分享

บทที่ 199

“จำได้ว่าปิ่นนี่เป็นของพระสนมหลิว แม่เคยเห็นนางปักเมื่อครั้งเข้าถวายตัว เป็นของที่นางได้รับสืบทอดมาจ
在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP
已鎖定章節

最新章節

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 337

    เฉินซานเจ้าพ่อวงการธุรกิจของจีนประสบอุบัติเหตุ ข่าวนี้ช็อกวงการเป็นอย่างมาก หลายคนหวังใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์แก่ตัวเอง บรรดานักข่าวต่างเกาะติดเหตุการณ์ทำข่าวอย่างใกล้ชิดแต่เจ้าพ่อก็คือเจ้าพ่อ ไม่กี่วันต่อมาเขาก็กลับมาปรากฏตัวหน้าสื่ออีกครั้ง ด้วยรูปลักษณ์องอาจดุดันเหมือนไม่ใช่คนที่เคยประสบอุบัติ

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 336

    ดีใจงั้นหรือ เขาจะดีใจจริงๆ หรือเสียใจกันแน่แวบแรกนางก็คิดไม่ต่างกับหมอหลวง ทว่าพอคิดถึงท่าทางอึดอัดของอีกฝ่าย ความยินดีพลันจืดจางลง เหลือเพียงอาการเศร้าสร้อยหมอจางรู้ดีว่าคนท้องอารมณ์แปรปรวน เขาเห็นนางมีสีหน้าขรึมลงท่าทางเป็นกังวลจึงเอ่ยปลอบ“ฮูหยินไม่ต้องกังวล ท่านพักผ่อนก่อน เดี๋ยวข้าจะไปแจ้งสา

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 335

    สุดเขตแคว้นต้าเหลียวขึ้นมาทางเหนือเป็นพื้นที่ของความหนาวเย็น อากาศของที่นี่จะเย็นตลอดปี หิมะที่โปรยปรายวันแล้ววันเล่าทับถมกันจนเกิดทัศนียภาพอันงดงามเพราะเหตุการณ์เปลี่ยนรัชสมัยของต้าเหลียวในครั้งก่อน ทำให้ผู้คนเริ่มลืมตาอ้าปากได้ อีกทั้งฝนฟ้าที่ควรตกก็ตกต้องตามฤดูกาล ราษฎรจึงเชื่อว่าฮ่องเต้หลี่เฟิ่

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 334

    “โอ้โห ต้าสือ เจ้าไปเอาสินค้าดีๆ แบบนี้มาจากไหนกัน” ชายรูปร่างผอมสูงอีกคนร้องทักบุรุษนามต้าสือเพียงแสยะยิ้มตอบ “เอาละ เด็กน้อยเจ้าจงรอเงียบๆ ที่นี่เถอะ ประเดี๋ยวท่านอาจะพาเจ้าไปหาครอบครัวใหม่เอง”กล่าวคำยังไม่ทันจบ ร่างป้อมก็วิ่งเข้าไปใกล้ตะเกียงไฟ ยื่นบางสิ่งในมือไปจ่อเปลวไฟ ก่อนร่างป้อมจะโยนมันออ

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 333

    อวี้เหลียนมีสีหน้าบอกไม่ถูก เขาพลันนึกถึงเหตุการณ์ตอนเช้าขึ้นมา“นะเจ้าคะท่านพ่อ ช่วยขอร้องท่านแม่ให้โยวโยวกับหยาหยาหน่อยนะเจ้าคะ”ซาลาเปาน้อยหน้ากลมตัวป้อมของอวี้เหลียนกำลังยึดแขนเขาคนละข้าง มือก็เขย่าแขนผู้เป็นพ่อไม่หยุด ปากก็เอ่ยขอด้วยถ้อยคำออดอ้อน ดวงตาสุกสกาวมองพุ่งมาที่บิดาอย่างมีความหวังเห็น

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 332

    “เจ้ายังกล้าเอ่ยอีกหรือ...” อวี้เหลียนเหล่มอง “รีบร้อนมาเพราะคิดถึงข้ากับแม่เจ้า หรือว่าก่อเรื่องไว้เลยรีบหลบมา”สิ้นคำพูดรู้เท่าทัน เด็กชายร่างป้อมผู้ติดตามมาพลันสะดุ้งเฮือก จิ้งอ๋องตรงหน้าเขาเฉียบแหลมดั่งที่บิดาเคยบอกไว้จริงด้วย บิดาเคยย้ำนักย้ำหนาว่าเป็นศัตรูกับใครก็ได้ แต่อย่าคิดเป็นศัตรูกับจิ้ง

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 152

    “เป็นสตรีแบบไหนกัน ทำให้เจ้านั่นคลั่งได้ขนาดนี้”หลิงจิงเสียงฟังคำถามแล้วตาหยี หัวเราะเล็กน้อยกับข่าวที่รู้มา ศิษย์พี่ทั้งสองของเขาล้วนเป็นพวกยึดติด หลงอยู่ในภัยของสาวงาม“ฟังว่าเป็นรักสมัยเด็กโน่น ท่านอาจารย์เล่าให้ข้าฟัง รู้สึกว่านางจะเป็นบุตรสาวแม่ทัพจ้าวผู้โด่งดังแห่งสี่แคว้นเชียวนะ”เจียงเหิงเพ

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 151

    ในห้องไม่กว้างที่มืดสลัว ปรากฏร่างชายสองคนกำลังกอดก่ายกันอย่างรุนแรง ลมหายใจทั้งคู่ดังฟืดฟาดได้ยินไปทั้งห้อง บนเตียงสีชมพูชื้นไปด้วยเหงื่อที่หลั่งออกมาราวกับสายน้ำของคนบนเตียงข้างเตียงที่ไร้คนสนใจ มีร่างบางของสตรีนางหนึ่งก้มคลานอยู่บนพื้น ท่าทางของร่างนั้นอ่อนแรงจนแทบประคองตนไม่อยู่ เจ้าตัวเหลือบไป

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 150

    “อาฟาง เจ้าอยากเป็นฝ่ายกระทำข้าก็ไม่ขัดหรอกนะ จะล่างหรือบนข้าก็ยอมเจ้าได้อยู่แล้ว” จ้าวเหมยฮวาแสยะยิ้มส่งให้ มองคนตรงหน้าดวงตาไม่กะพริบ ตวัดปิ่นในมือลงปักกลางฝ่ามือหนาอย่างไม่มีลังเลแม้แต่น้อยปึก!“ฮึก... อาฟาง เจ้าช่างรุนแรงเหลือเกิน อา... ถูกใจข้าจริง” ไม่ส่งเสียงก็แล้วไป พอพูดขึ้นมาแต่ละคำไม่ส

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 149

    เขาตอบพลางมองหน้านางด้วยรอยยิ้ม จ้าวเหมยฮวาฟังแล้วนึกในใจ นางเองยังมิเคยรู้เลยว่าตัวเองมีกลิ่นดอกหิมะหยกติดกาย ต้องจมูกสุนัขขนาดไหนกันหนอ ถึงจะดมกลิ่นได้ขนาดนี้“เจ้าตามหาข้ามาตลอดเลยหรือ” คนบ้าอะไรเจอหน้าเด็กอายุเพียงสิบสามก็คิดจะเอาอีกฝ่ายมาเป็นฮูหยิน แถมตามหาเป็นปีสองปี นี่มันโรคจิตโดยแท้เจียงเ

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status