FAZER LOGINCompartilhar
บทที่ 144
Data de publicação:
2025-07-12 08:09:09
Último capítulo
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 337
เฉินซานเจ้าพ่อวงการธุรกิจของจีนประสบอุบัติเหตุ ข่าวนี้ช็อกวงการเป็นอย่างมาก หลายคนหวังใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์แก่ตัวเอง บรรดานักข่าวต่างเกาะติดเหตุการณ์ทำข่าวอย่างใกล้ชิดแต่เจ้าพ่อก็คือเจ้าพ่อ ไม่กี่วันต่อมาเขาก็กลับมาปรากฏตัวหน้าสื่ออีกครั้ง ด้วยรูปลักษณ์องอาจดุดันเหมือนไม่ใช่คนที่เคยประสบอุบัติ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 336
ดีใจงั้นหรือ เขาจะดีใจจริงๆ หรือเสียใจกันแน่แวบแรกนางก็คิดไม่ต่างกับหมอหลวง ทว่าพอคิดถึงท่าทางอึดอัดของอีกฝ่าย ความยินดีพลันจืดจางลง เหลือเพียงอาการเศร้าสร้อยหมอจางรู้ดีว่าคนท้องอารมณ์แปรปรวน เขาเห็นนางมีสีหน้าขรึมลงท่าทางเป็นกังวลจึงเอ่ยปลอบ“ฮูหยินไม่ต้องกังวล ท่านพักผ่อนก่อน เดี๋ยวข้าจะไปแจ้งสา
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 335
สุดเขตแคว้นต้าเหลียวขึ้นมาทางเหนือเป็นพื้นที่ของความหนาวเย็น อากาศของที่นี่จะเย็นตลอดปี หิมะที่โปรยปรายวันแล้ววันเล่าทับถมกันจนเกิดทัศนียภาพอันงดงามเพราะเหตุการณ์เปลี่ยนรัชสมัยของต้าเหลียวในครั้งก่อน ทำให้ผู้คนเริ่มลืมตาอ้าปากได้ อีกทั้งฝนฟ้าที่ควรตกก็ตกต้องตามฤดูกาล ราษฎรจึงเชื่อว่าฮ่องเต้หลี่เฟิ่
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 334
“โอ้โห ต้าสือ เจ้าไปเอาสินค้าดีๆ แบบนี้มาจากไหนกัน” ชายรูปร่างผอมสูงอีกคนร้องทักบุรุษนามต้าสือเพียงแสยะยิ้มตอบ “เอาละ เด็กน้อยเจ้าจงรอเงียบๆ ที่นี่เถอะ ประเดี๋ยวท่านอาจะพาเจ้าไปหาครอบครัวใหม่เอง”กล่าวคำยังไม่ทันจบ ร่างป้อมก็วิ่งเข้าไปใกล้ตะเกียงไฟ ยื่นบางสิ่งในมือไปจ่อเปลวไฟ ก่อนร่างป้อมจะโยนมันออ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 333
อวี้เหลียนมีสีหน้าบอกไม่ถูก เขาพลันนึกถึงเหตุการณ์ตอนเช้าขึ้นมา“นะเจ้าคะท่านพ่อ ช่วยขอร้องท่านแม่ให้โยวโยวกับหยาหยาหน่อยนะเจ้าคะ”ซาลาเปาน้อยหน้ากลมตัวป้อมของอวี้เหลียนกำลังยึดแขนเขาคนละข้าง มือก็เขย่าแขนผู้เป็นพ่อไม่หยุด ปากก็เอ่ยขอด้วยถ้อยคำออดอ้อน ดวงตาสุกสกาวมองพุ่งมาที่บิดาอย่างมีความหวังเห็น
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 332
“เจ้ายังกล้าเอ่ยอีกหรือ...” อวี้เหลียนเหล่มอง “รีบร้อนมาเพราะคิดถึงข้ากับแม่เจ้า หรือว่าก่อเรื่องไว้เลยรีบหลบมา”สิ้นคำพูดรู้เท่าทัน เด็กชายร่างป้อมผู้ติดตามมาพลันสะดุ้งเฮือก จิ้งอ๋องตรงหน้าเขาเฉียบแหลมดั่งที่บิดาเคยบอกไว้จริงด้วย บิดาเคยย้ำนักย้ำหนาว่าเป็นศัตรูกับใครก็ได้ แต่อย่าคิดเป็นศัตรูกับจิ้ง
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 243
อวี้เยี่ยนยิ้มตอบพี่ชาย “เมื่อครู่ข้าพนันกับนางไว้ ว่าการประลองเมื่อครู่รัชทายาทจะตายหรือไม่ เหมยฮวาตอบว่าเกือบแต่ไม่ตายด้วยสุราหนึ่งจอก ยามนี้นางชนะแล้วข้าขอดื่มให้หนึ่งจอก” พูดจบจึงยกจอกสุราขึ้นดื่มจนเกลี้ยง“ข้าพนันว่าเขาจะไม่ตายน่ะ”จ้าวเหมยฮวาเอ่ยยิ้มๆ รอยยิ้มของนางงดงามกระจ่างตาราวกับสามารถปัด
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 242
จิ้งอ๋องออกทำศึกครั้งแรก ฝีมือเป็นที่เลื่องลือถึงความเก่งกาจ เดิมพวกเขาคิดเอาไว้แล้วว่ารัชทายาทอาจพ่ายแพ้ แต่ไม่คาดจะเด็ดขาดถึงเพียงนี้คนทั้งคนถูกตรึงยุบติดบนหินก้อนใหญ่ มองผิวเผินคล้ายประติมากรรมที่ถูกสลักโดยศิลปินผู้มีอารมณ์สุนทรีย์ หากมองจากที่ไกลๆ พอดูเป็นภาพวิวอย่างหนึ่งได้เช่นกันร่างสูงของจิ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 241
ร่างสูงโปร่งของอวี้เหลียนก้าวนำรัชทายาทต้าเหลียวเข้าสู่ลานสวนด้านข้างอย่างเชื่องช้า เหยียนฟู่ฮ่าวหรี่ตามองด้านหลังจิ้งอ๋องอย่างมีเลศนัย“จิ้งอ๋องเมื่อครั้งอยู่สำนักเป็นที่เลื่องลือ วันนี้ต้องขอคำชี้แนะแล้ว”กล่าววาจาดั่งบุคคลผู้มีอารยะ ทว่าในมือกลับสะบัดปรานที่รวบรวมไว้เมื่อครู่เข้าใส่ด้านหลังของคนท
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 240
หลายคนมองแล้วให้ความชื่นชมไม่น้อย สาวใช้ข้างกายยังมีท่าทางรู้ถูกรู้ควร เช่นนี้แล้วมีหรือคุณหนูจ้าวผู้เป็นนายของพวกนางจะเป็นสตรีที่ไม่รู้กาลเทศะได้“จิงหยู / จิ้งเหยียน ถวายพระพรฝ่าบาทเพคะ”อวี้หลางโบกมือให้ทั้งคู่ ก่อนจะหันไปทางเหยียนฟู่ฮ่าว ชี้นิ้วไปที่ถุงผ้าเจ้าปัญหา แล้วเอ่ยถามทันที“เจ้าทั้งสองเ
Você também pode gostar
ยอดหมอหญิงมหัศจรรย์
จูน442.1K visualizaçõesฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ป่าดอกท้อ36.5K visualizaçõesท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ป่าดอกท้อ36.5K visualizaçõesท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่145.4K visualizaçõesชายาเสวียนอู่
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko305 visualizaçõesบุปผายั่วรักแม่ทัพ บำเรอแค้น
จิรัฐติกาล613 visualizaçõesท่านแม่ทัพไยจึงชิงชังข้า
ปลาสีฟ้า187 visualizaçõesกำเนิดนิติเวชหญิงแห่งต้าหาน กลิ่นโลหิตใต้แสงโคม
มี่เยี่ยน360 visualizações
