Mag-log in“จากไหนก็ช่างแต่กูเอาแรงทั้งหมดของกูมาใช้กับมึงคนเดียว อาส์”ไทเกอร์เดินอุ้มเลโอมาถึงปลายเตียงในห้องนอนเขายืนกระแทกต่อจนอีกฝ่ายส่งเสียงครางไม่หยุดแม้ว่าจะสุขสมไปก่อนแล้ว จากนั้นวางเลโอลงที่เตียงเลโอเองพลิกกายนอนตะแคงบ่งชี้ว่าอีกฝ่ายต้องการจะต่อด้วยท่าใด แก่นกายร้อนสอดเข้าสุดลำอีกครั้งและสะโพกสอบก็กร
ไทเกอร์ยิ้มร้ายลุกขึ้นจากโซฟา ก่อนจะเดินมาช้อนหลังของเลโอ“เจลอยู่ไหน”“ไม่ต้องใช้หรอก”“มึงแน่ใจนะ”“แน่ใจ มึงไม่ทำกูเจ็บหรอกใช่ไหมละ” เลโอเชื่อใจไทเกอร์อย่างล้นเปี่ยมเพราะเขามั่นใจว่าอีกฝ่ายจะไม่ทำให้เขาต้องเจ็บตัว หรือเจ็บใจแน่ ๆ ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ยอมแต่งงานกับคน ๆ นี้“ไม่ กูจะไม่ทำให้มึงเจ็บเ
“มึงนั่นแหละ คิดจะทำอะไร ไม่รู้เหรอว่าทุกอย่างมันมีขั้นตอน” ไทเกอร์พูดขึ้นด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด ทำเอาเลโอที่ได้เห็นสีหน้าและได้ยินแบบนั้นก็พลันเกิดความสงสัย“ขั้นตอนอะไร ไม่เข้าใจทำไมต้องมีขั้นตอนอีก ก็จดทะเบียนก็จบแล้วไหมวะ”“มึงไม่รู้เรื่องการแต่งงานเลยหรือไงวะ วันนี้เหมือนเป็นวันแต่งงานของเรา”
ไทเกอร์ดึงเลโอเข้ามาจูบอีกครั้ง ลึกซึ้งกว่าเดิม จนลืมไปเลยว่าพวกเขาอยู่ในออฟฟิศส่วนตัวที่มีกระจกใส ถ้าดันทุรังทำมากกว่านี้ไปอาจจะมีใครคนใดคนหนึ่งเข้ามาเห็นได้ตลอดเวลาแต่ตอนนี้ไทเกอร์ไม่สนใจแล้ว เขาอยากให้ทุกคนเห็น... ไม่สิ เขาอยากให้ธันย์หรือคนอื่นๆ เห็นว่าเลโอเป็นของเขาหลายวันต่อมาครอบครัวของเลโอม
"รู้ใจกูชะมัด พอดีกูไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลย" ไทเกอร์ยิ้ม ความหงุดหงิดที่มีตลอดทั้งเช้าหายไปทันทีเพราะแค่ได้เห็นหน้าคนรัก"นี่ไง แซนด์วิชทูน่าที่มึงชอบ กับลาเต้ร้อน" เลโอเอาอาหารออกจากถุง"วันนี้มึงยุ่งมากเหรอ?""ก็นิดหน่อย" ไทเกอร์ตอบ หยิบแซนด์วิชมากัด"แล้วมึงล่ะ? วันนี้ไม่มีประชุมเหรอ?""เพิ่งเสร็จ
ตอนพิเศษบทส่งท้าย NCหลังจากที่เลโอเปิดสำนักงานใหม่ของบริษัททวีวงศ์กรุ๊ปสาขากรุงเทพฯแล้ว การบริหารงานของเลโอก็ประสบความสำเร็จอย่างก้าวกระโดดในระยะเวลาเพียง 6 เดือน สามารถปิดดีลงานได้หลายโครงการจนต้องมีการปิดรับดีลใหม่เพื่อทำงานที่รับมาแล้วให้มีมาตรฐานที่สุด และยังสามารถดีลกับบริษัททัวร์ทั้งนักท่องเท
มือของไทเกอร์กำลังลูบไปตามแผ่นหลังแข็งแรงของเลโอขณะที่พวกเขานั่งดูภาพยนตร์ด้วยกันในห้องนั่งเล่นของเพนท์เฮาส์ เป็นการสัมผัสที่ดูเหมือนธรรมชาติกว่าทุกครั้ง แต่ในใจของไทเกอร์กลับเต็มไปด้วยความโกลาหลเขาไม่สามารถเข้าใจความรู้สึกของตัวเองได้อย่างชัดเจน นี่มันเกินกว่าสิ่งที่ตกลงกันไว้ตอนแรก แค่ FWB ความสั
เลโอกัดริมฝีปาก ความคิดนี้ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นและกังวลในเวลาเดียวกัน "แล้วถ้ามีคนรู้ล่ะ?"" ใครจะรู้?" ไทเกอร์ถาม "มันเกิดขึ้นในห้องนอนเรา ระหว่างเรา ไม่มีใครต้องรู้ทั้งนั้น"เขาย้ำกับเลโอ"แล้วถ้า... ถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเริ่มมีความรู้สึก...?""นั่นแหละคือกฎข้อแรก ห้ามมีความรู้สึก มันแค่เรื
ไทเกอร์กระแทกเข้าไปอีกสองสามครั้งอย่างรุนแรง แล้วก็ร้องครางออกมาในลำคอร่างกายของเขาแข็งเกร็ง ปล่อยความร้อนผ่าวเข้าไปในกายของเลโอ เขาหอบหายใจหนักอยู่เหนือร่างของเลโอ"เชี่ย มึงเก่งว่ะ" เลโอพูดขึ้นหลังจากหายใจได้สม่ำเสมอขึ้น"มึงคิดว่ากูเสร็จแล้วเหรอ?" ไทเกอร์ยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาค่อยๆ ถอนตัวออก แล้วพลิ
"หายใจลึกๆ นะ อาจจะเจ็บนิดหน่อยตอนแรก" ไทเกอร์บอก เลโอพยักหน้า หายใจเข้าลึกๆ ไทเกอร์ค่อยๆ ดันตัวเข้าไปอย่างช้าๆ ตาจับจ้องใบหน้าของเลโอไม่วางตา สังเกตทุกปฏิกิริยา"อ๊ะ! เจ็บ เบาๆ ไอ้เหี้ย" " เลโอร้องออกมา รู้สึกถึงความกดดันและความเจ็บปวดเล็กน้อยที่เกิดขึ้นในตอนนี้"อดทนหน่อย " ไทเกอร์ตอบ เขาหยุดชั่


![อุบัติรักฟีโรโมน [Omagaverse]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



