LOGINแรงกอดรัดที่เคยให้ความอบอุ่นกลับกลายเป็นพันธนาการที่น่าอึดอัดเมื่อความกลัวแล่นพล่านเข้ามาในหัวใจ ใบเฟิร์นรวบรวมแรงกายที่เหลืออยู่น้อยนิด ดันแผงอกกว้างที่ชื้นเหงื่อของคีออสออกไปสุดแรง“ปล่อยฉัน...” เธอพูดเสียงสั่น เบนหน้าหนีสายตาคมที่จ้องมองมา “พอได้แล้ว... ปล่อยฉันกลับบ้านเถอะ...”การกระทำที่เหมือนรังเกียจเดียดฉันท์นั้นเปรียบเสมือนน้ำมันราดลงบนกองไฟโทสะของมาเฟียหนุ่ม คีออสยอมคลายอ้อมกอดแต่เปลี่ยนมากระชากต้นแขนเธอให้หันกลับมาเผชิญหน้า มือหนาบีบแน่นจนเฟิร์นนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ“เป็นบ้าอะไรขึ้นมาอีก” เขาตวาดลั่น แววตาวาวโรจน์ด้วยความเกรี้ยวกราด “เมื่อกี้ยังนอนครางเรียกชื่อฉันอยู่หยกๆ พอเสร็จสมอารมณ์หมายก็จะถีบหัวส่งกันเลยหรือไง”“ฉันไม่ได้ถีบหัวส่ง... แต่เรื่องของเรามันผิดตั้งแต่แรก” เฟิร์นเถียงกลับทั้งน้ำตา พยายามแกะมือเขาออก “นายได้ในสิ่งที่ต้องการแล้วนี่... ก็ปล่อยฉันไปสักทีสิ”“ผิดหรอ” คีออสทวนคำเสียงเย็นเยียบ เขาแสยะยิ้มที่มุมปาก แต่ดวงตาคู่คมกลับฉายแววตัดพ้อและเจ็บปวดอย่างปิดไม่มิด“ฉันมันน่ารังเกียจนักหรือไง ห๊ะ”เสียงตะคอกนั้นทำเอาเฟิร์นสะดุ้งเฮือก คีออสจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ
“เปลี่ยนท่าหน่อยนะ...”คีออสกระซิบเสียงพร่า ไม่รอคำตอบ เขาถอนกายออกอย่างอ้อยอิ่ง ทำให้เฟิร์นรู้สึกวูบโหวงและเสียดายอย่างประหลาด ก่อนจะจับเธอพลิกตัวกลับมานอนหงาย แล้วช้อนร่างบางขึ้นมานั่งคร่อมตักเฟิร์นกอดคอเขาไว้แน่นด้วยความตกใจ“คีออส...นายจะทำอะไร”“ลุกขึ้น...” เขาออกคำสั่งเบาๆ พร้อมกับลุกขึ้นยืนเ โดยที่แขนแกร่งยังคงโอบอุ้มร่างของเธอไว้แน่น ขาเรียวของเฟิร์นเกี่ยวรัดรอบเอวสอบของเขาโดยอัตโนมัติเพื่อทรงตัว“ว้าย เดี๋ยวหล่น ปล่อยลงนะ” เฟิร์นร้องเสียงหลง กอดคอเขาแน่นกว่าเดิม หน้าตื่นตระหนก“ไม่หล่นหรอก... ผัวแข็งแรงจะตาย...” คีออสยิ้มมุมปากอย่างมั่นใจ มือหนาสอดเข้าไปรองรับก้นงอนงามของเธอไว้แน่นหนา พาเดินไปหยุดยืนอยู่ที่หน้ากระจกบานใหญ่ปลายเตียง“ดูสิ... สวยไหม”เฟิร์นหันไปมองภาพสะท้อนในกระจก... ภาพชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่มีมัดกล้ามสวยงามและรอยสักมังกรน่าเกรงขาม กำลังอุ้มหญิงสาวร่างเล็กบอบบางไว้ในอ้อมแขนในท่าอุ้มแตงที่แสนจะล่อแหลม“อื้อ...น่าอายนะ” เธอซุกหน้าลงกับซอกคอเขา ไม่กล้ามองภาพตัวเองที่ดูยั่วยวนขนาดนั้น“ไม่ต้องอาย... มองตาฉัน...”คีออสดันหลังเธอให้แนบชิดกับกำแพงเย็นเฉียบข้างกระจกเพ
เสียงหอบหายใจหนักหน่วงค่อยๆ แผ่วลงแต่ความอบอุ่นจากการแนบชิดของผิวเนื้อเปลือยเปล่ายังคงอยู่ คีออสกอดรัดร่างนุ่มนิ่มที่ชุ่มเหงื่อไว้แน่นราวกับกลัวเธอจะหายไปไหน จมูกโด่งซุกไซ้ผมนุ่มหอมกรุ่นอย่างรักใคร่ พลางลูบไล้แผ่นหลังเนียนชื้นเหงื่อเบาๆ“เป็นไง... เสียวไหมคนเก่ง”เขาถามกระซิบชิดใบหู น้ำเสียงแหบพร่าแต่แฝงแววเย้าแหย่ เฟิร์นที่ยังคงนอนระทดระทวยอยู่ในอ้อมกอดเขา ใบหน้าแดงก่ำซุกอกกว้างไม่ยอมเงยหน้ามาสบตา“อื้อ... คนบ้า... ถามอะไรน่าเกลียด...” เธอตอบเสียงอู้อี้ ตีอกเขาเบาๆ หนึ่งทีแก้เขิน“หึ...” คีออสหัวเราะในลำคออย่างเอ็นดู “ไม่ตอบแสดงว่าชอบ...”เขาหันไปกดจมูกฝังลงบนแก้มป่องที่ขึ้นสีระเรื่อฟอดใหญ่ ก่อนจะผละตัวออกมาเล็กน้อย“แต่ฉันว่า... เธอยังไหวอยู่นะ”“ดะ... เดี๋ยว จะทำอะไร?” เฟิร์นเงยหน้าขึ้นมองตาโตเมื่อรู้สึกถึงแรงพลิกตัวคีออสไม่ตอบ แต่จับร่างบางพลิกคว่ำหน้าลงกับหมอนใบโตอย่างรวดเร็ว“อ๊ะ คีออส!”เขากดสะโพกมนให้ราบลงกับที่นอนเล็กน้อย ก่อนจะรั้งเอวคอดให้ยกสูงขึ้นจนบั้นท้ายกลมกลึงลอยเด่นท้าทายสายตา ท่าทางที่น่าอายนี้ทำให้เฟิร์นต้องซุกหน้าลงกับหมอนแน่นเพื่อซ่อนความขัดเขิน แต่ก็อดไม่ได้ที่จ
ปลายลิ้นสากระคายที่กำลังตวัดรัวเร็วอยู่ตรงจุดอ่อนไหวมันช่างทรมานยิ่งกว่าบทลงโทษไหนๆ ความเสียวซ่านที่พุ่งทะยานขึ้นสูงทำให้สติของใบเฟิร์นขาดผึง ร่างกายที่บิดเร่าด้วยความทรมานปนสุขสมกำลังเรียกร้องสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น... สิ่งที่จะเข้ามาเติมเต็มความว่างเปล่าภายในที่กำลังปวดหนึบ“อ๊า...ม... ไม่ไหว... คีออส... พอแล้ว...”มือเรียวที่ขยุ้มผมหนาของเขาอยู่เปลี่ยนมาเป็นกระชากเบาๆ เพื่อสื่อความหมาย เธอหอบหายใจสะท้าน หน้าอกกระเพื่อมไหวรุนแรง“อื้อ... คีออส... เฟิร์นต้องการมากกว่านี้... ช่วย... ช่วยเอาเข้ามาหน่อยนะ... อื้อ...เสียววว...”เสียงหวานกระเส่าร้องขออย่างไม่อายปากอีกต่อไป ความเขินอายถูกไฟราคะเผาไหม้จนหมดสิ้น เหลือเพียงอารมณ์ใคร่ที่ต้องการการปลดปล่อยคีออสหยุดการกระทำทันทีที่ได้ยินคำเชิญชวนแสนหวาน เขาผละใบหน้าออกมาจากความฉ่ำเยิ้ม เงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวใต้ร่างด้วยแววตาพราวระยับและดำมืด ริมฝีปากหยักได้รูปเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำหวานใสวาววับ ยิ่งทำให้เขาดูเหมือนปีศาจร้ายที่เซ็กซี่จนใจสั่น“หึ... เมื่อกี้ใครนะที่ไล่ฉันไปอาบน้ำ” เขาแกล้งเย้า เลื่อนตัวขึ้นมาทาบทับร่างบางที่นอนระทดระทวย ใช้ศอกยันที่น
คีออสยกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นอาการของคนในอ้อมกอด ใบหน้าคมคายซุกไซ้สูดดมความหอมจากซอกคอเธออีกครั้ง ก่อนจะกระซิบเสียงแหบพร่าชิดใบหูที่แดงก่ำ"ไหนบอกว่ารังเกียจไง... กอดคอฉันแน่นเชียวนะ""ก็... ก็มันหนาวนี่" เฟิร์นแก้ตัวเสียงสั่น ทั้งที่น้ำในอ่างอุ่นจนแทบจะร้อน แต่เธอกลับรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ วูบวาบไปทั้งตัวเพราะสัมผัสของเขา"งั้นเดี๋ยวทำให้ร้อนกว่านี้ดีไหม..."คีออสหัวเราะในลำคอ เขาหยิบฟองน้ำที่ลอยตุ๊บป่องอยู่ใกล้มือขึ้นมา บีบสบู่เหลวเพิ่มจนฟองฟูฟ่อง แล้วเริ่มอาบน้ำ ให้เธออย่างจริงจังตามที่พูดไว้"มา... ฉันจะล้างให้... รับรองว่าสะอาดทุกตารางนิ้ว"มือหนาลูบไล้ฟองนุ่มไปตามแผ่นหลังเนียนลื่น ไล่ลงมาถึงบั้นท้ายกลมกลึงที่เด้งสู้มือใต้น้ำ เขาบีบขยำเบาๆ ราวกับกำลังนวดแป้ง"อื้อ... ขัดเบาๆ สิ... ผิวฉันไม่ใช่กระดาษทรายนะ" เฟิร์นบ่นอุบอิบ พยายามขยับตัวหนีมือซุกซน"ผิวเธอลื่นมือดีชะมัด..." คีออสไม่สนคำท้วง เขาเลื่อนมืออ้อมมาด้านหน้า ลูบไล้ฟองสบู่ผ่านหน้าท้องแบนราบ วนเวียนอยู่แถวสะดือบุ๋ม ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนต่ำลงไปสู่จุดอ่อนไหวกลางกายสาวเฟิร์นสะดุ้งเฮือก ขาเรียวหนีบเข้าหากันโดยอัตโนมัติ"คีออส! ตรงนั้นไม่ต
“ยอมแล้ว... ยอมแล้ว...” เฟิร์นเสียงอ่อย ใบหน้าหวานแดงก่ำเบี่ยงหนีสายตาคมที่จ้องมองมาราวกับจะกลืนกิน เธอยอมจำนนต่อข้อเสนอ แกมบังคับของเขาที่จะต้องอาบน้ำให้เพื่อพิสูจน์ความสะอาดเขายกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ ก่อนจะจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นแผงอกกว้างและกล้ามเนื้อแน่นตึงที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามสวยงามเฟิร์นยืนมองตาค้าง มือไม้สั่นเทาขณะยื่นไปช่วยเขาถอดกางเกงออกตามคำสั่งทางสายตาฟุ่บ...กางเกงขายาวร่วงลงไปกองที่ข้อเท้า เผยให้เห็นชั้นในสีเข้มที่ห่อหุ้มความยิ่งใหญ่เอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ เฟิร์นรีบหันหน้าหนีทันที ใจเต้นโครมครามจนแทบทะลุออกมานอกอก“หันหนีทำไม... ถอดให้หมดสิ” คีออสสั่งเสียงพร่า จับมือเธอให้ดึงชั้นในเขาลงเฟิร์นหลับตาปี๋ กลั้นใจดึงมันลงจนเขาเปลือยเปล่าล่อนจ้อน ยืนโทงๆ ต่อหน้าเธอ“ลงอ่าง...” คีออสสั่งสั้นๆ ก่อนจะก้าวลงไปนั่งแช่ในอ่างจากุซซี่ขนาดใหญ่ที่เปิดน้ำอุ่นรอไว้แล้ว เขาพิงหลังกับขอบอ่าง กางแขนออกวางพาดขอบอย่างสบายใจ“มานี่...มาถูตัวให้ฉัน”เฟิร์นค่อยๆ ก้าวขาที่สั่นเทาลงไปในอ่างทั้ง ชุดเดรสตัวสวยที่ใส่มา น้ำอุ่นจัดทำให้ผ้าเนื้อดีเปียกลู่แนบไปกับเรือน







