بيت / มาเฟีย / เหยื่อแค้น / ตอนที่ 1 ฉันไม่ขายตัว

مشاركة

เหยื่อแค้น
เหยื่อแค้น
مؤلف: อมราวรินทร์/shinkiroxอมราวรินทร์

ตอนที่ 1 ฉันไม่ขายตัว

last update تاريخ النشر: 2026-06-10 12:47:11

ภาคิน   เจ้าของบ่อนคาสิโนผู้เด็ดเดี่ยว ความแค้นในอดีตสร้างแผลใจให้เขาต้องล้างแค้นด้วยการเอาลูกศัตรูมาเป็นนางบำเรอ ภาคินไม่รู้เลยว่านางบำเรอแสนสวยคนนี้จะมีอิทธิพลกับชีวิตทำให้เขาเปลี่ยนไปตลอดกาล

ลินิน   ด้วยความรักในครอบครัวจึงยอมแลกร่างกายเพื่อให้ครอบครัวอยู่รอด แม้จะต้องเจอกับความทุกข์และถูกทำร้ายจิตใจมากเพียงไหนความเป็นตัวเธอก็ยังคงอยู่และมัดใจเจ้าหนี้มาดขรึมได้อยู่หมัด

     ภายในบ่อนคาสิโนประเทศเพื่อนบ้าน ภาคินยืนมองดารุณีกับธวัชชัยกำลังเล่นพนันกับกลุ่มคนอีกห้าคน สายตาคมจ้องมองขึงขังไม่วางตา ภาณุเดชเดินมายืนข้างๆ

“กูสั่งคนไปแล้วไม่เกินเที่ยงคืน  เป้าหมายจะมีหนี้ไม่น้อยกว่าหนึ่งล้าน”ภาณุเดชเดินมายืนข้าง ๆ แล้วมองไปที่ดารุณี

“ขอบใจมากเพื่อน” ภาคินยิ้มมุมปากแววตาแข็งกร้าว เขาเกลียดครอบครัวนี้เพราะพวกมันโกงค่านายหน้าที่ดิน พอพ่อแม่เขาไปโวยวายก็ถูกสั่งเก็บ ทำให้ชีวิตเขาพังทลายต้องดิ้นรนเพียงคนเดียวกว่าจะมีวันนี้มันไม่ง่ายเลย  เขาตั้งใจทำให้ดารุณีที่ติดการพนันติดหนี้เยอะขึ้นเรื่อย ๆ และเอาสินทรัพย์มาชำระคืน เป้าหมายที่ต้องการคือให้พวกมันหมดตัว

  เวลาผ่านไปเพียงไม่ถึงเดือนทุกอย่างก็เป็นไปตามแผนที่เขาหวังไว้ ดารุณีติดหนี้เพิ่มขึ้นจนเอาเครื่องเพชร ที่ดิน และบ้านหลังใหญ่มาใช้หนี้ แต่นั่นก็ยังไม่เพียงพอหนี้สินที่ต้องจ่ายยังเหลืออีกหลายล้าน

 ณ บ้านหลังใหญ่ของธวัชชัยกับดารุณี

   ภาคินเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่สายตาคมกวาดเฟอร์นิเจอร์หรูหรามากมายที่คนพวกนี้โกงคนอื่นมา ในวันนี้ทุกอย่างจะกลายเป็นของเขาทั้งหมด เวรกรรมกำลังตามทันสองผัวเมียที่ทำลายครอบครัวเขาอย่างสาสม

   ร่างหนาเดินไปนั่งบนโซฟากำมะหยี่สีน้ำเงินเรียบหรูมองดูลูกน้องหกคนล้อมตัว ดารุณี ธวัชชัยและลูกสาวอีกสองคนไว้

“ของในบ้านเป็นทรัพย์สินของผมทั้งหมดห้ามโยกย้าย ส่วนหนี้อีกห้าล้านต้องหามาคืนภายในหนึ่งเดือน” ภาคินน้ำเสียงแข็งกร้าวมองหน้าเย้ยครอบครัวของดารุณีที่ยืนหน้าเครียดตัวสั่นตอนนี้พวกเขาหมดตัวจะหาเงินที่ไหนมาจ่าย

“มูลค่าบ้านหลังนี้เยอะกว่าที่ตีราคา หนี้อีกห้าล้านแค่บ้านหลังนี้ก็น่าจะพอ”ธวัชชัยเอ่ยขึ้นสีหน้าเคร่งเครียด

“บ้านเก่า ๆ ยังไงก็ไม่พอ หนี้อีกห้าล้านยังไงก็ต้องจ่าย”

“พวกเราหมดตัวจะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายให้”ดารุณีเถียงเสียงดัง ภาคินตาขวางมองลูกสาวสองคนของทั้งคู่ ที่รูปร่างดีหน้าตาสวยผิวพรรณขาวเนียนสะอาด

“เอาลูกสาวไปขายตัวแลกเงินได้”เขายิ้มเยาะ ลูกน้องยืนยิ้มกรุ้มกริ่ม สองสาวหน้าตาตื่นกลัวจนลนลาน

“ไม่นะ คุณพ่อคุณแม่ช่วยพวกเราด้วย!”ลูกสาวทั้งสองร้องโวยวายไม่ยอมขายตัว ตั้งแต่เกิดมาใช้ชีวิตสุขสบายสวยเลิศเชิดหยิ่งไม่เห็นหัวใครกลับต้องมาทำงานที่เสียศักดิ์ศรีนั่นคือสิ่งที่ยอมไม่ได้

“ไม่ทำก็ได้ แต่ต้องหาเงินมาจ่ายให้ทันไม่อย่างนั้นก็เตรียมทำงานศพให้พ่อแม่พวกเธอได้เลย!”

“คุณพ่อ คุณแม่!”ลูกสาวทั้งสองมองพ่อแม่อย่างอ้อนวอนไร้ซึ่งทางออก และก็มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นหน้าประตูห้องรับแขก

“พวกเราจะผ่อนใช้ให้คุณ”สิ้นเสียงหญิงสาว ทุกคนหันไปมองหญิงสาวหุ่นเพรียวบางใบหน้าสวยหวานจ้องที่ภาคิน ร่างบางย่างก้าวเข้ามาใกล้สีหน้าขึงขัง

“คุณต้องให้ผ่อนผันให้พวกเรา คุณจะได้เงินคืนครบ ถ้าฆ่าพ่อแม่ฉันก็มีแค่พวกฉันเสียใจแต่คุณจะไม่ได้เงินคืน”

“ไม่ให้ผ่อน เพราะที่ฉันต้องการจริงๆไม่ใช่เงิน แต่เป็นความฉิบหายของคนในบ้านหลังนี้”ภาคินทำหน้ากวนๆ ยิ้มร้ายกาจ

“คุณจะต้องการความฉิบหายของพวกเราทำไม หรือว่าพวกเราเคยไปทำอะไรให้คุณ”ลินินเสียงเครียดมองด้วยความสงสัย

 “นิน มานี่ลูกไม่ต้องไปต่อรองกับพวกมันไม่มีประโยชน์”ธวัชชัยรีบเรียกลูกสาวคนโต ภาคินหันมองไปธวัชชัยสายตาดูเป็นห่วงลูกสาวคนนี้ ลินินกำลังจะเดินไปหาพ่อแต่แขนแกร่งดึงรั้งไว้

“ไปเป็นนางบำเรอแล้วจะหักหนี้ให้เดือนละห้าแสน”

“อย่ายุ่งกับลูกกู!”ธวัชชัยตะโกนจะพุ่งตัวเข้าไปหาลูกสาวแต่โดนลูกน้องกระชากตัวไว้ให้ยืนอยู่ที่เดิม

“ให้เดาว่าคนนี้เป็นลูกรักสินะ......”ภาคินยิ้มสะใจ ธวัชชัยตาแดงก่ำหายใจหอบแรงเป็นห่วงลูกสาวสุดที่รัก

“ฉันไม่ขายตัว”ลินินเสียงแข็งน้ำตาคลอ

“ก็ได้ไม่บังคับแต่ถ้าหาเงินมาไม่ได้พ่อแม่เธอตายแน่ หรือจะสั่งเก็บตอนนี้เลยดี!”ภาคินเบื่อหน่ายกับการต่อรอง หน้าคมเข้มมองลูกน้องแล้วส่งสายตาสั่งให้จัดการ ลูกน้องหยิบปืนจ่อหัวธวัชชัยกับดารุณีทันที ลูกสาวทั้งสามร้องกรี๊ดดังลั่นบ้าน

“อย่าๆ ฉันยอมแล้ว อย่าทำอะไรพ่อแม่ฉัน!”ลินินยกมือไหว้ทั้งน้ำตาขอร้องให้เขาปล่อยพ่อแม่ ภาคินกระชากเธอเข้ามาใกล้ยกนิ้วแกร่งลูบเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มก่อนที่แววตาจะเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวแล้วลากตัวหญิงสาวขึ้นบันไดไปต่อหน้าต่อพ่อแม่ของเธอ

“ฆ่ากูเลย อย่าทำลูกกู  อย่าทำลูกกู!”เสียงร้องตะโกนของธวัชชัยไม่เป็นผล ภาคินฉุดกระชากหญิงสาวขึ้นไปจนถึงชั้นสองของบ้านธวัชชัยร้องไห้มองตามอย่างเจ็บปวด ดารุณีกับลูกสาวทั้งสองหน้าเครียดด้วยความกลัวไม่ได้มีความเป็นห่วงลินินเลยสักนิด

ภาคินลากเธอเข้าไปในห้องปิดประตูดังปังโดยไม่รู้ว่าเป็นห้องนอนของใครแล้วเหวี่ยงร่างบางลงบนเตียงกว้าง หญิงสาวถดตัวหนีหวาดกลัว กายแกร่งถอดเสื้อผ้าโชว์ซิกแพคแน่นเดินย่างเข้ามาใกล้สายตาหื่นกระหาย หญิงสาวกลัวตัวเหลือบมองกรอบรูปตรงหัวนอน เขาชะงักเอียงคอมองตามเห็นกรอบรูปมีรูปของเธอกับผู้ชายอีกคนที่น่าจะเป็นคนรักกัน

“มีแฟนแล้วด้วย ดีจะได้เป็นงาน”ภาคินยิ้มร้าย ขึ้นคร่อมร่างบางทันที

“มีวิธีอื่นที่จะใช้หนี้ให้คุณไหว”เสียงหวานสั่นเครือมองอย่างอ้อนวอนน้ำตาไหลเป็นทาง

“มี แต่ไม่เอา อยากทำวิธีนี้.........”สายตาคมดุดันโน้มใบหน้าลงซุกไซ้ลำคอเรียว หญิงสาวนอนร้องไห้ไม่ขยับตัวยอมให้เขาได้สัมผัสเรือนร่างที่ไม่เคยมีใครได้แตะต้องเพื่อปกป้องครอบครัว

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • เหยื่อแค้น   ตอนที่ 27 ภรรยามาเฟีย (บทพิเศษ)

    “ได้สิ แต่จะเอาไปทำอะไร”ภาคินเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย“ไปทำศัลยกรรมที่เกาหลีค่ะ ยกหน้าใหม่หมดเสริมนมตู้ม ๆ จะได้สวยถูกใจคุณ”ลินินเอาสองมือดันหน้าอกอิ่มทั้งสองข้างขึ้นแล้วบีบให้หน้าอกชิดใหญ่ ภาคินอมยิ้มขำภรรยาพร้อมกับส่ายหน้าเบา“ผมไม่ชอบของปลอม........”เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นแล้วโน้มลงไปจุ๊บหน้าขาวอวบตรงหน้าแผ่วเบา“จริงเหรอคะ........เห็นนางบำเรอของคุณปลอมทุกคน”หญิงสาวหรี่ตามองหยอกเย้า“นางบำเรอปลอมได้ เมียต้องไม่ปลอม จะไปทำให้เหมือนคนอื่นทำไมเป็นนินอย่างนี้ก็น่ารักอยู่แล้ว”ริมฝีปากหนาลากไล้รอบ ๆ สองเต้าอวบอย่างหลงใหล กายบางสะท้านอมยิ้มเขิน“น่ารักจริงนะ นินแต่งหน้าแต่งตัวตั้งหลายชั่วโมงคุณไม่เห็นชมเลย........”ลินินรีบเขยิบตัวลุกขึ้นกลัวจะเกินเลยกว่านี้เดี๋ยวไม่ต้องไปร่วมงานกันพอดี ร่างบางยืนหมุนตัวช้า ๆ ให้สามีชม“ยังไม่ครบชุด”ภาคินลุกขึ้นเดินไปหยิบกล่องกำมะหยี่สีดำขนาดใหญ่ที่วางบนโต๊ะแล้วถือมายืนตรงหน้าหญิงสาว เมื่อเปิดกล่องออกสร้อยเพชรงูขนาดใหญ่สวยสะพรึงทำลินินถึง

  • เหยื่อแค้น   ตอนที่ 26 อยู่ฐานะอะไร (จบ)

    “นินรักคุณ คุณอยากให้นินอยู่ในฐานะนางบำเรอก็ได้ ขอแค่ได้รักและอยู่ใกล้คุณ.......” หญิงสาวยิ้มหวานแววตาสดใส เดินเข้ามาหาร่างแกร่งยกมือเรียวขึ้นคล้องลำคอแกร่งเกาะแล้วเขย่งเท้าขึ้นหอมแก้มสาก ภาคินกระตุกยิ้มคล้องเอวบางรวบหญิงสาวมาแนบชิด“อยู่ในฐานะเมียสุดที่รักของมาเฟียแล้วกัน” หน้าคมยกยิ้มมุมปากสองสายตามองกันหวานซึ้ง ร่างหนาย่อตัวลงช้อนตัวหญิงสาวอุ้มไว้ในอ้อมกอดแล้วเดินกลับไปที่บ้าน ลินินยิ้มมีความสุขซบอกแกร่งแสนจะอบอุ่น“อย่าห่างกันอีกนะ คิดถึงจะแย่” หน้าคมเปื้อนยิ้ม ดีใจที่เธอกลับมา“นินกลับไปจัดการเรื่องที่บ้านและดนุมาค่ะ”“เจอแฟนเก่าด้วย?” เขาหยุดชะงักจ้องหน้าสวยเอ่ยถามเสียงแข็ง“เปล่าค่ะ แค่โทรบอกเลิก” ลินินรีบบอกให้เขาสบายใจ“แอบโทรหาผู้ชายลับหลังผม โดนทำโทษแน่” ภาคินแกล้งทำเสียงดุดัน“อย่ารุนแรงนักนะคะ กลัว....” ลินินทำเสียงออดอ้อนแล้วอมยิ้มซุกหน้าลงอกแกร่ง“ฮึ ยายตัวแสบ..” ภาคินเม้มปากมองคนรักอย่างมันเขี้ยว เท้

  • เหยื่อแค้น   ตอนที่ 25 หลอก ลวง เลว

    ลินินกรีดร้องย่อตัวลงหลับตาปี๋เอามือปิดหูหวาดกลัวจนตัวสั่น ภาคินเดินเข้าไปหาสาธิตแล้วมองด้วยแววตาที่ว่างเปล่า ถ้าจะปล่อยคนชั่วไปเฉย ๆ ไม่ได้รับโทษใด ๆ ก็จะไม่ยุติธรรมกับครอบครัวของลินินที่โดนเขาเล่นงานรับกรรมแทนทั้งที่บริสุทธิ์ ภาคินจ่อปืนที่ขาอีกข้างของสาธิต ธวัชชัยรีบร้องห้าม“นิน อย่าให้ยิงพ่อของหนู!!”ธวัชชัยตะโกนเสียงดังอย่างลืมตัว ลินินสะดุ้งหน้าเหวอหันไปมองธวัชชัยอย่างเชื่องช้า“พ่อพูดว่าอะไรนะ........พ่อนินตายไปแล้ว”หน้าสวยชุ่มไปด้วยน้ำตา สายตาล่องลอยมึนงงกับสิ่งที่ได้ยิน“สาธิตเขาเป็นพ่อของหนู น้องชายพ่อที่ชื่อธนวัฒน์ เปลี่ยนชื่อเป็นสาธิต”“ผมแค่ทำให้เขาเกิด ผมไม่ใช่พ่อของเขา..........”สาธิตเสียงสั่นเครือสีหน้าเจ็บปวดเลือดที่ขาไหลนองเต็มพื้น ดวงตาสวยเบิกโพลงอ้าปากค้างค่อย ๆ หันไปมองสาธิตที่นอนเลือดนองบนพื้น“หนูไม่เชื่อ ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่พ่อของหนู ไม่ใช่ ไม่จริง!!!”หน้าสวยส่ายไปมารับไม่ได้ลุกวิ่งเตลิดออกไปทั้งน้ำตา“พ่อขอโทษ....”ธวัชชัยน้ำตาไหลที่ทำให

  • เหยื่อแค้น   ตอนที่ 24 ใครได้ผลประโยชน์

    “ผมไม่ใช่คนดีแต่ไม่เคยฆ่าใคร เรื่องนี้มันเป็นความลับมานานเกินไปและคนที่ทำผิดก็ได้รับผลกรรมของตัวเองไปแล้ว!!”ธวัชชัยตะโกนลั่นห้อง ลินินหน้าเครียดมองชายที่รักทั้งสองคน“จะใส่ร้ายใครเพื่อให้ตัวรอด”“ใครที่มีผลประโยชน์เป็นผู้ดูแลมรดกจนกว่านายจะบรรลุนิติภาวะ ตอนที่อายุครบ 20 ปี ได้ทรัพย์สินมาครบไหมหรือไม่เคยรู้เลยว่าพ่อแม่ตัวเองทิ้งมรดกไว้ให้เยอะขนาดไหน!!”ธวัชชัยจ้องตาไม่กระพริบ ภาคินชะงักสายตาคมสั่นไหวคิดตามที่ธวัชชัยพูด เขาเริ่มจุกแน่นหน้าอกหายใจเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ตัวสั่นเทาเมื่อทบทวนเรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ้น คนที่บอกเล่าเรื่องการตายของพ่อแม่คืออาภาสิตาและเขาไม่เคยได้รับมรดกอะไรเลยสักชิ้นที่มีวันนี้ได้เพราะร่วมทำธุรกิจกับภาณุเดช แววตาภาคินแข็งกร้าวขึ้นเมื่อไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน“กูจะไปถามเรื่องนี้เอง!”ภาคินหันหลังเดินออกนอกห้องทันที ลินินหน้าเหวอจะวิ่งตามเขาธวัชชัยรีบคว้าแขนของลูกสาว“หนูพยุงพ่อที พ่อจะไปกับเขา!”“แต่พ่อป่วยอยู่”ลินินมองอย่างห่วงใยหน้าสวยเครียดจัดห่วงทั้งพ่อและภาคิน

  • เหยื่อแค้น   ตอนที่ 23 ไม่เคยทำเลวกับใคร

    ภาคินเดินตามมายืนห่าง ๆ ไม่เข้าไปใกล้แล้วยืนมองรอบ ๆ ห้อง“พ่อเป็นยังไงบ้างคะ”“โรคเก่ากำเริบไม่ได้เป็นอะไรมาก หนูรู้ได้ยังไงว่าพ่ออยู่ที่นี่”“หนูโทรหาพ่อไม่ติด เลยโทรหาป้า ๆ บอกว่าพ่อมารักษาตัวที่โรงพยาบาลสองวันแล้วแต่ห้ามไม่ให้บอกหนู”“พ่อไม่อยากให้เป็นห่วง แค่นี้หนูก็เหนื่อยมากแล้ว เออ...เจ้าหนี้เขายอมให้ออกมาด้วยเหรอลูก”ธวัชชัยถามเสียงอ่อนเพลีย“เขามาด้วยค่ะ”ลินินตอบทันควันแล้วหันไปมองภาคินที่ยืนอยู่ด้านหลัง ธวัชชัยผงกหัวดูเห็นภาคินยืนสีหน้านิ่งเฉย สักพักลินินก็เดินไปหาภาคิน“คุณคินกลับไปพักที่บ้านเถอะค่ะ นินจะอยู่เฝ้าพ่อ”เธอเกรงใจที่จะให้เขาอยู่ที่นี่เพราะเขาไม่ชอบพ่อของเธอ“ผมไม่ให้นินอยู่ที่นี่คนเดียว”“แต่นินอยากอยู่กับพ่อ”ลินินหน้างอที่เขาไม่ให้อยู่เฝ้าพ่อ“ผมรู้ ผมสั่งให้รถโรงพยาบาลมารับเขาไปรักษาที่โรงพยาบาลเดิมแล้ว อีกสักพักก็มาถึง ถ้าจะนอนเฝ้าพ่อก็ไปนอนที่โน่นผมจะอยู่กับนินด้วย”มือห

  • เหยื่อแค้น   ตอนที่ 22 จำเป็นต้องทำ

    ลินินนอนตะแคงหันหลังให้ฝั่งเขา ภาคินพ่นลมหายใจหนักก่อนจะแทรกกายเข้าใต้ผ้านวมโอบกอดร่างบางแล้วซุกหน้าแนบกับแก้มเนียน“ผมขอโทษ................ผมเชื่อมาเป็นสิบปีว่าพ่อแม่คุณฆ่าพ่อแม่ผม จะให้เปิดใจรับฟังตอนนี้มันก็ยาก........คุณเข้าใจผมหน่อยนะ”เสียงทุ้มอ่อนลงซุกตัวกอดนางบำเรอคนโปรดแน่น ลินินได้ยินเสียงที่ปนความสั่นเครือเลยสงสารพลิกหันนอนหงายมองหน้าคมแววตาเศร้าหมอง มือบางลูบไล้แก้มสากเห็นเขาเศร้าเธอก็เศร้าไปด้วย“ขอโทษที่งอนนะคะ”“ผมจะเจ็บปวดทุกครั้งที่เรื่องการตายของพ่อแม่แว้บเข้ามา ตอนไปยึดบ้านคุณผมก็เสียใจที่ตัวเองต้องเดียวดาย ตอนนี้ผมอยู่ในโลกที่อ่อนแอให้ใครเห็นไม่ได้ ทั้งที่จริงผมอ่อนไหวและเสียใจเป็น”ภาคินพูดระบายความในใจอย่างไม่เก็บงำ เขาแทบไม่แสดงความอ่อนแอแบบนี้กับใครเลยหลังจากที่พ่อแม่ตาย มีแค่เธอคนเดียวที่เขากล้าเปิดเผยตัวตนลึก ๆในใจออกมา ลินินน้ำตาไหลสะเทือนใจที่ตัวเองไปเค้นเรื่องพ่อแม่ทำให้เขาเสียใจหน้าคมหมองเศร้าจนเธอใจหาย“นินขอโทษที่พูดเรื่องพ่อแม่คุณ ถ้าไม่สบายใจเราไม่สืบเรื่องนี้ก็ได้นะคะ ปล่อยมันไปเถอะ........”เสียงหวานสั่นเครือดึงร่างแกร่งเข้ากอดร้องไห้พร่ำขอโทษที่ท

  • เหยื่อแค้น   ตอนที่ 2 ให้ลูกน้องเปิดซิง

    ภายในห้องนอน กายหนาคร่อมร่างบางให้อยู่ใต้ร่าง กดจมูกโด่งถูไถซอกคอทั้งซ้ายขวากลิ่นหอมจากกายหญิงสาวทำให้เขาหลงใหล สูดดมความหอมลากลิ้นเลียคอเนียนละเอียด กายสาวขนลุกวาบหวามอย่างไม่เคยมาก่อน ลิ้นสากไล่ลงถึงสองเต้านมอวบบีบเคล้นคลึงสลับตวัดลิ้นดูดเลีย ร่างบางแอ่นสะท้านกัดปากบางแน่นพยายามไม่เคลิ้มไป

  • เหยื่อแค้น   ตอนที่ 6 สั่งสอนให้เข็ด

    ช่วงบ่าย ลินินนั่งกอดเข่าบนโซฟาหรูในห้องนอนหน้าสวยหม่นเศร้ากับชีวิตไร้ค่าต้องทนให้เขาย่ำยีอย่างรุนแรงและต้องเป็นแบบนี้ไปอีกหลายเดือน หากชายคนรักของเธอกลับมาจากต่างประเทศก็ต้องเลิกรากันเพราะเธอไม่คู่ควรกับเขาอีกแล้ว แต่ที่ยังทุกข์ใจอยู่ตอนนี้คือไม่อยากให้คนรักรู้เรื่องที่เธอยอมเป็นนางบำเรอกลัวว่าจ

  • เหยื่อแค้น   ตอนที่ 4 ไม่ป้องกัน

    กายหนาลุกขึ้นหยิบกางเกงมาสวมใส่ ลินินค่อย ๆ ลุกนั่งมองแผ่นหลังกว้างของคนใจดำไม่แยแสเธอเลยสักนิด ก็อย่างว่าถึงจะถูกเขาพรากความบริสุทธิ์ไปแต่เธอก็เป็นแค่นางบำเรอไม่ใช่คนรักจะให้เขามาสนใจอะไร ระหว่างที่ภาคินกำลังเดินไปที่บานประตูเขาก็พูดไปเรื่อย ๆ โดยไม่หันกลับมามอง“ผมจะให้ป้าเจียกเอายาคุมมาให้ คุณต้

  • เหยื่อแค้น   ตอนที่ 3 ผัวที่ไม่ต้องการ NC

    “พอ ออกไปได้!”เสียงทุ่มออกคำสั่ง ลูกน้องหยุดชะงักหันมองงง ๆ แล้วลุกขึ้น หญิงสาวหายใจหอบโล่งอก มองลูกน้องเดินออกไปจากห้อง ภาคินก้าวเดินเข้ามานั่งแทนที่ลูกน้อง“ตัวสั่นเชียว.....”ชายหนุ่มยิ้มมุมปากเกลี่ยปอยผมที่ร่วงหล่นบดบังหน้าสวย ลินินเหล่หางตามองเคืองมือหนาจับคางมนบังคับให้เธอหันมาหาแล้วฉกจูบริมฝีป

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status