Short
การพบกันอีกครั้งดั่งสายฝนที่ยาวนาน

การพบกันอีกครั้งดั่งสายฝนที่ยาวนาน

Por:  เจ้าตัวแสบCompletado
Idioma: Thai
goodnovel4goodnovel
22Capítulos
5.5Kvistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

จนกระทั่งอันหรานไปเจอบันทึกการหวนพบกันอีกครั้งที่อัปเดตในแอ็กหลุมของจี้หวยอัน เธอถึงได้รู้ว่าสามีที่แต่งงานกันมาสามปี คนที่เขารักมาตลอดกลับเป็นน้องสาวของเธอเอง วันที่เธอถูกวินิจฉัยว่าอยู่ได้ไม่เกินหนึ่งเดือน จี้หวยอันกำลังนั่งกินหม้อไฟกับไป๋เยวี่ยกวงอย่างน้องสาวของเธอ และคว่ำสายโทรเข้าจากเธอลงบนโต๊ะเบา ๆ เขาพูดว่า “ซูอี้ไม่ค่อยได้กลับมา เดือนนี้ผมจะอยู่เป็นเพื่อนเธอบ่อยหน่อย” ตอนทำคีโมจนทั้งอาเจียนทั้งหมดสติ เขากลับเขียนลงในไดอารี่ว่า “พาเธอเดินไปตามถนนร่มไม้ในมหาวิทยาลัยเก่า เหมือนทุกอย่างย้อนกลับไปเมื่อวาน” เจ็บปวดจนกระอักเลือดต่อหน้าเขา แต่เขากลับรีบจากไป “หมาของซูอี้ป่วย ผมจะพาเธอไปดูหน่อย” ตอนที่เธอตายอย่างเดียวดายในห้องผู้ป่วยคืนข้ามปี เขากลับกำลังชนแก้วอยู่ใต้ดอกไม้ไฟกับ “ครอบครัว” เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง อันหรานก็ย้อนกลับมายังจุดเปลี่ยนของโชคชะตา จี้หวยอันตาแดงก่ำ วิ่งฝ่าสายฝนเข้ามาคว้าตัวเธอไว้ “อันหราน ชาตินี้ผมจะไม่มีวันทำผิดต่อคุณอีก!” แต่เธอกลับหันหลังอย่างสงบนิ่ง “คุณจี้ ขอทางหน่อย ชีวิตทั้งชาติของคุณ ฉันไม่ขอร่วมทางด้วยอีกแล้ว”

Ver más

Capítulo 1

บทที่ 1

Élodie

Je sens son sexe m’étirer, étirant mes parois internes avec une intensité qui me fait voir blanc, mes doigts s’agrippent à ses hanches, mes ongles s’enfoncent dans sa chair alors qu’il reste immobile un instant, comme s’il voulait que je m’habitue à lui, que je comprenne à qui j’appartiens

Puis il commence à bouger

Ses coups de reins sont puissants, presque violents, chaque poussée me cloue contre le mur, le bruit sourd de nos corps qui se rencontrent résonne dans la pièce, je sens la sueur perler dans mon dos, mon souffle devient erratique, mes gémissements se mêlent aux siens dans une symphonie obscène

— Plus fort, haleté-je, mes jambes tremblant sous l’assaut, je veux te sentir demain, je veux marcher en boitant à cause de toi

Un grognement me répond, et il obéit sans hésiter, ses hanches frappent les miennes avec une force renouvelée, son membre me laboure avec une frénésie qui me fait crier, je sens mon propre désir couler le long de mes cuisses, mon orgasme monte comme une vague prête à tout emporter

— Tu es si serrée, gronde-t-il, sa voix brisée par l’effort, si parfaite autour de ma bite, tu es faite pour moi, Élodie, juste pour moi

Ses mots, crus et possessifs, me poussent plus près du bord, je sens mes muscles se contracter autour de lui, tout mon corps se tend comme un arc, puis c’est l’explosion, une déflagration de plaisir qui me traverse des orteils jusqu’au sommet du crâne, je hurle son nom, mes doigts griffant le mur alors que les vagues de mon orgasme me submergent, mon intimité se resserre autour de lui en spasmes incontrôlables

Il ne tient pas longtemps après moi, avec un dernier coup de reins profond, il s’enfonce jusqu’à la racine et reste là, son corps tendu comme une corde, un grognement rauque s’échappe de sa gorge alors qu’il jouit en moi, son sperme chaud m’inonde, me marque, je sens chaque pulsation de son membre, chaque jet qui me remplit, un nouveau frisson me parcourt, encore plus intense que le premier

Quand il s’effondre enfin contre moi, son souffle brûlant contre ma nuque, je sens encore son cœur battre à tout rompre contre mon dos, il reste en moi, son membre palpitant faiblement, comme s’il n’avait pas encore fini de me revendiquer

— Je t’aime, Élodie, murmure-t-il, sa voix douce maintenant, presque vulnérable, ses lèvres effleurent la peau sensible sous mon oreille, plus que tout

Je me retourne dans ses bras, mes lèvres cherchant les siennes avec une urgence désespérée, nos bouches se rencontrent dans un baiser lent, profond, nos langues s’entremêlent comme pour sceller une promesse

— Je t’aime aussi, chuchoté-je contre ses lèvres, mes mains glissant sur son torse pour sentir le rythme effréné de son cœur, toujours

Autour de nous, le monde semble s’être arrêté, il n’y a plus que nos souffles mêlés, nos corps encore unis, nos cœurs battant à l’unisson, et dans cet instant, rien d’autre n’a d’importance .

Je me réveille en sursaut...merde j'étais en train de rêver à...mon beau-frère .

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
22 Capítulos
บทที่ 1
 “หนึ่งเดือน เกรงว่าจะไม่ถึงหลังปีใหม่แล้ว” หมอดึงฟิล์มเอกซเรย์ลง มองอันหรานที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม “คุณอัน อาการทรุดเร็วกว่าที่เราคาดไว้ดีที่สุดคือให้ญาติมาสักคน มีหลายเรื่องที่ต้องคุยร่วมกัน ทั้งแผนการรักษาต่อจากนี้ การดูแลหลังรักษา คุณจัดการคนเดียวไม่ไหว” อันหรานเงยหน้าขึ้น “ฉันไม่มีญาติค่ะ” เธอพูด หมอชะงักไปครู่หนึ่ง “แต่ในประวัติระบุว่าสามีคุณคือจี้หวยอัน...” “นั่นมันเมื่อก่อน” อันหรานตัดบท “ตอนนี้ฉันอยู่คนเดียว” หมอนิ่งไปหลายวินาที เหมือนอยากพูดอะไรต่อ แต่สุดท้ายก็หันไปพิมพ์บนคอมพิวเตอร์แทน “เพิ่มขนาดยาแก้ปวดเป็นสองเท่า ถ้าปวดมากก็กิน อย่าฝืนทน” เขายื่นใบสั่งยาให้ “อาหารเสริมวันละสองครั้ง เช้าเย็น อาทิตย์หน้าต้องมาตรวจอีก เราต้องปรับแผนรักษา” “ค่ะ” อันหรานพยักหน้า ก่อนผลักประตูเดินออกไป เธอก้มมองโทรศัพท์ หน้าจอสว่างขึ้นมา แถบแจ้งเตือนสะอาดโล่ง มีแค่แจ้งเตือนสภาพอากาศหนึ่งรายการ ไม่มีสายที่ไม่ได้รับ ไม่มีข้อความใหม่ อันหรานขึ้นรถเมล์ เอนตัวพิงเบาะแล้วหลับตา ตอนรถวิ่งผ่านห้างกลางเมือง ท่ามกลางม่านฝนพร่า ป้ายร้านหม้อไฟชื่อดังร้านนั้นส่องแสงสีแดงอยู่ ด้าน
Leer más
บทที่ 2
 อันหรานขดตัวอยู่บนเตียง เธอนอนตะแคง แขนทั้งสองกอดตัวเองแน่น แสงจากหน้าจอโทรศัพท์ส่องอยู่ในความมืด สะท้อนใบหน้าซีดขาวของเธอ เธอนึกถึงวันที่เมิ่งซูอี้ถูก “พากลับมาเจอ” ทั้งบ้านประดับไฟอย่างครึกครื้น รอยยิ้มบนใบหน้าพ่อแม่ทั้งสดใสทั้งระมัดระวังแบบที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน พวกเขาล้อมเด็กสาวที่ดูหวาด ๆ คนนั้นไว้ ถามไถ่ด้วยความห่วงใย มอบห้องที่ดีที่สุดให้ มอบคำพูดที่อ่อนโยนที่สุดให้ ส่วนเธอยืนอยู่มุมห้องรับแขก มองบ้านที่ตัวเองอาศัยมาสิบกว่าปี เปลี่ยนเป็นโลกของคนอื่นในชั่วข้ามคืน ตั้งแต่นั้นมา สายตาของพ่อแม่ก็แทบไม่เคยมองมาที่เธออีก มีแค่จี้หวยอัน เด็กผู้ชายที่โตมาด้วยกันตั้งแต่เล็ก ปีนต้นไม้ต้นเดียวกัน เคยปล่อยว่าวตัวเดียวกัน จี้หวยอันยังคงอยู่ข้างเธอเหมือนเดิม เขาจับมือเธอไว้แล้วพูดว่า “อันหราน อย่ากลัว คุณยังมีผมนะ” เธอคว้าเขาไว้ราวกับฟางเส้นสุดท้ายช่วยชีวิต วันที่บ้านล้มละลาย ทุกอย่างวุ่นวาย เจ้าหนี้มาปิดหน้าบ้าน พ่อแม่หัวหมุนจนแทบตั้งตัวไม่ติด เธอซ่อนตัวอยู่ในห้อง ได้ยินเสียงทะเลาะกันเบา ๆ จากข้างนอก สุดท้ายแม่ก็ตาแดงก่ำเดินเข้ามา เสียงแหบแห้ง “อันหราน ทางบ้าน...ไม่มีท
Leer más
บทที่ 3
 ตลอดสัปดาห์ถัดมา จี้หวยอันแทบไม่กลับบ้าน แต่ทุกวันตอนหนึ่งทุ่มครึ่ง แจ้งเตือนเดลิเวอรี่อาหารจะเด้งขึ้นบนหน้าจอโทรศัพท์ของอันหรานตรงเวลาเสมอ จากนั้นก็ตามมาด้วยข้อความของเขา "โจ๊กรีบกินตอนร้อน ๆ กินข้าวให้ตรงเวลา อย่าให้ผมเป็นห่วง" เธอนึกถึงเมื่อก่อน ต่อให้จี้หวยอันยุ่งแค่ไหน ก็จะพยายามกลับบ้านให้ได้ ใช้เวลาอยู่ในครัวหนึ่งถึงสองชั่วโมง ค่อย ๆ เคี่ยวน้ำแกงหม้อโปรดที่เธอชอบ เขาบอกว่าอาหารเดลิเวอรี่ไม่สะอาด ทำเองสบายใจกว่า แต่โจ๊กที่ส่งมาพวกนั้น เธอไม่เคยแตะอีกเลย ทุกครั้ง เธอเพียงเปิดแอ็กหลุมนั้นอย่างเงียบ ๆ และก็เป็นอย่างที่คิด มีการอัปเดตทุกวัน “วันที่ 65 ของการหวนพบกันอีกครั้ง พาเธอไปมหาวิทยาลัยเก่า เดินบนถนนร่มไม้สายเดิม เหมือนทุกอย่างไม่เคยเปลี่ยน” “วันที่ 67 ของการหวนพบกันอีกครั้ง เธอเป็นหวัด ซื้อยาให้ ต้มชาขิงให้ ยังดูแลตัวเองไม่เป็นเหมือนเดิม” “วันที่ 70 ของการหวนพบกันอีกครั้ง ไปดูบ้านเป็นเพื่อนเธอ เธออยากมีบ้านอยู่ในประเทศนี้เหมือนกัน” สัปดาห์ที่สอง อันหรานไปตรวจที่โรงพยาบาลคนเดียว กระบวนการคีโมทั้งทรมานและยาวนาน คลื่นไส้อย่างรุนแรงตามมา เธออาเจียนหนักมา
Leer más
บทที่ 4
 วันต่อมา อันหรานลากร่างกายหนักอึ้งราวถูกถ่วงด้วยตะกั่วเดินออกจากธนาคาร บนหน้าจอโทรศัพท์ขึ้นแจ้งเตือนว่าโอนเงินสำเร็จ เธอพิงกับตู้เอทีเอ็มเย็นเฉียบ ถอนหายใจลึกออกมายาว ๆ จ่ายหมดแล้ว หนี้ก้อนสุดท้ายที่ติดค้างตั้งแต่บ้านล้มละลาย ในที่สุดก็ถูกชำระหมดสิ้นก่อนที่เธอจะตาย จู่ ๆ ภาพตรงหน้าก็มืดวูบ โถงธนาคารหมุนคว้าง เสียงผู้คนจอแจเริ่มห่างไกลออกไป เธออยากคว้าอะไรสักอย่างไว้ แต่แขนกลับอ่อนแรงจนยกไม่ขึ้น ตอนอันหรานลืมตาอีกครั้ง ภาพตรงหน้าพร่ามัวอยู่พักใหญ่กว่าจะชัดขึ้น “ฟื้นแล้วเหรอ” ข้าง ๆ มีเสียงผู้หญิงวัยกลางคนดังขึ้นด้วยความเป็นห่วง อันหรานหันหน้าไปอย่างยากลำบาก เห็นคุณป้าหน้าตาใจดีคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างเตียง ป้าขยับเข้ามาใกล้อีกนิด “หนูเป็นลมที่ธนาคาร ป้าเห็นในรายชื่อฉุกเฉินตั้งสามีไว้ ก็เลยช่วยโทรให้ โทรไปหลายรอบก็ไม่มีคนรับ แล้วก็โทรหาพ่อกับแม่ ก็ไม่มีใครรับอีกเหมือนกัน ไม่มีทางเลือก ป้าเลยเฝ้าอยู่ตรงนี้ก่อน” อันหรานรับโทรศัพท์มา เปิดบันทึกการโทร มองคำว่า “สามี” “พ่อ” “แม่” ที่ตามหลังด้วยตัวหนังสือสีแดงว่า “ไม่ได้รับสาย” ยาวเหยียด ปลายนิ้วเย็นเฉียบ ในตอนนั้นเอง โทรศั
Leer más
บทที่ 5
 วันที่ยี่สิบห้าปลายเดือนสิบสองจีน เหลืออีกหนึ่งสัปดาห์ก็จะถึงปีใหม่ อันหรานขดตัวอยู่บนเตียง ฤทธิ์ยาแก้ปวดเพิ่งหมดไป ความปวดหน่วงระลอกใหม่กำลังแผ่ลึกออกมาจากกระเพาะ เสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้น อันหรานเปิดประตู “แม่” แม่กวาดตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนขมวดคิ้วตามนิสัย “กลางวันแท้ ๆ ทำไมสีหน้ายังแย่ขนาดนี้อีก นอนไม่พอเหรอ” “อืม” อันหรานขยับตัวเปิดทางให้เธอเข้ามา “วันนี้แม่มาหา เพราะมีเรื่องจะคุยกับแก” แม่กระแอมเบา ๆ สายตามองมาที่อันหราน “คือแบบนี้นะ หลังปีใหม่ ฝั่งป้าหวังมีญาติคนหนึ่ง ลูกชายเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ คนก็ดี งานก็ดี แม่คิดว่าจะนัดให้พวกแกเจอกันหน่อย” อันหรานนิ่งอึ้งไปชั่วครู่ เหมือนยังไม่เข้าใจ “เจอกันไง ดูตัว” แม่พูดซ้ำ “แกก็รู้ ตอนนั้นซูอี้กับหวยอันก็เป็นเพราะปัญหาทางบ้าน บวกกับซูอี้ต้องไปต่างประเทศ สองคนนั้นเลยคลาดกันไป ตอนนี้ซูอี้ก็กลับมาแล้ว เธอบอกว่าครั้งนี้ไม่อยากไปอีก” แม่หยุดไปเล็กน้อย สังเกตสีหน้าของอันหราน เห็นเธอเพียงหน้าซีด ไม่มีปฏิกิริยารุนแรงอะไร จึงพูดต่อ “แม่คิดว่าชีวิตแต่งงานของแกกับหวยอัน ตอนนั้นก็รีบร้อนเกินไป ในเมื่อซูอี้มีใจแบบนี้
Leer más
บทที่ 6
 อันหรานลืมตาขึ้นอีกครั้ง สติค่อย ๆ กลับคืนมา จี้หวยอัน...เขาเห็นแล้ว เขาคงตกใจมากแน่ ๆ เมื่อนึกถึงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดผวาของเขาในตอนสุดท้าย ในใจอันหรานก็เกิดความรู้สึกซับซ้อนขึ้นมาวูบหนึ่ง เธอหันหน้าอย่างยากลำบาก มองไปที่ข้างเตียง เตรียมจะอธิบาย บอกเขาว่านี่แค่โรคกระเพาะกำเริบหนักหน่อย อาเจียนเป็นเลือดนิดหน่อย ไม่เป็นไร เป็นโรคเก่า แต่ข้างเตียงกลับว่างเปล่า มีเพียงเก้าอี้เย็นเฉียบตัวหนึ่ง ตั้งอยู่ตรงนั้นอย่างเป็นระเบียบ ประตูห้องผู้ป่วยถูกเปิดเบา ๆ พยาบาลคนหนึ่งถือถาดยาเดินเข้ามา “ฟื้นแล้วเหรอ รู้สึกยังไงบ้างคะ” พยาบาลเดินมาข้างเตียง ตรวจสายน้ำเกลือกับเครื่องติดตามอาการอย่างคล่องแคล่ว “ดีขึ้นแล้ว...” เสียงของอันหรานแหบมาก “สามีฉันล่ะคะ” มือของพยาบาลชะงักไปเล็กน้อย เธอเงยหน้ามองอันหราน แววตามีทั้งความสงสารและจนใจที่แทบมองไม่ออก “สามีคุณน่ะเหรอ” พยาบาลลดเสียงลง “รับโทรศัพท์สายหนึ่งแล้วก็รีบไปเลย เหมือนจะบอกว่าหมาของน้องสาวคุณอาเจียนไม่หยุด อาการไม่ค่อยดี เขาต้องรีบกลับไป พาน้องสาวคุณกับหมาไปหาหมอน่ะ” “อ้อ” เธอได้ยินตัวเองตอบออกมาเบา ๆ สองวันต่อจากนั้น ภา
Leer más
บทที่ 7
 คืนวันสิ้นปี อันหรานพักอยู่ห้องผู้ป่วยเดี่ยว นอกหน้าต่างไกลออกไป แสงไฟสว่างไสวของเมืองเชื่อมต่อกันเป็นผืนเดียว บางครั้งได้ยินเสียงประทัดอู้อี้ดังมาแผ่ว ๆ โทรทัศน์เปิดอยู่ เสียงถูกปรับเบามาก บนจอคือรายการงานเลี้ยงตรุษจีนที่เต็มไปด้วยความคึกคักครื้นเครง หน้าจอโทรศัพท์สว่างขึ้นมา ดูแสบตาเป็นพิเศษในห้องมืดสลัวข้างเตียง เป็นวิดีโอคอลจากจี้หวยอัน อันหรานมองรูปโปรไฟล์ที่กระพริบอยู่นั้นเป็นเวลานาน สุดท้าย เธอก็ยังฝืนใช้แรงทั้งหมด ค่อย ๆ ยกมือที่สั่นเทาขึ้น กดรับสาย หน้าจอสว่างขึ้น ใบหน้าของจี้หวยอันปรากฏขึ้นมา “อันหราน!” เสียงของจี้หวยอันดังขึ้น แฝงด้วยรอยยิ้ม “กินข้าววันสิ้นปีหรือยัง ดูงานเลี้ยงตรุษจีนอยู่ไหม” อันหรานไม่ได้หันกล้องเข้าหาตัวเอง เธอเพียงวางโทรศัพท์ไว้ข้างหมอน ให้กล้องหันไปยังมุมหนึ่งของเพดาน “กินไปนิดหน่อย” เสียงของเธอเบามาก แทบถูกเสียงจากโทรทัศน์กลบ “กำลังดูอยู่” “ทำไมไม่ให้ผมเห็นหน้าคุณล่ะ” จี้หวยอันถาม น้ำเสียงยังคงสนิทสนมแบบเคย “ผอมลงอีกแล้วหรือเปล่า บอกให้กินข้าวดี ๆ ไง” “ไม่นะ” อันหรานตอบ โดยยังไม่ขยับกล้อง ตอนนั้นเอง ฝั่งหน้าจอมีเสียงแม่ดังขึ้น
Leer más
บทที่ 8
 “อันหราน...อันหราน? คุณเป็นอะไรไป? มือถือหล่นเหรอ? อันหราน?” จี้หวยอันพูดเสียงดังขึ้น เรียกไปยังหน้าจอที่ตอนนี้เหลือเพียงภาพเตียงและเพดานที่พร่ามัว ดอกไม้ไฟยังคงระเบิดขึ้นนอกหน้าต่าง แสงสะท้อนเข้ามาทำให้ใบหน้าเขาสว่างวูบวาบสลับมืดสว่าง ความรู้สึกผ่อนคลายในคืนสิ้นปีค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยความไม่สบายใจบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ แต่ก่อนที่เสียงเรียกของเขาจะได้รับคำตอบใด ๆ จากปลายสาย ด้านหลังในห้องนั่งเล่นของสวีทโรงแรม ก็มีเสียงเรียกของเมิ่งซูอี้ดังขึ้นพร้อมรอยยิ้ม “พี่หวยอัน! มาเร็วเข้า! แม่บอกให้มาชนแก้วฉลองปีใหม่ด้วยกันนะ! เลิกคุยโทรศัพท์ได้แล้ว!” ตามมาด้วยเสียงแม่ที่เร่งอย่างอารมณ์ดี “หวยอัน ปีใหม่ทั้งที มีอะไรไว้ค่อยคุยกันทีหลังเถอะ รีบมาได้แล้ว รออยู่เนี่ย!” จี้หวยอันขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วเรียกใส่โทรศัพท์อีกครั้ง “อันหราน?” แต่สิ่งที่ตอบกลับมา มีเพียงเสียงยาวเรียบของเครื่องมือบางอย่างที่ดังแผ่ว ๆ จากปลายสาย และเสียงทีวีที่เลือนรางมากขึ้น อาจเป็นเพราะโทรศัพท์หล่น สัญญาณไม่ดีมั้ง เขาคิดแบบนั้น ความไม่สบายใจเมื่อครู่ถูกเสียงเร่งเร้าจากด้านหลังกลบลงไปบ้าง บางทีอันหรานอาจแค่เห
Leer más
บทที่ 9
ในวินาทีที่คำว่า “ได้” เกือบจะหลุดออกจากปากของเขา ภาพของใบหน้าอีกคนหนึ่งก็วาบขึ้นมาในหัวอย่างกะทันหันซีดขาว เรียบเฉยความหงุดหงิดบางอย่างเข้ามาแทนที่ความหวานชั่วขณะ เขาขมวดคิ้ว ถอยหลังไปครึ่งก้าว เว้นระยะห่างระหว่างทั้งสองคนให้ชัดเจนขึ้น น้ำเสียงกลับมานิ่งและควบคุมได้ดังเดิม “ซู่อี้ อย่าวุ่นวายเลย”สีหน้าความคาดหวังของเมิ่งซู่อี้แข็งค้างในทันที ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความตกใจและเจ็บปวด “พี่หวยอัน...”“เรื่องของเรามันจบไปแล้ว” จี้หวยอันพูดตัดบท เสียงไม่ดัง แต่หนักแน่นเหมือนกำลังย้ำสถานะของตัวเอง “ผมบอกแล้ว ตอนนี้ผมมองคุณเป็นแค่น้องสาว”“น้องสาวงั้นเหรอ” เมิ่งซู่อี้เสียงสูงขึ้นทันที เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อและน้อยใจ “มองแค่น้องสาวเหรอ แล้วทำไมพี่ถึงเขียนเรื่องของเราหลังจากกลับมาเจอกันทุกวัน เอาไปเขียนเป็นไดอารี่ ‘วันคืนหลังการพบกันอีกครั้ง’ แล้วโพสต์ในบัญชีนั้น พี่รู้ไหมว่าทุกครั้งที่หนูเห็น หนูรู้สึกแย่แค่ไหน แล้วก็ยังอดหวังไม่ได้อีก!”เธอระเบิดคำพูดที่อัดอั้นออกมาจนหมด น้ำตาไหลตามคำพูดลงมาจี้หวยอันนิ่งอึ้งไปทั้งตัว สีหน้าจากความนิ่งสงบแปรเปลี่ยนเป็นความตกใจและความอับอายที่ถูกเป
Leer más
บทที่ 10
เมื่อวางสายไป จี้หวยอันรู้สึกได้ทันทีว่าร่างกายเย็นเฉียบ ปลายนิ้วสั่นจนควบคุมไม่ได้เขาจ้องหน้าจอโทรศัพท์ที่ดับมืด “ไม่...เป็นไปไม่ได้...” เขาพึมพำ ปฏิเสธที่จะเชื่อข่าวไร้สาระนี้ตอนนี้แม่ยายถูกคนช่วยพยุงขึ้นมาแล้ว ถึงคราบน้ำตาบนใบหน้ายังไม่แห้ง แต่ความพังทลายในตอนแรกเหมือนจะผ่านไป กลายเป็นความสงสัยแบบมีความหวัง และความไม่พอใจที่ตามมาแทนเธอมองสภาพจี้หวยอันที่เหมือนคนไร้วิญญาณ แล้วพูดเสียงแหบ น้ำเสียงแฝงทั้งความหวังและการโยนความผิด “หวยอัน แกว่าอันหรานเพราะพวกเราออกมาฉลองปีใหม่ข้างนอก ไม่ได้พาเธอมาด้วย เธอเลยน้อยใจ ก็เลยจงใจรวมหัวกับโรงพยาบาล เล่นตลกแบบนี้เพื่อหลอกพวกเรารึเปล่า”พ่อตาไม่ได้พูดอะไร แต่ขมวดคิ้วแน่น ในสายตาก็มีทั้งความไม่แน่ใจและความหงุดหงิดแบบเดียวกันเรื่องล้อเล่นงั้นเหรอคำนี้แทงเข้ามาในใจจี้หวยอันทันทีอันหราน?ผู้หญิงที่เงียบขรึมมาตลอด แถมบางครั้งยังยอมคนง่ายอย่างอันหราน จะเล่นตลกถึงขั้น “แกล้งตาย” ได้จริงเหรอ?แต่ในใจลึก ๆ ของเขา กลับเหมือนคว้าฟางช่วยชีวิตไว้ได้ เขาอยากให้มันเป็นเรื่องจริง ต่อให้เป็นแค่มุกตลกร้ายก็ตามเขาต้องพิสูจน์ให้ได้เดี๋ยวนี้นิ้วของ
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status