مشاركة

บทที่ 4

last update تاريخ النشر: 2026-04-30 18:13:13

“ชื่ออะไร!” ฉันถามอย่างฉุนเฉียว

“อัครเดช เอกสกุลมหาไพศาล”

“ชื่อกับนามสกุลก็เหมือนเป็นคนรวย ทำไมญาติไม่ได้ทำให้เหรอ” ฉันอดถามไม่ได้

“ญาติไม่เหลือแล้ว” ผีไร้ญาติและน่าจะขาดมิตรด้วยตอบเสียงแผ่ว

“เดี๋ยวทำให้ แต่หนูไม่ทำให้ฟรีนะรู้ใช่ไหม ข้าวของสมัยนี้แพง แค่ทำสังฆทานทีหนึ่งก็เกือบพันแล้ว” ฉันขู่ ให้ฉันช่วยผีทุกตนฉันคงหมดตัวพอดี ลำพังแค่ค่าขนมจะช่วยอะไรใครได้ตัวเองยังไม่รอด

“รู้...” ผีคุณตาอัครเดชพูดเบา ๆ และมือข้างหนึ่งก็โผล่พ้นพื้นดินมาพร้อมกับก้อนสีเหลืองดำเท่ากับเหรียญสิบบาทก็วางไว้ตรงพื้น ฉันยิ้มกับก้อนเหลืองดำที่ไม่น่ามองเท่าไหร่นั้น คนอื่นอาจคิดว่านี่เป็นก้อนกรวดก้อนหินธรรมดา แต่จริง ๆ แล้วมันคือทองคำธรรมชาติ

“อืม...น่าจะพอจัดการให้อยู่ แต่ที่ลุงทำหนูล้มต้องจ่ายมาอีกก้อน” ฉันกำลังขู่กับผีที่โผล่แต่หัว ช่วยไม่ได้ก็เขาทำฉันเจ็บตัว ป๊ากับม้าต้องจ่ายค่าแว่นใหม่ให้ฉันอีกตั้งสองหมื่นกว่า

“ขอโทษ” ก้อนทองที่ขนาดใหญ่กว่าก่อนหน้านี้ก็ถูกวางไว้ข้างเท้าฉัน

“ค่อยน่าช่วยหน่อย” ฉันพึมพำมองก้อนเหลืองดำในมือ  

“แต่หนูก็ได้ขี่หลังไอ้หนุ่มนั่นนะ”

“นี่แอบฟังหนูคุยกับเพื่อนเหรอ” ถ้าไม่แอบฟังผีเหล่านี้ไม่มีทางรู้ ใครที่คิดว่าผีจะให้หวยฉันบอกเลยว่าไม่มีทาง ผีไม่ได้รู้ล่วงหน้าเหมือนเทวดา นางฟ้านะ

“ฟังนิดหนึ่ง” ผีแอบฟังบ่นเบา ๆ แต่ฉันได้ยิน

“เป็นยังไงบ้าง”

“ว้าย!” เสียงของคนข้างหลังทำฉันตกใจล้มนุ่งจุ้มปุ๊กอยู่ตรงพื้น ฉันไม่ถลึงตาใส่ผีที่โผล่แค่หน้าผากกับตา แม้จะโผล่มาแค่นั้นฉันก็รู้ว่าลุงอัครเดชนี่กำลังหัวเราะเพราะฉัน

“โทษที พี่ทำเราตกใจเหรอ”

“อ่อ...ค่ะ หนูคุยโทรศัพท์อยู่”

“เราหาอะไรอยู่เหรอ” พี่เหนือกวาดตามองรอบ ๆ บริเวณที่ฉันนั่ง

“เปล่าไม่ได้หาอะไรคะ หนูกำลังจะกลับแล้ว” ฉันรีบลุกพรวดโดยที่ไม่ได้ระวัง ทำให้ร่างถลาล้มคล้ายจะหงายหลัง

“ว้าย!” แต่แทนที่ฉันจะล้มกระแทกพื้น พี่เหนือที่เร็วกว่าก็จับแขนฉันดึงไว้ทัน สิ่งที่ฉันกระแทกคืออกแกร่ง ๆ ของคนตรงหน้า วันก่อนขี่หลังเขา วันนี้กระแทกหน้ากับแผงอก เสียงหัวเราะชอบใจของผีลุงอัครเดชทำฉันต้องถลึงตาใส่เขาอีกรอบ

ฝีมือเขาแน่

“เราทำไมซุ่มซ่าม” พี่เหนือว่าและพยุงให้ฉันยืนได้ด้วยตัวเอง

“ขอบคุณค่ะ หนูกลับก่อนนะคะ” ฉันรีบยกมือไหว้ขอบคุณและเดินเร็วไปยังหน้าประตูโรงเรียน ซึ่งวันนี้เฮียมังกรจะแวะมารับฉันกลับบ้าน

“เป็นอะไรหน้าแดง” ทันทีที่ฉันขึ้นนั่งบนรถเฮียมังกรก็ถามทันที ฉันใช้ฝ่ามือทั้งสองข้างจับแก้มตัวเองและแน่นอนว่ามันร้อน

“หนูวิ่งมาหาเฮียไงก็เลยร้อน” ฉันโกหกหน้านิ่ง

“หึ เชื่อก็โง่แล้ว หน้าแบบนี้แกมีคนที่ชอบใช่ไหม เหมยลี่ อย่าให้เฮียรู้นะว่ามันเป็นใคร” พ่อของฉันขึ้นชื่อว่าหวงลูกสาว แต่เฮียมังกรเรียกว่าหวงน้องสาวขั้นสุด ใครมาจีบ มาแซว เฮียแกก็พร้อมจะหิ้วปีกไปปรับทัศนคติทันที

“ไม่มี้!” เสียงยิ่งสูงยิ่งส่อพิรุธคงไม่เกินจริง เพราะเวลานี้เสียงฉันสูงปรี๊ด

“เฮีย หลอมอันนี้ให้หน่อย” ฉันแบมือให้เฮียดูของที่กำไว้แน่นตั้งแต่ลุงอัครเดชให้มา

“ได้มาจากไหน”

“ตรงที่ล้ม พรุ่งนี้ต้องไปทำบุญให้เขา” ความลับของฉันมีแค่เฮียมังกรเท่านั้นที่รู้ ก็ฉันต้องให้เฮียหลอมทองให้ทุกครั้งที่ได้มาจากคุณลุงคุณน้าผี ๆ ทั้งหลาย ครั้งแรก ครั้งสองพอบอกว่าเก็บได้ให้พี่ชายฟัง แต่ครั้งสาม ครั้งสี่พี่ชายไม่เชื่อทำให้ฉันจำเป็นต้องเล่าความจริง

“อืม น่าจะได้เยอะอยู่” นี่แหละที่เขาเรียกมืออาชีพเพราะแค่ปรายตามองนิดหน่อยเท่านั้นเฮียของฉันก็แทบประเมินราคาได้เลย

“จริง ๆ เขาให้ก้อนเดียว แต่เขาทำแว่นหนูแตก ทำหนูเจ็บตัว หนูก็เลยเรียกค่าทำขวัญเยอะ ๆ หน่อย”

“ฉลาด ใครใช้ให้มันทำน้องเฮียเจ็บตัว” เฮียมังกรจับหัวฉันโยกไปมาอย่างแสนรัก

“น้องเฮียมังกรไงคนนี้ ฉลาดเหมือนเฮีย”

“ให้มันได้อย่างนี้สิ ฮ่าฮ่า” เสียงหัวเราะคับรถบ่งบอกได้ดีกว่าเฮียมังกรกำลังอารมณ์ดี

“หกหมื่นห้า!” ฉันตกใจกับจำนวนเงินที่ขายทองให้เฮียมังกร ไม่คิดว่าสองก้อนเล็ก ๆ นั้นจะขายได้ถึงหกหมื่นห้า

“ทองบริสุทธิ์มากเลยนะ อีกอย่างน้ำหนักก็ดี” เฮียมังกรว่าซึ่งแน่นอนว่าฉันพยักหน้าหงึก ๆ เห็นด้วยอย่างยิ่ง เอาไปทำบุญให้คุณลุงอัครเดช เอกสกุลมหาไพศาลสักสองหมื่นบาท ทำกับวัดสักสองพันที่เหลือก็บริจาคให้โรงพยาบาลแล้วกัน          

เช้าวันต่อมาฉันรีบเรียกรถจากแอปพลิเคชันสีเขียวยอดนิยม เพื่อไปยังวัดที่ใกล้โรงเรียนซึ่งอยู่ใกล้กับคุณลุงอัครเดชมากที่สุด ส่วนเงินที่บริจาคโรงพยาบาลฉันโอนบริจาคตั้งแต่เมื่อคืนที่ได้เงินจากเฮียมังกร

เหลือแต่พิธีทางศาสนา เมื่อมาถึงวัดคนที่มารอทำบุญประมาณห้าคนก่อนหน้านี้ ฉันรีบยกสังฆทานพร้อมทั้งใส่ซองปัจจัยที่มีชื่อของลุงอัครเดชแนบไว้ตอนยกถวายหลวงตา พร้อมทั้งไม่ลืมแยกอีกซองสีขาวว่าเป็นค่าน้ำค่าไฟวัด

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • เหนือศิรา   อยากเป็นแฟนหมอ ตอนพเศษ 6

    แต่เป็นหลานชายก็ดี เรื่องการสืบสกุลก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป หวังว่าหลานคนที่สองจะเป็นผู้หญิงน่ารักตะมุตะมิ “น้องเอื้อไปโรงเรียนก็ดีแล้วนะครับ ใบจะได้ไม่เหนื่อย” อินน์ว่าทั้งยังกุมมือเมียรัก ผู้เป็นป้ารีบสนับสนุน คนท้องต้องพักผ่อนเยอะ ๆ “ต่อไปต้องให้น้องเอื้อมานอนห้องย่าตลอดเลยนะเดี๋ยวทับท้องหนูใบ” อินน์ฟังเจ้าป้าแล้วได้แต่แอบเบะปากน้อย ๆ เพราะก่อนหน้านี้ลูกชายของเขาก็นอนกับเจ้าคุณย่าตั้งแต่ได้สองขวบแล้ว เรียกได้ว่าหลงหลานเอื้อหนักมาก เพราะอย่างนั้นอินน์กับใบบุญญาจึงมีเวลาทำลูกได้ทุกคืน พ่อคนน้ำยาดีในท้องแรกเริ่มไม่มั่นใจเมื่อคนที่สองไม่มาสักที ทั้งสามมาถึงคุ้มอินทฐานนท์เพียงแค่นั่งรถจากโรงเรียนนานาชาติ ‘ฐานนท์’ เพียงสามนาที เจ้าประกายแก้วรัตนาเทกโอเวอร์โรงเรียนนานาชาติที่อยู่ใกล้บ้านทันทีที่อินน์แต่งงาน ต้องเรียกว่าวางแผนไว้เนิ่น ๆ ปากบอกว่าไม่เคยเห่อหลานแต่การกระทำของเจ้าประกายแก้วรัตนานั้นสวนทางกับคำพูดทุกอย่าง เพราะอย่างนี้อินน์มักจะกระซิบใบบุญญาว่าอย่าเชื่อเจ้าป้าการละคร เมื่อถึงบ้านเจ้าป้าการละครต้องรีบกดโทรศัพท์ต่อสาย

  • เหนือศิรา   อยากเป็นแฟนหมอ ตอนพเศษ 5

    “ครั้งหน้าไม่มีแล้วนะคะ ใบไม่อยากให้คุณอินน์เล่นอีก” ใบบุญญาว่าเธอไม่ชอบเลย ตีกอล์ฟก็ตีกอล์ฟสิทำไมต้องมีติดปลายไม้อะไรนั่น “พี่ไม่อยากเล่นหรอก กลัวแต่พ่อ ๆ ของใบนั่นแหละจะไม่ยอมรามือ” อินน์แค่กังวลใจว่าเดี๋ยวเหล่าพ่อ ๆ ของใบบุญญาจะนัดกันมาหลายคนกว่าเดิม จากที่ตีกันแค่สี่ห้าคน ไม่รู้จะใหญ่ขึ้นกว่าเดิมหรือเปล่า เขาแกล้งแพ้ เหล่าพ่อ ๆ ก็ได้ใจ พอเขาเอาจริงก็อยากจะเอาคืนอยากแก้มืออีก “จริงด้วยค่ะ ข้อเสียของโชติภิวรรธคือชอบเอาชนะ รู้ไหมว่าลุงรองพ่อหมอธาร์อะ แกล้งเป็นเกย์เพื่ออยู่ใกล้ป้าศิตาตั้งสามปี คิดดูแล้วกันว่าน่ากลัวขนาดไหน” ใบบุญญานินทาผู้เป็นลุง หารู้ไม่ว่าพ่อของตัวเองก็เคยเสนอตัวเป็นคนเลี้ยงดูแม่เบลตั้งแต่เป็นนางร้าย “น่ากลัว ดีแล้วที่ใบเปลี่ยนมาใช้ ‘อินทฐานนท์’” เจ้าของนามสกุลยิ้มแฉ่ง ดีใจที่เมียรักยอมมาใช้นามสกุลของเขา ทั้งยังตั้งท้องลูกชายให้เขาอีกด้วย “แน่นอนสิ ใบรักคุณอินน์ แค่เปลี่ยนนามสกุลเรื่องเล็กมากเลย ใบเคยมีเพื่อนที่เขายอมเปลี่ยนศาสนาตามแฟน เพื่อนใบบอกว่ากว่าจะได้เจอคนที่รักเราและเรารักเขามันยากมากเลย แค่เปลี่ยนศาสนาเป็นเรื่องเล็กม

  • เหนือศิรา   อยากเป็นแฟนหมอ ตอนพเศษ 4

    “คราวที่แล้วอินน์ตีได้ดีกว่านี้นะ กูนี่โคตรอายแพ้แบบหมดรูป ปล่อยให้มันยืนดูแล้วยืนดูอีก พอยิ่งกดดันกูยิ่งตีไม่ลง Over par ตลอด” “มึงอ่อนไงภาส มันไม่ได้เก่งหรอก” เป็นรามที่พูดขึ้น “ไอ้ต้นมึงอย่าว่ามัน มึงได้ที่สอง เรื่องทับถมไอ้ภาสปล่อยเป็นหน้าที่กูเอง” เป็นลักษณ์หรือรองผู้ได้อันดับหนึ่งของวันนี้ รับหน้าที่ทับถมคนอื่น “เก่งตายแหละมึง เล่นสนามที่ตัวเองตีทุกอาทิตย์ไม่ได้ที่หนึ่งจะเรียกว่าอะไร อ่อนด้อยเหรอวะเล็ก” รามว่าลักษณ์ทั้งยังหันไปถามความเห็นจากน้องชายคนเล็กของบ้านอย่างวิศรุต “พอ ๆ พวกมึง หรือว่าอินน์มันแกล้งแพ้หรือเปล่าวะ ฝีมือไม่น่าเปลี่ยนไปเยอะขนาดนี้นะ” ภาสยังไม่ค่อยเชื่อใจลูกเขยคราวที่แล้วเล่นอย่างเทพ แต่รอบนี้นึกว่าเพิ่งหัดเล่น “มันจะแกล้งอะไรเนียนขนาดนั้น” ลักษณ์ว่า “ใช่ พวกเราเล่นดีจนมันเกร็งแหละ ว่าไหม” รามออกความเห็น คนที่เหลือขี้เกียจคิดมาก ก็เลยพยักหน้าเห็นด้วย ดีแล้วที่ชนะ ปกติไปเล่นกับใครก็แพ้ทุกที เห็นทีพวกเขาต้องบินมาตีกอล์ฟกับอินน์บ่อย ๆ “ครั้งหน้าเราเล่นพนันด้วยไหม กินเงินลูกเขยเฮียให้เรียบเลย” วิศรุตเ

  • เหนือศิรา   อยากเป็นแฟนหมอ ตอนพเศษ 3

    “โห ชมใบขนาดนี้ใบจะลอยแล้วคุณอินน์” “ดีใจ ที่โลกนี้มีใบของพี่” อินน์พึมพำก่อนจะหลับไป ใบบุญญาหัวเราะกับเจ้าบ่าวที่บอกว่าเตรียมคืนเข้าหอมาอย่างดี จุดจบของสายหื่นคือแพ้ท้องแทนเมีย หลังจากงานแต่งงาน เพียงแค่สัปดาห์เดียวก็ถึงเวลาการเปิด ‘ฐานนท์พาร์ค’ ศูนย์การค้ากึ่งสวน เมื่อคุณมาเที่ยวที่นี่จะได้บรรยากาศนั่งกินข้าวหรือช็อปปิงอยู่ในทุ่งดอกไม้ ความงดงามของที่นี่ทำให้มีที่ถ่ายรูปลงโซเชียลหลายร้อยมุม นอกจากนี้ฐานนท์พาร์คยังมีการจัดสวนใหม่ทุก ๆ สามเดือน ทำให้มุมการถ่ายรูปถูกปรับเปลี่ยนไปทุกสามเดือน สายอินฟลูเอนเซอร์จึงมาได้บ่อยเท่าที่ต้องการ คลินิกของอยากพักใจถูกดูแลโดยตระการเป็นหลัก เพราะคุณหมอใบบุญญาช่วงนี้ไม่ค่อยว่างเพราะต้องดูแลคนแพ้ท้องอย่างคุณอินน์ “แพ้ท้องอะไรวะ ได้กลิ่นเมียแล้วหาย” ตระการบ่นกับมนทนา โดยที่มีใบบุญญาฟังอยู่ไม่ไกล “ติดเมียแหละดูออก วันหลังไม่ต้องอ้างแพ้ท้องนะ บอกว่าติดเมียก็ไม่มีใครว่าหรอก” มนทนาหันไปบอกคนผัวติด ใบบุญญานั่งยิ้มกริ่มกับคำแดกดันของเพื่อน “อิจฉาเหรอ ไม่ดีนะ ความอิจฉาจะทำให้เราจิตใจไม่สงบ เห็นใคร

  • เหนือศิรา   อยากเป็นแฟนหมอ ตอนพเศษ 2

    “บาปกรรม มีแต่คนเขามาบริจาคให้โรงพยาบาล นี่ตัวเองมาโกง จิตใจทำด้วยอะไร” เมื่อมีคนหนึ่งจุดไฟ คนที่เหลือก็เริ่มกระพือไฟให้โหมมากกว่าเดิม เมื่อถึงช่วงเวลาโยนช่อดอกไม้ ผู้คนหน้าเวทีมากมายทั้งชายหญิง งานแต่งของใบบุญญากับอินน์รวมคนทุกสายงานอาชีพไว้ที่นี่จริง ๆ คนไข้ตั้งแต่รุ่นแรกของคลินิกอยากพักใจที่ปัจจุบันผันตัวเองมาเป็นเจ้าหน้าที่ด้านจิตวิทยาหรือบางท่านก็รับทำฮอตไลน์สายด่วนถ้าไม่สะดวกเดินทางมาที่คลินิก เป็นงานการกุศลจากคนที่เคยได้รับความช่วยเหลือ ‘ลองเป็นผู้ให้ดูค่ะ แล้วคุณจะรู้ว่าความสุขที่ใจเป็นอย่างไร ล้านคำพูดก็ไม่อาจอธิบายความรู้สึกอิ่มใจนั้นได้’ นั่นเป็นคำพูดของใบบุญญาที่เคยพูดไว้เมื่อครั้งที่เธอขึ้นไปพูดในงานแถลงข่าวของโชติภิวรรธ เมื่อครั้งเปิดคลินิกอยากพักใจที่สาขากรุงเทพ “พร้อมกันหรือยังครับ เรากำลังจะโยนช่อดอกไม้” เสียงพิธีกรถามขึ้น ทุกคนในงานต่างตอบเป็นเสียงเดียวกันว่าพร้อม “แต่ทุกท่านไม่ต้องลุกจากที่นั่งครับ” เสียงของพิธีกรทำทุกคนในงานต่างตื่นเต้นกับการโยนช่อดอกไม้แสนพิเศษของวันนี้ “ดอกทิวลิปที่อยู่ในมือของทุกคนคือคำตอ

  • เหนือศิรา   อยากเป็นแฟนหมอ ตอนพเศษ 1

    ตอนพิเศษ 1 งานแต่งงานยิ่งใหญ่ ธีมงานแต่งสีชมพูซึ่งเป็นสีโปรดของว่าที่เจ้าสาว โชติภิวรรธต่างออกแบบและแต่งกายด้วยชุดสีชมพูกันทั้งตระกูลไม่เว้นแม้แต่ผู้ชาย “กูรู้สึกแปลก ๆ ไงก็ไม่รู้” ไธม์บ่นกับชุดสูทสีชมพูของผู้ชายทั้งตระกูล ไอ้วัย ๆ อย่างพวกเขามันก็ไม่เท่าไหร่ แต่รุ่นพ่อนี่สิใส่กันทุกคน “ทำไมวะ” ธาร์ถามน้องชายฝาแฝดอย่างสงสัย “พ่อเรากับลุงต้นยังพอได้นะสูทสีชมพู แต่อาเล็ก[1]นี่สิหน้าอย่างโหดใส่สูทสีชมพู” ธาร์มองตามไธม์ที่พูดถึงผู้เป็นอาได้แต่ยิ้ม “มึงก็ว่าอาเล็กเค้า ออกจะหล่อเข้ม เวลามีปัญหาเรื่องโดนฟ้องก็ได้อาเล็กแหละช่วย” ธาร์ว่าน้องชายฝาแฝด เรื่องปากดีต้องยกให้มัน “เออ ไม่ว่าอาเล็กก็ได้ เปลี่ยนไปนินทาเมียดีกว่า ดีใจกว่าเจ้าสาวก็คงเมีย ๆ พวกเรานี่แหละ” ไธม์ทำปากยื่นไปทางศรีภรรยาที่กำลังเม้ามอยกันอย่างสนุกสนาน ทิ้งลูกทิ้งผัวกันเลยทีเดียว “แกก็ชอบว่าป้ากล้วยนาน ๆ เขาจะได้เจอกัน” อย่างที่รู้กันว่า ‘ป้ากล้วย’ ของเหนือคือเมียของอาไธม์ในปัจจุบัน วันนี้ทั้งสายน้ำ กล้วยและอิงเพื่อนของสายน้ำก็ได้มาร่วมงานแต่งของใบบุญญากับอินน์เช่น

  • เหนือศิรา   บทที่ 27

    บทที่ 19 ปวดแก้ม“ซื้อแซนด์วิชกลับไปกินดีไหมคะ เดี๋ยวหนูสั่งให้” ผมมองแซนด์วิชในมือตั้งแต่กลับมาจากคาเฟ บอกตามตรงว่าไม่กล้ากิน“เอ๊ย! ขอสักชิ้นสิหิวพอดี” เสียงนั้นทำให้ผมต้องขยับมือที่ถือแซนด์วิชหนีมือของไอ้เพื่อนชั่วทันที“ไม่ได้”“ไอ้เหนือตั้งสองชิ้นแบ่งกูสักชิ้นสิ” ในห้องพักแพทย์ที่เหลือกันเพียง

  • เหนือศิรา   บทที่ 25

    เมื่อถึงคอนโดผมก็ไม่ลืมที่จะโทรสอบถามอาการของคนไข้ VVIP ที่มีเพียงหนึ่งเดียวเวลานี้“ค่ะ” รอสายไม่นานน้องก็กดรับทันที ผมยิ้มเมื่อได้ยินเสียงของน้อง“ทำอะไรอยู่” ผมไม่ได้ถามถึงอาการอย่างที่ทำเป็นประจำ วันนี้ผมอยากให้น้องรู้ว่าผมโทรมาในฐานะคนมาจีบ ไม่ใช่ในฐานะหมอ“นอนดูซีรีส์จีน”“อยากดูด้วย เปิดกล้อ

  • เหนือศิรา   บทที่ 24

    ผมผ่อนคลายขึ้นมากเมื่อได้ดื่มชาคาโมมายล์ที่อาใบให้พนักงานนำมาเสิร์ฟแต่ความกลัวในใจก็ยังคงมีอยู่ ผมไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังเพราะรู้ตัวเองดีว่าสิ่งนี้เป็นเรื่องผิดแต่ถ้าผมไม่แก้ปมนี้ทั้งน้องและผมก็อาจไม่สามารถสลัดปมนี้ออกจากใจ“อาใบครับ เหนือเคยทำไม่ดีกับน้องผู้หญิงคนหนึ่งเมื่อสี่ปีที่แล้ว” ผมเร

  • เหนือศิรา   บทที่ 23

    “ไม่เอาหนูอาย” ฉันส่ายหน้าหวือ ใจไม่กล้าจริง “เวลาใส่บิกีนีไม่ต้องกังวลว่าจะมีอะไรแพลมออกมานะคะ” พี่แนนนี่ยังนำเสนอไม่หยุด “อีกอย่างคนทำก็ผู้หญิงด้วยกันค่ะ น้องเหมยลี่ใส่หน้ากากไว้ก็ได้ค่ะ จะได้ไม่อาย” “ก็ได้ค่ะ” เห็นไหมว่าฉันไม่สามารถต้านทานแรงยุของพี่เขาได้เลย เอาวะเพื่อบิ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status