LOGINพรึ่ดดด
“กรี๊ดดดดดด!!!” เสียงกรีดร้องของเฟิร์นดังลั่นห้อง ผ้าห่มที่ปิดหน้าเลื่อนหลุดลงมา เผยให้เห็นใบหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปวด น้ำตาเม็ดโตไหลพราก มือเล็กจิกเล็บลงบนไหล่กว้างของคีออสจนเลือดซิบ “เจ็บ... ฮื้อออ... เจ็บ... เอาออกไป!” เธอร้องไห้โฮ เมื่อท่อนเอ็น ยักษ์นั่นฝ่าเข้ามาได้เพียงแค่ส่วนหัว มันคับแน่นจนเธอรู้สึกเหมือนร่างกายจะฉีกขาดออกจากกัน “ชู่ว์... ใจเย็นๆ” คีออสกัดฟันกรอด เหงื่อกาฬแตกพลั่กที่ขมับ เขาเองก็ปวดหนึบแทบระเบิด เพราะภายในของเธอมันตอดรัดเขาแน่นจนแทบขยับไม่ได้ “แน่นชิบหาย...” เขาคำราม “อย่าเกร็งเฟิร์น... ผ่อนคลายหน่อย” “ไม่ไหว! ฮึก... มันเจ็บ... เบาๆ หน่อย... อย่าเพิ่งเอาเข้ามา... มันเจ็บ!” เฟิร์นดิ้นพล่าน พยายามดันหน้าท้องแกร่งของเขาให้ออกห่าง “ขอร้อง... ฮือ... มันฉีก... ฉันเจ็บ...” คีออสมองใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาด้วยความสงสารปนอารมณ์ดิบ แต่สัญชาตญาณนักล่าเมื่อได้ฝังเขี้ยวลงไปแล้ว ไม่มีทางที่จะถอยหลังกลับ “ทนหน่อย... เดี๋ยวก็ดี” เขาปลอบเสียงพร่า ก้มลงจูบซับน้ำตาที่หางตาเธอ แช่ค้างแก่นกายให้อยู่แค่ส่วนหัว เพื่อให้ร่องกลีบของเธอค่อยๆ ปรับสภาพรับขนาดความใหญ่โตของเขา “อึก... นายมันเลว...” เฟิร์นสะอื้น ตัวสั่นระริก “ยอมรับ” คีออสยิ้มร้าย เขาเริ่มขยับสะโพกเนิบนาบ บดคลึงส่วนหัวที่ฝังคาอยู่ให้หมุนวนเบาๆ สร้างความเสียวซ่านแทรกซึมความเจ็บปวด “เลวก็ยอม...” คีออสกัดฟันตอบเสียงพร่า เหงื่อเม็ดโป้งผุดพรายเต็มหน้าผากจากการพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้กระแทกกระทั้นเข้าไปทีเดียวจนมิดด้าม “แต่เธอต้องรับผิดชอบ... เฟิร์น... ผ่อนคลายหน่อยสิ... อย่าเกร็ง” “ฮึก... ทำไม่ได้... มันเจ็บ... เอาออกไป!” เฟิร์นนอนบิดเร่า ใบหน้าสวยเปื้อนคราบน้ำตาส่ายไปมาบนหมอน ผมเผ้ายุ่งเหยิงกระจายเต็มโซฟา ร่างกายของเธอต่อต้านสิ่งแปลกปลอมขนาดมหึมาที่รุกล้ำเข้ามาคาอยู่ที่ปากทาง คีออสรู้ดีว่าถ้าขยับตอนนี้เธอเจ็บหนักแน่ และเขาเองก็จะหมดสนุก เขาตัดสินใจก้มลงไปประกบปากจูบเธออีกครั้ง คราวนี้อ่อนโยนกว่าเดิม ดูดดึงริมฝีปากล่างเบาๆ สลับกับใช้มือหนาบีบเคล้นดุ้นเนื้อนุ่มนิ่ม ที่หน้าอกสวยอย่างมันมือ เพื่อเบนความสนใจจากความเจ็บปวดด้านล่าง “อึก... อื้อ!” เสียงประท้วงของเฟิร์นถูกกลืนหายไปในลำคออีกครั้งเมื่อคีออสบดจูบลงมาอย่างหนักหน่วง เขาใช้ลิ้นต้อนให้เธอจนมุม มอมเมาจนสติเธอเริ่มพล่าเลือน ขณะเดียวกัน มือหนาก็ออกแรง บีบเคล้นความนุ่มนิ่มทั้งสองย้ำ ๆ คีออสอาศัยจังหวะที่เธอเผลอแอ่นอกรับสัมผัสที่หน้าอก ค่อยๆ ดันสะโพกสอบไปข้างหน้า... กดความใหญ่โตเข้าไปในโพรงเนื้อที่คับแคบอย่างใจเย็น “อ... อา... เจ็บ... มันคับ...” เฟิร์นเบือนหน้าหนีจูบ หอบหายใจแฮก น้ำตาไหลพรากเมื่อรู้สึกถึง ดุ้นแข็งเขื่องที่ค่อยๆ แทรกผ่านกลีบเนื้อเข้ามาลึกขึ้นเรื่อยๆ มันขยายตรงนั้นของเธอจนตึงเปรี๊ยะ ราวกับร่างกายจะฉีกขาดออกจากกัน “อย่าเกร็ง... เฟิร์น... ผ่อนคลาย...” คีออสคำรามต่ำข้างหู เหงื่อกาฬไหลซึมตามขมับ เขาเองก็แทบคลั่ง เพราะโพรงเนื้อบีบตัวเข้าหากันแน่นขนัด รัดรึงส่วนปลายบวมถี่ระรัวจนคนด้านบนต้องกัดฟันกรอดเพื่อผ่อนอารมณ์ “ฮึก... ไม่ไหว... มันใหญ่เกินไป... เอาออก... อ๊า!” คำร้องขอของเธอไร้ผล เมื่อคีออสตัดสินใจกระแทกสะโพกครั้งเดียวจนแก่นกาย มุดหายเข้าไปจนสุดทาง ปึก! “กรี๊ดดดด! จุก! ฮือออ... จุก...” เฟิร์นตัวงอ เกร็งไปทั้งร่าง ความรู้สึกเหมือนมีท่อนเหล็กร้อนๆ เสียบทะลุเข้ามาในท้องน้อยมันทำให้เธอจุกจนพูดไม่ออก ได้แต่หลุดร้องครวญครางพร้อมหยาดน้ำตาที่ไหลรินข้างแก้ม คีออสหยุดนิ่งแช่แก่นกายให้กลีบเนื้อค่อย ๆ ปรับสภาพเขาก้มลงมองจุดเชื่อมต่อที่กลีบกุหลาบสีหวานกำลังกลืนกินความแข็งแกร่ง ของเขาจนมิดด้ามน้ำเหนียวข้นไหลทะลักออกจากปากรู ผสมปนเปกับหยาดโลหิตก่อนหน้าจนกลายเป็นสีชมพูอ่อน “แน่นชิบหาย... ให้ตายเถอะ...” คีออสสบถเสียงพร่าครางเสียงเครือในลำคอ ด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งพล่าน เกือบจะเสร็จสมตั้งแต่ครั้งแรกที่เข้าไป “ฮือ... บอกว่าเจ็บไง... ทำไมใจร้ายแบบนี้...” เฟิร์นสะอื้นฮัก ใบหน้าสวยที่เปียกชุ่มไปด้วยคราบน้ำตาซุกไซ้เข้าที่ซอกคอแกร่งของเขาอย่างหาที่พึ่ง แม้ปากจะพร่ำต่อว่าความป่าเถื่อนของชายหนุ่ม แต่สัญชาตญาณกลับสั่งให้วงแขนเรียวเล็กโอบกอดรอบลำคอเขาแน่น เล็บคมจิกลงบนแผ่นหลังกว้างเพื่อระบายความเจ็บระบมที่ใจกลางความเป็นสาว ซึ่งถูกเขาฉีกทึ้งและครอบครองอย่างอุกอาจ เธอกอดเขาแน่น... แน่นจนคีออสรู้สึกได้ถึงแรงสั่นเทา “เด็กดี...” คีออสกระซิบเสียงแหบพร่าชิดใบหูเล็กที่เริ่มแดงระเรื่อ เขาไม่รำคาญเล็บคมที่จิกทึ้งแผ่นหลังเขาจนแสบซิบ กลับกัน... ความเจ็บปวดเล็กน้อยนั่นยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณดิบในตัวเขาให้พลุ่งพล่าน เขายังไม่ขยับความใหญ่โตนั้นรอให้โพรงเนื้อ ที่คับแคบของเธอคลายตัวยอมรับขนาดของเขา มือหนาข้างหนึ่งเลื่อนลงไปที่ จุดเชื่อมต่อใช้นิ้วหัวแม่มือบดคลึง เม็ดเสียวที่บวมเป่งอยู่เหนือแท่งกายของเขาเบาๆ เพื่อช่วยกระตุ้นน้ำหล่อลื่น “อื้อ... มัน... แน่น...” เฟิร์นครางอู้อี้ซุกหน้ากับซอกคอเขา ลมหายใจร้อนเป่ารดผิวแกร่ง “ผ่อนคลายหน่อย... อย่าตอดฉันแรงนักสิ เดี๋ยวเสร็จเร็วไม่รู้ด้วยนะ” คีออสเย้าแหย่เสียงต่ำ ก่อนจะเริ่มขยับเอวสอบอีกครั้ง... ครั้งนี้ไม่ใช่การกระแทกแบบผลีผลาม แต่เป็นการถอนแก่นกาย ออกมาช้าๆ จนเกือบสุดทาง แล้วกดสอดแทรกกลับเข้าไปใหม่ เนิบนาบ... หนักแน่น... และลึกซึ้งกว่าเดิม สวบ... “อ๊ะ!” เฟิร์นสะดุ้ง เฮือกเมื่อรู้สึกถึงความเสียดสีที่วาบหวามตรงกลีบเนื้ออ่อนนุ่มภายในถูกครูดถูด้วยความขรุขระของเส้นเลือดปูดโปนบนลำท่อนเอ็น “ฮึก... คีออส... มัน...” “เจ็บน้อยลงหรือยัง หืม” เขาถามพลางโน้มหน้าลงมองสบตาเธอ จังหวะการเคลื่อนไหวเริ่มมั่นคงขึ้น ความเจ็บแสบเมื่อครู่เริ่มจางหายไป แทนที่ด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างที่แล่นปราดขึ้นมาจาก ช่วงล่างความคับแน่นที่เคยทำให้อึดอัด ตอนนี้กลับกลายเป็นความรู้สึกเติมเต็มอย่างน่าประหลาด ทุกครั้งที่เขาถอนตัวตนออก เธอรู้สึกโหวงเหวงเหมือนขาดอะไรไป และเมื่อเขากดกระแทกกลับเข้ามาจนมิด เธอกลับรู้สึกอุ่นวาบไปทั้งท้องน้อย “มะ... ไม่รู้... อื้อ! ตรงนั้น...” เฟิร์นเชิดหน้าขึ้นหลุดครางเสียงหลงด้วยความรู้สึกสุขสมปนเปกับความทรมานเมื่อปลายหยักของเขาบังคับส่วนปลายให้เข้าไปบดขยี้กับจุดกระสันภายในโพรงร้อนผ่าวได้อย่างตรงจุด “โดนเหรอ? ตรงนี้ใช่ไหม?” จอมวายร้ายรู้ทันทีว่าเจอจุดอ่อนของเธอแล้ว เขาไม่รอช้าที่จะซ้ำเติม คีออสเปลี่ยนจากการขยับเข้าออกธรรมดา เป็นการบดควราบสะโพกเป็นวงกลม เน้นย้ำส่วนหัวให้ครูดเบียดกับผนังเนื้อนุ่มตรงจุดนั้นซ้ำๆ ย้ำๆ “อ๊าา... ยะ... อย่า... มันเสียว... คีออส! ไม่ไหว!” เฟิร์นหวีดร้อง เสียงสะอื้นไห้เมื่อครู่หายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงเสียงครวญครางแหบพร่าฟังระรื่นหูเสียยิ่งกว่าเสียงใดที่เคยได้ฟัง มือที่เคยกอดรัดเขาแน่นเริ่มเปลี่ยนเป็ปัดป่ายไปทั่วแผ่นหลังและลาดไหล่ ขาเรียวที่เคยเกร็งขัดขืน ตอนนี้กลับแอ่นสะโพกขึ้น ๆ ลง ๆ ตามอารมณ์เสียวสยิว รับจังหวะเขาโดยไม่รู้ตัว “หึ... ทีนี้รู้หรือยังว่าฉันให้ทำอะไร” คีออสยิ้มร้ายกาจ เขาเริ่มเร่งจังหวะสะโพกให้เร็วขึ้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นพร้อม ๆ กับเสียงครางสะอื้นปนเสียว ตับ! ตับ! ตับ! “อ๊ะ! อ๊าๆๆ! ลึก... มันลึกไป... จุก...” “ลึกสิดี... จะได้จำแม่นๆ” คีออสไม่ผ่อนแรง เขาจับขาเธอพาดบ่ากว้างข้างหนึ่ง เปิดทางให้ดุ้นแข็งเขื่องตอกอัดเข้าไปได้ลึกสุดโคน กระแทกกระทั้นจนร่างบางสั่นคลอนไปทั้งตัวเสียงเตียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดดังขึ้นตามจังหวะของสะโพกที่สอดกระแทกเข้ามาผสมกับเสียงเฉอะแฉะของเจลหล่อลื่น และน้ำรักที่ไหลออกมาจนเปียกชุ่มไปหมด เฟิร์นตาพร่ามัว สติเลอะเลือนความรู้สึกเจ็บหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงพายุสวาทที่โหมกระหน่ำจนเธอแทบขาดใจ “คีออส... แรงอีก... อื้อ! ไม่ไหวแล้ว ฮือ...แปลกๆอ่ะ” เธอหลุดร้องครางอย่างไม่อาย ร้องขอในสิ่งที่ตัวเองก็ไม่เข้าใจ คีออสแสยะยิ้มพอใจที่เห็นแม่เสือสาวกลายเป็นลูกแมวยั่วสวาทใต้ร่างเขา “ขอร้องฉันสิ...” เขาก้มลงกัดริมฝีปากล่างเธอเบาๆ ขณะที่ช่วงล่างยังคงซอยกระหน่ำไม่ยั้งเสียงเนื้อกระทบโหนกดังระงมไปทั่วห้อง ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก “ขอให้ฉันทำแรงๆ... แล้วฉันจะจัดให้... จนเธอต้องร้องขอชีวิตเลยล่ะ”เสียงหอบหายใจหนักหน่วงค่อยๆ แผ่วลงแต่ความอบอุ่นจากการแนบชิดของผิวเนื้อเปลือยเปล่ายังคงอยู่ คีออสกอดรัดร่างนุ่มนิ่มที่ชุ่มเหงื่อไว้แน่นราวกับกลัวเธอจะหายไปไหน จมูกโด่งซุกไซ้ผมนุ่มหอมกรุ่นอย่างรักใคร่ พลางลูบไล้แผ่นหลังเนียนชื้นเหงื่อเบาๆ“เป็นไง... เสียวไหมคนเก่ง”เขาถามกระซิบชิดใบหู น้ำเสียงแหบพร่าแต่แฝงแววเย้าแหย่ เฟิร์นที่ยังคงนอนระทดระทวยอยู่ในอ้อมกอดเขา ใบหน้าแดงก่ำซุกอกกว้างไม่ยอมเงยหน้ามาสบตา“อื้อ... คนบ้า... ถามอะไรน่าเกลียด...” เธอตอบเสียงอู้อี้ ตีอกเขาเบาๆ หนึ่งทีแก้เขิน“หึ...” คีออสหัวเราะในลำคออย่างเอ็นดู “ไม่ตอบแสดงว่าชอบ...”เขาหันไปกดจมูกฝังลงบนแก้มป่องที่ขึ้นสีระเรื่อฟอดใหญ่ ก่อนจะผละตัวออกมาเล็กน้อย“แต่ฉันว่า... เธอยังไหวอยู่นะ”“ดะ... เดี๋ยว จะทำอะไร?” เฟิร์นเงยหน้าขึ้นมองตาโตเมื่อรู้สึกถึงแรงพลิกตัวคีออสไม่ตอบ แต่จับร่างบางพลิกคว่ำหน้าลงกับหมอนใบโตอย่างรวดเร็ว“อ๊ะ คีออส!”เขากดสะโพกมนให้ราบลงกับที่นอนเล็กน้อย ก่อนจะรั้งเอวคอดให้ยกสูงขึ้นจนบั้นท้ายกลมกลึงลอยเด่นท้าทายสายตา ท่าทางที่น่าอายนี้ทำให้เฟิร์นต้องซุกหน้าลงกับหมอนแน่นเพื่อซ่อนความขัดเขิน แต่ก็อดไม่ได้ที่จ
ปลายลิ้นสากระคายที่กำลังตวัดรัวเร็วอยู่ตรงจุดอ่อนไหวมันช่างทรมานยิ่งกว่าบทลงโทษไหนๆ ความเสียวซ่านที่พุ่งทะยานขึ้นสูงทำให้สติของใบเฟิร์นขาดผึง ร่างกายที่บิดเร่าด้วยความทรมานปนสุขสมกำลังเรียกร้องสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น... สิ่งที่จะเข้ามาเติมเต็มความว่างเปล่าภายในที่กำลังปวดหนึบ“อ๊า...ม... ไม่ไหว... คีออส... พอแล้ว...”มือเรียวที่ขยุ้มผมหนาของเขาอยู่เปลี่ยนมาเป็นกระชากเบาๆ เพื่อสื่อความหมาย เธอหอบหายใจสะท้าน หน้าอกกระเพื่อมไหวรุนแรง“อื้อ... คีออส... เฟิร์นต้องการมากกว่านี้... ช่วย... ช่วยเอาเข้ามาหน่อยนะ... อื้อ...เสียววว...”เสียงหวานกระเส่าร้องขออย่างไม่อายปากอีกต่อไป ความเขินอายถูกไฟราคะเผาไหม้จนหมดสิ้น เหลือเพียงอารมณ์ใคร่ที่ต้องการการปลดปล่อยคีออสหยุดการกระทำทันทีที่ได้ยินคำเชิญชวนแสนหวาน เขาผละใบหน้าออกมาจากความฉ่ำเยิ้ม เงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวใต้ร่างด้วยแววตาพราวระยับและดำมืด ริมฝีปากหยักได้รูปเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำหวานใสวาววับ ยิ่งทำให้เขาดูเหมือนปีศาจร้ายที่เซ็กซี่จนใจสั่น“หึ... เมื่อกี้ใครนะที่ไล่ฉันไปอาบน้ำ” เขาแกล้งเย้า เลื่อนตัวขึ้นมาทาบทับร่างบางที่นอนระทดระทวย ใช้ศอกยันที่น
คีออสยกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นอาการของคนในอ้อมกอด ใบหน้าคมคายซุกไซ้สูดดมความหอมจากซอกคอเธออีกครั้ง ก่อนจะกระซิบเสียงแหบพร่าชิดใบหูที่แดงก่ำ"ไหนบอกว่ารังเกียจไง... กอดคอฉันแน่นเชียวนะ""ก็... ก็มันหนาวนี่" เฟิร์นแก้ตัวเสียงสั่น ทั้งที่น้ำในอ่างอุ่นจนแทบจะร้อน แต่เธอกลับรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ วูบวาบไปทั้งตัวเพราะสัมผัสของเขา"งั้นเดี๋ยวทำให้ร้อนกว่านี้ดีไหม..."คีออสหัวเราะในลำคอ เขาหยิบฟองน้ำที่ลอยตุ๊บป่องอยู่ใกล้มือขึ้นมา บีบสบู่เหลวเพิ่มจนฟองฟูฟ่อง แล้วเริ่มอาบน้ำ ให้เธออย่างจริงจังตามที่พูดไว้"มา... ฉันจะล้างให้... รับรองว่าสะอาดทุกตารางนิ้ว"มือหนาลูบไล้ฟองนุ่มไปตามแผ่นหลังเนียนลื่น ไล่ลงมาถึงบั้นท้ายกลมกลึงที่เด้งสู้มือใต้น้ำ เขาบีบขยำเบาๆ ราวกับกำลังนวดแป้ง"อื้อ... ขัดเบาๆ สิ... ผิวฉันไม่ใช่กระดาษทรายนะ" เฟิร์นบ่นอุบอิบ พยายามขยับตัวหนีมือซุกซน"ผิวเธอลื่นมือดีชะมัด..." คีออสไม่สนคำท้วง เขาเลื่อนมืออ้อมมาด้านหน้า ลูบไล้ฟองสบู่ผ่านหน้าท้องแบนราบ วนเวียนอยู่แถวสะดือบุ๋ม ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนต่ำลงไปสู่จุดอ่อนไหวกลางกายสาวเฟิร์นสะดุ้งเฮือก ขาเรียวหนีบเข้าหากันโดยอัตโนมัติ"คีออส! ตรงนั้นไม่ต
“ยอมแล้ว... ยอมแล้ว...” เฟิร์นเสียงอ่อย ใบหน้าหวานแดงก่ำเบี่ยงหนีสายตาคมที่จ้องมองมาราวกับจะกลืนกิน เธอยอมจำนนต่อข้อเสนอ แกมบังคับของเขาที่จะต้องอาบน้ำให้เพื่อพิสูจน์ความสะอาดเขายกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ ก่อนจะจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นแผงอกกว้างและกล้ามเนื้อแน่นตึงที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามสวยงามเฟิร์นยืนมองตาค้าง มือไม้สั่นเทาขณะยื่นไปช่วยเขาถอดกางเกงออกตามคำสั่งทางสายตาฟุ่บ...กางเกงขายาวร่วงลงไปกองที่ข้อเท้า เผยให้เห็นชั้นในสีเข้มที่ห่อหุ้มความยิ่งใหญ่เอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ เฟิร์นรีบหันหน้าหนีทันที ใจเต้นโครมครามจนแทบทะลุออกมานอกอก“หันหนีทำไม... ถอดให้หมดสิ” คีออสสั่งเสียงพร่า จับมือเธอให้ดึงชั้นในเขาลงเฟิร์นหลับตาปี๋ กลั้นใจดึงมันลงจนเขาเปลือยเปล่าล่อนจ้อน ยืนโทงๆ ต่อหน้าเธอ“ลงอ่าง...” คีออสสั่งสั้นๆ ก่อนจะก้าวลงไปนั่งแช่ในอ่างจากุซซี่ขนาดใหญ่ที่เปิดน้ำอุ่นรอไว้แล้ว เขาพิงหลังกับขอบอ่าง กางแขนออกวางพาดขอบอย่างสบายใจ“มานี่...มาถูตัวให้ฉัน”เฟิร์นค่อยๆ ก้าวขาที่สั่นเทาลงไปในอ่างทั้ง ชุดเดรสตัวสวยที่ใส่มา น้ำอุ่นจัดทำให้ผ้าเนื้อดีเปียกลู่แนบไปกับเรือน
ร่างบางถูกวางลงบนฟูกนุ่มอย่างทะนุถนอมผิดวิสัยมาเฟียผู้เหี้ยมโหด คีออสไม่รอช้าที่จะตามลงมาทาบทับ กักขังเธอไว้ใต้ร่างแกร่ง นัยน์ตาคมจ้องมองใบหน้าที่แดงระเรื่อและตื่นตระหนกของเธอด้วยแววตาที่อ่อนลงแฝงความปรารถนาที่ลึกซึ้ง “เลิกต่อต้านได้แล้ว” เขาพึมพำเสียงทุ้ม ก่อนจะค่อยๆ โน้มใบหน้าลงมา ริมฝีปากอุ่นจัดประทับลงบนกลีบปากนุ่มของเธออย่างแผ่วเบา และอ้อยอิ่ง เหมือนกำลังละเลียดชิมขนมหวานชิ้นโปรด เขาค่อยๆคลอเคลียหยอกเย้าที่ชวนให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ “อื้อ...” เฟิร์นเผลอครางในลำคอ สัมผัสที่อ่อนโยนจนน่าตกใจทำให้กำแพงที่เธอก่อไว้เริ่มสั่นคลอน มือไม้ที่กำแน่นกลับผ่อนแรงลง นิ้วเรียวค่อยๆ คลายออกแล้วเลื่อนขึ้นไปโอบรอบลำคอหนาของเขาโดยไม่รู้ตัว จูบของคีออสเหมือนยาเสพติดร้ายกาจ มันหอมหวาน นุ่มนวล แต่ก็มอมเมาสติสัมปชัญญะให้เลือนหาย เขาค่อยๆ เพิ่มน้ำหนักกดจูบให้ลึกซึ้งขึ้น ปลายลิ้นร้อนแตะเบาๆ ที่รอยแยกของริมฝีปากเป็นการขออนุญาต และร่างกายที่ทรยศของเธอก็ยอมเปิดทางให้อย่างง่ายดาย รสสัมผัสวาบหวามแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ความโกรธเคืองเรื่องที่เขาข่มขู่ ถูกพัดหายไปกับความเสน่หาชั่วขณะ ทำไม ทำไมเขาถึงร้า
“เดี๋ยว! หยุดก่อน!”เฟิร์นรวบรวมแรงฮึดสุดท้าย ผลักอกแกร่งของคีออสออกไปสุดแรง ถอยหลังกรูดไปตั้งหลัก ความสับสนและคำถามมากมายตีกันยุ่งเหยิงในหัว“นายโกหก!” เธอชี้หน้าเขา นิ้วมือสั่นระริก “นายกำลังปั้นน้ำเป็นตัวเพื่อใส่ร้ายเชอร์รี่!”คีออสเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ท่าทางไม่ยี่หระ “โกหก ตรงไหนที่ว่าโกหก”“ก็ตรงที่นายบอกว่าเชอร์รี่ยื่นข้อเสนอบ้าบอนั่นไง!” เฟิร์นสวนกลับเสียงแข็ง พยายามขุดความทรงจำในคืนนั้นขึ้นมาประมวลผลอย่างละเอียด“ฉันจำได้... วันนั้นเชอร์รี่เมามาก! เมาจนคอพับคออ่อน แทบจะทรงตัวไม่อยู่ แล้วยัยนั่นจะเอาสติที่ไหนไปเจรจาต่อรองกับนาย!”เธอก้าวเข้ามาหาเขาหนึ่งก้าว จ้องตาเขาเขม็งเพื่อจับผิด“คนเมาแอ๋ขนาดนั้นจะพูดรู้เรื่องได้ยังไง? จะไปโบ้ยความผิดให้ฉันตอนไหน? ในเมื่อตอนที่ฉันลากยัยนั่นออกมา... ยัยนั่นแทบจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองอยู่ที่ไหน!”เฟิร์นสูดหายใจลึก มั่นใจในสิ่งที่ตัวเองเห็น“และที่สำคัญ... ฉันอยู่กับเชอร์รี่ตลอดเวลาจนกระทั่งการ์ดของนายเข้ามาล็อคตัวพวกเราแยกจากกัน! เชอร์รี่ไม่มีจังหวะไหนเลยที่จะคุยกับนายเป็นการส่วนตัว!”คีออสยืนนิ่งฟังเธอระเบิดอารมณ์ มุมปากยกยิ้มที่อ่านไม่ออก


![เจ้าเวหา [มาเฟียร้ายรัก]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

![ลูกหมาของมาเฟีย [ราฟาเอล×ซีลีน]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


