LOGINเฉินซานเจ้าพ่อวงการธุรกิจของจีนประสบอุบัติเหตุ ข่าวนี้ช็อกวงการเป็นอย่างมาก หลายคนหวังใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์แก่ตัวเอง บรรดานักข่าวต่างเกาะติดเหตุการณ์ทำข่าวอย่างใกล้ชิดแต่เจ้าพ่อก็คือเจ้าพ่อ ไม่กี่วันต่อมาเขาก็กลับมาปรากฏตัวหน้าสื่ออีกครั้ง ด้วยรูปลักษณ์องอาจดุดันเหมือนไม่ใช่คนที่เคยประสบอุบัติ
ดีใจงั้นหรือ เขาจะดีใจจริงๆ หรือเสียใจกันแน่แวบแรกนางก็คิดไม่ต่างกับหมอหลวง ทว่าพอคิดถึงท่าทางอึดอัดของอีกฝ่าย ความยินดีพลันจืดจางลง เหลือเพียงอาการเศร้าสร้อยหมอจางรู้ดีว่าคนท้องอารมณ์แปรปรวน เขาเห็นนางมีสีหน้าขรึมลงท่าทางเป็นกังวลจึงเอ่ยปลอบ“ฮูหยินไม่ต้องกังวล ท่านพักผ่อนก่อน เดี๋ยวข้าจะไปแจ้งสา
สุดเขตแคว้นต้าเหลียวขึ้นมาทางเหนือเป็นพื้นที่ของความหนาวเย็น อากาศของที่นี่จะเย็นตลอดปี หิมะที่โปรยปรายวันแล้ววันเล่าทับถมกันจนเกิดทัศนียภาพอันงดงามเพราะเหตุการณ์เปลี่ยนรัชสมัยของต้าเหลียวในครั้งก่อน ทำให้ผู้คนเริ่มลืมตาอ้าปากได้ อีกทั้งฝนฟ้าที่ควรตกก็ตกต้องตามฤดูกาล ราษฎรจึงเชื่อว่าฮ่องเต้หลี่เฟิ่
“โอ้โห ต้าสือ เจ้าไปเอาสินค้าดีๆ แบบนี้มาจากไหนกัน” ชายรูปร่างผอมสูงอีกคนร้องทักบุรุษนามต้าสือเพียงแสยะยิ้มตอบ “เอาละ เด็กน้อยเจ้าจงรอเงียบๆ ที่นี่เถอะ ประเดี๋ยวท่านอาจะพาเจ้าไปหาครอบครัวใหม่เอง”กล่าวคำยังไม่ทันจบ ร่างป้อมก็วิ่งเข้าไปใกล้ตะเกียงไฟ ยื่นบางสิ่งในมือไปจ่อเปลวไฟ ก่อนร่างป้อมจะโยนมันออ
อวี้เหลียนมีสีหน้าบอกไม่ถูก เขาพลันนึกถึงเหตุการณ์ตอนเช้าขึ้นมา“นะเจ้าคะท่านพ่อ ช่วยขอร้องท่านแม่ให้โยวโยวกับหยาหยาหน่อยนะเจ้าคะ”ซาลาเปาน้อยหน้ากลมตัวป้อมของอวี้เหลียนกำลังยึดแขนเขาคนละข้าง มือก็เขย่าแขนผู้เป็นพ่อไม่หยุด ปากก็เอ่ยขอด้วยถ้อยคำออดอ้อน ดวงตาสุกสกาวมองพุ่งมาที่บิดาอย่างมีความหวังเห็น
“เจ้ายังกล้าเอ่ยอีกหรือ...” อวี้เหลียนเหล่มอง “รีบร้อนมาเพราะคิดถึงข้ากับแม่เจ้า หรือว่าก่อเรื่องไว้เลยรีบหลบมา”สิ้นคำพูดรู้เท่าทัน เด็กชายร่างป้อมผู้ติดตามมาพลันสะดุ้งเฮือก จิ้งอ๋องตรงหน้าเขาเฉียบแหลมดั่งที่บิดาเคยบอกไว้จริงด้วย บิดาเคยย้ำนักย้ำหนาว่าเป็นศัตรูกับใครก็ได้ แต่อย่าคิดเป็นศัตรูกับจิ้ง
คุณหนูจ้าวมีศักดิ์เทียบเท่าองค์หญิงของแคว้น ข้อนี้ย่อมไม่มีใครไม่อาจยอมรับทว่าฮ่องเต้ตรัสว่า องค์หญิงแห่งต้าเฉินหาใช่นักแสดงหรือหญิงคณิกาจึงไม่ให้นางทำการแสดง เช่นนั้นสตรีสามนางที่ร่ายรำบรรเลงเพลงเมื่อครู่เล่าสองคนคือองค์หญิงจากแคว้นเพื่อนบ้าน ส่วนอีกคนเป็นบุตรสาวของอัครเสนาบดีแห่งแคว้นเชียวนะ ยิ่
โฉมงามเอวอ่อนขยับอยู่กลางคลื่นลมสีแดง ท่วงท่าประเดี๋ยวยั่วยวน อีกเดี๋ยวก็แข็งกร้าว ดั่งดอกท้อสีแดงดอกเล็กกำลังโฉบเฉี่ยวเล่นลมฝ่ายเยว่จินหมิงใบหน้างดงามจิ้มลิ้มพริ้มเพรา รอยยิ้มบางเบาประดับไม่ขาดไม่เกิน มือขาวผ่องไล่สายพิณเป็นจังหวะ เสียงพิณที่ออกมานั้นดึงดูดผู้คนได้ไม่ด้อยไปกว่าการร่ายรำเลยแม้แต่น้
เห็นสายตาที่แสดงออกถึงความโกรธเกรี้ยวของอวี้เยี่ยน ผู้เป็นพระบิดาได้แต่กะพริบตาปริบๆ นี่เขาทำอะไรผิด มิใช่ว่าเจ้าแปดไม่ชอบหน้าองค์หญิงผู้นั้นหรอกหรือ ทำไมถึงได้ไม่พอใจที่เขาเอ่ยปากจะพระราชทานสมรสให้นางกับหมอเจียงเล่า“ทูลเสด็จพ่อ หมอเจียงเป็นคนของลูก ย่อมต้องเป็นคนส่งเสริมเขา แต่มาตรฐานความงามของลูก
สำหรับอวี้หลาง คล้ายตัวตนของเขาถูกปกปิดจนเคยชิน ผ่านมาเนิ่นนานนับจากก้าวขึ้นนั่งบัลลังก์มังกร เคยหลบซ่อนองค์กวาดล้างผู้คนที่คิดร้ายอย่างไร วันนี้ก็ยังแสดงตัวตนเป็นคนไม่ได้ความเช่นเดิมนับจากวันแรกที่เหยียบย่างขึ้นสืบทอดตำแหน่งจากพระบิดา ขุนนางผู้มีใจเป็นอื่นในสมัยของอดีตฮ่องเต้ มองเห็นภาพลักษณ์อ่อนแ







