مشاركة

CHAPTER 8 อยากได้ตัว

last update تاريخ النشر: 2025-04-16 11:48:04

บรรยากาศในไนต์คลับเต็มไปด้วยแสงไฟสลัว สีสันฉูดฉาด และเสียงเพลงดังเร้าใจ ผู้คนสนุกสนาน ดื่มเครื่องดื่ม พูดคุยและเต้นรำอย่างอิสระ เสียงหัวเราะและจังหวะดนตรีสร้างบรรยากาศที่ครึกครื้น

        ดัสตินนั่งหน้าบอกบุญไม่รับเมื่อไรที่เหมยหลินจะเลิกเกาะแกะเขาเสียที ตั้งแต่มานั่งดื่มในไนต์คลับถ้าเป็นผีนี่สิงเขาได้เลย

        “คุณรู้ไหมว่าพ่อของคุณมีที่ดินผืนงามในมาเก๊า”

        เขาเปรยๆ ขึ้นมาเผื่อว่าสิ่งที่เขาลงทุนทำไปอาจจะส่งผลให้เร็ววัน เขาคิดไว้เหมยหลินน่าจะหลงเสน่ห์เขาแล้ว หากจะหลอกใช้เธอเรื่องที่ดิน เธอก็คงไม่ปฏิเสธ

        “มาเก๊า?”

        “ผมรู้มาว่าเป็นของครอบครัวคุณ”

        ดัสตินถามพลางโอบกอดเอวของหญิงสาว ส่วนเธอก็คลอเคลียหน้าอกกว้าง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาตอบด้วยรอยยิ้มยั่วยวน

“ใช่ค่ะ คุณถามทำไมเหรอคะ?” เธอไม่รู้เรื่องที่ดินในมาเก๊าและไม่ทราบมาก่อนว่าพ่อเป็นเจ้าของ แต่เขาถามมาแบบนั้นเธอต้องพูดไว้ก่อน

“ต้องการที่ดินแปลงมาทำกาสิโน” เขาบอกความจริงแค่เพียงครึ่งเดียว เพราะหากเขาได้ครอบครองเงินหลายร้อยล้านเหรียญจะแพร่สะพัดเข้ามาในกระเป๋าของเขาทันที

“ทั้งๆ ที่คุณก็มีกาสิโน”

“ผมยื่นข้อเสนอให้คุณดีกว่าเผื่อจะสนใจ ผมจะซื้อด้วยราคาที่สูงแล้ว และยังจะให้คุณถือหุ้นในกาสิโนนั้น 5%”

“ก็ได้ค่ะฉันจะไปคุยกับคุณพ่อให้”

ซึ่งเป็นข้อเสนอที่เหมยหลินเองก็พอใจมาก เธอจึงรับปากว่าจะคุยกับพ่อให้ เมื่อความสวยอยู่เหนือกว่าความฉลาดหญิงสาวจึงไม่ฉุดคิดว่าเพราะเหตุใดดัสตินจึงเข้าหาเธอ

เขายกแก้วน้ำสีอำพันขึ้นดื่มสายตามองไปยังนักท่องราตรีเบื้องล่าง เขากวาดสายตาไปมองรอบๆ จนสะดุดตากับเจ้าของร่างบางที่นั่งหันหลังให้ ตรงหน้ามีลีออนเพื่อนรักของเขาและแดนนี่ที่นั่งอยู่ข้างสาวสวยอีกคน

“คุณจะไปไหนคะดัสติน”

“ไปหาคนรู้จัก”

“ฉันไปด้วยค่ะ เอ่อ...ไม่ไปแล้ว”

เหมยหลินเห็นแดนนี่นั่งอยู่จึงไม่กล้าเดินตามดัสตินลงไปที่ชั้นล่าง หญิงสาวที่นั่งหันหลังเธอคุ้นตามากแต่นึกไม่ออกว่าใคร

เฟรินทร์นั่งมองบรรยากาศไนต์คลับเป็นครั้งแรกที่เธอมาสถานที่อโคจรแบบนี้ แดนนี่ชวนเธอมาเปิดหูเปิดตาและบอกจะพามินนี่มาด้วยจึงยอม

“น้องเฟย์ดื่มพั้นซ์ไหมครับ” ลีออนเสนอหน้ามานั่งกับสาวๆ เขาไม่สนใจสายตาของแดนนี่สาวสวยข้างกายคนนั้นเขาคงไม่มีสิทธิ์เพราะแดนนี่ออกอาการหวงมาก

“ไม่ดีกว่าค่ะ”

“ชิมนิดเดียวก็ได้ไม่เมาหรอกครับ”

เฟรินทร์ยื่นมือมารับแก้วจากเขาแต่ต้องหยุดกลางอากาศเมื่อมีมือหนาเดินมาคว้าแก้วเสียก่อน แล้วกระดกน้ำในแก้วจนหมด

ปึก!

“ไอ้ดัสตินกูไม่ได้ให้มึงชิมกูให้น้องเฟย์” ลีออนมองหน้าเพื่อนมันมาได้ยังไงเขาไม่ได้ชวน แล้วไม่บอกด้วยว่าจะมา

“กูคอแห้งนั่งด้วยคนดิ” เขานั่งเบียดเฟรินทร์จนหญิงสาวจะตกจากเก้าอี้ มีมือหนาคว้าเอวสอบไว้เสียก่อนตอนนี้ดูเหมือนหญิงสาวกำลังอยู่บนตักของเขา

“ปล่อยนะ”

“อะ อะ คนเยอะด้วยทำพี่เจ็บพี่จับดูดปากโชว์คนทั้งโต๊ะนี่เลย” ขู่ไว้ก่อนเดี๋ยววันนี้เจ็บตัวอีกเขากวาดสายตามองไปที่แดนนี่กับสาวข้างกาย

“มาได้ยังไง”

“กูขับรถมา” ลีออนเป็นคนตอบคำถามดัสตินคนแรก

“ไม่ได้ถามมึง” เขาถามคนข้างกายเขาทุกคนเหมือนอยากรู้ความสัมพันธ์ของเขากับเฟรินทร์

“นี่น้องเฟย์”

“ว่าที่เมียกูเอง” เขาตอบกลับอย่างรวดเร็วแบบไม่ต้องคิดนาน

“ไอ้ดัสตินพูดอะไรวะ!”

“ว่าที่แม่ของลูก” เปลี่ยนคำตอบใหม่ก็ได้วะ

“อย่าพูดไร้สาระนะคุณ” คนที่นั่งฟังมานานรีบแก้ข่าวจะเป็นว่าที่ภรรยาเขาได้อย่างไร เมื่อเขากำลังตามจับเหมยหลิน

“ที่รักบอกเขาไปสิว่าเราสองคนรู้จักกันลึกซึ้งแค่ไหน...โอ๊ยยย” โดนอีกดอกแล้วบอกว่าที่เมีย แม่คุณมือหนักจริงๆ

“เป็นอะไรใครเหยียบตีน” ลีออนก้มลงมองหาเมื่อเพื่อนร้องเหมือนได้รับบาดเจ็บ

เฟรินทร์แกล้งทำไม่รู้ไม่ชี้เธอจงใจหยิกหน้าท้องของเขาตอนที่คนอื่นไม่ทันมอง

“เฟย์กลับเลยไหมครับผมแวะไปส่ง”

แดนนี่นั่งเงียบมานานเขาหมดความอยากทันทีเมื่อมีดัสตินเข้ามาร่วมวง สงสารน้อยที่กำลังถูกคุกคามจากคนแก่ที่เอาแต่ใจ

“ค่ะเฟย์อยากกลับแล้ว” เธอรีบคว้ากระเป๋าแต่ไม่ทันดัสตินเขาหยิบกระเป๋าเธอพาดบ่ากว้างแล้วลุกขึ้นยืนก่อนจะหันไปสั่งลาทุกคน

“ฉันจะไปส่งเฟรินทร์เอง”

“ฉันไม่ไปกับคุณ”

“ไปดิเร็วๆ อย่าให้ต้องอุ้ม” สองหนุ่มสาวเหมือนคู่สามีภรรยาที่กำลังทะเลาะกันไม่มีผิด ลีออนจะเดินตามออกไปแต่ถูกแดนนี่ห้ามไว้เสียก่อน

เฟรินทร์ถูกจับยัดเข้าไปในรถหรูทำตัวไม่ถูกเมื่ออยู่กับเขาอีกครั้ง เธอเบือนหน้าหลบหนีกลัวว่าเขาจะทำที่คาดไม่ถึง

“อ๊ะ คุณปล่อยนะ”

ดัสตินคว้าเธอไปนั่งบนตักแกร่งมือหนาทั้งสองข้างโอบเอวไว้แน่น สายตาหวานเชื่อมส่งให้คนตัวเล็กเมื่อไรหนอเขาได้เชยชมแม่ยอดยาหยีของเขา

หญิงสาวอายจนแก้มแดงเพราะในรถไม่ได้มีเธอแค่สองคนแต่ยังมีลูกน้องของเขาสองคนนั่งอยู่หน้ารถ

“ถ้าตบตีว่าที่ผัวอีกครั้งนี้ดูดปากโชว์พวกมันสองคนเลย” ช้ำในตายก่อนพอดีตัวเล็กนิดเดียวแต่มือหนักใช้ได้เลยจบเรื่องนี้เมื่อไรโดนเขาขย้ำแน่นอน

Rrrrrrrr

“เอามือถือฉันมา”

“ดูก่อนว่าใครโทรมา” เขาหยิบโทรศัพท์ของมาจากกระเป๋า ก่อนจะยื่นให้เฟรินทร์รับสายเขาแนบหูลงไปฟังว่าคนปลายสายจะพูดอะไร

“ค่ะ”

“เฟย์เมื่อไรจะกลับดึกมากแล้วนะ”

“คุณพ่อยังไม่นอนอีกเหรอคะ”

“พ่อรอเฟย์กลับบ้าน” ชิงอีห่วงลูกสาวเพราะเฟรินทร์ไม่เคยออกไปเที่ยวในยามค่ำคืน

“เฟย์ใกล้ถึงแล้วค่ะคุณพ่อนอนได้เลย”

“กลับดีๆ นะลูก”

ดัสตินมองใบหน้าสวยหวานชิงอีรักลูกสาวเสียขนาดนี้ ทำไมถึงปล่อยให้น้องพี่น้องรังแกเฟรินทร์ เลี้ยงดูเหมือนคนรับใช้

“ถามหน่อยเถอะทำไมบรรดาพี่ๆ ของเธอถึงได้ทำตัวนิสัยแย่ขนาดนี้”

“คุณหมายถึงอะไร!”

“คิดว่าไม่รู้เหรอว่าว่าที่เมียเป็นอะไรกับคนในบ้านนั้น”

“รู้แล้วยังไงคะ? ต่อไปห้ามเข้าใกล้ฉันอีกฉันไม่มีปัญหากับคุณเหมยหลิน”

เจ็บใจที่เขาทำเหมือนว่าไม่สนใจไยดีเหมยหลิน แต่กลับมาตามตอแยเธอ ผู้ชายแบบเขาไม่สมควรได้ความรักดีๆ ตอบแทน

“ฉันกับเหมยหลินไม่ได้เป็นอะไรกัน”

“นั้นเรื่องของคุณค่ะ”

“ถ้าฉันจบเรื่องนี้...เธอจะยอมพูดคุยกับฉันดีๆ ไหม” ดัสตินถามด้วยน้ำเสียงจริงจังเขาอยากจีบเฟรินทร์แบบจริงจังเสียที

“ขอบคุณที่มาส่งนะคะ…หวังว่าเราจะไม่เจอกันอีก”

เธอเดินเข้าไปในบ้านแล้วดัสตินหัวเราะในลำคอเบาๆ เกมมันเพิ่งจะเริ่มขึ้นเท่านั้น รอเขาจัดการกับเหมยหลินเสียก่อนเขาไม่ปล่อยเป้าหมายไปไหนแน่

ดัสตินตัดสินใจปิดเครื่องมือถือเมื่อเหมยหลินพยายามโทรหาเขา เล่นออกมาส่งเฟรินทร์โดยไม่บอกเล่าหญิงสาวสักคำ ป่านนี้น่าจะรอเขาอยู่ที่เดิม

“ให้ผมกลับไปไนต์คลับไหมครับ”

“ไม่ต้องกลับเลย”

“ครับ” โทนี่เกาหัวเบาๆ พอเจอสาวที่ถูกใจดันลืมผู้หญิงอีกคน ไม่รู้จะส่งสารใครก่อนดีถ้าได้เฟรินทร์มาไว้ข้างกายจริงๆ เขาว่าเจ้านายเขาคงไม่รอดจากน้ำมือของสาวสวยคนนั้น

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • แผนร้ายตีตรารัก   CHAPTER 31 ได้พ่อมาเต็มร้อย

    เสียงร้องไห้ของเด็กทารกดังขึ้นท่ามกลางความเงียบสงัดของค่ำคืน ราวกับเสียงระฆังเตือนภัยที่ปลุกให้คนเป็นพ่อสะดุ้งตื่นขึ้นจากสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่น ดัสตินยันตัวลุกขึ้นจากเตียง มือขยี้ตาที่หนักอึ้งและชุ่มไปด้วยความเหนื่อยล้า ก่อนจะก้าวไปอุ้มร่างน้อยขึ้นมาแนบอก “โอ๋ๆ ไม่ร้องนะครับลูก” เขาพึมพำเสียงแหบพร่า กดจูบเบาๆ บนหน้าผากของเจ้าตัวเล็กที่กำลังสะอื้น ร่างน้อยดิ้นขลุกขลักในอ้อมแขน พยายามผลักอกเขาเล็กน้อยเหมือนไม่พอใจอะไรสักอย่าง เขาถอนหายใจยาวพยายามไกวตัวลูกไปมา หัวของเขาหนักอึ้งราวกับมีหินก้อนใหญ่ทับเอาไว้ ดวงตาแดงก่ำและใต้ตาคล้ำลึกเป็นวง เหมือนหมีแพนด้าที่อดนอนมาสามวันติด เขาลองเปลี่ยนท่าอุ้ม ลองร้องเพลงกล่อม ลองพาเดินวนรอบห้อง แต่ทุกอย่างดูจะไม่เป็นผล เฟรินทร์ตื่นขึ้นมาพอดีจึงได้เห็นภาพนั้นพอดี ผู้ชายตัวโตที่อุ้มลูกไม่ค่อยเป็นกลางคืนเป็นหน้าที่เขาที่ต้องลุกขึ้นมาอุ้มลูกยามที่ลูกร้อง “ทำไมไม่นอนครับลูก…” น้ำเสียงของเขาเจือไปด้วยความอ่อนล้าและสิ้นหวัง ทารกน้อยในอ้อมแขนยังคงแผดเสียงร้องไม่หยุด เวลาผ่านไปเป็นชั่วโมงจนสุดท้าย เมื่อไม่มีแรงแม้แต่จ

  • แผนร้ายตีตรารัก   CHAPTER 30 ฟีลิกซ์

    เหงื่อซึมทั่วใบหน้าซีดเซียว ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความเจ็บปวด น้ำตาไหลอาบแก้มขณะกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ“อึก...!” เสียงครางลอดออกมาจากลำคอ เธอรู้สึกเหมือนร่างทั้งร่างกำลังจะแตกเป็นเสี่ยง“สูดลมหายใจเข้าไว้! อีกนิดเดียวค่ะคุณแม่!”เสียงปลอบโยนจากหมอและพยาบาลดังก้องในโสตประสาท แต่ทุกอย่างรอบตัวกลับพร่ามัว เธอไม่มีแรงแม้แต่จะตอบรับมืออุ่นของใครบางคนกอบกุมมือเธอไว้แน่น ดวงตาคมเข้มเต็มไปด้วยความเป็นห่วง“อดทนไว้นะเมียจ๋า... พี่อยู่ตรงนี้”เสียงทุ้มต่ำของเขาสั่นเครือ เธอกัดฟันแน่น ก่อนจะเบ่งแรงสุดท้ายเสียงร้องแหลมเล็กดังก้องไปทั่วห้อง พร้อมกับลมหายใจของเธอที่เหมือนถูกดึงกลับมาอีกครั้ง น้ำตาที่เอ่อคลอร่วงเผาะลงข้างแก้ม แต่ครั้งนี้เป็นน้ำตาแห่งความสุข“ลูกของเรา...” เธอพึมพำเสียงแผ่ว ขณะที่พยาบาลวางร่างเล็กๆ ไว้แนบอก“หน้าตาน่าเกลียดน่าชังจัง”หัวใจของเธอเต้นแรง แต่ไม่ใช่เพราะความกลัวหรือความเจ็บปวดอีกต่อไป เป็นเพราะชีวิตน้อยๆ ที่เธออุ้มอยู่ในอ้อมแขนก่อนหน้านี้“อื้ม...!” เสียงครางเบาๆ ทำให้ร่างสูงที่กำลังนั่งเอนหลังอยู่บนโซฟาสะดุ้งสุดตัว เขาหันขวับไปมองคนบนเตียง คนที่กำลังจับท้องตัวเองแ

  • แผนร้ายตีตรารัก   CHAPTER 29 อุ้มท้องลูกของเขา

    เฟรินทร์มองหน้าคนที่เข้ามาบุกรุกห้องนอนของเธอ เขากระโดดขึ้นเตียงโดยที่เธอยังไม่ได้อนุญาต ตั้งแต่เกิดเหตุเขาหายเงียบไปสองสัปดาห์ไม่ยอมส่งข่าว ปล่อยให้เธอคิดไปฝ่ายเดียว และวันนี้เข้าโผล่หน้ามาทั้งโกรธทั้งคิดถึงเป็นห่วงเขาสารพัด แต่คนตรงหน้าเหมือนจะไม่รู้สึกผิด “มานอนสิจ๊ะเมียจ๋าไม่คิดถึงผัวเหรอ” “คุณตลกมากเหรอคะคุณดัสติน” เธอทั้งกินไม่ได้นอนไม่หลับเพราะเป็นห่วงเขา แต่เขากลับทำหน้าระรื่นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “พี่แค่ปล่อยข่าวลือน่าตอนนี้พี่กลับมาครบ 32” “ไม่ต้องมาจับ!” เธอเบี่ยงตัวหนีไม่ยอมให้เขาแตะต้องตัว “ที่รักขา~ พี่ผิดไปแล้วมาให้พี่ทักทายลูกหน่อย” “เราเลิกกันเถอะค่ะ เฟย์ไม่อยากให้ลูกตกอยู่ในอันตรายแบบคุณ” เธออยากใช้ชีวิตแบบปกติไม่ต้องคอยมีบอดี้การ์ดล้อมหน้าล้อมหลัง ชีวิตอยู่บนเส้นด้ายตลอดเวลา “ไม่เลิกให้ตายก็ไม่เลิก” พยานรักอยู่ในท้องแท้ๆ “นั่นเป็นปัญหาของคุณค่ะเราทำหน้าที่พ่อแม่ก็พอ” “ไม่เลิกพี่ไม่เลิก!” ต่อเอามีดมาจ่อที่คอก็ไม่มีวันเลิกเด็ดขาด “ออกไปค่ะ” “เฟย์ทำไมงี่เง่าจังเลยมันคืองาน

  • แผนร้ายตีตรารัก   CHAPTER 28 สูญเสียเธอไป

    ประตูห้องฉุกเฉินปิดลงดัสตินหัวใจสลายเอาแต่โทษตัวเองว่าเป็นเพราะเขาที่ดูแลเฟรินทร์กับลูกไม่ดี น้ำตาเขาไหลออกมาอย่างไม่อายสายตาของใคร เสื้อเชิ้ตสีขาวเปื้อนไปด้วยเลือดจนเปลี่ยนไป เสียงลมหายใจของเธอหนักขึ้น...เหงื่อเย็นผุดขึ้นเต็มหน้าผากของเฟรินทร์ ขณะที่เธอนอนซมอยู่บนเตียงคนไข้ มือขาวซีดกำผ้าปูแน่น ร่างกายสั่นสะท้านเพราะความเจ็บปวดที่แล่นเข้ามาเป็นระลอก "หมอ...ช่วยลูกฉันด้วย..." เสียงของเธอสั่นเครือ ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว หมอไม่พูดอะไรให้เสียเวลา เขาขยับเข้ามาตรวจร่างกายเธออย่างเร่งด่วน สีหน้าเคร่งเครียดขณะมองจอมอนิเตอร์ที่แสดงอาการของทั้งแม่และเด็ก ในขณะที่เฟรินทร์กัดริมฝีปากแน่น น้ำตาเอ่อคลอจากความทรมาน "ยาได้แล้วค่ะ หมอ" พยาบาลส่งเข็มฉีดยาให้ หมอรับมาและรีบฉีดยาเข้าทางสายน้ำเกลือ พลางเฝ้าดูอาการของเธออย่างใกล้ชิด ทุกวินาทีช่างยาวนานเหลือเกิน หญิงสาวรู้สึกได้ถึงความเจ็บที่ค่อยๆ ทุเลาลง หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความหวัง "ลูก...ลูกปลอดภัยไหมคะ?" หมอยิ้มบางๆ "ปลอดภัยแล้ว แต่อีกไม่กี่วันคุณต้องพักผ่อนให้มาก ห้ามเครี

  • แผนร้ายตีตรารัก   CHAPTER 27 หาพ่อใหม่ให้ลูก

    “สวัสดีค่ะนายหญิงเมื่อคืนหลับสบายดีไหมคะ” “หลับสบายมากเลยค่ะ แต่มีรู้ว่ามีผีที่ไหนมาร้องห่มร้องไห้ทั้งคืน” พูดแล้วหันไปมองคนที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ ขอบตาดำยิ่งกว่าหมีแพนด้า “ตายจริงโจรหรือเปล่าคะ” “โจรที่ไหนมันจะกล้าเข้ามาเหยียบที่นี่” แม้แต่แมลงสักตัวไม่อาจบินผ่านเข้ามาได้ ดัสตินนั่งทานอาหารเช้าเงียบๆ เมื่อเช้าดีนะตื่นก่อนหญิงสาวไม่อย่างนั้นคงโวยวายบ้านแตกที่ถูกเขาลวนลามตอนที่เธอหลับ “คุณลี่ถังไปส่งเฟย์ที่โรงแรมx หน่อยค่ะ” วันนี้เธอแต่งตัวสวยเพราะมีงานสำคัญ อย่าคิดว่าไม่รู้เมื่อคืนเขาแอบทำอะไรกับเธอ “ไปทำไม” อยู่ดีๆ จะไปโรงแรมไอ้แดนนี่ “ชิ” เฟรินทร์ไม่ตอบเดินไปรอลี่ลังที่รถดัสตินไม่รอช้ารีบเข้าไปนั่งในรถ จนมาถึงโรงแรมเขาถึงนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เป็นงานหมั้นของแดนนี่ เฟรินทร์เดินเข้ามาในห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมหรู โดยมีดัสตินเดินตามหลังและลูกน้องของเขาเดินตามเป็นโขยง หลายคนกำลังคิดว่าสาวน้อยคนนี้คงมีความหมายสำหรับเขามากชายหนุ่มดูหวงแหน “มาแล้วเหรอพี่ชาย” “แด๊ดกับหม่ามี้ยังไม่กลับมาจากเที่ยวรอบโลก ไว้งานแต่งท่านต้องม

  • แผนร้ายตีตรารัก   CHAPTER 26 อะไรก็ยอม

    ดัสตินพาหญิงสาวกลับมาที่เซฟเฮาส์ในมาเก๊าเขาค่อยๆ วางหญิงสาวลงบนเตียงกลัวว่าคนตัวเล็กจะตื่น เขานั่งมองใบหน้าของเธอและหอมแก้มทั้งว้ายและขวาเวลานี้อะไรก็ยอมทุกอย่างขอแค่หญิงสาวไม่หนีไปจากเขาก็พอ เขาเดินมาส่องกระจกหน้าแดงบวมแดงแต่ไม่คิดโกรธเมีย“ผมเอายามาให้ครับ”“อื้อ ขอบใจ”“ทานยาแก้ปวดก่อนดีกว่าครับ”ดัสตินยอมทานยาเพราะตอนนี้เขาปวดแผลมาก ตอนที่อุ้มเมียไม่รู้สึกเจ็บเท่าไร เขานั่งลงนั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง“โทนี่”“ครับ”“นายทำงานกับฉันมากี่ปีแล้ว?”“14 ปีแล้วครับ” ถามแบบนี้คงไม่คิดจะให้กันออกใช่ไหม รู้สึกเสียวสันหลังวาบ“ตอนนี้นายอายุ 36 แล้วหนิ...” เขาเว้นจังหวะการพูด “นายง้อผู้หญิงยังไงวะ นายอายุเยอะกว่าฉันน่าจะมีประสบการณ์มาก่อน”ไอ้โทนี่เป็นขี้ข้ารับใช้นายตั้งแต่เรียนจบจนอายุปูนนี้ยังไม่มีเมียตัวเป็นตน เขาไม่เคยจีบสาวมาก่อนและจะตอบคำถามเจ้านายยังไง“ถ้าตอบว่าไม่เคยจีบสาวมาก่อนเสียชาติเกิดมาก”แรงมาก แล้วตัวเองไม่เคยจีบสาวมาก่อนเหมือนกัน ถึงได้ทุกข์ระทมตกนรกแสนหมื่นล้านครั้งแบบนี้ ทำงานถวายหัวจะเอาเวลาที่ไหนไปจีบสาว“ผม...”“มึงตอบดีๆ” เขาคาดหวังกับคำตอบของโทนี่มาก จะได้ตามง้อเฟรินทร

  • แผนร้ายตีตรารัก   CHAPTER 21 ต้องเลือก

    เฟรินทร์น้ำตาไหลพราก ขณะที่เธอนั่งถูกมัดมือมัดเท้าอยู่ในรถตู้คันสีดำ ความหวาดกลัวและความสงสัยเข้าปกคลุมใจ เธอไม่รู้เลยว่าพวกเขาคือใคร หากเป็นคนของดัสติน คงไม่มีทางทำกับเธอแบบนี้รถตู้ขับเคลื่อนต่อไปจนมันเลี้ยวเข้ามาจอดในโกดังแห่งหนึ่ง สถานที่ร้างๆ ที่ดูเหมือนจะอยู่ติดทะเล เพราะเธอสามารถได้ยินเสียงค

  • แผนร้ายตีตรารัก   CHAPTER 20 สมปรารถนา

    ดัสตินมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของที่เขาอยากได้ตอนนี้กลายเป็นของเขาโดยสมบูรณ์ เขายิ้มอย่างพอใจไม่มีอะไรที่เขาอยากได้แล้วไม่ได้ “ทุกอย่างผมจัดการให้เรียบร้อยแล้วครับ” “นายโอนเงินเข้าบัญชีของเฟรินทร์ด้วยนะ” ถึงแม้หญิงสาวบอกไม่อยากได้ก็ไม่เป็นไร แต่เขาไม่ชอบเอาของใครมาฟรีๆ เฟรินทร์

  • แผนร้ายตีตรารัก   CHAPTER 19 เก็บเกี่ยวความสุข

    ดัสตินรีบสั่งให้ลี่ถังพาเขากลับบ้านด่วน พอมาถึงเขาสอดตัวเข้าผ้าห่มกอดซุกไซ้หญิงสาวเล้าโลมคนที่หลับสนิท เมื่อได้ยินเสียงครางแผ่วเบา เขายิ้มอย่างพอใจและเริ่มรุกหนักขึ้น หญิงสาวสวมชุดนอนเนื้อลื่นทำให้เขาถอดออกอย่างง่ายดาย ‘อื้อหึ โนบราซะด้วย’ “อื้อออ”เธอรู้สึกรำคาญเมื่อมีคนมากวน คิดว่

  • แผนร้ายตีตรารัก   CHAPTER 15 กำจัดเสี้ยนหนาม

    มินนี่ขยับตัวลุกจากที่นอนแต่ไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้เพราะผู้ชายที่นอนหลับอยู่ข้างตัวเธอ ยามที่เขาหลับใหลดูน่ารักไม่น้อย “อุ้ย กัดนิ้วหนูทำไม” มินนี่รับดึงมือกลับเพราะถูกเขากัดนิ้วตอนที่กำลังลูบใบหน้าเขา “มีเด็กแอบมองกลัวว่าจะทำร้ายฉัน” เขาตื่นตั้งแต่รู้ว่าหญิงสาวขยับตัว “คนบ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status