7 อาการใจสั่น

วันเวลาผ่านไป

เป็นเวลาหนึ่งปีแล้วที่ลิเดียอยู่กับพีรวัสและทำหน้าที่เป็นแฟนกำมะลอของเขา ตอนนี้ลิเดียอยู่ปีสอง และเขาก็อยู่ปีสี่

ในระยะเวลาที่ผ่านมานี้ การที่เธอได้อยู่ใกล้ชิดกับเขาทุกวัน มันจึงทำให้ลิเดียรู้สึกผูกพันกับเขาและชอบเขา

มีความรู้สึกอยากครอบครองเขาให้มาเป็นแฟนของเธอจริงๆ แบบนี้หรือเปล่าที่เขาเรียกว่าความรัก แต่เธอก็พยายามย้ำเตือนตัวเองอยู่เสมอว่าห้ามคิดเกินเลยกับเขาและห้ามล้ำเส้น เขาเป็นได้แค่นายจ้างของเธอเท่านั้น ไม่มีทางที่นายจ้างอย่างเขาจะคิดกับลูกจ้างอย่างเธอเกินเลยเหมือนกับที่เธอเป็นอยู่ตอนนี้

Rrrr!

“ครับแม่”

(แม่เพิ่งได้ข่าวว่าลูกมีแฟน ทำไมมีแฟนถึงไม่บอกให้แม่รู้เลยล่ะ)

“ใครบอกแม่เหรอครับ” เขาไม่เคยคิดจะบอกแม่ว่าเขามีแฟน เพราะลิเดียไม่ได้เป็นแฟนของเขาจริงๆ

(เมื่อหลายวันก่อนเพื่อนแม่บอกว่าไปเจอลูกกับแฟนที่ร้านอาหารในห้าง ก็เลยมาบอกแม่)

“อ๋อครับ”

(แล้วคบกันมานานหรือยัง)

“ปีนึงแล้วครับ” เขาจำต้องบอกแม่ ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้เป็นแฟนจริงๆของเขาก็ตาม

(แฟนของลูกเรียนอยู่ที่ไหน)

“เขาเรียนมหาลัยเดียวกับผม ตอนนี้เขาอยู่ปีสองแล้ว”

(ทำไมถึงไม่พามาแนะนำให้พ่อกับแม่รู้จักบ้างล่ะ)

“เอาไว้ว่างๆผมค่อยพาไปนะครับ” เขาบอกไปอย่างนั้น แต่ใจจริงแล้วเขาไม่ได้จะพาเธอไปเจอกับพ่อแม่หรอก เนื่องจากว่าเธอไม่ได้เป็นแฟนของเขาจริงๆ ถ้าวันหนึ่งเขาได้มีแฟนจริงๆ เขาค่อยพาไปแนะนำให้รู้จักกับพ่อแม่ของเขา

(แม่จะรอดูว่าที่ลูกสะใภ้ของแม่จะสวยหรือเปล่า) เกศรินพูดกระเซ้าเย้าแหย่ลูกชาย

“ครับ งั้นถ้าแม่ไม่มีอะไรแล้วก็แค่นี้ก่อนนะครับ” จากนั้นการสนทนาของสองแม่ลูกก็สิ้นสุดลง

ผับแห่งหนึ่ง

วันนี้เบสได้ชวนพีรวัสกับกอล์ฟมาดื่มกันที่ผับ

ในขณะที่ทั้งสามหนุ่มดื่มกันอยู่นั้น ก็มีสาวสวยคนหนึ่งที่มีร่างสูงระหงเดินผ่านโต๊ะของพวกเขาแล้วเดินไปทางห้องน้ำ

พีรวัสที่เห็นเจ้าของร่างระหงและมีใบหน้าสวยมีเสน่ห์นั้นก็ถึงกับชะงัก ดวงตาคมจ้องมองตามแผ่นหลังสวยที่เดินไปด้วยแววตาฉายแววความพึงพอใจ เบสที่เห็นว่าพีรวัสจ้องสาวสวยร่างระหงคนนั้นจึงเอ่ยทักขึ้นด้วยท่าทีหยอกล้อ

“ผู้หญิงคนนั้นน่าจะเป็นผู้หญิงในสเปคของมึงสินะ กูว่าน่าจะสูงถึงร้อยเจ็ดสิบนะ สูงกว่าแฟนกำมะลอของมึงเกินสิบเซนแน่”

“…” พีรวัสได้ยินที่เบสพูดทุกคำ และรู้สึกเห็นด้วยกับที่เบสพูด หญิงสาวคนนั้นคือสเปคของเขา เพราะแค่ได้เห็นเธอแวบแรกก็สามารถทำให้เขามีอาการใจสั่นและตื่นเต้นได้อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“ถ้ามึงสนใจสาวสวยคนนั้นก็ลองเข้าไปคุยกับเขาดูสิ ถ้าเขาโสดมึงก็จีบเลย ได้เจอผู้หญิงตรงสเปคแล้ว จะมัวรออะไรอยู่ล่ะ” แล้วกอล์ฟก็พูดเสริมขึ้น

“กูเห็นด้วยกับไอ้เบสมันนะ ถ้ามึงคิดว่าผู้หญิงคนเมื่อกี้ทำให้ใจมึงใจสั่น งั้นมึงก็เข้าหาเขาเลยสิ” แล้วพีรวัสที่เงียบมานานก็เอ่ยขึ้น

“พวกมึงว่ากูควรไปดักรอเขาหน้าห้องน้ำดีไหมวะ หรือรอให้เขาออกมาก่อน”

“กูว่ารอให้เขาออกมาจากห้องน้ำก่อนดีกว่า ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้น”

“อืม” พีรวัสรับคำแล้วหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาจิบ พลางสายตาคมก็จ้องมองไปทางห้องน้ำตลอดเวลา เพราะถ้าเห็นสาวสวยร่างระหงออกมาจากห้องน้ำ เขาก็จะเข้าไปหาเธอและทักทายทันที

ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยรู้สึกถูกใจผู้หญิงคนไหนมาก่อน แต่กับเธอคนนี้เหมือนมีแรงดึงดูดอยากให้เขาเข้าหาเธอ