลื้มเธอมากเลยค่ะ และเธอยังโสด ข่าวเสียหายแทบไม่มีแม้แต่นิดเดียว ดิฉันว่าเธอก็เหมาะแก่การเป็นพรีเซ็นเตอร์ของเรานะคะ” เลขาสาวของผมบอกเล่ารายละเอียด

“งั้นผมตกลงเอาคนนี้ครับ คุณจัดการได้เลยนะ แล้ววันที่เธอจะมาช่วยบอกผมด้วย เดี๋ยวผมจะไปพบและคุยกับเธอเอง” ผมสั่งเลขาสาว แล้วจากนั้นก็ปิดแท็บเล็ตหันมาสนใจเอกสารที่ต้องอ่านต้องเซ็น

“รับทราบค่ะบอส อาหารเที่ยงบอสจะให้ดิฉันจัดการให้ไหมคะ”

“ไม่ต้องครับ เดี๋ยวเคลียร์เอกสารตรงนี้เสร็จ ผมจะไปที่อื่นต่อ อย่าลืมจัดการแจ้งเวลานัดกับดาราคนนั้นให้ผมทางเมลด้วยนะ”

“ค่ะบอส” แล้วเลขาสาวก็ออกจากห้องทำงานของผมไป

ผมกดเปิดแท็บเล็ตดูอีกครั้ง มองดูรูปผู้หญิงที่ชื่อ ‘อ้าย สิริมา’

“นิสัยดี น่ารัก ทำงานดีงั้นเหรอ หึ” ผมพึมพำกับรูปถ่ายพร้อมแสยะยิ้มมุมปาก

ผมว่าสายตาเสือผู้หญิงอย่างผมไม่น่าจะพลาดในการมองผู้หญิง ต่อให้แต่งตัวเชย ๆ ปกปิดความสวย แต่ดวงตากลมโตของเธอผมยังจำได้ดี

แววตาดื้อรั้นแบบนั้น ผมไม่มีทางลืม แล้วเราจะได้เจอกันอีกครั้ง อ้าย สิริมา…