บทที่4 ความคิดถึง

ในตอนที่สายลมกำลังนอนดูซีรี่ย์เรื่องโปรดพร้อมกับกินขนมที่ตนเพิ่งออกไปซื้อมาอย่างสบายใจนั้น เห้อออ ยังไม่ง่วงเลย แถมพรุ่งนี้ก็วันหยุดด้วย ทำอะไรดี เนื่องจากความเบื่อหน่ายที่มีในตอนนี้ทำให้สายลมได้รุ้ตัวว่าเขาเหงาขนาดไหน ไม่นานนักเสียงแจ้งเตือนจากดทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น ติ้ง ติ้ง ติ้ง สายลมที่กำลังๆอยู่พอดี ก็หันมองมือถือที่เพิ่งมีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น เพราะนั้นแปลว่าเพื่อนเขายังไม่นอนนั้นเอง

"อีลม"

"ช่วยกูด้วยยย"

ทรานเพื่อนของสายลมเปิดแชทมาพร้อมกับโวยวายอะไรก็ไม่รู้ สายลมไม่รอช้าที่จะเอ่ยถามเพื่อนตนว่าเกิดอะไรขึ้น

"มีอารายย"

"มีอะไรว่ะ"

เนื่องจากเป็นกลุ่มใหญ่ไม่วายโดนเพื่อนคนอื่นโวยตามกันมีติดๆ เพราะนี้เป็นเวลาหลับเวลานอนแล้ว

"กูจะเล่นเกม!!"

แซนที่หัวร้อนเนื่องจากโดนทักมากวนในตอนที่เล่นเกมพอดี  แถมยังทำให้แพ้ในตานั้นด้วย ก็คงหัวร้อนเป็นธรรมดา

"กูจำได้ว่าเรียกอีลมคนเดียวนะ"

"ก็มันเด้งหมดมั้ย"

"ใช่!!"

"สรุปมีเรื่องอะไร"

ลมที่เห็นนอกเรื่องมากเกินไปแล้วก็ไม่รอช้าที่จะดึงกลับเข้าประเด็นที่ทราน เรียกชื่อเขาเป็นการเปิดแชท 

"มึงพี่ซีบอกให้มึงไปช่วยอะ"

"ตอนนี้อะนะ"

"เออดิ"

"เห็นว่าพรุ่งนี้มึงหยุดพอดีด้วย"

"เลยขอให้กูช่วยหรอ"

"อือหึ"

สายลมที่จากตอนแรกว่าจะได้นอนตากแอร์อยู่บ้านแบบฟินๆ จู่ๆก็ถูกเรียกใช้งานซะงั้น  ก็ต้องลุกขึ้นมานั่งอย่างงงวย เพราะยังไม่เข้าใจสถานะการณ์ดีนัก

"แล้วชุดอะทราน"

"พี่เขาบอกว่ากำลังมีคนเอาไปส่ง"

"ทุ่มเทมากนะ"

"เวลานี้ให้ถ่ายแบบส่งชุดให้"

"แต่เงินดีนะเว่ย"

"ฝากด้วยนะครับเพื่อนลม"

"มึงนี้น้าหาแต่งานมาให้กู ดอกมากนะ"

"แต่กูรักมึงนะเพื่อน"

"แต่กูไม่ไง"

"อร๊ายยย"

หลังจากปิดมือถือ สายลมที่อยู่ดีๆก้มีง่านเข้ากลาวงดึกแบบไม่มีสาเหตุ ก็รีบดิ่งไปอาบน้ำเพื่อแต่งตัวและเตรียมพร้อมสำหรับก่ารถ่ายแบบวันนี้ ไม่สิหรือเรียกว่าในค่ำคืนนี้ดี ไม่มีเวลาแล้วชุดนอนที่อยู่บนตัวของสายลมถูกปลดออกอย่างรวดเร็วและเร่งรีบ โดยที่อีกมือนั้นไปคว้าผู้ขนหนูและเสื้อคลุมใกล้ๆ หลังจากออกมาจากในห้องน้ำ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นหน้าห้องของสายลม สายลมมองผ่านตาแมวก็รู้ว่าเป็นคนที่มาส่ง แกร๊ก สายลมเปิดประตูออกไปรับพัสดุของเขาก่อนที่จะปิดประตูลงพร้อมกับมองตัวเองในกระจกที่สวมเพียงเสื้อคลุมอาบน้ำปิดบังเรือนร่างไว้เพียงเท่านั้น

ก็ดี แถมว่างๆด้วย

สายลมในตอนนี้กำลังพยายามปลอบใจตัวที่ว่าจะมีเงินเข้ากระเป๋าแล้วแถมไม่ต้องอยู่ว่างๆให้เหงาด้วย ถึงแม้การกระทำกับคำพูจะสวนกันก็ตาม ภายในใจสายลมได้กู่ด้วยความเศร้าที่อยู่ดีๆ วันว่างๆของตัวเขาก็หายไปดื้อๆ แถมยังมาปุบปั๊บอีกด้วยเป็นใครใครก็เศร้า

สายลมค่อยๆหยิบชุดที่เพิ่งถูกส่งมา ขึ้นมาดูทีละตัว บอกเลยชุดเหล่านี้ดูเช้ากับสายลมอย่างมากราวกับสร้างมาเพื่อสายลมโดยเฉพาะ

ว้าวว "มีแต่ชุดน่ารักๆ"

"อันนี้สั้น"

"อันนี้เซ็กซี่"

"ไปลองดีกว่า"

สายลมเดินดุกดิ๊กๆ ไปในห้องน้ำ เพื่อลองชุดทันที ถึงจะเหนิื่อยก็เถอะแต่ถ้าได้ชุดน่ารักๆใส่ก็คุ้มละ โดยที่ไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่ามีสายตาใครบางคนกำลังจับจ้อง ทุกการกระทำของสายลมอย่างไม่คลาดสายตาเลยแม้แต่เพียงเสี้ยววิ หรือกระพริบตาเลยแม้แต่น้อย ชายปริศนาอาศัยความมืดในตอนกลางคืน ให้บดบังร่างกายของเขาและกังวลว่าร่างเล็กจะเจอเขาด้วยเช่นกัน

(ที่รักของผมทำไรนะ)

(เสื้อผ้าเต็มไปหมดเลย)

(ที่รักของผมจะใส่หรอ)

(กลัวว่าจะทนไม่ไหวจัง)

หลังจากสายลมหยิบเสื้อผ้าแล้วเดินเข้าห้องชายปริศนาก็รออย่างใจจดใจจ่อเพ่อหวังที่จะได้เห็นร่างบางในชุดน่ารักๆ เหล่านั้น เขารออย่างใจเย็นและไม่บุ่มบาม เป็นชายที่น่ากลัวจริงๆ

ไม่นานนักร่างเล็กก็เดินออกมาพร้อมกับชุดสีชมพูน่ารัก ที่เขาหยิบเข้าไปในห้องน้ำด้วย มันไม่ใช่เรื่องที่น่าแปลกใจนักเนื่องจากสำหรับชายปริศนาแล้วไม่ว่าสายลมจะใส่ชุดไหน จะเปลี่ยนไปเป็นแบบไหนก็คือที่รักของเขา ขอแค่เป็นสายลมแค่สายลมคนเดียวพอที่ ตัวเขาจะรัก สายปริศนาจ้องสายลมที่ยืนบิดขวาด้วยความเสน่ห์หา ทางด้านสายลมที่กำลังอวยตัวเองอยู่น่ากระจกนั้น ก็ยิ้มระเรื่อนเลยทีเดียวเนื่องจากควมน่ารักของเขานั้นมันเกินบรรยายจริงๆ  สายลมไม่รีรอที่จะหยิบกล้องมือถือมาถ่ายตัวเอง แซะ แซะ แซะ เสียงชัดเตอร์ดังขึ้นเป็นระยะ สายลมเช็ดรูปที่ตัวเองถ่ายไว้ไปด้วย ผ่านไป เซ็ทแล้วเซ็ทเล่า แถมยังมีชุดแตกต่างกันหลายเซ็ทในรูปนั้นมีทั้ง รูปที่สวย รูปที่เท่ แนวน่ารัก หรือแม้กระทั้ง มินิมอล

"ที่รักของผมสวยมาก"

"แต่จะถ่ายทำไม"

สายลมถ่ายภาพไปเรื่อยๆจนถึงเซ็ทสุดท้ายจนได้

"อึก ไม่ไหว"

"ที่รักของผมน่ารักเกินไปแล้ว"

ชายหนุ่มกำลังกู่ร้องอยุ่ภายในใจ สายตาที่จ้องมองร่างบางด้วยด้วยความหลงไหลและเสน่ห์หา แทบที่จะทะลุไปหาอีกคนเลยทีเดียว ร่างบางที่รู้สึกเหมือนจะมีคนจ้องมองตนอยู่ สายลมหันหลังไปมองดูตรงที่ระเบียงริมหน้าห้องของตน ก็พบเจอเพียงแค่ความว่างปล่าวเพียงแค่นั้น  ชายหนุ่มที่เห็นร่างบางหันมาทางตนก็รีบหลบไปภายใต้ผ้าม่านริมระเบียงทันที รอจังหวะที่ร่างบางกลับไปมองตัวเองที่หน้ากระจกอย่างจดจ่อ

ทางด้านสายลมที่กลับมามองก็เอ่ยชมตัวเองในกระจกที่ไม่ว่าจะโพสต์ท่าไหนก็สวยน่ารักไปหมด

"ท่านี้ก็น่ารัก ท่านี้ก็สวยดีไปหมดเลยอ่าา"

"รูปนี้น่ารักจังแฮะ"

สายลมถ่ายรูปจนพอใจแล้วก็เดินไปเปลี่ยนชุดเพื่อเข้านอน เนื่องจากช่วงบ่ายมีงานอีก แล้วนี้ก็เป็นเวลาตี3แล้วด้วยถ้าง่วงในเวลานี้ก็คงไม่มีอะไรแปลกนัก

"งืมๆ ดึกแล้วด้วย"

"นอนดีกว่า"

สายลมพูดกับตัวเองก่อนที่จะเปลี่ยนชุดเรียบร้อยปิดไฟแล้วเข้าสู้ห้วงนิททราในที่สุด

TBE