พู่กันของวรานนท์ Mpreg

พู่กันของวรานนท์ Mpreg

last update최신 업데이트 : 2025-06-03
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
23챕터
1.4K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

เพราะรักจึงตามตื้อเพียงแค่อยากเห็นหน้าอยากได้รักตอบ แต่ไม่เคยจะรู้เลยว่ามันทำให้อีกคนทั้งลำบากใจ ทั้งหงุดหงิดและไม่ชอบ

더 보기

1화

ตอนที่1 โดนพี่เนมดุเอา

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」
펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
23 챕터
ตอนที่1 โดนพี่เนมดุเอา
“นี่พี่บอกกี่ครั้งแล้วพู่กันทำไมไม่ฟังกันบ้าง ถ้าพี่ไม่อนุญาตหรือถ้าพี่ไม่อยู่ที่ห้องห้ามแอบเข้ามาที่ห้องพี่เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นพี่จะไม่คุยด้วยอีกแล้วนะ อย่ามาหาว่าพี่ใจร้ายด้วยนะ” เสียงตวาดของวรานนท์เจ้าของคอนโดหรูดังลั่นห้องด้วยความโมโห ทำเอาตอนน้ีพู่กัน หรือนายพนัชกร ธีรวัฒนาวัฒน์ รู้สึกตกใจกลัวขึ้นมาทันที เพราะปกติพี่เนมจะใจดีกับตัวเองตลอด สาเหตุที่แอบเข้ามาในพื้นที่หวงห้ามของหนุ่มหล่อร่างสูงอย่างวรานนท์ โชติกุลวัฒนา หรือพี่เนมของน้องพู่กัน ก็เพราะวันพรุ่งนี้จะเป็นวันเกิดของพี่เนมเจ้าชายในดวงใจของพู่กัน ร่างโปร่งบางก็เลยตั้งใจที่จะมาฉลองวันเกิดให้ล่วงหน้า แต่พอโดนตวาดเลยทำให้ร่างบางหน้าเสียไม่นึกว่าเรื่องแค่นี้จะทำให้อีกฝ่ายอารมณ์เสียขนาดนี้“พู่กันขอโทษนะครับพี่เนม ก็พู่กัันแค่อยากมาเซอร์ไพรส์วันเกิดพี่เนมล่วงหน้าและอยากจะมาเป่าเทียนวันเกิดกับพี่เนมเป็นการส่วนตัวแค่สองคนเราก่อนเฉยๆ พี่เนมอย่าโกรธพู่กันเลยนะครับ น๊าาาา”คนตัวเล็กกว่าอ้อนเจ้าของห้องเสียงหวานที่เมื่อก่อนเคยใช้ได้ผลดีมาตลอดเผื่ออีกคนจะใจดีหายโกรธตัวเองลงบ้าง แต่วรานนท์ก็ได้แต่ถอนหายใจทำท่าเบื่อหน่ายออกมาให้ร่างบางได
더 보기
ตอนที่2 ความเสียใจของพนัชกร
ร่างบางของพนัชกรขับรถกลับบ้านด้วยความเสียใจ น้ำตาที่กล้ันไว้ตั้งแต่อยู่ที่คอนโดของคนตัวโตค่อยๆไหลออกมาอย่างสุดจะกลั้นด้วยความน้อยใจในคำพูดของพี่เนมคนที่เขาแอบรักมาตั้งแต่เด็ก ตอนเด็กๆ วรานนท์ใจดีกับเขาคอยเอาใจเขามาตลอดทำให้พนัชกรทั้งรักและชื่นชมพี่ชายคนนี้มาก แต่พอโตขึ้นมาเมื่อเห็นมีสาวๆมาอยู่ใกล้พี่ชายทำให้พนัชกรรู้สึกไม่ชอบใจ รู้สึกหวงไม่อยากให้ใครเข้าใกล้ พอใจไปรึกษาเพื่อนรักอย่างโน้ตกับเนยและพร้ิมทุกคนลงความเห็นว่าเขานั้นรักวรานนท์เกินกว่าพี่น้อง ทุกคนเลยแนะนำให้เขาลองไปสารภาพรักกับวรานนท์เพราะในบรรดาเหล่าเพื่อนที่โตมาด้วยกันคนตัวสูงจะเอาใจพนัชกรมากกว่าพี่น้องคลานตามกันมาอย่างวรงกรณ์และวราภรณ์เสียอีก แต่สิ่งที่ได้ตอบแทนกลับมา กลับเป็นคำปฏิเสธแบบไม่ใยดีเพราะวรานนท์นั้นบอกว่าไม่ได้ชอบเขาและเห็นร่างบางเป็นน้องมาตลอด แต่พนัชกรซะอย่างเขาได้ประกาศก้องต่อหน้าวรานนท์ไว้ว่าเขาจะทำทุกอย่างให้วรานนท์รักเขาให้ได้ หลังจากนั้นเขาก็ตามตื้อร่างสูงมาตลอดแม้จะถูกอีกฝ่ายปฏิเสธแบบไม่ใยดีก็ตามแต่วันนี้มันหนักเกินไปสำหรับใจบางๆของพนัชกรเกินกว่าจะรับไหว ปกติเมื่อก่อนทุกวันเกิดมาม๊าพรีนคนสวยจะทำเค้กวันเ
더 보기
ตอนที่ 3 เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ
พนัชกรตื่นเช้ามาด้วยความงัวเงีย เมื่อคืนกว่าจะนอนหลับได้ก็เกือบเที่ยงคืน เพราะมัวแต่เสียใจกับคำพูดของพี่เนมที่พูดทำร้ายจิตใจกันไหนจะคิดหาวิธีที่จะทำยังไงให้วรานนท์ตอบรับรักตัวเอง คิดหลากหลายวิธีก็ยังไม่ได้วิธีที่ดีที่สุดที่จะเป็นไปได้สักที ทำให้เช้านี้กว่าจะดีดตัวจากที่นอนลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวได้เลยค่อนข้างนาน “อรุณสวัสดีครับทุกคน ขอโทษนะครับที่พู่กันลงมาช้า” พนัชกรนั่งลงข้างๆ พะแพงผู้เป็นน้องสาว“เมื่อคืนนอนดึกเหรอลูก ทำไมวันนี้ดูเพลียๆ”คุณปู่อาทิตย์ถามหลานชายด้วยความเป็นห่วงพอเห็นใบหน้าอิดโรยของพูู่กันหลานรัก“พอดีเมื่อคืนพู่กันดูซีรี่ย์ติดพันน่ะครับคุณปู่เลยดึกไปหน่อย” ร่างบางแอบโกหกคุณปู่ สาธุอย่าให้หลานบาปเลยนะครับคุณปู่ พนัชกรขอโทษคุณปู่ในใจ“งั้นเช้านี้ไม่ต้องขับรถไปเองนะลูกปู่ว่าให้คนขับรถไปส่งเถอะ หนูจะได้หลับไปในรถ” คุณปู่อาทิตย์หาทางออกให้หลานชายได้พักอย่างน้อยระหว่างเดินทางไปมหาวิทยาลัยก็ยังดีและสำคัญที่สุดป้องกันร่างบางหลับในเดี๋ยวเกิดอุบัติเหตุอีก“ดีเลยครับคุณปู่ ขอบคุณนะครับ”“จำเนียนไปบอกให้ปานหรือใครก็ได้สักคนเตรียมรถไปส่งคุณพู่กันที่มหาวิทยาลัยหน่อย”“ค่ะคุณท่าน
더 보기
ตอนที่4 สุขสันต์วันเกิด
“แฮบปี้เบิร์ด เดย์ ทู ยู แฮบปี้เบิร์ด เดย์ ทู ยู แฮบปี้เบิร์ด เดย์ แฮบปี้เบิร์ด เดย์ แฮบปี้เบิร์ด เดย์ ทู ยู ”เสียงร้องเพลงอวยพรวันเกิดดังประสานกันชวนฟังและหยุดลงก่อนที่เจ้าของวันเกิดจะได้อธิฐานแล้วเป่าเทียนให้ดับลง พอเทียนดับทุกคนก็ปรบมือเพื่อให้วรานนท์เจ้าของวันเกิดได้รับคำอวยพรและของขวัญวันเกิดจากทุกๆคน งานนี้จัดเฉพาะครอบครัวเชิญเฉพาะญาติสนิทเหมือนทุกปีซึ่งบ้านธีรวัฒนาวัฒน์ก็ได้รับเชิญมาทุกปีตั้งแต่หลานยังน้อยยังเด็กจนตอนนี้โตเป็นหนุ่มหล่อ ลุงหมอก็จะพาภรรยาคนสวยและลูกๆนำของขวัญมาให้วรานนท์เสมอ ปีนี้ก็เช่นกัน ทุกคนทยอยเข้าไปอวยพรวันเกิดและมอบของขวัญวันให้วรานนท์ จนถึงคิวของพนัชกรร่างบางเดินเข้าไปทันทีที่ถึงคิวของตัวเองด้วยใบหน้าระรื่นดีใจพร้อมกับยื่นของขวัญที่เพิ่งไปเลือกซื้อมากับสองแฝดให้ชายหนุ่มที่เป็นรักแรกของตัวเองทันที ปีนี้เขาเลือกซื้อเนคไทด์ให้เพราะร่างสูงฝึกงานที่บริษัทของลุงเวย์ บิดาของวรานนท์เองซึ่งต้องใช้เน็คไทด์ทุกวัน“สุขสันต์วันเกิดนะครับพี่เนม พู่กันขอให้พี่เนมมีความสุขมากๆ นี่ของขวัญจากพู่กัน อย่าลืมใช้นะครับ ถ้าจะให้ดีตอบรับรักพู่กันเร็วๆ นะครับ” ร่างบางเข้าไปอวยพ
더 보기
ตอนที่ 5 ลูกของเพื่อนพ่อ
หลังจากกลับมาจากงานวันเกิดของวรานนท์แล้ว พอถึงบ้านทุกคนก็แยกย้ายกันไปเข้าห้องนอน นิลกาฬกับพีรฉัตรก็ตามลูกชายคนโตเข้ามาในห้องนอนด้วย“น้องพู่กันลูก ปะป๊ากับมาม๊าขอคุยด้วยหน่อยได้ไหมครับ” นิลกาฬบอกกับลูกชาย พอเห็นลูกรักเศร้าหัวอกคนเป็นพ่อเป็นแม่ก็อดที่จะสงสารไม่ได้“ได้ครับ เชิญปะป๊ากับมาม๊าเข้ามานั่งที่เตียงน้องก่อนครับ” เวลาอยู่กับครอบครัวถ้าไม่มีพะแพงน้องสาวอยู่ด้วยพนัชกรมักจะแทนชื่อตัวเองด้วยคำว่าน้องแทนเหมือนตอนเด็กๆ พอบิดามารดาเข้ามานั่งบนเตียงของลูกรักโดยพนัชกรนั่งตรงกลางขนาบข้างด้วยคนเป็นพ่อและแม่ที่ต่างคนต่างโอบไหล่ลูกรัก“ปะป๊ากับมาม๊ามีอะไรอยากจะบอกกับน้องหรือเปล่าครับ”นิลกาฬเลยพยักหน้าให้ภรรยาเป็นคนพูด เพราะน่าจะดูซอฟต์ว่าตัวเอง“ปะป๊ากับมาม๊าอยากจะถามน้องว่า น้องพู่กันรักพี่เนมมากไหมลูก ถ้ารักแล้วไม่สมหวังพู่กันจะยอมรับได้ไหม พู่กันจะเสียใจไหมลูก”พีรฉัตรถามลูกน้อยที่เป็นดังแก้วตาดวงใจด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน คนโดนถามไม่ทันตั้งตัวว่าถ้าเกิดรักแล้วไม่สมหวังตัวเองจะทำใจได้มากน้อยแค่ไหนเลยต้องใช้เวลาหยุดคิดก่อน ก่อนจะถอนหายใจด้วยความหนักหน่วง“น้องคิดว่ารักพี่เนมจนถึงขั้นอยาก
더 보기
ตอนที่ 6 ตัดบัวไร้ใย
พอทานข้าวเสร็จก็เตรียมตัวกลับบ้านกัน พอเดินไปถึงรถโทรศัพท์ของวราภรณ์ก็มีสายเข้า“ว่าไงเอิงเอย อ้าวเหรอ ได้ๆเดี๋ยวไป รอแปล๊บนึงนะเดี๋ยวเราขอบอกพี่ชายก่อน” หลังจากที่วางสายจากเพื่อนในคณะวราภรณ์ก็หันมาหาพี่ชายคนหล่อทันที“เฮียเนม เนยมีธุระจะไปหาเพื่อนงานกลุ่มมีปัญหา ฝากเฮียขับรถของเนยไปส่งพู่กันที่บ้านหน่อยนะ เดี๋ยวเนยนั่งแท็กซี่ไปเอว ไปล่ะ ไปนะพู่กันขอโทษทีที่ไม่ได้ไปส่งที่บ้าน แล้วเจอกันนะเพื่อนรัก”“แล้วจะกลับเนยยังไง” พี่ชายถามด้วยความเป็นห่วง“เดี๋ยวโทรให้ที่บ้านมารับก็ได้ค่ะ ไปล่ะบ๊ายบาย”พูดเสร็จวราภรณ์รีบวิ่งไปเรียกแท็กซี่ที่มาพอดีและหนีขึ้นรถไปทิ้งให้คนสองคนยืนอยู่ด้วยกันหันมามองหน้ากันอย่างไม่ได้นัดหมาย“ป่ะจะยืนอยู่อีกนานไหมขึ้นรถพี่จะได้ไปส่ง” วรานนท์บอกร่างบางที่ยืนนิ่งอยู่เฉยๆ ไม่ยอมขยับไปไหน“พี่เนม ถ้าพี่เนมลำบากใจที่จะไปส่งเดี๋ยวพู่กันกลับเองก็ได้นะครับ” พนัชกรเริ่มเสียงแข็งบ้าง ถ้าไม่อยากไปส่งนักหาทางกลับเองก็ได้“อย่าพูดเยอะบอกว่าจะไปส่งก็คือไปส่งมาเร็วอย่าเสียเวลา”คนตัวสูงส่งเสียงเข้มกลับมาให้ พนัชกรเลยต้องก้าวขึ้นไปนั่งตำแหน่งข้างคนขับ ที่มีคนขับขึ้นไปนั่งหน้าตึงอยู
더 보기
ตอนที่ 7 พี่ชายเพื่อน
“คุณปู่ ปะป๊ามาม๊า สวัสดีครับ น้องพะแพงหวัดดี ยายบัวหวัดดีครับ”พนัชกรลงมาทานข้าวกับครอบครัวในตอนเช้ากล่าวทักทายทุกคนด้วยใบหน้าแจ่มใส ก่อนที่จะเดินไปนั่งที่เก้าอี้ประจำของตัวเอง เพื่อที่จะทานอาหารเช้า“วันนี้เอารถไปไหมลูก” นิลกาฬถามลูกชายหัวแก้วหัวแหวน พนัชกรหันมายิ้มให้ผู้เป็นพ่อ“น้องง่วงอ่ะครับปะป๊า ว่าจะให้คนขับรถไปส่งได้ไหมครับ”“เดี๋ยวปู่จะไปหาคุณตาของหลาน งั้นไปคันเดียวกับปู่ก็ได้เดี๋ยวปู่ไปส่งพู่กันก่อน จะได้ไปนั่งดูชีวิตเด็กในมหาลัยหน่อยซิว่าวัยรุ่นยุคนี้เค้าใช้ชีวิตยังไงกันแล้วตอนนี้” คุณปู่่อาทิตย์บอกหลานชาย“ก็ได้ครับ ขอบคุณมากนะครับคุณปู่”ทุกคนพากันทานอาหารเช้าเสร็จก็แยกย้ายกันไปขึ้นรถ โดยมีพนัชกรแยกไปนั่งรถกับคุณปู่อาทิตย์สองคน พอคุณปู่มาส่งถึงหน้าคณะก็มีเพื่อนอย่างกิตติภพมานั่งรอรับที่ม้าหินใกล้กับที่จอดรถของพนัชกร“ขอบคุณนะครับคุณปู่ เพื่อนของพู่กันมารอแล้ว พู่กันไปเรียนก่อนนะครับ สวัสดีครับ ขอบคุณนะครับลุงปาน”พนัชกรกล่าวลาคุณปู่ และขอบคุณคนขับรถที่มาเปิดประตูให้“มาเดี๋ยวปู่เดินไปส่งที่เพื่อนด้วยดีกว่า ปู่อยากรู้จักเพื่อนของหลานด้วย” ปู่อาทิตย์บอกหลานชาย“เอ่อ ได้คร
더 보기
ตอนที่ 8 ผลตอบแทนของความไร้ค่า NC
ทุกคนในกลุ่มคณะแพทย์ที่ไปดื่มฉลองกันไม่มีใครไม่รู้จักวรานนท์ เดือนมหาลัยปี 4 พี่ชายคนสนิทของพนัชกร พอวรานนท์ขอเอาตัวคนเมากลับบ้านกับตัวเองเลยไม่มีใครกล้าทัดทาน และพอดีกับที่พนัชกรไม่ได้ขับรถมาเพราะบอกที่บ้านไว้ว่าจะมาเลี้ยงวันเกิดเพื่อนและอาจจะนอนที่บ้านเพื่อน เห็นจะมีแต่ไอ้เดือนแพทย์ที่คัดค้านบอกว่าจะดูแลคนเมาเอง มองจากดาวอังคารก็รู้ว่ามันคิดไม่ซื่อกับคนเมา“ไม่เป็นไรครับพี่ เดี๋ยวเพื่อนผมผมดูแลเองก็ได้ครับ” กิตติภพบอกรุ่นพี่ที่ตัวโตกว่าเหมือนเกรงใจหนักหนา“คงไม่รบกวนพวกรุ่นน้องหรอกเดี๋ยวพี่พาพู่กันกลับบ้านเอง เดี๋ยวลุงหมอพ่อของพู่กันดุเอาถ้าเห็นว่าน้องพู่กันเมาขนาดนี้” อีกคนก็ไม่ยอมเช่นต้องยกลุงหมอมาอ้างเพื่อให้รุ่นน้องรู้ว่าเขาสนิทกับครอบครัวของพนัชกรมากกว่า“แต่ผมขออนุญาตคุณปู่อาทิตย์แล้วครับ คุณปู่อนุญาตให้พู่กันนอนบ้านผมได้” กิตติภพแย้งอย่างไม่ยอมอีก“โอเค นั่นเป็นเรื่องของคุณปู่กับเธอ แล้วพี่ก็คิดว่าน้องคงไม่ได้บอกคุณปู่อาทิตย์ด้วยหรอกใช่ไหมว่าจะให้พู่กันกินเหล้าจนเมาขนาดนี้ เพราะปกติถ้าไม่อยู่กับคนที่บ้านพู่กันจะไม่ได้รับอนุญาตให้ดื่ม แต่เดี๋ยวพี่จะพาน้องพี่กลับไปกับพี่ก่อนแค่
더 보기
ตอนที่ 9 ครั้งแรกของพนัชกร NC
“อาาาาาส์เสียงร้องครางเสียวของพนัชกรดังน่าฟังสำหรับคนตัวสูงมากขณะนี้ เมื่อส่งน้องน้อยไปเยือนแดนสวรรค์แล้วถึงคราของวรานนท์บ้าง ร่างสูงผละออกจากพนัชกรเพียงเพื่อที่จะถอดเสื้อผ้าออกจากกายอย่างรวดเร็วก่อนที่จะลงมาหาร่างบางอีกครั้งด้วยร่างกำยำเปลือยเปล่า ปากหยักก้มลงไปดูดเลียที่หน้าอกเนียนของคนน้องอีกครั้งเพื่อสร้างความเสียวให้ร่างบางอย่างต่อเนื่องก่อนที่วรานนท์จะถดตัวขยับดูดเลียตามผิวเนื้อเนียนของร่างบางลงมาเรื่อยๆ ลงมาถึงหน้าท้องน้อยแบนราบ เลียเรื่อยลงมาที่ต้นขาด้านในเม้มดูดจนขาขาวเนียนตอนนี้เริ่มเป็นรอยแดง แล้วย้ายจากขาข้างขวามายังขาข้างซ้ายและทำแบบเดียวกัน คนตัวสูงนอนคว่ำหมอบอยู่ที่บริเวณก้นเนียนก่อนที่จะดันก้นเนียนให้ยกขึ้นแล้วยกให้ขาเรียวทั้งสองข้างให้พาดมาที่บ่าแกร่งของตัวเอง มือหนาคว้าลำเนื้อสีอ่อนมากำรูด ส่วนลูกบอลทั้งสองที่อยู่ใต้แท่งเนื้อก็โดนปากหยักอ้าอมไว้ในปากดูดแล้วคายออกมาเลียจนลูกบอลทั้งสองแข็งเกร็ง จากนั้นก็ย้ายลิ้นร้อนเลียมาเรื่อยจนมาถึงบริเวณช่องทางด้านหลัง เลียทั่วบริเวณฝีเย็บให้อีกฝ่ายได้สะดุ้งด้วยความเสียว ก่อนที่ลิ้นร้อนจะเลียลามมาถึงรูสวาทสีสวยที่ยิ่งโดนเลียยิ่งขม
더 보기
ตอนที่ 17 แม่ของลูกเขา
วันนี้เป็นวันที่พนัชกรมีความสุขมาก เป็นวันที่เขาภาคภูมิใจกับแปดปีที่เขาอดทนฟันฝ่าอุปสรรคความยากลำบากต่างๆเริ่มตั้งแต่เสียใจเจ็บปวดกับความรักแทบเอาชีวิตไม่รอดตื่นมาต้องเจอกับการที่ต้องรู้ตัวว่าตัวเองตั้งครรภ์ในวัยที่ไม่สมควรอย่างวัยเรียนและโดนคนที่เป็นพ่อของลูกในท้องตัดขาดความสัมพันธ์กันและเลี้ยงดูลูกน้อยจนเติบใหญ่เพียงลำพัง แต่ยังถือว่าโชคดีที่มีครอบครัวที่คอยช่วยเหลือสนับสนุนและมีคุณปู่มาอยู่ช่วยเลี้ยงเหลนด้วยจนตอนนี้ลูกน้อยอายุได้เจ็ดขวบแล้ว การเรียนที่หนักหน่วงมาตลอดจนตอนนี้สามารถจบเป็นแพทย์เฉพาะทาง สาขาด้านการผ่าตัดศัลยกรรมหัวใจและทวงอกได้สำเร็จ ต้องขอบคุณทุกกำลังใจจากทุกคนในครอบครัวที่มีให้ร่างบางมาตลอด รวมทั้งน้องพัตเตอร์ลูกชายตัวน้อยและคุณปู่อาทิตย์ที่คอยอยู่เคียงข้างมาตลอด หลังจากนี้ไปพนัชกรก็จะพาลูกน้อยกลับไปอยู่ประเทศไทยบ้านเกิดเมืองนอนที่เขาจากมาตั้งแปดปีที่ไม่เคยกลับไปเหยียบอีกเลย กลับไปครั้งนี้เขาได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับปัญหาต่างๆแล้ว“น้องพัตเตอร์คิดถึงคุณตากับคุณยายที่สุดในโลกเลยครับ” เด็กชายตัวน้อยตอนนี้อายุเจ็ดขวบแล้วโผเข้ามากอดนิลกาฬกับพีรฉัตรผู้เป็
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status