15. สมยอม Nc

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : สมยอม Nc🔞

--------------------------------------------------------------------------

⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡

----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------

เจ้าของจมูกโด่งเป็นสัน ฝังจูบลงที่หน้าผากของคนหน้าหวาน ก่อนจะไล่ลงมาที่แก้มใสทั้งสองข้าง และบดจูบเธออย่างละเมียดละไม

จ๊วบ~

จูบรสหวานที่เขามอบให้ มันเกิดขึ้นพร้อมกับความเสียวที่ท้องน้อย จากการระดมนิ้วซอยเล่นช่องรักแคบของนิ้วยาว

แจ๊ะ ๆ ๆ!

ซึ่งมันก็ทำให้เธอเผลอจูบตอบกลับอีกคนอย่างที่ไม่เคยทำมันกับใคร ราวกับว่าเธอถูกเขาดูดเข้าไปอยู่ในห้วงเวลาที่มีเพียงแค่คนทั้งคู่

การที่เธอจูบตอบกับมันเป็นอะไรที่ทำผมตื่นเต้นมากๆ แต่การที่เธอไม่ขัดขืน แถมแอ่นความสาวตามมือของผมนี่มันสุดๆ ไปเลย…

หนุ่มหล่อดันตัวขึ้นอย่างคนสติแตก กับการกระทำของคนหน้าหวานที่ตอบสนองกลับตน

เขาดันตัวขึ้นนั่ง และเปลี่ยนจากนิ้วที่เขี่ยเล่นกลีบดอกไม้สาวเป็นอย่างอื่นแทน ซึ่งมันก็ทำให้ซานย์สาวสวยนั้นรู้สึกดียิ่งกว่า

สวบ!

ความเป็นชายที่มีความปรารถนาเต็มเปี่ยม ดันเข้าช่องรักอุ่นของคนหน้าหวาน ที่นอนมองเขาด้วยท่าทางเหนียมอายจนลึกสุดความยาว

“อ๊ะ”

เธอครางเสียงหวานออกมาเมื่อโดนเขางัดความยาวกระตุ้นช่องรัก

“เจ็บเหรอ?” ผมกลัวว่าจะทำให้เธอเจ็บตัวเหมือนกับครั้งแรก จึงต้องเอ่ยถามเธอเพื่อความแน่ใจ

แน่นอนว่าตอนนี้ฉันไม่หลงเหลือความเจ็บที่ว่านั้นแล้ว ไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด แต่มันกลับเสียวจนฉันไม่สามารถจะอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้…

“…” เธอส่ายหัวปฏิเสธเขา เพื่อบอกว่าเธอไม่ได้กำลังรู้สึกเจ็บอย่างที่เขาสงสัย แต่เป็นอีกความรู้สึกที่เธอไม่กล้าพูดมันออกมา

“งั้นแด๊ดขอทำแรง ๆ นะครับ…”

เขาเอ่ยปากขออนุญาตเธอ เมื่อเห็นว่าคนสวยนั้นไม่ได้รู้สึกเจ็บหรือแสดงความกลัวต่อสิ่งนั้นแล้ว…

พั่บ ๆ!

หนุ่มหล่อขยับจังหวะเด้าบดเร็วขึ้นทีละนิด จนเปลี่ยนการเด้าเป็นการกระแทก เสียงครางของเธอมันบังคับให้เขาต้องทำมันแรงขึ้นอย่างไม่หยุดพัก…

“อ๊ะ ๆ ๆ แด๊ดคะ”

ปึก ปึก ๆ ๆ !

เสียงเรียกแด๊ดคะของเธอ กับใบหน้าเหยเกพร้อมความเสียวซ่านนั้น ทำให้ผมต้องเอาใจเธอด้วยการเกร็งความเป็นชายให้มีความแข็งยิ่งขึ้น และงัดมันเข้าเน้น ๆ ในช่องรักแคบที่ตอดรัดแกนชายของผมอย่างมูมมาม

“อ้อห์ ซี๊ด แบบนี้แหละดี” เขาครางเสียงออกมาด้วยความชอบใจ ก่อนจะรีบชักแกนชายออก เมื่อรู้สึกว่าจะทนไม่ไหว และเปลี่ยนมาเอาใจเมียเด็กด้วยการทำสิ่งอื่นให้เธอประทับใจแทน…

“ขึ้นมา...นั่งคร่อมหน้าแด๊ด”

เขาออกคำสั่งกับคนหน้าหวาน ซึ่งเธอก็ทำมันอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ด้วยความไม่รู้ประสีประสา แต่แด๊ดดี้ของเธอก็ชี้นำทางที่ถูกต้องให้ จนเธอขึ้นมาคร่อมอยู่บนหน้าหล่อละมุนของเขาได้สำเร็จ

แผล็บ~

หนุ่มหล่อเลียทักทายไปที่กลีบดอกไม้ของเมียเด็ก สายตาก็จ้องมองใบหน้าของเธอแบบไม่หลุดโฟกัส

แผล็บ ๆ ๆ~

คนหน้าหวานเกร็งรับความเสียวนั้นที่ทำให้เธอไม่สามารถควบคุมร่างกายไว้ได้ จนมือน้อยทั้งสองข้างเผลอจิกระบายความเสียว ลงไปที่หมอนที่ลูก้าใช้หนุนนอนอยู่จนยับยู่ยี่

“งือแด๊ดคะ”

คนสวยเผลอเด้งรับลิ้นของคนใต้ร่าง และแอ่นกายถวายให้กับเขาได้ลิ้มชิมรสหวานนั้นอย่างสาสมใจ จนเขาส่งให้เธอแตกคาปากได้สำเร็จ…

พรวด~

เขาดูดเลียน้ำหวานของสาวสวยอย่างไม่รังเกียจ และดูท่าจะชื่นชอบและต้องการมันเป็นอย่างมาก…

เมื่อเห็นว่าเธอเสร็จกิจ ผมก็พลิกตัวให้เธอนอนคว่ำถ้าแมวเหมียว ฉลองที่เอาแมวเข้ามาเลี้ยงในบ้าน…

พั่บ ๆ! ปึก ปึก ๆ!

“อือ กั้นไม่ไหวแล้ว” ลูก้ากระตุกเสร็จและหลั่งน้ำข้นใส่ในช่องรักของสาวสวย หลังจากพยายามดึงเกมส์อยู่นาน แต่ก็ทนไม่ไหวเนื่องจากแรงตอดของช่องแคบที่มีมหาสารเพราะรูนั้นถูกใช้งานแค่เพียงไม่กี่ครั้งจึงยังฟิตอยู่

พรวด~

“อึก! อ้อห์ ซี๊ดอ้อห์~”

ทั้งคู่ทิ้งตัวลงนอนในสภาพหอบเหนื่อย กายร้อนผ่าวของคนทั้งคู่เขยิบเข้าหากันอย่างไม่เขินอาย

เสียงหายใจหอบเหนื่อยของแด๊ดกับเสียงหัวใจที่เต้นแรงไม่เป็นจังหวะนี่ มันทำให้ฉันรู้สึกใจเต้นตามไปด้วย หรือฉันควรจะยอมเป็นแม่ของลูกให้กับเขาอย่างเต็มใจดี ตอนนี้มันสับสนไปหมด ไม่รู้ว่าทำไมตอนอยู่กับแด๊ดลูก้าฉันถึงกลับคิดแบบนี้ ทำไมเขาถึงทำให้ฉันรู้สึกดีทั้ง ๆ ที่เขาก็ใจร้ายกับฉันไม่ต่างจากแด๊ดคนอื่น

ซันซานย์เองก็ไม่รู้ว่าใจของเธอนั้นเผลอไปคิดกับเขาเกินกว่าแด๊ดดี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะเธอยังไม่เคยได้สัมผัสความรู้สึกชอบแบบหนุ่มสาว จึงไม่รู้ว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้กับลูก้ามันคืออะไร

ฉันกำลังจะหลับแล้วแต่จู่ ๆ เจ้าเหมียวน้อยก็เกิดร้องขึ้น…

เงี๊ยว! เงี๊ยว!

“ซานย์ ดูไอเงี๊ยวหน่อยสิ ฉันนอนไม่ได้” เสียงนุ่มทุ้มสะลึมสะลือของลูก้าพูดบอกกับคนตัวเล็ก เพราะลูกชายของทั้งคู่ส่งเสียงดังขึ้นในกลางดึก

“โอ๋ไม่ร้องนะ”

เธออุ้มเจ้าเหมียวตัวน้อยมานอนอยู่ในอุ้งมือ ก่อนที่หนุ่มน้อยจะเลิกงอแง ซึ่งเธอนั้นก็ขัดคำสั่งของลูก้าพาเขาขึ้นมานอนบนที่นอนด้วย เพราะกลัวว่าเจ้าเหมียวจะร้องงอแงหาเธออีกครั้ง และไม่นานทั้งสามก็นอนสลบเหมือดไปตาม ๆ กัน

เช้าวันรุ่งขึ้น…

พอลืมตาตื่นขึ้นมาผมก็ไม่เห็นซานย์อยู่ในห้องแล้ว เห็นก็แต่ไอเงี๊ยวที่ขึ้นมานอนอยู่บนหน้าอกของผม มาได้ยังไงวะ…

“มึงจะรามปามไปแล้วนะไอเงี๊ยว” ลูก้าหยิบตัวแมวน้อยออกจากอก และวางลงบนที่นอน ก่อนที่เขาจะลุกเดินเข้าห้องน้ำไป

ฉันเดินลงมาข้างล่างเพื่อมาทำข้าวให้เจ้าเหมียว แต่ทว่าในครัวกลับมีแด๊ดวีเดนยืนอยู่ และฉันก็ยังรู้สึกอึดอัดกับเรื่องที่แด๊ดทำไม่หาย

“ซานย์ ชิมอันนี้ให้แด๊ดหน่อยสิ” จู่ ๆ เขาก็เรียกเธอให้ไปดื่มอะไรบางอย่างในแก้วใบเล็ก

เธอไม่อยากที่จะคุยกับเขา แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ “อะไรคะ?”

“กินสิ ยกหมดแก้วเลยนะ”

แด๊ดพูดจบฉันก็ยกแก้วดื่มตามที่แด๊ดบอก แต่รสชาติมันแบบ…

“แค็ก ๆ แหวะ! แด๊ดให้หนูกินอะไรเนี่ย” รสชาติแย่มาก ฉันไม่เคยกินอะไรที่แย่ขนาดนี้มาก่อนเลย

“เหล้าหมักหนะ ฮ่า ๆ ไม่อร่อยเหรอ” ผมหาเรื่องที่จะพูดคุยกับเธอ เพราะรู้ว่าเธอยังโกรธผมอยู่กับเรื่องวันนั้น เลยคิดว่าการทำตัวตีเนียนแบบนี้คงจะใช้ได้ผล

“ไม่เห็นจะอร่อยเลย แด๊ดกินเข้าไปได้ไงทุกวัน”

“แด๊ดว่าอร่อยดีนะ”

ฉันเดินหนีแด๊ดไปทำอาหารให้เจ้าเหมียวทันที ซึ่งเขาก็เดินตามฉันมาหยุดยืนมอง แต่ก็ไม่พูดว่ามีอะไรเอาแต่ยืนมองสิ่งที่ฉันกำลังทำอยู่แบบนั้น…

“แด๊ดมองอะไรคะ?” เธอเริ่มอึดอัดและหงุดหงิดขึ้นเล็ก ๆ เพราะเขาเอาแต่จ้องมองแต่ก็ไม่ยอมพูดบอกถึงความต้องการ

“แค่มองก็ไม่ได้เหรอ...”

“ก็แด๊ดมองแล้วไม่ยอมพูดหนิคะ หนูอึดอัดนะ”

“อยากให้แด๊ดพูดจริง ๆ เหรอ” ผมเดินเข้าไปกอดเธอจากทางด้านหลังและโน้มตัวลงไปกระซิบเธอข้าง ๆ หูในสิ่งที่ผมอยากบอกเธอ

“แด๊ดอยากกินเด็กอ่ะ…ไม่รู้ว่าต้องรอนานเท่าไหร่ ถึงจะได้กิน” คนกระล่อนพูดคำนั้นออกมาจากจิตใต้สำนึกลึก ๆ ของตน

เธอเอี้ยวตัวกลับมามองขว้างตาเขียวใส่ผมทันทีที่ได้ยินคำพูดนั้น…

ปริ๊ง~ เขาส่งตาวิ้งค์ให้คนหน้าหวาน อย่างไม่เกรงกลัวต่อสายตาดุของเธอแม้แต่น้อย…

“ถ้าจะพูดแบบนี้ก็ไม่ต้องพูดหรอกค่ะ ยืนมองเฉย ๆ นั่นแหละดีแล้ว”

ในหัวมีแต่เรื่องแบบนี้หรือไงนะพวกเฒ่าหัวงู…

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~