MasukShare
บทที่ 2
Tanggal publikasi:
2026-07-13 10:13:34“คืนนี้ฉันไม่กลับมานอนบ้านนะ ฝากบอกคุณพ่อด้วย” ปกติรามิลจะนอนที่ผับเฉพาะวันไหนที่ดื่มหนักเท่านั้น แต่นี่คงมีเรื่องไม่พอใจถึงได้ทำหน้าเหวี่ยงแบบนี้
“เอ่อ…ครับ” อนุชิตรับคำแบบงง ๆ เกาหัวแกรก ๆ ไม่เข้าใจว่าเป็นพ่อลูกกันประสาอะไรทำไมไม่คุยกัน เขาเพิ่งจะเดินออกมาจากข้างในบ้านแท้ ๆ ทำให้ลูกน้องมือขวาอย่างเขาต้องลำบากใจซะนี่
อนุชิตปิดประตูรถให้เจ้านาย รามิลก็ขับรถออกไปทันที นึกตำหนิพ่อในใจบังคับอะไรไม่บังคับ มาบังคับให้แต่งงานงั้นเหรอ สมัยนี้มันเชยที่สุด อยู่คนเดียวยังสบายใจดีกว่าอีก
ภายใน The Racha ผับ รามิลกำลังนั่งดื่มอยู่คนเดียว
“มีอะไร โทรเรียกกูมาด่วนขนาดนี้” ชานนท์เพื่อนรักของเขาเอ่ยขึ้นเมื่อรามิลโทร. ชวนออกมานั่งดื่มด้วยกันอย่างกะทันหัน
“เปล่า มีเรื่องกับที่บ้านนิดหน่อย”
“ถ้านิดหน่อยมึงคงไม่เป็นแบบนี้หรอก เล่ามา” ชานนท์เอ่ยขึ้นเหมือนรู้จักเพื่อนดีแล้วนั่งลงเก้าอี้โซฟาตรงข้ามรามิล ดีที่ปารียาภรรยาของชานนท์เป็นคนใจกว้างจึงไม่ค่อยมีปัญหาที่เขาจะออกมาดื่มกับเพื่อน เพราะรู้ว่าเขาไม่เคยมีเรื่องเสียหายตลอดที่อยู่ด้วยกันมา อีกอย่างผับนี้ก็เป็นผับของเขาด้วยภรรยาจึงไม่ค่อยมีปัญหา
“คุณพ่อจะให้กูแต่งงาน”
“แต่งงาน?” ชานนท์พูดเสียงสูง
“อืม”
“ก็ดีแล้วนี่ มึงจะสามสิบแล้วนะ”
“แต่กูไม่อยากแต่งและจะไม่แต่งด้วย” บอกเพื่อนเสียงแข็ง
“แล้วสวยปะ?”
“ไม่รู้ ไม่เคยเจอ และก็ไม่อยากรู้จักด้วย สวยไม่สวยกูไม่เคยสนใจ มึงก็รู้” คนสวยรามิลเจอในผับทุกวัน จนรู้สึกชินชาไปหมดแล้ว
“แล้วทำไมมึงต้องแต่งด้วยล่ะ”
“ครอบครัวเขากำลังจะล้มละลาย พ่อกูอยากช่วยเพื่อน”
“ก็ดีนี่ได้ทำบุญด้วย ได้ช่วยคนไม่ให้ตกงานอีกตั้งหลายร้อยชีวิต หรืออาจจะเป็นพันด้วยซ้ำ” ชานนท์พยายามพูดถึงข้อดีให้มากที่สุด แอบเห็นด้วยกับจักรชัยเพราะเขาก็อยากให้เพื่อนมีครอบครัวเหมือนกัน
“นี่กูชวนมึงมาปรึกษาหรือชวนมาช่วยซ้ำเติมกูวะเนี่ย แต่กูไม่อยากแต่ง กูไม่ได้รักเค้า มึงเข้าใจปะ” รามิลขึ้นเสียง ชวนเพื่อนมาเพื่อหาพวกแต่เพื่อนดันไม่เข้าข้าง
“เอาน่า มึงใจเย็น ๆ ก่อน มันอาจจะไม่เลวร้ายอย่างที่มึงคิดก็ได้” ชานนท์ตบไหล่เพื่อนเบา ๆ แล้วยกไวน์ขึ้นจิบ เขาไม่อยากเมากลับบ้านเพราะไม่อยากให้เมียสุดที่รักต้องเป็นห่วง
“แล้วคุณแบมของมึงเป็นยังไงบ้าง”
“สบายดี ดีหน่อยที่ท้องลูกคนนี้ไม่ค่อยแพ้มากเท่าไร” ชานนท์บอกเพื่อนด้วยแววตาปลื้มปริ่ม เขากำลังจะได้เป็นคุณพ่อลูกสอง
“มึงก็รีบ ๆ แต่งตามที่คุณอาบอกนั่นแหละ อย่าเลือกมาก เขาว่าผู้หญิงที่พ่อแม่หาให้ดีเสมอนะเว้ย”
“มึงก็พูดได้มึงแต่งแล้วนี่ ก่อนเจอคุณแบม มึงไม่เลือกมากเลยนะ” รามิลว่าเหน็บ เพราะก่อนที่ชานนท์จะเจอกับปารียาก็ไม่เห็นจริงจังกับผู้หญิงคนไหนสักคน ที่ต้องมาหลงรักภรรยาคนปัจจุบันอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะเรื่องบังเอิญทั้งนั้น
“ก็กูโชคดีไง” เอ่ยออกมาเหมือนอวยตัวเอง ภูมิใจที่ตัวเองได้ภรรยาดี
“เออ กูก็อยากจะโชคดีเหมือนมึงบ้าง”
“แล้วคุณตาหวานของมึงล่ะ” เอ่ยถามพร้อมยกไวน์ขึ้นจิบ
“โอ๊ะ มึงก็รู้ ๆ อยู่ ว่ากูไม่เคยคิดจริงจังกับเธอ”
“แล้วความคิดหล่อนล่ะ”
“กูไม่รู้”
ครืด ครืด เสียงโทรศัพท์ของชานนท์สั่นเตือน
“จ๋า” รับโทรศัพท์เมียเสียงหวาน
“อีกสักพักก็จะกลับแล้วค่ะ ไม่เมา ๆ”
คุยกับภรรยาจบก็กดวางสาย
“เมียโทรตาม?”
“ไม่ได้ตาม เขาแค่เป็นห่วงว่ากูจะเมา”
“อิจฉาคนมีเมียว่ะ”
“ก็บอกให้รีบมี จะได้มีหลานให้คุณอาเร็ว ๆ ลูกชายคนเดียวคุณอาก็รอหลานจะแย่”
“เลิกพูดไปเลย มึงก็เหมือนพ่อกูอีกคน” มองเพื่อนตาขวาง
“หึ หึ แล้วมึงจะเอายังไงเรื่องแต่งงาน มึงจะไม่ยอมช่วยครอบครัวเขาหน่อยเหรอวะ”
“ไม่อะ ถ้าพ่ออยากจะช่วยก็ให้เขาแต่งเองละกัน กูยังไม่มีอารมณ์ที่จะแต่งงานกับใครในตอนนี้ เป็นมึง มึงจะยอมแต่งเหรอวะ มึงไม่ได้รักเขานะเว้ย”
“ก็จริงของมึง เป็นกูก็คงช่วยเรื่องเงินอย่างเดียว”
นั่งต่ออีกประมาณครึ่งชั่วโมงชานนท์ก็ขอตัวกลับ เพราะตอนนี้เขาจะเป็นคุณพ่อลูกสองแล้ว ไม่อยากนั่งดื่มนาน ถึงปารียาจะไม่เคยห้ามเขาก็ตาม อย่างไรเขาก็อยากกลับไปนอนกอดลูกกอดเมียมากกว่า
“กูต้องกลับแล้วล่ะ เดี๋ยวเมียกูนอนดึก”
“เออ ขับรถกลับดี ๆ” รามิลก็ไม่อยากรั้งเพื่อนเพราะแค่ชานนท์ออกมานั่งดื่มด้วยก็ดีมากแล้ว
“มึงก็อย่าดื่มหนักล่ะ”
หลังจากชานนท์กลับไปรามิลนั่งกระดกไวน์อยู่คนเดียวจนดึกดื่น รู้สึกว่าตัวเองเมามากก็เคลื่อนกายเข้าไปนอนในห้องวีไอพีของตัวเอง
Bab terbaru
แฟนพ่อ...ผมขอนะครับ ตอนที่ 44 (จบ)
คนบนร่างยิ้มพรายเธอพร้อมจะปรนเปรอให้เขา ริมฝีปากบางกดจูบลงบนเรียวปากเขาและเป็นฝ่ายดูดดึงริมฝีปากเขาอย่างหื่นกระหายผละจากปากก็เลื่อนกายลงต่ำ ใช้อกอวบอิ่มและปลายลิ้นลากไล้ตามแผงอกเรื่อยลงมาตามหน้าท้องและแก่นกายแข็งขึงของเขา “อา” ความนุ่มหยุ่นสัมผัสกับความแข็งของความเป็นชายทำให้คนตัวโตต้องส่งเสียงครางออกมา ปากเล็ก ๆ งับแก่นกายเข้าไปจนลึกสุดเม้มปากแน่นแล้วรูดปากขึ้นจนสุด จนเกิดเสียงน่าอาย บ๊อก! “อา พราว” เธอปล่อยให้มันตั้งโด่อยู่แบบนั้น อกเนียนนุ่มเลื่อนไล้ไปตามต้นขาแกร่งทั้งสองข้าง ปัดป่ายผ่านตัวตนของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า เธอกำลังปลุกปั่นไฟราคะของเขา จากนั้นใช้อกอวบทั้งสองข้างเข้าครอบครองท่อนเอ็นร้อนให้อยู่กลางทั้งสองเต้า มือเล็กทั้งสองดันอกให้แนบชิดความเป็นชายแล้วนวดคลึงแท่งเอ็นร้อนขึ้นลงช้า ๆ บางจังหวะใช้ปากดูดดึงหัวปลายบานช่วย “ซี้ดดดด อา” คนตัวใหญ่สูดปาก เขากำลังโดนเธอทรมาน แต่เป็นการทรมานที่เขาเต็มใจ เธอเปลี่ยนจากเนินอกนุ่มเป็นปลายลิ้นเข้าไปเกี่ยวกระหวัดมังกรยักษ์ของเขา ปาดเลียลากไล้ลงมา
แฟนพ่อ...ผมขอนะครับ ตอนที่ 43
สามเดือนต่อมา หลังจากทั้งสองแต่งงานกันรามิลเข้าไปบริหารงานช่วยพ่อตาอย่างจริงจัง โดยมีแพรวพราวเป็นผู้ช่วยของเขา ธุรกิจครอบครัวเธอกำลังดีขึ้นเรื่อย ๆ วันหยุดรามิลพาภรรยาไปบ้านชานนท์ พักหลังเขาไม่ค่อยได้เข้าไปผับ เพราะปารียาใกล้จะคลอด รามิลแนะนำให้แพรวพราวรู้จักกับภรรยาของเพื่อนสนิท เขาปล่อยให้สองสาวอยู่ด้วยกันสองต่อสอง ส่วนตัวรามิลก็ไปนั่งคุยกับเพื่อนอยู่อีกมุมหนึ่งไม่ไกลมาก มือบางลูบคลำท้องปารียาเบา ๆ “โอ๊ะ คุณแบมคะ” แพรวพราวตกใจถึงกับชักมือกลับเมื่อเห็นท้องของปารียาบิดเบี้ยวไปข้างหนึ่งเพราะเด็กในท้องกำลังดิ้น “หึ หึ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ” ปารียาขำท่าทางตกใจของแพรวพราวด้วยความเอ็นดู “เจ็บไหมคะ” เธอถามอย่างเป็นห่วง “ถ้าโดนถีบแรงหน่อยก็มีแปลบ ๆ เหมือนกันค่ะ” ปารียาบอกพร้อมลูบท้องตัวเองเบา ๆ เธอชินแล้วกับการที่ต้องอุ้มลูกคนที่สอง แพรวพราวยิ้มแหยรู้สึกหวั่น ๆ กับการที่ต้องอุ้มท้อง “เหมือนพราวจะอยากมีลูกนะ” ชานนท์เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นสองสาวนั่งคุยกันอย่างถูกคอ “กูทำทุกวัน” “เอาให้ทันกูนะ”
แฟนพ่อ...ผมขอนะครับ ตอนที่ 42
“โอ้ย ผมเจ็บนะ” ทำเป็นร้องเสียงหลงแล้วดึงร่างนุ่มเข้ามากอด“อ๊ะ โยคะมันเกี่ยวกับกล้ามที่ไหนละคะ” มองเขาแววตาหวานเยิ้ม“อ้าวเหรอ ก็นึกว่าเกี่ยวนี่นา”“ทะเล้นจริง ๆ ปล่อยได้แล้วค่ะพราวจะไปเปลี่ยนชุด”“เปลี่ยนด้วย”“ไม่ได้ค่ะ อาย”“อาย?”“อือฮึ”“ฮ่า ฮ่า ผู้หญิงอะไรน่ารักเป็นบ้า” ทั้งพูดทั้งจูบหน้าผากเธอหนัก ๆ พร้อมเม้มริมฝีปากทำท่าทางมันเขี้ยว แทงแตกไปไม่รู้กี่น้ำยังจะมีหน้ามาบอกว่าอาย คิดแล้วก็ขำคนรัก เขารู้สึกทั้งรักทั้งเอ็นดูคนตัวเล็กรามิลเปลี่ยนชุดแล้วเดินออกมาพร้อมแพรวพราว เตรียมที่จะฝึกโยคะแบบจริงจังเป็นครั้งแรกในชีวิตแพรวพราวเรียงลำดับการฝึกจากท่านั่งก่อน ตามด้วยนอนราบ นอนคว่ำ ท่ายืน ปิดท้ายด้วยท่าไหว้พระอาทิตย์ตามเดิม ใช้เวลาทั้งหมดชั่วโมงครึ่ง รามิลอยากจะบอกคุณครูว่าเขาจำได้แค่ท่าศพกับท่าต้นไม้แค่นั้น กระนั้นตอนทำท่าต้นไม้ก็ยังยืนโอนเอียงเพราะยังใช้ขาข้างเดียวรับน้ำหนักไม่ได้“ไม่คิดว่าจะได้เหงื่อเยอะขนาดนี้” เขาเดินออกมาจากสตูดิโอโยคะแล้วพูดกับเธอ เมื่อเช้าใช้เอวกระแทกไปเยอะด้วยสิ ตกเย็นมาก็เล่นโยคะแบบจัดเต็มอีก“ให้พราวขับรถให้นะคะ” วันนี้เขาไม่ได้ให้คนขับรถมาด้วย“ไม่เป็นไ
แฟนพ่อ...ผมขอนะครับ ตอนที่ 41
“แค่เนี้ย?”“ค่ะ” ยลรดีกำลังจะเดินออกไปรามิลจึงเอ่ย “คุณรดีครับ”“คะ”“ออกไปฝากล็อกห้องให้ด้วยนะครับ และอย่าเพิ่งให้ใครเข้ามารบกวนผม” เขาบอกเธอเสียงเรียบแววตาเป็นประกายจ้องใบหน้าเนียนตรงหน้า“ค่ะ”ว่าแล้วก็พาเธอเดินไปตรงระเบียงห้อง ยืนกอดเธอจากด้านหลัง สายตาทอดมองวิวด้านนอก รู้สึกวันนี้มันสวยเป็นพิเศษ“พราวยังไม่บอกผมเลยว่าคุณกินยาคุมทำไม” ปลายจมูกโด่งคลอเคลียอยู่ข้าง ๆ ติ่งหูอ่อนนุ่ม“อือ ก็คุณมักง่ายนี่คะ ไม่เคยจะป้องกันอะ” ขนอ่อนกำลังเริ่มตื่นตัวเมื่อโดนจมูกซุกซนก่อกวน“ก็ป้องกันแล้วไง ก่อนหน้านั้นก็ไม่เคยหลั่งข้างในน้า”“แหมมมม! แล้วเจ้ารามิลน้อยมันมองเห็นด้วยตาเปล่าไหมละคะ มีเป็นล้าน ๆ แต่ละคืนก็ใช่ว่าจะแทงครั้งเดียวซะเมื่อไหร่” เจ้ามังกรก็ใช้แล้วใช้อีกแล้วใครจะไปมองเห็นล่ะจริงไหม“ทะลึ่ง” เขาพูดเสียงงุ้งงิ้งอยู่ข้างซอกคอ ดอมดมผิวเนียนไม่หยุด“หรือไม่จริง?”“ก็ผมอยากมีลูกกับคุณนี่นา”“หือ จริงอะ”“จริงดิ ถ้าพราวท้องกับผม ผมก็จะได้เนียน ๆ บอกกับคุณพ่อไปเลยไงว่าพราวเป็นเมียผม”“แล้วไม่พูดให้มันดี ๆ ละคะ ง่ายกว่าไหม”“ก็คนมันอายอะ ยกพราวให้คุณพ่อไปแล้วด้วย จะกลับคำก็ไม่ได้” ทำเสียง
แฟนพ่อ...ผมขอนะครับ ตอนที่ 40
ตอนเช้าที่โต๊ะอาหาร เมื่อคืนรามิลกับแพรวพราวกลับมาดึก จึงไม่ได้เจอกับพ่อ รามิลเดินลงมาทานอาหารเช้าเหมือนเช่นทุกวัน เมื่อคืนกลับมาจากผับก็จัดเต็มกับคนรักอีกหลายยก ที่เขาขู่เธอไว้ไม่เกินจริง จักรชัยมองลูกชายที่เดินลงมาหน้าตาเรียบเฉย แววตาไม่ได้สื่อว่ารู้สึกเช่นไร แค่ลูกกลับมานอนบ้านเขาก็ดีใจมากแล้ว “คุณธาราไม่ได้มาค้างด้วยเหรอครับพ่อ” รามิลเอ่ยถามผู้เป็นพ่อแล้วนั่งลงเก้าอี้ตัวเดิม เหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหลือบมองดวงหน้าหวานละมุนของสาวตรงข้ามแววตากรุ้มกริ่ม เมื่อคืนเธอทำให้เขาอิ่มเอมมาก อิ่มจนล้นออกมาทางสายตาจักรชัยอึ้งกับคำถาม ตั้งแต่เกิดเรื่องในวันนั้นธารายังไม่กล้ามาที่บ้านหรรษรักษ์อีก เพราะเขาโทษตัวเองว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเพราะเขาคนเดียวที่ทำให้รามิลต้องเสียใจ “รามิล!” “ครับพ่อ” “แกไม่โกรธพ่อเหรอ” “โกรธเรื่องอะไรครับ” เขาทำหน้าเฉไฉ “ก็เรื่องที่พ่อ…” พูดแค่นั้นแล้วปรายตามองหน้าแพรวพราว รามิลไม่ตอบแต่กลับลุกจากเก้าอี้ตัวเองแล้วเดินไปหาพ่อ จักรชัยลุกขึ้นจากเก้าอี้ ลูกชายโอบกอดพ่ออย่
แฟนพ่อ...ผมขอนะครับ ตอนที่ 39
“อื้อ ซี้ดดด” แพรวพราวส่งเสียงครางเสียวไม่ขาดปาก มันเสียวและทรมานในคราเดียวกัน ริมฝีปากบางขบเม้มเข้าหากันแน่น สะโพกกลมกลึงส่ายวนไปมา มือหนาก็ยิ่งกดและละเลงลิ้นเร็วรัว สอดเข้าไปเสียดสีกับปุ่มกระสันในโพรงรักร้อนอย่างไม่ปรานีเธอ “อื๊อ เสียว ซี้ดดด อา” แพรวพราวครางเสียงแหบพร่า มือทั้งสองข้างเปลี่ยนไปขยุ้มบนที่นอนแน่น ลิ้นซุกซนของเขาก็รัวไม่หยุด “พราวไม่ไหวแล้วค่ะ ซี้ด” สิ้นเสียงร่างเล็กก็กระตุก ร่องรักคับแคบตอดรัดเรียวลิ้นสากแน่น “พราว ผมอยากแตกข้างในตัวพราว นะ…ได้ไหม?”เขาจับร่างเล็กนอนตะแคงซ้ายแล้วยกขาข้างขวาขึ้นสูงแทรกกายเข้าไปคุกเข่าคร่อมตรงหว่างขา จับขาขวาเธอขึ้นพาดบ่า จับแก่นกายถูไถกับกลีบสาวก่อนจะสอดแทรกเข้าไปอยู่ในตัวเธอ “ได้ค่ะ อื๊อ” ตอบเขาโดยไม่ต้องคิด “ผมอยากมีลูกกับพราว” “พราวกินยาคุมค่ะ” คำบอกกล่าวเหมือนดับฝันของเขาลง แต่ถึงอย่างไรก็ขอกระแทกก่อนก็แล้วกัน “หื้อ พราวอะ อ้า” เข้าไปได้สุดก็ขยับบั้นท้ายเนิบช้า ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะมาเถียงกับเธอ โน้มกายลงมาบีบค
Anda juga akan menyukai
OBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat115.1K Dibacaยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก76.9K Dibacaท่านรองฯร้อนแรง
กาแฟหอมกรุ่น641.2K Dibacaสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา374.7K Dibacaชายาเอกผู้พลิกแผ่นดิน
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์723 Dibacaดวงใจธรณ์
SHASHA168 Dibacaเสน่หาแฟนเก่า
อิแย้ม280 Dibacaสลับชะตา บุปผาคู่
ศรีอักษรรินทร์140 Dibaca
