Se connecterShare
แต่งงาน
Date de publication:
2025-12-24 13:14:02หลังๆ ยัยนี่จะวิ่งตามตอแยภูวดลแต่ทว่าเพื่อนเขาก็ไม่ได้มีทีท่าจะเล่นด้วยซะหน่อย อีกอย่างตอนนี้มันกำลังคุยๆ กับน้องปริม มันไม่มีทางชวนเธอมาแน่ๆ
แล้วเธอมาทำไม นั่นเป็นคำถามที่ทุกคนในงานคาใจอย่างยิ่ง ยกเว้นภูวดล ใบหน้าหล่อเหลาที่เมื่อครู่ยังยิ้มแย้มกับปริม หล่อนเป็นน้องรหัสเธียร แต่เมื่อยัยนั่นเหยียบย่างเข้ามาที่นี่ ปรากฏกายต่อหน้าเพื่อนเขาทุกคน ชายหนุ่มกลับนิ่งขรึมลงอย่างเห็นได้ชัด มาทำไม ใครเชิญ? “สวัสดีค่ะ คุณป้าวานให้ลูกหว้ามารับพี่ภูกลับบ้านค่ะ” ลูกหว้าหรือชนัญชิดาไหว้ทุกคนที่รู้จักหน้าคร่าตามาบ้างยกเว้นผู้ชายคนนั้นเธอไม่คุ้นแต่ไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญอะไร หล่อนปรายตามองไปยังชายหนุ่มร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนสวมคู่กับกางเกงสแล็คดำ เขาคนนั้นเอาสะโพกพิงโต๊ะสนุกเกอร์ ในมือถือแก้วใสบรรจุน้ำสีเหลืองอำพัน คนยืนข้างๆ เขานั้นเป็นหญิงสาวสวย ใบหน้าหวานราวกับตุ๊กตา เพียงเห็นพวกเขายืนหยอกล้อราวกับคู่รักกันก็ทำให้คนอย่างลูกหว้าใจกระตุกวาบ ก้อนแข็งๆ จุกอยู่ที่คอแต่เธอก็สลัดมันทิ้งเสียอย่างรวดเร็ว ดวงตากลมโตพราวระยิบคู่นั้นของหญิงสาวข้างภูวดลตวัดมองชนัญชิดาอย่างไม่ค่อยเป็นมิตรในคราแรกหากแปรเปลี่ยนยิ้มทักทาย อาการเมื่อคู่ไม่รอดสายตาเฉียบแหลมของคนมาใหม่ได้ “กลับอะไรกัน พึ่งจะห้าทุ่มเอง ให้มันอยู่ต่ออีกหน่อยแล้วกัน” เธียร เจ้าของวันเกิดแย้ง เขาไม่ค่อยชอบชนัญชิดาเท่าไหร่นักเพราะชื่อเสียงกิตติศัพท์ที่ไม่ค่อยจะดีของเธอเอง “งั้นอีกชั่วโมงค่อยกลับก็ได้ค่ะ ลูกหว้าจะรอ” แม้จะรู้ว่าคนที่นี่ไม่ต้อนรับแต่เธอจะรอ ใครจะทำไม แต่พอเอาจริงรู้สึกโดดเดี่ยวเหมือนกันแฮะ “อ้อ ตามใจ” เธียรตอบปลงๆ และจงใจไม่เชื้อเชิญแขกมาใหม่นั่ง เขายังรู้สึกงงๆ ว่าเหตุใดมารดาเพื่อนถึงให้เธอมารับไอ้ภูกลับบ้าน แค่กลับบ้านทำไมต้องลำบากให้ยัยนี่ถ่อสังขารมารับด้วยวะ คนขับรถบ้านมันก็มี “เอ้า มานั่งนี่สิน้องลูกหว้า ไอ้คิมขยับไปนั่งนู้นไปมึง” กราฟ หนุ่มหล่อหน้าใสผู้เป็นสีสันของกลุ่มชวนหญิงสาวที่ยืนเคว้งกลางห้อง ไม่มีใครคิดจะชวนเธอนั่ง เลยเดือดร้อนคิมหนุ่มสำอางต้องระเห็จตัวเองสละที่นั่งให้น้องสาวเพื่อน แม้จะไม่เคยจีบหล่อนอย่างที่เพื่อนๆ เคยทำ แต่ชื่อเสียงของเธอก็ทำเอาผู้ชายอย่างเขาหลอนหูหลอนตา ไม่ใช่ว่าไม่เคยเจอผู้หญิงนิสัยเหวี่ยงวีน แต่เธอคนนี้สุดเกินกว่าจะรับมือไหว อยู่ห่างๆ ไว้ดีกว่า “ขอบคุณค่ะ” ลูกหว้าเริ่มใจชื้น อย่างน้อยเพื่อนพี่ชายกลุ่มนี้ก็ไม่ได้รังเกียจเธอจนไม่อยากร่วมหายใจ ก็เธอเล่นใหญ่ขนาดนั้น สี่ในสิบคนนี้เคยจีบเธอมาแล้วแต่ไม่มีสักคนที่เอาชนะใจหญิงสาวได้ เมื่อปรากฏตัวสายตาที่มองมาจึงเต็มไปด้วยความไม่เป็นมิตรตามคาด แต่ถามว่าแคร์ไหม ก็ไม่ คนเดียวที่คนอย่างลูกหว้าให้ความสนใจคือภู ภูวดลเท่านั้น “ดื่มไรครับ พี่ชงให้” ยังคงเป็นกราฟที่ชวนคุย เขาเป็นคนเดียวที่คิดจะพูดกับเธอ “น้ำเปล่าค่ะ อ้อ ลูกหว้าขับรถมาเอง” อธิบายเพิ่มเมื่อกราฟทำหน้าฉงนเล็กน้อยเมื่อเธอขอแค่น้ำเปล่า “พี่ถามหน่อยสิ ทำไมคุณป้าให้น้องลูกหว้ามารับไอ้ภูกลับบ้านล่ะ” วัฒน์หนุ่มมาดเข้มตัดสินใจถามในสิ่งที่ทุกคนสงสัย เขาไม่ได้รู้สึกเกลียดเธออย่างที่ทุกคนรู้สึกจึงยอมปริปากถาม คำถามนั้นทำให้ผู้คนต่างเงียบอย่างพร้อมเพรียงราวกับนัดกันมา ปริมกำแก้วในมือแน่นอย่างรอคอยเช่นกัน “อ้อ วันนี้ลูกหว้าไปทานข้าวกับคุณป้ามาค่ะ คุณป้าเลยวานให้ลูกหว้ามารับพี่ภู กลัวว่าจะขับรถกลับไม่ไหว” ดวงตากลมช้อนมองคนที่เอ่ยถึง แต่เขากลับยืนนิ่งไม่สบตาหล่อน “พี่ภูคะ มานั่งนี่สิคะ” เธอสั่งตามนิสัยเคยชิน เขาคนนั้นยอมเดินมาแต่โดยดี แม้ใบหน้าจะนิ่ง ไม่ยินดียินร้ายที่เธอปรากฏตัวแต่อย่างน้อยเขาก็ยังรักษาหน้าลูกหว้าด้วยการทรุดตัวนั่งลงข้างๆ ปริมเห็นดังนั้นก็เริ่มคิดไม่ตก มือไม้สั่น เมื่อครู่ภูวดลยังยืนอยู่ข้างเธอ เพียงแค่ยัยนี่สั่งให้เข้าไปนั่งใกล้ๆ เขาก็ทำตามอย่างว่าง่าย นี่มันเรื่องอะไรกัน “กูว่าเรื่องนี้มันแปลกๆ สรุปพวกมึงคบกันเหรอวะ” ประโยคนั้นของคิมทำเอาทุกคนเงียบเพื่อรอคอยคำตอบ ทุกคนในที่นี้ต่างรับรู้กันดีว่าชนัญชิดากำลังตามจีบภูวดลอย่างไม่ลดละความพยายาม แต่พวกเขาก็รู้เช่นกันว่าเพื่อนตัวเองไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอ ออกจะรำคาญด้วยซ้ำไป แถมยังเคยกันหล่อนไม่ให้เข้าหาไอ้เพื่อนมากเสน่ห์อีกด้วย “ว่าไงคะพี่ภู” เสียงหวานหันไปถามชายหนุ่ม ประหนึ่งจะโยนให้อีกฝ่ายเป็นผู้รับหน้าที่ตอบคำถามแทน ภูวดลพึ่งเข้าใจจุดประสงค์ลูกหว้าก็วินาทีนี้นี่เอง หล่อนต้องการเปิดตัว ร่างสูงนั่งนิ่ง ในมือถือแก้วสีใสแน่นจนสั่นเห็นเส้นเลือดชัด แม้ใบหน้าจะเรียบเฉยทว่าภายในใจเขาแทบคลั่ง ลูกหว้ามาที่นี่ทำไม ใครอนุญาตให้หล่อนเสนอหน้ามา เขายังไม่พร้อมที่จะพูดเรื่องอัปยศนี้กับใครๆ แม้แต่เพื่อนสนิท แถมเธอคนนั้นยังอยู่ที่นี่อีกต่างหาก ปริม พี่ขอโทษ เขาจ้องมองหญิงสาวร่างบอบบาง ฝากคำขอโทษผ่านทางสายตา เขาทำอะไรไม่ได้นอกจากเก็บซ่อนเธอไว้ในส่วนลึกของหัวใจแล้วทำในสิ่งที่เรียกว่า “ฝืน” “อือ” นานกว่าคำตอบนั้นจะผ่านริมฝีปากด้วยความยากเย็น เธอคนนั้นก็มองเขาเพื่อรอคอยคำตอบเช่นกัน เพียงภูวดลยอมรับเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเขากับลูกหว้า แววตาของปริม หญิงสาวที่บอบบาง อ่อนโยนน่าทะนุถนอมผู้นั้นกับฉายแววผิดหวังจนหัวใจเขากระตุก ทำไมเขาจะไม่รู้สึก แต่ไม่มีทางเลือก ยังไงวันนี้ก็มาถึง ถ้าย้อนกลับไปได้ คืนนั้นภูวดลจะไม่มีวันตกหลุมพรางช่วยลูกหว้าเป็นอันเด็ดขาด เขาไม่น่าซวยเจอชนัญชิดาเลยจริงๆ ป่านนี้ความรักเขากับปริมคงรุดหน้าไปไกลแล้ว “เห้ย พวกมึงแอบไปคบกันตอนไหนวะ” คราวนี้เป็นซี หนุ่มที่เคยจีบฝ่ายหญิงเมื่อสี่ปีแล้วพรวดเข้ามาถามด้วยสีหน้างงงวย ก็ไอ้ภูมันไม่เคยปริปากเล่าเรื่องว่ากำลังคบกับลูกหว้าให้ฟังเลยสักนิด จู่ๆ มาบอกคบกัน ใครมั่งไม่งง “นั่นดิ” เธียรซักด้วยความสงสัย คิ้วขมวดเข้าหากัน ใบหน้าขาวตี๋เคร่งเครียดกว่าปกติ เขารู้แค่ว่าหมู่นี้ความสัมพันธ์ระหว่างภูวดลกับปริม น้องรหัสเขากำลังไปได้ดี แต่เรื่องอะไรที่จู่ๆ ไอ้ภูมันไปคบกับผู้หญิงนิสัยเสียอย่างยัยนั่น เธียรเริ่มฉุนนิดๆ ที่เพื่อนกำลังจับปลาสองมือ เลือกทำร้ายผู้หญิงดีๆ อย่างปริม ลูกหว้ายิ้มแก้มปริเมื่อวันนี้ทำเป้าหมายสำเร็จ ที่เธอมาก็แค่จะประกาศให้เพื่อนของภูรับทราบความสัมพันธ์ของเธอเท่านั้น เรื่องมารับก็แค่บังหน้า หล่อนกวาดสายตามองไปทั่วจนไปสะดุดกับผู้หญิงคนนั้น ปริมสบตากับภูวดลนานจนหล่อนเริ่มมั่นใจว่าคนทั้งคู่คงไม่ใช่รุ่นพี่รุ่นน้องสาขากันธรรมดาแน่ๆ ประสบการณ์เตือนให้รู้ว่าพวกเขา มีใจให้กัน! แต่ลึกแค่ไหนลูกหว้าก็สุดแล้วแต่จะรู้ เพียงรู้ว่าผู้ชายคนที่เธอรักแอบมีใจให้คนอื่นก็รู้สึกชาวาบไปทั้งตัว หล่อนรู้สึกหนักอึ้งเหมือนมีอะไรกดทับบนอก เมื่อย้อนนึกถึงเมื่อคู่ สายตาอ่อนโยนของภูวดลสานสบกับปริมนั้นหล่อนไม่เคยได้รับจากเขาเลยสักครั้งเดียว ความริษยาเกาะกุมจิตใจจนอยากจะเอาชนะอีกฝ่ายด้วยการกรีดนิ้วข้างซ้าย แหวนเพชรเม็ดงามแวววาวระยิบบนนิ้วนางข้างซ้ายเพื่อตอกย้ำสถานะ “ไม่รู้ดิ” ภูวดลตอบตามตรง ไม่รู้ว่าคบกับยัยนั่นตอนไหน รู้แค่ว่าเขาคงถอยไปไหนไม่ได้แล้ว รักหรือก็ไม่ เขาไม่เคยรู้สึกอย่างนั้นกับเธอเลยสักนิด ไม่เคยและไม่แม้แต่จะคิด ผู้หญิงคนเดียวเท่านั้นที่เขารู้สึก ปริม “ไหนๆ ก็รู้กันหมดแล้ว งั้นลูกหว้าขอโอกาสนี้ชวนพี่ๆ ไปร่วมงานแต่งพวกเราเดือนหน้าด้วยนะคะ เดี๋ยวการ์ดก็คงจะตามมา” แต่งงาน!!!! ช็อกกว่าที่รู้ว่าคบกันคือคำว่า “แต่งงาน” บรรยากาศของความอยากรู้อยากเห็นในความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ถูกแช่แข็งด้วยประโยคเชิญชวนของชนัญชิดา เพื่อนในกลุ่มต่างช็อกไปตามๆ กัน สายตาของทุกคนมองไปยังภูวดลเชิงเป็นคำถามโดยไม่ได้นัดหมายว่า "พวกมึงไปรักกันตั้งแต่ตอนไหน" เพล้ง!!! ################################################################################################## ลูกสาวก็แรงใช่ย่อย ประกาศงานแต่งต่อหน้าเพื่อนผู้ แถมเพื่อนผู้ก็ไม่ค่อยมีคนชอบ555555 เธอมันแน่มาก
Latest chapter
เหนื่อยที่จะร้าย ถูกใจไปหมด
รอไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ปรมินทร์ก็มาพร้อมตะกร้าใบขนาดกลาง เขาเดินหิ้วมันขึ้นมายังบ้านพักผู้จัดการสาว เคาะห้องเธอเพียงสามครั้ง ประตูก็เปิดออกกว้าง ชายหนุ่มยื่นตะกร้าให้หล่อน“ในนี้มีข้าวต้ม แก้วเก็บอุณหภูมินี้เป็นน้ำขิงครับ แล้วนี่ยาแก้หวัด แก้เจ็บคอเผื่อระคายเคือง แล้วนี่ มีเจลลดไข้ด้วย พรุ่งนี้ลูกหว้าไม่ต้องไปทำงานนะครับ เดี๋ยวผมสั่งน้ำหวานทำแทน ลูกหว้าอยู่บ้านพักผ่อนให้สบาย หายเมื่อไหร่ค่อยกลับไปทำ” ปรมินทร์อธิบายสิ่งของในตะกร้าที่พกมาเพื่อหล่อนโดยเฉพาะ แถมยังอนุญาตให้เธอหยุดงานแบบไม่ต้องเอ่ยปากขอ“เอ่อ ยังไงก็ขอบคุณ คุณมากนะคะ” ชนัญชิดายิ้มเก้อๆ รู้สึกเขินนิดๆ เธอทำตัวไม่ถูกเมื่อเจอปรมินทร์ในมาดนี้ แถมยังเรียกชื่อสนิทสนมอีก ไหนจะสายตา คำพูดและการกระทำที่เอาใจใส่กว้าครั้งก่อนมาก ทั้งๆ ที่เมื่อห้าปีที่แล้วแทบจะแยกเขี้ยวใส่กัน แต่ถามว่าชอบไหม เธอชอบมากที่มีคนคอยเป็นห่วงแถมใส่ใจขนาดนี้ปรมินทร์เห็นหล่อนหน้าแดงก่ำ ไม่รู้เพราะพิษไข้หรือเพราะเขินเขากันแน่ ชายหนุ่มกระตุกมุมปากขึ้นยิ้ม จ้องมองคนตัวเล็กกว่าด้วยแววตาเป็นประกายระยิบ เห็นชนัญชิดามีอาการประหม่าก็น่าดูไปอีกแบบ ปกติเธอเป็นคนมั่นใจในต
เหนื่อยที่จะร้าย นี่เขาจีบเธอเหรอ
ตลอดวันชนัญชิดาวิ่งวุ่นเรื่องงาน แม้ไม่ใช่หน้าที่ตัวเองเธอก็อาสารับทำด้วยความเต็มใจจนเป็นที่เกรงอกเกรงใจของพวกพนักงาน เธอต้องการให้ตัวเองยุ่งอยู่ตลอดเวลาเพื่อให้สมองไม่ว่าง จะได้ไม่ต้องคิดถึงสายตาของปรมินทร์เมื่อเช้าจนกระทั่งเลิกงานเธอเดินทอดน่อง ดูพวกคนงานรวมตัวกันออกมาเล่นกีฬายังลานออกกำลังกาย ส่วนพวกผู้หญิงบางส่วนก็ถือจอบถือเสียมมารดน้ำพรวนดินยังแปลงการเกษตรที่ไร่จัดไว้ให้เพาะปลูกสำหรับทำกับข้าวกินโดยไม่ต้องเสียตังค์ซื้อ ซึ่งชนัญชิดามองว่าเป็นความคิดที่ดีเลยทีเดียวปรมินทร์ทำให้เธอเห็นในอีกแง่มุมหนึ่งของเขา ชาวไร่ส้มที่นี่รักและเคารพปรมินทร์รองจากพ่อแม่ตนเองเลยก็ว่าได้ เขาไม่ได้ปฏิบัติตนเหมือนเจ้านายที่เที่ยวเอาแต่วางอำนาจออกคำสั่ง พอไม่ได้ดั่งใจก็ดุด่าปรมินทร์ปฏิบัติต่อทุกคนในไร่เสมือนญาติพี่น้องคนหนึ่ง ใครมีปัญหาเดือดร้อนเรื่องไหนเขาสามารถจัดการคลี่คลายปัญหาให้ได้ ดังนั้นพนักงานในไร่ต่างเคารพและนับถือปรมินทร์มากแม้จะอายุยังน้อยก็ตามชนัญชิดาเดินมายังข้างๆ คูสระที่ขุดไว้เลี้ยงปลารวมไปถึงรดน้ำผัก คนงานผู้หญิงพวกนั้นทยอยกลับไปหมดแล้ว พระอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าไปแล้ว ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้
เหนื่อยที่จะร้าย ผมมีคนที่ชอบอยู่แล้ว
ผมมีคนที่ชอบอยู่แล้วปรมินทร์กลับเข้าบ้านอีกทีก็เป็นเวลาที่พระอาทิตย์เริ่มลาลับของฟ้าไปแล้ว ไฟตามจุดต่างๆ เริ่มส่องสว่างเป็นจุดๆ“ปิกบ้านแล้วกำ” (กลับบ้านแล้วเหรอ) ปภารัตรีบดึงแขนลูกชายเข้ามานั่งยังโซฟาห้องรับแขกเมื่อเห็นชายหนุ่มเดินผ่านพ้นประตูมา“มีอะหยังครับ” (มีอะไรหรือครับ)เขาเลิกคิ้วถามมารดาที่ดูยิ้มแย้มเหมือนมีเรื่องอะไรตื่นเต้นอยากเล่าให้เขาฟัง“ก็หนูจูนไง หนูจูนพึ่งกลับจากอังกฤษ บอกแม่ว่าอยากมาเที่ยวไร่เรา อีกสามวันน้องก็เดินทางมาถึงไร่เราแล้วนะ ตอนนี้น้องยังอยู่กรุงเทพฯ” (ก็หนูจูนไง หนูจูนพึ่งกลับจากอังกฤษ บอกแม่ว่าอยากมาเที่ยวไร่เรา อีกสามวันน้องก็เดินทางมาถึงไร่เราแล้วนะ ตอนนี้น้องยังอยู่กรุงเทพฯ)ปภารัตเห็นลูกสาวเพื่อนอัปเดตความเคลื่อนไหวลงโซเชียล เธอเลยเข้าไปทักทายจากนั้นไม่นานทั้งสองก็ได้พูดคุยกันและนัดหมายเจอกันในที่สุด“ครับ” ปรมินทร์รับคำ เพราะรู้ทันว่าคงไม่ใช่มาเที่ยวไร่ธรรมดา แม่คงยังไม่เลิกจับคู่ให้เขา ล่าสุดน้องอรของแม่คราวนี้น้องจูนอีก ปรมินทร์คิดแล้วก็พานปวดหัว ยกมือขึ้นนวดขมับ เอนหลังพิงพนักโซฟาด้วยความเหนื่อยใจ แล้วตัดสินใจบอกมารดาไปตามตรง“แม่ครับ ผมมีคนตี้
เหนื่อยที่จะร้าย ขออนุญาตพี่ชาย
เวลานั้นเองน้ำหวานถึงได้รู้ว่าชนัญชิดาไม่เพียงแค่รวยอย่างที่ปากว่าแต่เป็นโคตะระรวยต่างหาก“สวัสดีครับคุณชินดนัย” ปรมินทร์ซึ่งมาถึงได้สักพักสังเกตการณ์อยู่ก่อน เลยเดินเข้ามาทักชินดนัยด้วยใบหน้ายิ้มๆ คิดจะจีบน้องสาวเขาก็ต้องทำคะแนนจากพี่เขาก่อนอันดับแรก แม้จะโหดแต่ก็ทำใจดีสู้เสือ ทำไงได้รักน้องสาวเขาไปแล้วนี่“สวัสดีครับ” ชินดนัยปรายตาขึ้นมองคนมาใหม่ ปรมินทร์ในชุดเสื้อกล้ามสีขาว คลุมด้วยเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีเขียวเข้ม สวมหมวกปีกกว้าง ดูจากลักษณะแล้วคงพึ่งมาจากในไร่ เพราะใบหน้าเขาดูเผยความเหนื่อยล้าออกมาให้เห็นอยู่บ้าง“มาเที่ยวเหรอครับ หรือมาเยี่ยมเธอ” เธอที่เขาหมายถึงตอนนี้ขอตัวไปทำงานแล้ว ปล่อยพี่ชายกับบรรดาลูกน้องคนอื่นๆ นั่งดื่มกาแฟอย่างสบายใจที่โต๊ะเดิม“ผมมาทำธุระครับเลยแวะมาดูน้องเสียหน่อย พึ่งกลับมาไทยยังไม่ทันได้หายคิดถึงก็รีบหนีผมมาทำงานที่นี่แล้ว” ชินดนัยผายมือเชิญอีกฝ่ายนั่งลงฝั่งตรงข้าม สายตาคมปลาบมองเจ้าของไร่ด้วยความรู้ทัน ถึงเจจะไม่รายงานเรื่องทั้งหมดภายในไร่แห่งนี้ให้เขาฟังอย่างละเอียด แต่มีหรือที่จะมองไม่ออกว่าปรมินทร์คิดยังไงกับน้องสาวตัวเองตอนแรกเขาไม่มั่นใจ แต่ตอนนี้เข
เหนื่อยที่จะร้าย ฐานะผู้จัดการ
ฐานะผู้จัดการในขณะที่โซนคาเฟ่กำลังมีเรื่อง ภาคภูมิซึ่งบังเอิญได้ยินข่าวซุบซิบเรื่องชนัญชิดามีผู้ชายหล่อแถมรวยมานั่งเฝ้ายันร้านก็รีบวิ่งแจ้นนำข่าวมาบอกเจ้านายด้วยความไวแสง“แน่ใจ๋กะ ว่าแม่นแต้” (นายแน่ใจนะ)ปรมินทร์ซึ่งกำลังตัดแต่งกิ่งส้มในไร่ถึงกับหยุดชะงัก ถามผู้จัดการไร่คนสนิทเพื่อความมั่นใจ“มั่นใจ๋ครับ ก่อนี่เลาะครับในไลน์กลุ่มนี่เขาเล่ากันหื้อแซดว่าคุณชนัญชิดาเปิ้นเป็น เอ่อ เป็น....เมียน้อยป้อจายคนหั้นตวย” (มั่นใจครับ นี่ไงครับในไลน์กลุ่มเมาท์กันสนั่นเลยว่าคุณชนัญชิดาเป็น เอ่อ เป็น…เมียน้อยผู้ชายคนนั้นด้วย)เขาลังเลที่จะพูดคำนั้นออกมาแต่เมื่อเจอสายตาคาดคั้นเอาคำตอบจากผู้เป็นนาย ภาคภูมิจึงจำใจต้องตอบตามข่าวที่เขาส่งต่อๆ กันมา ซึ่งให้พูดกันตามตรงตัวเขาเองก็ไม่คิดว่าชนัญชิดาจะเป็นอย่างที่พนักงานเขาพูดกัน เธอดูหยิ่งขนาดนั้นมีหรือจะยอมกินน้ำใต้ศอกใคร แถมผู้หญิงแบบเธอหาแฟนหรือสามีเป็นของตัวเองได้สบายๆ ขนาดนั้น คงไม่ยอมเป็นเมียน้อยใครแน่“เอ่อ อั้นฝากยะต่อตวยเน้อ” (เอองั้นฝากทำต่อด้วย)ปรมินทร์ร้อนใจ ยัดกรรไกรแต่งกิ่งใส่มือภาคภูมิ หมอกซึ่งกำลังงุ่นง่านกับการใส่ปุ๋ยคอกก็ได้แต่มองตามแผ่น
เหนื่อยที่จะร้าย ผู้ชายคนนั้นหน้าคุ้นๆ
ผู้จัดการสาวไหนเลยจะรู้ว่าตัวเองถูกลูกน้องนินทากันสนุกปาก เธอตกใจมากเมื่อเดินมายังคาเฟ่แล้วเห็นพี่ชายกับบอดี้การ์ดนั่งดื่มกาแฟกันอย่างสบายใจโดยไม่แม้แต่จะบอกน้องสาวอย่างเธอสักนิดว่าจะมาหาถึงไร่แถมเมื่อวานก็คุยกันก็ไม่เห็นพูดถึง ส่วนเจก็ได้แต่หลบสายตาคาดโทษจากชนัญชิดา“อย่าไปว่าเจเขาเลย พี่เป็นคนห้ามไม่ให้บอกน้องเองครับ” ชินดนัยแก้ต่างแทนลูกน้อง เขาตั้งใจมาเซอร์ไพรส์อย่างตั้งใจจึงไม่บอกว่าจะมา เขามาทำธุระที่นี่พอดีเลยแวะมาเยี่ยมน้องสาวด้วยความคิดถึง กะว่าจะนอนสักคืนค่อยกลับกรุงเทพฯ พรุ่งนี้เช้า“ก็ถ้าบอกก่อนน้องจะได้ขอลาหยุดไงคะ” พี่ชายมาหาทั้งทีเธอไม่มีเวลาดูแล แถมยังต้องทำงานทั้งวันอีก จะไม่ให้เธอบ่นได้ไง“ไม่เป็นไรค่ะ พี่แค่อยากเห็นตอนน้องทำงาน หนูไม่ต้องสนใจพี่ หนูไปทำงานทำหน้าที่ตัวเองเถอะ พี่จองห้องพักที่นี่ไว้คืนหนึ่ง เลิกงานแล้วเราค่อยไปกินข้าวกันค่ะ” เขาตอบน้องสาวด้วยแววตาเอ็นดูอย่างที่เคยมองมาตลอดชีวิต เขามาทำธุระที่นี่เลยถือโอกาสแวะมาหาน้องน้อยด้วยเสียเลย“ว่าแต่พี่ชายใหญ่มาคนเดียวเหรอคะ ชิสากับพี่แก้มไม่มาด้วยเหรอ” หันซ้ายหันขวาสำรวจก็เห็นแต่พี่ชายกับบอดี้การ์ดเท่านั้น“ไม่
เหนื่อยที่จะร้าย ชอบเขา
ปรมินทร์เลยไปส่งน้ำหวานกับน้ำนุ่นเพราะน้ำหวานอาศัยอยู่กับครอบครัวซึ่งห่างจากไร่ไปแค่ห้ากิโลเมตร ก่อนวนรถกลับมาเข้าไร่ เขาไล่หมอกลงรถให้เดินกลับตั้งแต่ทางเข้าที่พักคนงานอันดับแรกเพื่อจะได้มีโอกาสอยู่สองต่อสองกับชนัญชิดาซึ่งหมอกก็พอจะเดาเจตนาเจ้านายออกเลยไม่ขัดอะไรนอกจากมองตามท้ายไฟด้วยความดีใจและโล
เหนื่อยที่จะร้าย กินข้าวกันเถอะ
ชนัญชิดาเปิดอกคุย นี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้วเขาก็ยังปักหลักอยู่ที่เดิม ทั้งๆ ที่ไม่มีเรื่องอะไรให้น่าห่วงเลยสักนิด เธอเองก็เกรงใจเขาเพราะรู้ว่าอีกฝ่ายคงเบื่อต้องติดแหงกอยู่บนเขาแห่งนี้“ต้องรอคำสั่งจากคุณชินครับ” เจเองยังไงก็ได้ อยู่ที่นี่ก็ดีอีกแบบ ได้สูดอากาศบริสุทธิ์ มีกาแฟอร่อยๆ ให้กิน แถมยังมีวิวห
เหนื่อยที่จะร้าย ถูกนินทา
“นี่ค่ะ” ผู้จัดการสาวยกแก้วชาเขียวเย็นขึ้นจิบ คำแรกเธอละเลียดลิ้มรสอมในปากเพื่อซึมซับรสชาติก่อนกลืน ค่อยยกดื่มอีกรอบอย่างไม่รีบร้อน“หวานไปจริงๆ ทางร้านเราต้องขออภัยลูกค้าด้วยนะคะ แก้วนี้ทางร้านจะไม่คิดเงินใดๆ กับลูกค้า ร้านเรายินดีรับผิดชอบที่ทำให้ลูกค้าไม่พอใจ ปิ่นจ้ะไปหยิบคูปองเครื่องดื่มร้านเรา
เหนื่อยที่จะร้าย งานเข้า
การฝึกงานในสวนส้มของชนัญชิดาจบลงไปอย่างราบรื่น อะไรที่ไม่เคยทำก็ได้ลองทำจนหมด วันนี้ชนัญชิดาตื่นแต่เช้าตรู่ เมื่อคืนฝนตกหนัก เช้านี้เลยมีหมอกลอยอ้อยอิ่งตามเขาปกคลุมเสียจนมองไม่เห็นความเขียวชอุ่มของมัน หยาดน้ำค้างยามเช้ายังคงเกาะพืชไม้ใบหญ้าแวววาวเป็นประกายระยิบหญิงสาวในชุดออกกำลังกายเสื้อกล้ามแนบล
Vous vous intéresseriez aussi à
บอสฮั่ว พี่ชายทั้งสิบของคุณผู้หญิงเร่งให้หย่าอีกแล้วนะ
เจียงซือซัน56.9K Vuesบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น98.1K Vuesพราวกลิ่นบุปผาตัณหารัก
พะเนินเทินทึก78.2K Vuesวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์130.9K Vuesยั่วรักวิศวกรจอมโหด
Kpim30 Vuesทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบไร้ค่าที่ได้เป็นภรรยาท่านนายพล 80's
จิน 金钱21 Vuesพลาด(ทาสกาม)
เย้ายวน10 Vuesเด็กเลี้ยงภากร
จิน 金钱9 Vues
