Share

แค้นดั่งบุปผาลอยน้ำ
แค้นดั่งบุปผาลอยน้ำ
Penulis: มู่สุ่ย

บทที่ 1

Penulis: มู่สุ่ย
สองชั่วโมงต่อมา ฉันเซ็นเอกสารรับรองการเสียชีวิต และให้ความร่วมมือกับหมอในการเข็นร่างลูกสาวไปยังห้องเก็บศพ

และในตอนนั้นเอง สายโทรศัพท์จากลู่จื่อหมิงก็มาเสียที

วินาทีที่กดรับสาย เสียงดนตรีอึกทึกบาดหูแทบจะทำให้ฉันปวดหัวจนระเบิด

ดูเหมือนลู่จื่อหมิงจะอารมณ์ดีไม่น้อย เขาถามเสียงดังว่า

"หว่านอิ๋ง ทำไมโทรมาตั้งหลายสายล่ะ ลูกสาวคิดถึงผมแล้วใช่ไหม..."

"ทำไมคุณถึงทิ้งลูกไว้บนเตียงผ่าตัดแล้วเดินหนีไปกลางคันแบบนั้น?! ลู่จื่อหมิง คุณสัญญากับฉันแล้วนะ! ว่าจะทำให้ลูกได้เกิดใหม่ด้วยมือของคุณเอง!"

ฉันกัดฟัน ตะคอกขัดคำพูดของเขาแทบจะเป็นเสียงคำราม

ปลายสายฝั่งนั้น ลู่จื่อหมิงเงียบไปหลายวินาที

หลังจากนั้น ก็พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบเหมือนไม่ได้ใส่ใจว่า

"หว่านอิ๋ง ขอโทษนะ เป็นความผิดของผมเอง แต่สถานการณ์ทางฝั่งรั่วอวิ๋นมันฉุกเฉินมากจริงๆ มันรอไม่ได้ วางใจเถอะ ผมได้ข่าวเรื่องหัวใจดวงใหม่แล้ว อีกสองวันจะจัดการผ่าตัดให้...”

อีกสองวันงั้นเหรอ?

เขายังจำได้อยู่ไหมว่าลูกสาวของตัวเองถูกผ่าเปิดทรวงอกทิ้งไว้ และนอนรอความตายอย่างโดดเดี่ยวอยู่บนเตียงผ่าตัด?

"ลู่จื่อหมิง ลูกสาวของเราเธอ...”

"พี่จื่อหมิง เป่าเปาบอกว่าเจ้าดำไม่สบายตัวอีกแล้ว พี่รีบมาดูหน่อยสิคะ!"

"มีอะไรไว้รอผมกลับไปค่อยคุยกันนะ ลูกหมาของรั่วอวิ๋นไม่ค่อยสบาย ผมต้องไปดูก่อน แค่นี้นะ"

"ลู่จื่อหมิง!"

ปลายสายฝั่งนั้นเหลือเพียงเสียงสัญญาณตัดสายดังตู๊ดๆ

เมื่อมองดูใบหน้าเล็กๆ ที่เย็นชืดและขาวซีดของลูกสาว ฉันก็รู้สึกหมดเรี่ยวแรงไปทั้งตัว ก่อนจะทรุดลงกับพื้นอย่างแรง

ในห้องเก็บศพที่อุณหภูมิติดลบหลายสิบองศา แต่แผ่นหลังของฉันกลับชุ่มไปด้วยเหงื่อ

ความหนาวเย็นแทรกซึมจากแผ่นหลังเข้าสู่หัวใจทีละน้อย

คำพูดสุดท้ายของลูกสาวยังคงดังก้องอยู่ข้างหู

"คุณแม่คะ คุณพ่อบอก...บอกว่าน้องชายที่บ้านของคุณน้ารั่วอวิ๋นอันตรายกว่า คุณพ่อต้องไปช่วยเขา หยวนหยวนจะต้องทนรอจนคุณพ่อกลับมาได้แน่ๆ... คุณแม่ อย่าโกรธคุณพ่อเลยนะคะ..."

แต่ "คุณพ่อ" ที่เธอรักมากที่สุดมาโดยตลอด กลับทอดทิ้งเธอในเวลาที่เธออันตรายที่สุด

ลู่จื่อหมิงเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านโรคหัวใจที่ทรงอิทธิพลและน่าเชื่อถือที่สุดในวงการ

เพียงแค่วางผลตรวจตรงหน้า ลู่จื่อหมิงมองแค่แป๊บเดียวก็สามารถประเมินอาการของคนไข้ได้อย่างแม่นยำ

ฉันไม่เชื่อเลยว่าเขาจะมองไม่ออกว่าการวินิจฉัยลูกชายของเจียงรั่วอวิ๋นเป็นการวินิจฉัยผิด

ก็แค่ อยากจะแสดงฝีมือและเอาอกเอาใจต่อหน้าผู้หญิงที่เป็นยอดดวงใจของตัวเองก็เท่านั้น

ที่ผ่านมา ฉันเลือกที่จะแกล้งทำเป็นปิดตาข้างหนึ่ง

แต่ครั้งนี้ เขาเป็นคนทำให้ลูกสาวของเราต้องตาย

ท่ามกลางสติที่พร่าเลือน ฉันหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วกดโทรหาพ่อ

เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ของฉัน น้ำเสียงของพ่อก็เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและสงสารจับใจ

"หว่านอิ๋ง อีกสามวันพ่อจะกลับประเทศ ลูกวางใจเถอะ พ่อจะทำให้พวกเดรัจฉานพวกนั้นชดใช้อย่างสาสมแน่นอน"

หลังจากวางสาย ฉันก็โอบกอดร่างที่เย็นเฉียบของลูกสาวเอาไว้แน่น และปล่อยโฮร้องไห้อย่างบ้าคลั่งในห้องเก็บศพอันว่างเปล่า...

ปกติลูกสาวไม่ชอบความวุ่นวาย ดังนั้นในงานศพของเธอ ฉันจึงเชิญมาเพียงเพื่อนสนิทและคนคุ้นเคยเท่านั้น

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • แค้นดั่งบุปผาลอยน้ำ   บทที่ 9

    ความโกรธแค้นอันมหาศาลนี้ทำให้เจียงรั่วอวิ๋นหวาดกลัวขึ้นมาจริง ๆ เธอคุกเข่าอยู่ตรงนั้นจ้องมองเถ้ากระดูกของลูกสาวฉัน ขาทั้งสองข้างสั่นเทาไม่หยุด เธอเอาแต่โขกศีรษะลงกับพื้นพร้อมกับเอ่ยปากขอโทษลูกสาวซ้ำๆ"ขอโทษนะหยวนหยวน เป็นความผิดของน้าเอง หนูยกโทษให้น้าเถอะนะ อย่ามาโกรธมาแค้นน้าเลย ถ้าจะโทษก็ต้องโทษพ่อของหนูนู่น พ่อของหนูมันไม่มีสามัญสำนึก มันไม่คู่ควรจะเกิดมาเป็นพ่อคน...""น้าก็แค่โทรศัพท์ไปหาสายเดียวเอง น้าไม่ได้บังคับเขาเลยนะ เป็นเขาเองที่เสนอหน้าอยากจะมาที่นี่""แล้วก็เป็นเขาเองนั่นแหละที่เอาหัวใจที่เดิมทีเป็นของหนูติดมือมาด้วย หนูยกโทษให้น้าเถอะนะ หรือถ้าไม่ หนูจะไปโกรธไปลงโทษลูกชายของน้าแทนก็ได้ เพราะเขาเป็นคนโกหก เป็นเขาที่หลอกพ่อของหนูเอง..."คำพูดของเจียงรั่วอวิ๋นทำเอาทุกคนในงานถึงกับตกตะลึงผู้หญิงคนนี้ เพื่อหนีความผิด ถึงขั้นโยนความผิดให้ลูกชายตัวเองได้...ดวงตาของลู่จื่อหมิงแดงก่ำ เขาจ้องเจียงรั่วอวิ๋นเขม็ง "นังแพศยา! คนที่ฆ่าหยวนหยวนก็คือแก! แกใช้มารยายั่วสวาทล่อลวงฉันขึ้นเตียง แกอ่อยฉันจนทำให้ฉันต้องสูญเสียลูกสาวไป นังหน้าด้าน แกมันสมควรตาย แกมันสมควรลงนรกไปซะ!"

  • แค้นดั่งบุปผาลอยน้ำ   บทที่ 8

    แต่ผ่านไปเพียงแค่ไม่ถึงครึ่งนาทีสั้นๆ ตอนที่เขาเตรียมยาชาเสร็จแล้วหันกลับมามองอีกทีเลือดที่ไหลทะลักออกมาจากร่างของลูกสาวได้ชุ่มโชกไปทั่วเตียงผ่าตัดแล้ว.. ภาพเหตุการณ์ถัดจากนั้น คือผู้ช่วยของลู่จื่อหมิงวิ่งกระเซอะกระเซิงออกไปข้างนอกเพื่อตามตัวฉันเข้ามา...คลิปวิดีโอจากกล้องวงจรปิดช่วงนี้ มีความยาวรวมกันไม่ถึงครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำนั่นหมายความว่า ศาสตราจารย์ลู่ผู้ขึ้นชื่อว่ารักลูกสาวยิ่งชีวิต ในวินาทีชีวิตที่ต้องชี้เป็นชี้ตายของลูกสาว เขากลับอยู่เคียงข้างเธอข้างในนั้นเพียงแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้นและยิ่งไปกว่านั้น เพียงเพราะสายโทรศัพท์สายเดียวจากเพื่อนสมัยเด็กของเขา เขาก็ทอดทิ้งเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองแล้วเดินจากไปอย่างไม่ลังเลหลังจากที่คลิปวิดีโอเล่นจนจบ ตัวฉันสั่นเทาไปหมดทั้งร่างด้วยความโกรธแค้นอย่างถึงที่สุดแต่ฉันรู้ดีว่า ในเวลานี้ยังมีเรื่องที่สำคัญยิ่งกว่ารอให้ฉันไปจัดการฉันพยายามตั้งสติให้มั่น แล้วกดปิดโทรศัพท์มือถือโดยไม่สนใบหน้าที่ขาวซีดเผือดของลู่จื่อหมิง ฉันค่อยๆ หันหลังกลับไปจ้องมองกลุ่มนักข่าวที่อยู่ใต้เวที“ฉันรู้ว่าพวกคุณทุกคนที่อยู่ที่นี่ ถูกลู่จื่อหมิงจ้า

  • แค้นดั่งบุปผาลอยน้ำ   บทที่ 7

    ลู่จื่อหมิงในคลิปวิดีโอเดิมทีกำลังลงมือผ่าตัดบางอย่างอยู่เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นอย่างเร่งรีบขัดจังหวะเขา แต่ลู่จื่อหมิงขยับมือทำงานตรงหน้าต่อไปพร้อมสั่งผู้ช่วย"ช่วยดูหน่อยว่าใครโทรมา ถ้าเป็นเบอร์ของภรรยาผม ก็ไม่ต้องไปสนใจ..."ผู้ช่วยเหลือบมองหมายเลขที่โทรเข้ามาแล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา"ศาสตราจารย์ครับ เป็นรุ่นพี่เจียงโทรมาครับ..."ยังไม่ทันที่ผู้ช่วยจะพูดจบประโยค ลู่จื่อหมิงก็รีบวางมีดผ่าตัดลงทันที ก่อนจะหันมาตวาดใส่"แล้วทำไมยังไม่รีบกดรับอีก! ยังจะมัวยืนอืดอาดทำบ้าอะไรอยู่ตรงนั้น?!"ผู้ช่วยหันไปมองลูกสาวของเขาที่นอนอยู่บนเตียงผ่าตัดแวบหนึ่งเขาลังเลอยู่สองสามวินาที ก่อนจะกดรับสายด้วยความรู้สึกที่ค่อนข้างลำบากใจเจียงรั่วอวิ๋นที่อยู่ปลายสายพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้นร้องไห้"จื่อหมิง พี่แน่ใจจริงๆ เหรอคะว่าใบรายงานผลตรวจนั่นคือการวินิจฉัยโรคผิด? ฉันยังรู้สึกไม่สบายใจเลยค่ะ เช้านี้พอตื่นขึ้นมาเป่าเปาก็บ่นว่าทรมานไม่สบายตัว พี่ช่วยมาดูเขาหน่อยไม่ได้เหรอคะ...""รั่วอวิ๋น คุณสบายใจได้เลย ผมไม่มีวันดูพลาดอย่างแน่นอน ร่างกายของเป่าเปาแข็งแรงดี...""จื่อหมิง พี่ไม่แคร์ฉันกับเป่

  • แค้นดั่งบุปผาลอยน้ำ   บทที่ 6

    ลู่จื่อหมิงเริ่มลนลานเสียขวัญแล้วเขารีบก้าวเท้าไปข้างหน้า จ้องมองกล่องเก็บเถ้าร่างในมือพ่อของฉันแล้วเอ่ยปากพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ"คุณพ่อครับ คุณพ่อก็เอาแต่ปรักปรำว่าผมเป็นคนฆ่าหยวนหยวน แต่เมื่อวานนี้หว่านอิ๋งยังส่งคลิปวิดีโอของหยวนหยวนมาให้ผมอยู่เลยนะ! แล้วเมื่อวานซืนเป่าเปาก็บอกผมเองว่าเขาเพิ่งคุยกับหยวนหยวนด้วยนะครับ!"ฉันมองลู่จื่อหมิง ก่อนเปิดหน้าต่างแชตของเราแล้วยื่นให้เขาดูตรงหน้า "ลู่จื่อหมิง คุณช่วยเบิดตาดูให้ละเอียดอีกทีสิว่า คลิปวิดีโอที่ฉันส่งให้คุณน่ะ มันเป็นของช่วงเวลาไหน?!"ตอนนี้เป็นฤดูฝน แต่ในวิดีโอ หยวนหยวนยังสวมเสื้อผ้าฤดูหนาวอยู่เลย หากวันนั้นลู่จื่อหมิงมองดูอีกสักสองสามวินาที เขาก็คงสังเกตเห็นความผิดปกติอย่างแน่นอนหรือดีไม่ดี คลิปวิดีโอนี้เขาอาจจะไม่เคยแม้แต่จะกดเปิดดูด้วยซ้ำลู่จื่อหมิงเบิกตากว้างจ้องมองคลิปวิดีโอในโทรศัพท์มือถือของฉัน ใบหน้าของเขาถอดสีขาวซีดเผือดลงในทันที...เมื่อเริ่มตระหนักได้ถึงความไม่ชอบมาพากลเขารีบหันไปมองเด็กชายข้างกายเจียงรั่วอวิ๋น ก่อนคว้าแขนเด็กไว้และตะคอกถามอย่างดุดัน "ไหนเธอบอกอาว่าคืนนั้นเธอคุยกับพี่หยวนหยวนของเธอ

  • แค้นดั่งบุปผาลอยน้ำ   บทที่ 5

    ทันทีที่ฉันพูดจบ เจียงรั่วอวิ๋นก็นิ่งอึ้งอยู่บนเวที ลู่จื่อหมิงวิ่งขึ้นมาจากด้านล่างเวที ก่อนจะกระชากคอเสื้อฉันและตะโกนอย่างบ้าคลั่ง "นังแพศยา! คุณพูดพล่อยๆ อะไรของคุณ! เดี๋ยวหยวนหยวนก็มาถึงแล้ว! พอหยวนหยวนมาถึง จะต้องพูดด้วยตัวหนูว่ารักผม!” แสงแฟลชจากกล้องนับหมื่นตัวพากันสาดรัวส่องตรงขึ้นมาบนเวทีใบหน้าของลู่จื่อหมิงซีดเขียว เขาเขย่าตัวฉันอย่างบ้าคลั่ง "ผมจะเจอหยวนหยวนเดี๋ยวนี้! โทรหาหยวนหยวนซะ! เร็วเข้า! ผมจะให้ลูกสาวสุดที่รักของผมพูดกู้ศักดิ์ศรีคืนให้ผมจากปากของเธอเอง!"ทันทีที่ลู่จื่อหมิงพูดจบ เสียงเฮลิคอปเตอร์ก็ดังสนั่นมาจากเหนือศีรษะ เพียงไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น พ่อของฉันก็เดินเข้ามาพร้อมกับยื่นกล่องเก็บเถ้ากระดูกใส่มือของลู่จื่อหมิง..."ลูกสาวสุดที่รักของแกมาถึงแล้ว..."ลู่จื่อหมิงค่อยๆ ก้มหน้าลงมองกล่องใบเล็กในมือพ่อของฉัน และเผลอยื่นมือออกไปโดยสัญชาตญาณ แต่พอยื่นไปได้เพียงครึ่งทาง มือของเขาก็หยุดลง สีหน้าของเขาแสดงความไม่พอใจออกมาเล็กน้อย "คุณพ่อครับ ยังไงคุณพ่อก็มีศักดิ์เป็นคุณตาของเธอนะครับ ต่อให้จะเป็นการล้อเล่น ก็ไม่ควรเอาชีวิตของหยวนหยวนมาล้อเล่นแบบนี้

  • แค้นดั่งบุปผาลอยน้ำ   บทที่ 4

    กลางดึก ลู่จื่อหมิงถึงได้ลากสังขารอันเหนื่อยล้ากลับมาถึงบ้านเดิมทีเขาไม่อยากกลับมาหรอก แต่ไม่รู้ทำไม ท่าทีของซูว่หานอิ๋งในวันนี้ กลับทำให้เขารู้สึกแปลกใจ"หว่านอิ๋ง ผมกลับมาแล้วนะ"เมื่อผลักประตูห้องเข้าไป มองเห็นห้องที่มืดมิดสนิท ลางสังหรณ์ที่ไม่ดีในใจของลู่จื่อหมิงก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น"หว่านอิ๋ง?"ในห้องนอนก็ไม่มีเงาของซูหว่านอิ๋ง แม้แต่เสื้อผ้าในตู้เสื้อผ้าก็โล่งจนว่างเปล่าเธอไปไหนแล้ว? ลู่จื่อหมิงขมวดคิ้ว สาวเท้าเดินไปที่ห้องนั่งเล่น แล้วในตอนนั้นเองเขาก็สังเกตเห็นป้ายวิญญาณที่ตั้งวางอยู่บนตู้ในห้องนั่งเล่น"สุสานลูกสาว ลู่หยวนหยวน... เหลวไหลสิ้นดี!"ลู่จื่อหมิงจับป้ายวิญญาณทุ่มลงพื้นอย่างแรงด้วยความโมโหยัยซูหว่านอิ๋งนี่ จะก่อเรื่องไม่เลิกเลยหรือไง?! เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาด้วยความโกรธจัด แล้วกดโทรหาซูหว่านอิ๋งแต่เสียงที่ดังมาจากปลายสาย กลับมีเพียงสัญญาณตัดสายดังตู๊ดๆลู่จื่อหมิงจึงส่งข้อความไปแทน แต่ในวินาทีที่เห็นเครื่องหมายตกใจสีแดง เขาก็ตะลึงงันไปทันทีหลังจากนั้น ความโกรธแค้นอย่างรุนแรงก็เข้าครอบงำซูหว่านอิ๋งกล้าบล็อกเขาเหรอ? เพียงเพราะเขาไปดูแลสองแ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status