ตอนที่4

สราญาน้ำตาไหลพราก เธอพึ่งท้องได้เดือนกว่า ลูกยังไม่ทันได้ลืมตาดูโลกก็จากไปแล้ว หึ เขาบอกว่าเขาไม่รู้ว่าเธอท้อง ถึงต่อให้เขารู้เขาก็ยังเลือกไปหาอัญญารัตน์อยู่ดี

ก็อกก็อก

" ทราย ทราย เปิดประตูให้ฉันหน่อย ฉันรู้นะว่าเธอยังยืนอยู่แถวนี้ เอาเป็นว่าฉันขอโทษเธอละกัน กลับไปกับฉันนะ เรื่องลูกไว้ฉันจะทำให้ใหม่ดีไหม "

เงียบไม่มีเสียงตอบรับ เขารู้ว่าสราญายืนฟังเขาอยู่จึงพูดต่อ

"กลับบ้านกับฉัน เดี๋ยวคืนนี้ฉันจัดให้ทั้งคืนเลย บางทีอาจได้แฝดก็ได้นะ"

ซ่า สราญาเปิดประตูออกมา สาดน้ำใส่หน้าอนุทิน

" ไปให้พ้น อย่ามายืนเห่าหอนแถวนี้ เรื่องคุณปู่ฉันจะคุยกับท่านเอง"

อนุทินกำลังจะอ้าปากพูด สราญาก็ปิดประตูอัดหน้า คนที่เดินผ่านไปมาพากันมอง เขาทำได้แค่กลับไปด้วยความโมโห

สราญาวีดีโอคอลหาชาญชัย

" คุณปู่คะ หนูขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณปู่ก่อนเรื่องหย่า หนู"

" ไม่ต้องพูดแล้ว ปู่รู้ว่าหนูทุกข์ใจ แต่เรื่องของหนูกับตานุ ไม่มีทางไปต่อได้แล้วรึ"

สราญาส่ายหน้า ชาญชัยถอนหายใจเฮือกใหญ่ พยักหน้ารับรู้

" เอาหล่ะ ปู่เคารพในการตัดสินใจของหนู แต่หนูต้องสัญญากับปู่ ว่าจะมาเยี่ยมปู่บ่อยๆ ไม่ก็โทรมาหาปู่บ้าง"

" ค่ะคุณปู่ ถึงหนูกับเขาจะหย่ากันแล้ว แต่คุณปู่ก็ยังเป็นคุณปู่ของหนูเสมอ "

" อืม เด็กดี มีอะไรให้ปู่ช่วยบอกปู่ได้เลยไม่ต้องเกรงใจ จำไว้นะ"

" ค่ะคุณปู่"

สราญากดวางโทรศัพท์ ชาญชัยถือเป็นญาติผู้ใหญ่คนเดียวของเธอ แม้ไม่ใช่ญาติแท้ๆแต่ก็ดีกับเธอมาตลอด ตั้งแต่เล็กจนโตหากไม่มีท่านคอยอุปถัมภ์ ก็ไม่รู้ว่าอนาคตของเธอจะเป็นอย่างไร เด็กกำพร้าแบบเธอจะมีปัญญาเรียนจบปริญญาหรือเปล่าก็ไม่รู้

ชาญชัยนั่งเหม่อ คิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมาเขาเองก็มีส่วนทำให้สราญาต้องทุกข์ใจเพราะหลานชายไม่เอาไหนอย่างอนุทิน ตอนนั้นเขาดูออกว่าสราญามีใจให้อนุทินส่วนอนุทินเองก็ไปพัวพันกับผู้หญิงไม่ดีครอบครัวของอัญญารัตน์มีเบื้องหลัง เอี่ยวการพนันทำธุรกิจผิดกฏหมาย อัญญารัตน์เองก็ไม่ได้จริงใจกับอนุทิน เขาให้คนไปสืบประวัติมาหมดแล้ว ที่เธอเข้าหาอนุทินเพื่อหวังเกาะผลประโยชน์ เขาจึงใช้บุญคุณขอร้องให้สราญาแต่งงานกับอนุทิน เพื่อกีดกันอัญญารัตน์ คิดว่าความน่ารักของสราญาจะทำให้อนุทินรักเธอและหันหลังให้อัญญารัตน์ แต่ไม่คิดว่าอนุทินจะยังไม่เลิกยุ่งกับอัญญารัตน์อีก ทำให้สราญาต้องเสียใจ

เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ หยิบโทรศัพท์มากดโอนเงินสามล้านบาทเข้าบัญชีสราญา สราญาโทรกลับมาทันที

" คุณปู่ คุณปู่จะโอนเงินมาให้หนูทำไมคะตั้งเยอะแยะ"

" เก็บไว้ ห้ามคืน ไม่งั้นปู่จะโกรธ อยากกินอะไรซื้ออะไรก็ตามใจเลย"

" ค่ะ ขอบคุณนะคะคุณปู่"

" อืม ดูแลตัวเองดีๆมีอะไรโทรหาปู่ได้ตลอด"

" ค่ะคุณปู่"

อนุทินยกแก้วเหล้าเข้าปาก แก้วแล้วแก้วเล่า

ศาสตรากับวีรยุทธเดินเข้ามาในผับ สายตามองหาที่นั่ง ก็ไปสะดุดกับแผ่นหลังของคนคุ้นเคยที่นั่งกระดกเหล้าคนเดียวอยู่มุมหนึ่ง

" เฮ้ย นั่นมันไอ้นุนี่หว่า"

ทั้งสองตรงเข้าไปหาเพื่อนสนิท

" ไงมึง มาแดกคนเดียวไม่โทรชวนพวกกู"

" นี่ถ้าพวกกูไม่บังเอิญมาก็คงไม่เจอมึง หย่ากับเมียแล้วฉบองใหญ่เลยนะเว้ย"

" วันก่อนก็ฉลองไปรอบนึงแล้ว วันนี้ยังแอบมาฉลองคนเดียวอีก ดูท่าคงดีใจมากสินะ"

" ฉลองห่าอะไร กูกลุ้มจะตายอยู่แล้ว"

" อ้าว กลุ้มเรื่องอะไรวะ"

ศาสตราถามพรางรินเหล้าใส่แก้ว

" อ๋อ กูรู้ละ เพราะปู่ของมันแหง นี่ปู่ของมึงโกรธที่มึงหย่ากับทรายใช่ไหม"

" เออ ปู่กูบอกว่าถ้ากูพาทรายกลับบ้านไม่ได้ก็จะตัดขาดกับกู ตัดกูจากกองมรดก จะยึดตำแหน่งประธานบริษัทคืนอีก กูก็อุตส่าห์ไปรับแล้ว ยังเล่นตัวไม่ยอมกลับ กูจะกล้ากลับไปบ้านได้ยังไง กลัวปู่กูจะนั่งรออยู่"

" ก็เลยมานั่งกินเหล้าอยู่ที่นี่"

อนุทินพยักหน้าหงึกหงัก

" พวกมึงว่ากูจะทำยังไงให้ทรายกลับบ้านไปกับกูวะ นี่กูอุตส่าห์บอกแล้วนะว่าจะทำลูกให้ใหม่เธอยังไม่สนใจเลย"

" อะไรนะ เมื่อกี้มึงว่าลูกใหม่อะไร"

" ก็วันนั้นกูไม่รู้ว่าเธอท้อง อัญโทรมาบอกปวดหัวไมเกรนกำเริบ กูเลยทิ้งทรายไว้ข้างทางรีบไปฉีดยาให้อัญ ใครจะไปรู้ว่าแถวนั้นมีขี้ยา มันทำร้ายเธอจนแท้งอ่ะ กูไม่รู้นี่หว่า"

" ไอ้นุ มึงจะบอกว่าทรายท้องมึงไม่รู้"

" กูจะไปรู้ได้ยังไง เธอไม่ได้บอกกูนี่"

" มึงทิ้งเธอไว้ข้างทางแล้วรีบไปเอายัยอัญเนี่ยนะ ไอ้นุไอ้ กูไม่รู้จะด่ามึงยังไงดี สมควรแล้วที่ทรายหย่ากับมึง ที่มึงจะโดนปู่มึงตัดหางปล่อยวัด ก็มึงเล่นทำกับทรายแบบนั้น"

" มึงผิดไอ้นุ ถึงทรายจะท้องหรือไม่ท้องคนที่มึงต้องนึกถึงเป็นคนแรก คนที่ต้องแคร์คือทราย ไม่ใช่ยัยอัญ มึงลืมไปรึเปล่าว่าทรายเป็นเมียของมึง แถมวันนั้นยังเป็นวันครบรอบแต่งงานของมึงกับเธออีก"

ศาสตราต่อว่าอนุทิน

" ถึงเป็นเมียแต่มันไม่ได้รักนี่หว่า "

" มึงแต่งงานกับเธอมาสามปี เอากันนับครั้งไม่ถ้วน ทรายทั้งสวยทั้งน่ารักน่าเย่ขนาดนั้น กูถามจริง มึงไม่หวั่นไหวบ้างเลยเหรอวะ"

อนุทินไม่ตอบกระดกเหล้าเข้าปาก สราญาสวยจริงน่ารักจริง นมก็ใหญ่เอาก็มันส์ แต่เรื่องรักเขาไม่รู้

"เออกูเข้าใจแล้ว คนที่รักกับคนที่ไม่รักยังไงความสำคัญก็ต่างกันอยู่แล้ว กูว่าเลิกพูดเรื่องนี้เหอะหว่ะ พวกมึงดูสาวๆโต๊ะนู้นโคตรแจ่มเลย โดยเฉพาะคนชุดดำ แม่ง หุ่นน่าเย่"

ศาสตรากับอนุทินหันไปมองตามที่วีรยุทธพยักเพยิดหน้าบอก