บทที่ 76

“นี่ไม่ใช่พ่อ คนนี้อาไธม์น้องชายฝาแฝดของพ่อ” ฉันเพิ่งรู้ว่าพ่อของพี่เหนือมีแฝด เป็นแฝดที่เหมือนกันมาก มากจนแยกไม่ออก

“สวัสดีค่ะ อาไธม์ อากล้วย” ฉันเรียกป้าไม่ได้จริงจึงเรียกอาแทน ยังงงกับสรรพนามที่พี่เหนือเรียก เรียกอาไธม์แต่เรียกอาสะใภ้ว่าป้ากล้วย

อะไรของเขามีปัญหาเรื่องการลำดับญาติหรือไง

“ไหนให้ป้ากอดหน่อย เลี้ยงมาตั้งแต่ในท้องแม่เรา โตเป็นหนุ่มจนมีเมียแล้วเหรอ” อากล้วยอ้าแขนให้พี่เหนือเข้าไปกอด ทั้งสองดูสนิทสนมกันมาก

“โตจนมีเมียแล้วยังอ้อนเป็นเด็ก” อาไธม์ผลักหน้าผากของพี่เหนือออกจากอ้อมกอดของอากล้วย

“นี่คุณอย่าทำหลานฉัน” เสียงของอากล้วยโวยวายพร้อมทำเสียงจิ๊จ๊ะกับคนเป็นสามี

“ก็หลานผมด้วยเหมือนกันนั่นแหละ”

“ทะเลาะอะไรกัน” พ่อธาร์เดินลงมาจากชั้นบนและนั่งข้างแม่น้ำ ฉันซึ่งยังไม่คุ้นชิน

“เป็นอย่างงี้แหละ เดี๋ยวเหมยลี่ก็ชิน” ที่พี่เหนือเคยบอกว่าครอบครัวเขาเป็นครอบครัวใหญ่ญาติเยอะ ตอนนี้ฉันแน่ใจแล้วว่าเยอะจริง ๆ

“ไธม์แวะไปหาพ่อกับแม่มาหรือยัง” ใช่นอกจากพ่อแม่พี่เหนือปู่กับย่าพี่เหนือก็ยังอยู่แม้จะอายุเข้าเลขแปดแล้วแต่พวกท่านก็ยังแข็งแรง

“อืม เดี๋ยวแวะไป อยากเห็นหน้าไอ้เด็กแก่แดดมีเมียตั้งแต่เรียนไม่จบก่อน”

อ้าว! นี่อาไธม์ว่าพี่เหนือหรือว่าฉัน

“เอ๊ย...อาว่าไอ้เหนือคนเดียว ไม่ได้ว่าเราเลยนะเหมยลี่ โอ๊ย ๆ กล้วยหยิกผมทำไม”​

“ก็ปากดีเกินว่าหลานได้ยังไง” ฉันยังแอบสงสัย อากล้วยกับอาไธม์ตีกันขนาดนี้รักกันได้ยังไง

“พอ ๆ ตีกันตั้งแต่วันแรกที่เจอ จนตอนนี้ก็ตีกันอีก” เป็นแม่น้ำที่ร้องห้าม ชีวิตรักของอากล้วยกับอาไธม์นี่น่าสนใจไม่ต่างกับพ่อกับแม่ของพี่เหนือเลย

พี่เหนือเคยเล่าให้ฟังว่าพ่อกับแม่พี่เหนือก็รักกันตั้งแต่แม่พี่เหนือเรียนมหาลัย ตอนนั้นพ่อไปเรียนต่อและขาดการติดต่อกับแม่ซึ่งท้องพี่เหนือ กว่าพี่เหนือจะได้เจอพ่อตอนอายุตั้งสี่ขวบ แถมพ่อพี่เหนือดันไม่รู้อีกว่าพี่เหนือเป็นลูก

คนเราจะไม่รู้จักลูกตัวเองได้เหรอ ฉันงงมากแต่ก็นั่นแหละ ชีวิตจริงยิ่งกว่านิยาย

ค่ำนั้นพวกเรากินข้าวที่บ้านพ่อกับแม่ กลับมาถึงคอนโดเกือบสี่ทุ่ม เวลานี้ฉันกับพี่เหนือปิดเทอมแล้ว เราจึงไม่ต้องรีบเข้านอน มีเวลาทำกิจกรรมแซ่บ ๆ ก่อนนอน

พี่เหนือให้ฉันฉีดยาคุมแบบสามเดือนหนึ่งเข็ม ส่วนเขาเองก็ยังสวมเครื่องป้องกัน แต่บางวันก็มีบ้างที่จะละเลยเช่นคืนนี้

“น้องครับ ตอดพี่แรงมาก” ฉันนอนคว่ำหน้ากับที่นอน โดยสะโพกลอยสูงจากที่นอนนุ่ม เสียงหน้าขาเขากระทบกับแก้มก้นฉันดังสนั่นทั่วห้อง ไม่ต้องสนใจว่าใครจะได้ยินเพนต์เฮาส์ขนาดใหญ่และห้องนอนชั้นสองที่เก็บเสียงได้อย่างดี

ฉันจึงร้องครางได้อย่างใจต้องการ ยิ่งเขากระแทกฉันยิ่งร้องและตอดเขาหนัก ทุกจังหวะที่พี่เหนือแทงเข้าจนมิดโคน ปลายเท้าและปลายนิ้วของฉันต้องจิกเกร็ง ร่องรักสั่นระริกเช่นเดียวกับติ่งสวาทที่สั่นไหวเพราะฤทธิ์รักที่ร้อนแรง

กิจกรรมของคนหนุ่มสาววัยเจริญพันธุ์จะมีสิ่งใดดีไปกว่านี้อีก การร่วมรักด้วยความบ้าคลั่ง หลงใหล ซาบซ่าน อิ่มเอมทุกท่วงท่า

ตอนพิเศษ 3 ฮันนีมูน

“เกาะพยาม!” ฉันตาเป็นประกายเมื่อพี่เหนือบอกจะพาไปเที่ยวเกาะพยาม มัลดีฟเมืองไทย

“เราไปพักรีสอร์ตไหนเหรอคะพี่เหนือ” ฉันตื่นเต้นเตรียมกดค้นหาชื่อรีสอร์ต

“ไปพักรีสอร์ตเพื่อนพี่”

“นอกจากพี่บิท พี่เหนือมีเพื่อนด้วยเหรอคะ โอ้ย!” ฉันลูบหน้าผากตัวเองเมื่อคุณสามีใช้นิ้วดีดหน้าผาก

ก็จริงนี่นาตั้งแต่รู้จักพี่เหนือก็เห็นมีแค่พี่บิทที่ติดต่อกันอยู่นอกนั้นไม่ค่อยเห็นพี่เหนือติดต่อใครเลย

“กีฟ[1]เป็นเพื่อนพี่ตั้งแต่เรียนอนุบาล”

“หาเรียนอนุบาล” เพื่อนอนุบาลยังติดต่อกันอีกเหรอ

“แม่พี่กับแม่กีฟยังติดต่อกันอยู่ พี่ก็ยังมีส่งข้อความทักทายตลอด ล่าสุดก็เลยบอกเพื่อนว่าจะพาเมียไปฮันนีมูน กีฟตื่นเต้นใหญ่เลย ให้ห้องพักสุดหรูให้เราฟรี ๆ ด้วยนะ” พอได้ยินคำว่าของฟรี ตาฉันนี่เป็นประกายอย่างห้ามไม่อยู่

“งั้นคืนนี้เราซ้อมฮันนีมูนดีไหมจ๊ะเมียจ๋า” ฉันตีแขนพี่เหนือไปหนึ่งที เดี๋ยวนี้เรียกมงเรียกเมีย คนมันเขินนะ

“งั้นหนูขึ้นให้” ก็คนมันเขินเนอะ เป็นฝ่ายกระทำ บางทีก็อายน้อยกว่าฝ่ายโดนกระทำ

“มาเลยครับทูนหัว” เมื่อพี่เหนือสลัดเสื้อคลุมทั้งและนอนเปลือยเปล่าพิงหัวเตียงแน่นอนว่าฉันก็สลัดเสื้อคลุมตัวเองออกทันที พร้อมสำหรับการขึ้นหมอ เอ้ย ขึ้นผัว

ทริปฮันนีมูนของเราสองนั่งเครื่องบินไปลงที่กรุงเทพจากนั้นก็ต่อเครื่องบินไปลงที่ระนองและที่สนามบินก็มีคนขับรถจากบ้านพี่กีฟมารับ จากสนามบินเราต้องนั่งรถไปท่าเรือที่จะมีสปีดโบทจากทางรีสอร์ตส่งมารับ

“เหนือคิดถึงจัง” พี่กีฟยืนยิ้มรับฉันกับพี่เหนือทันทีที่เราสองคนขึ้นจากเรือ เขาทั้งสองโอบกันเล็กน้อยตามประสาเพื่อน

“คิดถึงเหมือนกัน ปีนี้ไปเที่ยวเชียงใหม่ไหม”

“ไปสิ รอให้หนาวก่อน” พี่กีฟว่า

[1] น้องกีฟ จากเรื่องความคิดถึงคือรัก จากซีรีส์ท้องไม่ต้องรับ