LOGIN“อ๊า! อื้อ... อย่าเพิ่งขยับ...” เฟิร์นสะดุ้งเฮือก ร่างกายที่เพิ่งปลดปล่อยไปมีความไวต่อสัมผัสมากเป็นพิเศษ การขยับเพียงเล็กน้อยของเขามันสร้างความเสียวซ่านจนเธอขนลุกชันไปทั้งตัว
“ทำไมล่ะ? เธอมีความสุขไปแล้วคนเดียว... ทิ้งให้ฉันค้างเติ่งอยู่แบบนี้ ใจร้ายไปหน่อยมั้ง” คีออสไม่รอให้เธออนุญาต เขาเริ่มขยับเอวสอบอีกครั้ง จากที่เนิบนาบช้าๆ เพื่อให้เธอพักหายใจ กลายเป็นความหนักหน่วงที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ สวบ... สวบ... “อ๊ะ... คีออส... มันเสียว... มัน... อื้อ!” “เรียกชื่อฉันดังๆ...” คีออสสั่งเสียงพร่า ขณะที่ก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวเนียน ขบเม้มจนเกิดรอยแดงเป็นจ้ำๆ แสดงความเป็นเจ้าของ “ครางออกมา... อย่ากลั้น” “อ๊า! คีออส ลึก นายเข้ามาลึกจัง...” เฟิร์นไม่อาจต้านทานเพลิงพิศวาสได้อีกต่อไป เธอแอ่นอกรับสัมผัส เชิดหน้าขึ้นระบายความเสียวซ่าน ขาเรียวเกี่ยวรัดเอวสอบของเขาไว้แน่นโดยสัญชาตญาณ เปิดทางให้ดุ้นเอ็นทะลวงเข้าสู่กลีบเนื้อได้ลึกซึ้งและแนบแน่นที่สุด “ดี... ตอดฉันแรงๆ แบบนั้นแหละ...” คีออสครางกระหึ่มในลำคอด้วยความพึงพอใจ เขารู้สึกถึงทุกการขมิบรัดจากผนังเนื้ออ่อนภายในตัวเธอที่ตอบสนองต่อทุกจังหวะการสอดแทรกของเขาอย่างเร่าร้อน มันปลุกอารมณ์ดิบในตัวเขาให้ลุกโชนจนยากจะควบคุม “อ๊ะ! อร๊ายยยย คีออสไม่ไหว มันมันดี ฮือ...” เฟิร์นหลุดเสียงครางเล็ดลอดผ่านริมฝีปาก อย่างลืมอาย สติสัมปชัญญะที่เคยเหนี่ยวรั้งไว้ขาดสะบั้นลงอย่างสิ้นเชิง เธอกำลังแอ่นบั้นท้ายรับทุกการกระแทกจากอีกฝ่าย อย่างหิวกระหาย “ขออีกสิ...” คีออสแกล้งผ่อนจังหวะลงเล็กน้อย บดคลึงแท่งเนื้อเข้ากับจุดเสียวของเธออย่างเชื่องช้า แต่ทว่าทรมานใจเหลือเกิน “คนบ้า... แกล้งฉัน... อื้อ! อย่าหยุดนะ...” เฟิร์น หลุดร้องครางเสียงหลงซ้ำยังสบถด่าดังลั่น เมื่อชายหนุ่มแกล้งถอนตัวตนออกจนเกือบหลุด แล้วกดแช่ไว้นิ่งๆ ปล่อยให้ความว่างเปล่าเล่นงานจนเธอแทบคลั่ง เธอผงกศีรษะขึ้น สายตาเว้าวอนจับจ้องใบหน้าคมคายที่ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ “อยากได้ก็ขยับเองสิ...” คีออสท้าทายเสียงหอบ นัยน์ตาคมกริบจ้องมองจุดเชื่อมต่อที่กลีบเนื้อสีชมพูอ่อนกำลังขมิบตอดรัดส่วนหัวของเขา ตุบๆ เพื่อเรียกร้องให้เขาเติมเต็ม เฟิร์นกัดปากแน่นด้วยความขัดใจปนกระสันซ่าน ความต้องการมันอยู่เหนือเหตุผล เธอรวบรวมแรงเฮือกสุดท้าย ยกสะโพกสอบกระแทกสวนขึ้นไปหาร่างแกร่ง สอดรับความแข็งขืนห้กลับคืนสู่ร่องรัก สวบ! “อ่าาา...” คีออสครางต่ำอย่างพอใจ เขาไม่รอช้าอีกต่อไป มือหนาจับล็อกเอวบางไว้แน่น แล้วเริ่มโหมกระหน่ำบดยัด ดุ้นแข็งเต่ง เข้าใส่เธออย่างดุดันและรุนแรง ตับ ตับ ตับ ตับ เสียงท่อนเอ็นซึ่งกระแทกกระทั้นอย่างแรงจนดังตั่บ สนั่นก้องไปทั่วห้องผสมผสานกับ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นพร้อม ๆ กับเสียงครางสะอื้น ของเฟิร์นที่ถูกจับพลิกคว่ำพลิกหงายตามอำเภอใจ “คีออส... แรง... มันแรงไป... อึก... จุก...” “จุกสิดี... จะได้จำผัวคนนี้ได้แม่นๆ!” คีออสกระซิบบอกด้วยอารมณ์ดิบเถื่อน เขาจับขาข้างหนึ่งของเธอพาดบ่า ยกสะโพกเธอให้ลอยสูงขึ้น เพื่อเปิดทางให้ แท่งเนื้อ มุดลึกเข้าไปถึงปากมดลูก ทุกครั้งที่กระแทกส่วนปลาย มันชนเข้ากับผนังด้านในสุดดัง ปึก ปึก จนเฟิร์นตาเหลือกแผดเสียงร้องครางออกมาอย่างไม่เก็บอาการ “อ๊าาส์......จะตาย... ฉันจะตาย... ฮือ... เสียว...” “ไม่ตายหรอก... มีแต่จะขึ้นสวรรค์!” คีออสเร่งจังหวะเร็วขึ้นจนรัวยิบ เสียงน้ำลายฉ่ำแฉะดังคละเคล้าไปกับเสียงลมหายใจหอบกระเส่า และเสียงเฉอะแฉะของน้ำเสียวที่ตีฟองขาวเป็นคราบอยู่รอบรอยแยกกลีบเนื้อ ภาพตรงหน้ามันสวยงามและเร้าอารมณ์จนเขาแทบระเบิด เฟิร์นที่นอนระทดระทวย ผมเผ้ากระจาย หน้าอกอวบอิ่มกระเพื่อมไหวรุนแรงตามแรงกระแทกร่องกลีบขมิบตอดรัดดุ้นอวบอั๋นของเขาอย่างตะกละตะกลาม “พร้อมกันเฟิร์น... ไปพร้อมกัน!” คีออสก้มลงคำรามชิดริมฝีปากเธอ ก่อนจะกระแทกกระทั้นเน้นๆ หนักๆ ปึก ปึก ปึก “กรี๊ดดดดด! อร๊ายยยย!” เฟิร์นกรีดร้องสุดเสียง ร่างกายเกร็งกระตุกอย่างอีกครั้ง สติกระเจิดกระเจิง ดิ้นพล่าน เธอเสร็จสมรอบที่สองในเวลาไล่เลี่ยกัน ความสุขสมแล่นปราดไปทั่วทุกอณูรูขุมขน “ซี๊ดดดด... อาห์... เฟิร์น...!” คีออสกัดฟันกรอด ใบหน้าแหงนเงยขึ้นเพดาน เส้นเลือดที่คอปูดโปน เขาเกร็งสะโพกกด ความใหญ่โตแช่นิ่งฝังลึกจนสุดด้าม ปลดปล่อยธารลาวาร้อนระอุพุ่งฉีดเข้าไปในเครื่องป้องกันยางพาราที่แทบจะปริแตกกระตุกเกร็งหงึกหงักอยู่ภายในโพรงเนื้อที่บีบรัดเขาราวกับคีมเหล็ก ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงเสียงหอบหายใจหนักหน่วงสอดประสานพร้อมกัน คีออสทิ้งน้ำหนักตัวลงทับร่างบางอย่างหมดแรง ซุกหน้าลงกับซอกคอชื้นเหงื่อของเธอ สูดดมกลิ่นกายสาวผสมกลิ่นคาวโลกีย์ที่คละคลุ้ง เสียงหัวใจกำลังกระตุกไหวเพราะความรู้สึกบางอย่าง เต้นประสานกันเป็นจังหวะเดียว เฟิร์นนอนนิ่ง ดวงตาพร่ามัว น้ำตาแห่งความสุขสมและความอดสูไหลรินออกมาเงียบๆ เธอรู้สึกได้ถึง ความแข็งแกร่ง ของเขาที่ยังคงฝังคาและกระตุกตุบๆ อยู่ในร่างกายเธอ คีออสเริ่มขยับตัวถอนกายออกช้าๆ เฟิร์นสะดุ้งเฮือก รู้สึกโหวงเหวงที่ช่องท้องอย่างประหลาด เขาลุกขึ้นนั่ง มองดูผลงานของตัวเอง รอยรักจ้ำแดงทั่วตัวเฟิร์น ร่องรอยความเสียหายที่งดงามบริเวณ จุดสงวนและสายตาที่มองเขาอย่างสับสน เขายกยิ้มมุมปาก รูดถุงยางอนามัยที่เต็มไปด้วยน้ำรักทิ้งลงข้างเตียงอย่างไม่ไยดี ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบแก้มเนียนที่แดงก่ำ “ไง... หายพยศหรือยัง... อีหนูของฉัน”ร่างบางถูกวางลงบนฟูกนุ่มอย่างทะนุถนอมผิดวิสัยมาเฟียผู้เหี้ยมโหด คีออสไม่รอช้าที่จะตามลงมาทาบทับ กักขังเธอไว้ใต้ร่างแกร่งนัยน์ตาคมจ้องมองใบหน้าที่แดงระเรื่อและตื่นตระหนกของเธอด้วยแววตาที่อ่อนลงแฝงความปรารถนาที่ลึกซึ้ง“เลิกต่อต้านได้แล้ว” เขาพึมพำเสียงทุ้ม ก่อนจะค่อยๆ โน้มใบหน้าลงมาริมฝีปากอุ่นจัดประทับลงบนกลีบปากนุ่มของเธออย่างแผ่วเบา และอ้อยอิ่ง เหมือนกำลังละเลียดชิมขนมหวานชิ้นโปรด เขาค่อยๆคลอเคลียหยอกเย้าที่ชวนให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ“อื้อ...”เฟิร์นเผลอครางในลำคอ สัมผัสที่อ่อนโยนจนน่าตกใจทำให้กำแพงที่เธอก่อไว้เริ่มสั่นคลอน มือไม้ที่กำแน่นกลับผ่อนแรงลง นิ้วเรียวค่อยๆ คลายออกแล้วเลื่อนขึ้นไปโอบรอบลำคอหนาของเขาโดยไม่รู้ตัวจูบของคีออสเหมือนยาเสพติดร้ายกาจ มันหอมหวาน นุ่มนวล แต่ก็มอมเมาสติสัมปชัญญะให้เลือนหาย เขาค่อยๆ เพิ่มน้ำหนักกดจูบให้ลึกซึ้งขึ้น ปลายลิ้นร้อนแตะเบาๆ ที่รอยแยกของริมฝีปากเป็นการขออนุญาต และร่างกายที่ทรยศของเธอก็ยอมเปิดทางให้อย่างง่ายดายรสสัมผัสวาบหวามแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ความโกรธเคืองเรื่องที่เขาข่มขู่ ถูกพัดหายไปกับความเสน่หาชั่วขณะทำไม ทำไมเขาถึงร้ายกาจแบบนี้ ทำไม
“เดี๋ยว! หยุดก่อน!”เฟิร์นรวบรวมแรงฮึดสุดท้าย ผลักอกแกร่งของคีออสออกไปสุดแรง ถอยหลังกรูดไปตั้งหลัก ความสับสนและคำถามมากมายตีกันยุ่งเหยิงในหัว“นายโกหก!” เธอชี้หน้าเขา นิ้วมือสั่นระริก “นายกำลังปั้นน้ำเป็นตัวเพื่อใส่ร้ายเชอร์รี่!”คีออสเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ท่าทางไม่ยี่หระ “โกหก ตรงไหนที่ว่าโกหก”“ก็ตรงที่นายบอกว่าเชอร์รี่ยื่นข้อเสนอบ้าบอนั่นไง!” เฟิร์นสวนกลับเสียงแข็ง พยายามขุดความทรงจำในคืนนั้นขึ้นมาประมวลผลอย่างละเอียด“ฉันจำได้... วันนั้นเชอร์รี่เมามาก! เมาจนคอพับคออ่อน แทบจะทรงตัวไม่อยู่ แล้วยัยนั่นจะเอาสติที่ไหนไปเจรจาต่อรองกับนาย!”เธอก้าวเข้ามาหาเขาหนึ่งก้าว จ้องตาเขาเขม็งเพื่อจับผิด“คนเมาแอ๋ขนาดนั้นจะพูดรู้เรื่องได้ยังไง? จะไปโบ้ยความผิดให้ฉันตอนไหน? ในเมื่อตอนที่ฉันลากยัยนั่นออกมา... ยัยนั่นแทบจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองอยู่ที่ไหน!”เฟิร์นสูดหายใจลึก มั่นใจในสิ่งที่ตัวเองเห็น“และที่สำคัญ... ฉันอยู่กับเชอร์รี่ตลอดเวลาจนกระทั่งการ์ดของนายเข้ามาล็อคตัวพวกเราแยกจากกัน! เชอร์รี่ไม่มีจังหวะไหนเลยที่จะคุยกับนายเป็นการส่วนตัว!”คีออสยืนนิ่งฟังเธอระเบิดอารมณ์ มุมปากยกยิ้มที่อ่านไม่ออก
ประตูลิฟต์ส่วนตัวเปิดออกที่ชั้นบนสุดของเพนต์เฮาส์ใจกลางเมือง ความทรงจำในคืนอัปยศนั้นไหลย้อนกลับมาในหัวของใบเฟิร์นทันที กลิ่นน้ำหอมปรับอากาศในห้องโถง เฟอร์นิเจอร์ราคาแพง และเตียงกว้างที่เธอเคยถูกพันธนาการ... ทุกอย่างทำให้ขาสั่นจนแทบก้าวไม่ออก“ทะ... ทำไมพาฉันมาที่นี่ล่ะ”เฟิร์นถามเสียงสั่น พยายามขืนตัวไว้ไม่ยอมเดินออกจากลิฟต์ มือเล็กเกาะขอบประตูแน่นราวกับเป็นที่พึ่งสุดท้าย“ฉันอยากกลับแล้ว... พาฉันไปส่งที่หอเถอะนะ... พรุ่งนี้ฉันมีเรียนเช้า”เธอโกหกออกไป หวังว่าเหตุผลเรื่องการเรียนจะทำให้เขาเห็นใจและยอมปล่อยเธอไปคีออสที่ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงอยู่อย่างสบายอารมณ์ หันมามองเธอช้าๆ เขาเลิกคิ้วขึ้นสูง มุมปากกระตุกยิ้มรู้ทันที่ทำให้เฟิร์นเสียวสันหลังวาบ“มีเรียน หืม” เขาทำเสียงสูงในลำคอ เดินย่างสามขุมเข้ามาต้อนเธอจนชิดผนังลิฟต์“พรุ่งนี้วันเสาร์... มหาวิทยาลัยเธอเปิดสอนภาคพิเศษวิชาหนีผัวหรือไง”เฟิร์นสะอึก หน้าซีดเผือดลงทันตา เธอลืมไปสนิทเลยว่าพรุ่งนี้เป็นวันหยุด“เอ่อ... คือ...ก็...กิจกรรมชมรมไง ฉันต้องไปทำกิจกรรม” เธอแถไปเรื่อยแบบน้ำขุ่นๆ“โกหกไม่เนียนไปเรียนมาใหม่นะแม่สาวน้อย” คีออสหัวเราะหึ
ประตูรถยนต์สีดำขลับถูกเปิดออกโดยลูกน้องคนสนิท คีออสวางร่างบางที่ยังคงดิ้นขลุกขลักลงบนเบาะรถอย่างเบามือ ก่อนที่ตัวเขาจะก้าวตามขึ้นไปนั่งประกบ แล้วประตูก็ถูกปิดลงทันทีภายในห้องโดยสารที่กว้างขวางและเงียบสงบ มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ดังเบาๆ“ขยับออกไปนะ ไปนั่งฝั่งโน้นเลย”ทันทีที่นั่งได้ เฟิร์นก็รีบเขยิบตัวหนีไปจนชิดประตูอีกฝั่ง ยกมือกอดอกทำหน้าบึ้งตึงใส่เขา“จะให้นั่งไกลทำไม ที่ตั้งกว้าง...” คีออสไม่ฟังคำสั่ง ขยับตัวตามเข้ามานั่งเบียดจนไหล่ชนไหล่ “อีกอย่าง... เมื่อกี้เธอบอกว่าอยากล้างหน้าไม่ใช่เหรอ?”“ฉันจะกลับไปล้างที่บ้าน!” เฟิร์นสวนกลับทันควัน “ใครจะไปอยากล้างกับนาย!”“บ้านเธอไม่มีแอลกอฮอล์ฆ่าเชื้อชั้นดีเหมือนที่นี่หรอกนะ...” คีออสยิ้มมุมปาก เอื้อมมือไปเปิดตู้มินิบาร์ คว้าขวดแชมเปญราคาแพงระยับออกมา“ฉันไม่กินเหล้า! แล้วฉันก็ไม่อยากโดนนายรังแกเหมือนคราวนั้นด้วย!” เฟิร์นระแวง รีบยกมือกันไว้“ไม่ได้ให้กิน... เอามาเช็ด...” คีออสพูดหน้าตาย เขาเทแชมเปญใส่ผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กที่พับไว้อย่างดีจนชุ่ม แล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้เธอ“มานี่... จะเช็ดรอยที่เธอรังเกียจออกให้”“ไม่ต้อง! ฉันทำเองได้” เฟิร์นจะ
บรรยากาศระหว่างทางเดินออกจากผับเต็มไปด้วยสายตาของผู้คนที่จับจ้องมายังชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่อุ้มหญิงสาวร่างเล็กไว้ในอ้อมแขน แต่คนที่ถูกอุ้มกลับไม่ได้รู้สึกโรแมนติกด้วยเลยสักนิด เฟิร์นพยายามข่มใจไม่ให้เต้นแรงไปกับจังหวะการก้าวเดินของเขาทว่า... ความรู้สึกบางอย่างมันห้ามยาก เมื่อใบหน้าของเธอซุกอยู่ที่ซอกคอแกร่ง กลิ่นน้ำหอมเฉพาะตัวที่ผสมกับกลิ่นบุรุษเพศของคีออสมันช่างยั่วยวนจนเผลอไผล จมูกรั้นๆ ของเธอเผลอขยับเข้าไปสูดดมความหอมนั้นเข้าปอดลึกๆ อย่างลืมตัว มือเรียวที่คล้องคอเขาอยู่ก็กระชับแน่นขึ้นโดยอัตโนมัติ“อืม...” คีออสครางรับในลำคอเบาๆ เมื่อรู้สึกถึงลมหายใจที่เป่ารดต้นคอเสียงนั้นดึงสติเฟิร์นให้กลับมา เธอลืมตาโพลง เบิกตากว้างเมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเองกำลังทำบ้าอะไรอยู่ตายแล้ว เมื่อกี้ฉันทำอะไรลงไป ไปดมเขาทำไมภาพที่เขานั่งให้ผู้หญิงคนนั้นนัวเนีย ซุกไซ้ซอกคอเดียวกันนี้แวบเข้ามาในหัวทันที ความรู้สึกเคลิบเคลิ้มแปรเปลี่ยนเป็นความขยะแขยงขึ้นมาจับใจ“อื้อ!” เฟิร์นรีบผละหน้าออกมาจากซอกคอเขาแทบไม่ทัน เหมือนโดนของร้อนคีออสชะงักเท้า ก้มมองคนในอ้อมแขนด้วยสีหน้างุนงง “เป็นอะไร”“ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้น
ความเงียบปกคลุมห้องวีไอพีอีกครั้งหลังจากที่ร่างสะบักสะบอมของซันถูกพาออกไป ใบเฟิร์นค่อยๆ ดึงสติที่แตกกระเจิงของตัวเองกลับมา เธอยกหลังมือขึ้นปาดน้ำตาที่ยังเปื้อนแก้มออกลวกๆ สูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกความเข้มแข็ง แม้ภายในใจจะยังสั่นไหวกับเหตุการณ์ระทึกขวัญเมื่อครู่เธอเหลือบตามองชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้า... คีออส ผู้ชายที่เพิ่งจะสั่งกระทืบคนแล้วก็สั่งให้ส่งโรงพยาบาลในเวลาเดียวกัน อารมณ์ของเขาแปรปรวนอย่างที่ไม่อาจคาดเดา และเธอก็ไม่อยากจะเอาตัวเข้าไปเสี่ยงกับคนแบบนั้น“งั้น... ฉันกลับก่อนนะ”เฟิร์นพูดขึ้นทำลายความเงียบ น้ำเสียงยังคงสั่นเครือเล็กน้อยแต่พยายามบังคับให้ราบเรียบที่สุด เธอเบี่ยงตัวเตรียมจะเดินเลี่ยงเขาไปที่ประตู แต่ขาเจ้ากรรมก็หยุดชะงักเมื่อนึกขึ้นได้ถึงภาพบาดตาที่เห็นก่อนหน้านี้ที่เขากับผู้หญิงชุดแดงคนนั้นความน้อยใจแล่นปราดขึ้นมาจุกที่อกโดยไม่รู้ตัว เธอหันกลับมาพูดเสริมด้วยน้ำเสียงที่เจือความประชดประชัน“นายมากับแฟนนายไม่ใช่เหรอ? ป่านนี้คงรอนานแย่แล้ว... รีบกลับไปหาเธอเถอะ”พูดจบเธอก็รีบก้าวเท้าจะเดินหนีหมับ“เดี๋ยว...”มือหนาราวกับคีมเหล็กคว้าเข้าที่ท่อนแข







