Mag-log inShare
3 มีหลานให้แม่
Petsa ng paglalathala:
2025-12-30 20:33:11บ้านอมรา ตอนเย็น
รถหรูของธาวินเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าบ้านหลังใหญ่ในเนื้อที่สิบไร่ ก่อนที่ร่างสูงจะก้าวขาลงจากรถแล้วสาวเท้าเข้าไปข้างในก็เจอกับผู้เป็นแม่ที่นั่งคุยอยู่กับหญิงสาวคนหนึ่ง "แม่ครับ" เรียวปากหนาเรียกผู้เป็นแม่ พลางดวงตาคมชำเลืองไปมองยังเจ้าของใบหน้าเรียวใสที่นั่งก้มหน้าอยู่บนโซฟา "อ้าวธาวิน แม่ไม่คิดว่าวันนี้ลูกจะเข้ามา" "วันนี้งานไม่ยุ่งมากครับก็เลยมา เพราะผมกลัวว่าแม่จะเหงา" เขาละสายตาจากเจ้าของใบหน้าเรียวเล็กที่นั่งอยู่แล้วหันไปพูดกับคนเป็นแม่ พร้อมกับทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ ก่อนที่บิวจะเงยหน้าบอกกับอมรา โดยดวงตากลมสวยเหลือบไปมองยังเจ้าของใบหน้าหล่อนิดหนึ่งอย่างไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งเขาเองก็จ้องมองเธอมาเหมือนกัน "งั้นวันนี้บิวขอตัวกลับก่อนนะคะคุณป้า สวัสดีค่ะ" เธอยกมือไหว้พร้อมบอกลาหญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่ข้างคนตัวสูง จากนั้นเธอก็ลุกออกจากโซฟาแล้วออกจากบ้านไปขึ้นรถเก๋งคันหรูที่อมราซื้อให้ตอนเธอเรียนจบใหม่ๆ "ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครเหรอครับ" ธาวินเอ่ยถามทันทีเมื่อหญิงสาวขับรถออกไปแล้ว "บิวคือเด็กที่แม่เขาเอามาให้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเลี้ยง เพราะแม่เขาไม่สามารถเลี้ยงได้ วันนั้นแม่ไปทำบุญวันเกิดเลี้ยงอาหารเด็กที่นั่นพอดี ตอนนั้นบิวอายุแค่เดือนเดียวเอง แม่เห็นแล้วรู้สึกสงสาร แม่ก็เลยรับมาอุปการะเอง แม่ซื้อคอนโดให้บิวอยู่ตั้งแต่วันแรกที่แม่พาบิวออกมาจากบ้านเด็กกำพร้า แล้วแม่ก็จ้างพี่เลี้ยงสองคนให้ดูแลบิว เพราะถ้าจะให้แม่พามาเลี้ยงเองแม่ก็ไม่มีเวลา พอบิวจบมอหกแม่ก็เลิกจ้างพี่เลี้ยง เพราะแม่คิดว่าบิวสามารถไปไหนมาไหนเองได้แล้ว และดูแลตัวเองได้" "ทำไมแม่ถึงไม่เคยเล่าให้ผมฟังเลยล่ะ" "แม่คิดว่ามันไม่ใช่เรื่องจำเป็นที่ลูกจะต้องรู้" อมราเอ่ยพร้อมกับจ้องมองไปยังใบหน้าอันหล่อเหลาของลูกชาย ก่อนจะพูดต่อ "แต่หลังจากนี้ลูกจำเป็นจะต้องรู้ และต้องทำในสิ่งที่แม่ขอ" อมราพูดออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แววตาจริงจัง จนทำเอาธาวินถึงกับรู้สึกตงิดใจ ก่อนเรียวปากหยักสวยจะขยับถามออกไป "แม่อยากให้ผมทำอะไรครับ" "มีหลานให้แม่" "ห๊ะ! มีหลาน?" เขาอุทานถามออกไปด้วยความตกใจและงุนงงเหมือนถูกไม้หน้าสามตีแสกหน้าจนรู้สึกเหมือนสมองมึนเบลอ แม่จะให้เขามีลูกได้ยังไง ก็ในเมื่อเขายังไม่มีเมีย หรือแม่คิดอะไรอยู่ เขาคิดและนึกสงสัยอยู่ในใจ "แม่อยากมีหลาน" "จะให้ผมไปมีลูกกับใครล่ะแม่ ก็ในเมื่อผมยังไม่มีมะ..." "ถึงลูกจะไม่มีเมีย แต่ลูกก็สามารถมีหลานให้แม่ได้" "..." เขานิ่งพร้อมกับทวนคำที่แม่พูดและครุ่นคิด "ลูกพอจะเข้าใจในสิ่งที่แม่พูดไหม" "แม่จะให้ผมมีลูกโดยการหาผู้หญิงมาอุ้มบุญเหรอครับ" "หึ ฉลาดนี่ สมแล้วที่เป็นลูกแม่" "..." ริมฝีปากหนาได้รูปเม้มเข้าหากัน เพราะรู้สึกคิดหนักกับสิ่งที่แม่กำลังจะทำ "ในเมื่อลูกคิดว่าในชีวิตนี้ลูกจะไม่ขอมีแฟนอีกแล้ว ดังนั้นสิ่งเดียวที่แม่ทำได้ก็คือการให้ใครมาอุ้มบุญให้ พอเขาคลอดเสร็จ ลูกกับแม่อุ้มบุญก็ไม่ต้องมีอะไรที่จะต้องผูกมัดกัน" "..." "แม่เหงาน่ะ แม่อยากเห็นหลานมาวิ่งเล่นในบ้าน ก่อนที่แม่จะตะ..." ก่อนที่คนเป็นลูกจะสวมกอดร่างของผู้เป็นแม่พร้อมกับเอ่ยออกไป หมับ "แม่...อย่าพูดแบบนั้นครับ แม่ยังอยู่กับผมไปอีกนานเลย แม่ห้ามพูดเรื่องตายอีกนะครับ" "ลูกจะทำตามที่แม่ขอได้ไหม" "ได้ครับ" ใบหน้าหล่อรับคำ ก่อนจะผละออกจากร่างของแม่แล้วเอ่ยถามออกไป "แล้วแม่จะให้ใครมาอุ้มบุญให้ลูกของผมล่ะครับ" "บิวจะเป็นแม่อุ้มบุญให้ลูก" "บิว...ผู้หญิงคนเมื่อกี้เหรอครับ" "ใช่" "แม่คุยกับเขาแล้วเหรอครับ" "แม่คุยกับบิวแล้วเมื่อกี้ และบิวก็ตอบตกลงจะอุ้มบุญให้ลูก" "เขาไม่ปฏิเสธเลยเหรอ" "แม่รู้ว่าบิวรู้สึกลำบากใจและอยากปฏิเสธ แต่ด้วยความที่บิวเป็นคนกตัญญูรู้คุณ บิวจึงรับอุ้มบุญให้ลูก" "อ๋อครับ" พยักหน้าช้าๆอย่างเข้าใจ "อาทิตย์หน้าแม่จะให้บิวย้ายไปอยู่กับลูกที่คอนโด" "ห๊ะ! ทำไมต้องให้เขาไปอยู่กับผมด้วยล่ะแม่ เขาเป็นแค่แม่อุ้มบุญนะครับ ให้เขาอยู่บ้านตัวเองไปเถอะ เพราะการอุ้มบุญไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันหรอก" "จำเป็นสิ ถ้าไม่อยู่ด้วยกันแล้วบิวจะท้องได้ยังไง" "การทำเด็กหลอดแก้ว ผมว่าไม่จำเป็นต้องให้เขามาอยู่กับผมหรอกแม่ ต่างคนต่างอยู่เถอะ" "แม่บอกตอนไหนว่าจะทำเด็กหลอดแก้ว" "ถึงแม่ไม่พูดแต่ผมก็เข้าใจครับว่าการอุ้มบุญไม่ได้ผสมจริงกันสักหน่อย แค่เอาของผู้หญิงกับของผู้ชายมาผสมกันด้านนอกแล้วใส่กลับเข้าไปในตัวของผู้หญิง และรอดูว่าจะท้องหรือเปล่าแค่นั้นเอง" "แต่แม่ไม่ต้องการมีหลานที่เกิดจากการทำเด็กหลอดแก้ว เข้าใจไหมธาวิน" อมราเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง จนทำเอาธาวินชะงักไม่กล้าพูดต่อ "ครับ" เขารับคำด้วยความจำใจ "บิวยังไม่เคยมีแฟน" "..." 'ยังซิงอยู่สินะ' เขาเข้าใจดีว่าที่แม่บอกหมายถึงอะไร บอกเพื่อให้เขารู้ว่าเธอยังบริสุทธิ์อยู่นั่นเอง "อาทิตย์หน้าแม่จะให้บิวย้ายเข้าไปอยู่คอนโดกับลูกจนกว่าบิวจะท้อง" "ถ้าผมทำให้เขาท้องสำเร็จ เขาก็จะออกไปจากคอนโดผมใช่ไหม" "ใช่" "ก็ได้ครับ"
Pinakabagong kabanata
แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย 31 แม่อุ้มบุญที่เรียกว่าเมีย (จบ)
วันต่อมาด้านแนนหลังจากที่แนนกับชายหนุ่มหน้าตาดีที่เธอได้มีวันไนท์สแตนกันเมื่อคืนอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วก็พากันมานั่งกันบนโซฟาตัวยาว ก่อนชายร่างสูงจะเป็นฝ่ายถามเธอก่อน"ผมอยากรู้ว่าคุณชื่ออะไรครับ""ฉันชื่อแนนค่ะ""แนนเหรอ..." ปากหนาพึมพำชื่อของเธอ เมื่อชื่อของเธอบังเอิญไปเหมือนกับผู้หญิงคนหนึ่งที่เขายังไม่เคยลืม"แล้วคุณล่ะคะชื่ออะไร""ผมชื่อกายครับ""กายเหรอ..." เธอพึมพำชื่อของเขาออกมา เมื่อชื่อของเขาบังเอิญไปเหมือนกับผู้ชายคนหนึ่งที่เธอยังไม่ลืม'ผู้ชายที่ลูกจะต้องแต่งงานด้วยเขาชื่อกายนะลูก'กายที่สงสัยจึงเอ่ยถามเพื่อให้หายเคลือบแคลงใจ"คุณเป็นคนจังหวัดไหนครับ""ฉันเป็นคนอ่างทองค่ะ""เมื่อสี่ปีก่อนคุณเคยหนีงานแต่งงานใช่ไหมครับ""คุณรู้ได้ยังไงคะ" เธอถามด้วยสีหน้าตื่นตกใจ"ผมนี่แหละคือว่าที่เจ้าบ่าวของคุณที่ทำให้คุณต้องหนีงานแต่งงานเมื่อสี่ปีก่อน""ห๊ะ! ที่แท้ก็เป็นคุณเหรอคะเนี่ย" จุดใต้ตำตอชัดๆ แนนคิดในใจ"หึ โลกกลมจังเลยนะครับ" กายหัวเราะยิ้มเอ่ย"ใช่ค่ะ โลกกลมมาก ฉันไม่คิดว่าจะได้มาเจอคุณตัวจริงที่นี่""ทำไมคุณถึงหนีงานแต่งล่ะ""ตอนนั้นฉันมีแฟนอยู่แล้วค่ะ แล้วอยู่ๆพ่อกับ
แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย 30 รักและชอบทุกอย่าง
หนึ่งชั่วโมงผ่านไปหลังจากที่ทั้งสามคนนั่งคุยกันจนเวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง อมราก็ขอตัวกลับบ้าน"วันนี้แม่กลับก่อนนะบิว""ค่ะคุณแม่ เดี๋ยวบิวลงไปส่งนะคะ""ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวแม่ลงไปเองได้""ให้บิวลง..." ก่อนที่อมราจะพูดขึ้น"ไม่ต้องหรอกบิว บิวกำลังท้องกำลังไส้อยู่ อย่าลำบากเลย""งั้นก็ได้ค่ะ" ว่าแล้ว อมราก็ลุกจากโซฟาแล้วออกจากห้องไปคนเดียว ในขณะที่ร่างสูงยังนั่งไม่ยอมลุกออกไป"คุณแม่ออกไปแล้วค่ะ คุณก็กลับไปสิคะ""ใครบอกว่าพี่จะกลับล่ะ คืนนี้พี่จะนอนกับบิวที่นี่" พูดด้วยสีหน้าแช่มชื่น"แล้วคุณแม่จะกลับยังไงล่ะคะ""ก่อนออกจากบ้านแม่บอกให้คนขับรถมารับที่นี่""ถ้าคุณจะนอนที่นี่ คุณต้องนอนบนโซฟาตรงนี้นะคะ""ได้ไงล่ะบิว บิวให้พี่นอนด้วยสิ ตั้งอาทิตย์แล้วนะที่พี่ไม่ได้นอนกอดบิว พี่คิดถึงบิวจะแย่แล้วรู้ไหม" เขาทำหน้ามุ่ยออดอ้อน"บิวอยากนอนคนเดียวค่ะ""ให้พี่เข้าไปนอนกับบิวด้วยนะ บิวให้พี่นอนข้างเตียงก็ได้ แต่ขออย่างเดียวอย่าให้พี่นอนโดยที่ไม่มีบิวนอนด้วยเลยนะ""คุณจะนอนบนพื้นเหรอคะ""บนพื้นพี่ก็นอนได้ ขอแค่ให้พี่ได้นอนห้องเดียวกับบิวก็พอ""ถ้าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ" เธอพูดไปอย่างนั้น แต่ใครจะใจดำให้เข
แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย 29 เมียและแม่ของลูก
คอนโดธาวินเมื่อร่างสูงของธาวินเปิดประตูเข้ามาในคอนโด แนนที่เปิดประตูออกจากห้องนอนมาพอดีก็เดินเข้ามาหาเขาพร้อมกับโผเข้าสวมกอดเอวสอบของเขาทันทีหมับ!"พี่ธาวินกลับมาแล้ว ไหนบอกว่าคืนนี้จะไม่กลับมายังไงล่ะคะ"ทว่าเขาไม่ได้กอดเธอกลับไป แต่กลับแกะมือของเธอแล้วดันร่างของเธอออก ดวงตาคมจ้องมองไปยังใบหน้าของอดีตคนรัก ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยออกไป"พี่กับแนนคงกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้วล่ะ""ทำไมล่ะคะพี่ธาวิน ก็ในเมื่อพี่ยังไม่มีใคร และแนนก็ยังไม่มีใคร ทำไมเราถึงกลับมาคบกันอีกไม่ได้ล่ะคะ""พี่ยอมรับว่าหลังจากที่เลิกกับแนน พี่ก็ไม่คิดจะมีใครอีก จนเมื่อสี่เดือนก่อนแม่ขอให้พี่มีหลานให้ท่าน โดยให้บิวมาเป็นแม่อุ้มบุญให้""เรื่องนั้นแนนรู้แล้วค่ะ เพราะแม่อุ้มบุญของพี่บอกแนนหมดแล้ว""อันที่จริงพี่กับบิวก็แค่ต่างคนต่างมาทำหน้าที่ของตัวเอง พอบิวคลอดพี่กับบิวก็ไม่มีอะไรต้องเกี่ยวข้องกัน แต่พอเอาเข้าจริงพี่ก็ต้องเป็นคนกลืนน้ำลายตัวเอง พี่ไม่ได้คิดกับบิวแค่แม่อุ้มบุญ แต่พี่คิดกับบิวมากกว่านั้น""พี่ธาวินรักเขาเหรอคะ""ใช่ พี่รักบิว พี่พยายามที่จะไม่รักใครอีกแล้วในชีวิตนี้ แต่พี่ก็ไม่สามารถห้ามใจไม่ให้รัก
แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย 28 ไม่มีวันปล่อยเธอ
คอนโดธาวิน ตอนเย็นเมื่อธาวินขับรถเข้ามาจอดยังที่จอดรถประจำแล้วไม่เห็นรถของบิวที่เคยจอดอยู่ข้างรถเขา เขาก็โทรหาเธอทันทีตู๊ด~~~เขากดโทรออกหาเธอหลายครั้งติดต่อกัน แต่เธอก็ไม่รับสาย เขาจึงรู้สึกแปลกใจ เพราะปกติเธอจะรับโทรศัพท์เร็ว ไม่เคยต้องให้เขาโทรซ้ำหลายครั้งแบบนี้ เมื่อเป็นอย่างนั้นเขาก็นึกเป็นห่วงเธอขึ้นมาทันที ก่อนที่เขาจะรีบสาวเท้าเข้าไปในคอนโดด้วยความร้อนใจ ในขณะที่อยู่ในลิฟต์เขาก็กดโทรหาเธอซ้ำๆอยู่อย่างนั้น แต่เธอก็ไม่รับสาย นั่นมันจึงทำให้หัวใจของเขาร้อนรุ่มและรู้สึกไม่สบายใจขึ้นอย่างฉับพลันเมื่อเข้ามาในคอนโดก็เจอกับแนนที่นั่งอยู่บนโซฟา เมื่อเห็นอย่างนั้นธาวินก็เอ่ยถามทันที"บิวกลับมาหรือยัง""กลับมาแล้วค่ะ แต่ออกไปแล้ว""บิวไปไหน""เห็นบอกว่ากลับไปอยู่คอนโดของเขาค่ะ" เมื่อได้ยินอย่างนั้นหัวใจของธาวินก็เหมือนกับว่าหล่นฮวบลงไปอยู่ข้างล่างยังไงยังงั้นเมื่อเป็นเช่นนั้นเรียวขายาวก็ก้าวฉับๆไปเปิดประตูห้องนอนที่เขานอนร่วมกับเธอมาสี่เดือนแล้วธาวินเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วไม่เห็นเสื้อผ้าของเธอแม้แต่ชิ้นเดียว ใจแกร่งก็กระตุกสั่นไหวและรู้สึกใจหายเป็นอย่างมากร่างสูงก้าวถอยหลังมาทิ้งตัวนั
แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย 27 ย้ายออก
เมื่อธาวินลองนึกย้อนเหตุการณ์ไปเมื่อหนึ่งเดือนก่อน ซึ่งเขายังจำได้ ตอนนั้นเขากับบิวไปนอนที่บ้าน เขาก็พอจะลำดับเหตุการณ์ถูกว่าจังหวะที่เขาเข้าห้องน้ำแล้วแนนโทรเข้ามา และบิวก็รับสายที่เขาเห็นบิวเหม่อลอยก็น่าจะเป็นเรื่องที่แนนโทรเข้ามานี่แหละ"ตอนนั้นทำไมพี่ถึงไม่พูดกับแนนเลยล่ะคะ พอแนนบอกว่าอยากกลับมาเริ่มต้นใหม่กับพี่ธาวินอีกครั้ง พี่ก็วางสายไปเลย""ตอนนั้นแบตหมดน่ะ" เขาจำต้องพูดแก้ต่างออกไป"อ๋อค่ะ แนนก็คิดว่าพี่ธาวินจะโกรธแนนจนไม่อยากพูดกับแนนซะอีก""เปล่าหรอก""พี่ธาวินยังไม่มีแฟนใช่ไหมคะ""..." เขาชะงักกึกเมื่อจู่ๆเธอถามคำถามนั้นออกมา เขามีความรู้สึกว่ายากในการตอบมาก"ที่เงียบแบบนี้ยังไม่มีใช่ไหมคะ""อืม" ตอบแบบส่งๆไปก่อน"ถ้าอย่างนั้นเรากลับมาเป็นแฟนกันเหมือนเดิมนะคะพี่ธาวิน""..." ประโยคนั้นยิ่งทำให้เขาชะงักหนักยิ่งกว่าเดิม"ในเมื่อแนนยังไม่มีใคร และพี่ก็ยังไม่มีใคร งั้นเราก็กลับมาเป็นเหมือนเดินเถอะนะคะ แนนรับรองว่าพ่อกับแม่จะไม่บังคับให้แนนแต่งงานกับใครก็ไม่รู้อีกแล้วค่ะ""..." เขามองหน้าคนรักเก่าและได้แต่เงียบไม่พูดอะไร พลางในใจคิดไปถึงคนตัวเล็กที่ทำงานอยู่อีกชั้น"พี่ธาวินยัง
แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย 26 ฉันชื่อแนน
สี่เดือนต่อมาโรงอาหารของบริษัท"ทำไมหลายวันมานี้เธอถึงไม่ค่อยอยากกินข้าวเลยล่ะบิว เธอเป็นอะไรหรือเปล่า" ครีมเอ่ยถามบิวที่รวบช้อนส้อมเข้าหากันทั้งที่ข้าวในจานยังเหลืออยู่อีกมาก"ช่วงนี้ฉันเบื่อข้าวน่ะ จึงไม่ค่อยอยากกินเท่าไหร่" เธอตอบออกไปด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่าย แววตาอิดโรยอย่างเห็นได้ชัด"ทำไมถึงไม่ไปให้หมอตรวจล่ะบิว""ฉันก็กะว่าจะไปอยู่เหมือนกัน" จากนั้น ครีมก็ทานข้าวต่อจนเสร็จ ก่อนที่ทั้งสองจะพากันออกไปจากโรงอาหารแล้วไปยืนอยู่หน้าลิฟต์ แต่ทันใดนั้นก็มีหญิงสาวคนหนึ่งที่อยู่ในชุดเดรสสั้นเกาะอกสีสวย สวมแว่นตาดำสาวเท้าเดินเข้ามายืนรอลิฟต์ข้างๆบิวกับครีม พร้อมกับถอดแว่นตาดำออกบิวที่ยืนมองอยู่เมื่อเห็นหญิงสาวในชุดเดรสสั้นเกาะอกถอดแว่นตาดำออก ก็ถึงกับดวงตาเบิกกว้างเมื่อผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างเธอนั้นคือผู้หญิงที่ชื่อแนนแฟนเก่าของเขานั่นเอง ถึงเธอจะเคยเห็นในรูปถ่ายแค่ครั้งเดียว แต่เธอก็จำได้ว่าผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างเธอคือแฟนเก่าของเขาก่อนที่แนนจะหันมาทักทายแล้วถามบิวที่ยืนมองตัวเองอยู่"สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าคุณทั้งสองคนทำอยู่แผนกไหนเหรอคะ""ทำอยู่แผนกการเงินค่ะ" บิวตอบกลับไป"อ๋อค่ะ" ก่อนที่คร
แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย 25 พี่น้องท้องชน
ด้านธาวินเมื่อกลับมาถึงคอนโดแล้วไม่เห็นบิว เขาก็โทรหาเธอทันทีตู๊ด~เมื่อบิวกดรับสาย เรียวปากหนาก็ขยับถามทันที'เธออยู่ไหน''อยู่บ้านคุณแม่ค่ะ''เธอว่าอะไรนะ พูดอีกที' เขานึกแปลกใจที่ได้ยินเธอพูดออกมาแบบนั้นจึงถามย้ำกลับไป'บิวมาหาคุณแม่ค่ะ''แม่เธอ?''ใช่ค่ะ''แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน''บ้านของคุณ
แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย 24 ช่วยเช็ดให้หน่อย
"คุณเบรครถทำไมคะคุณธาวิน" เธอเอ่ยถามด้วยอาการตกใจแล้วมองไปยังด้านหน้าของรถ"หมาวิ่งตัดหน้ารถน่ะ""แล้วหมาเป็นยังไงบ้างคะ""มันวิ่งผ่านหน้ารถไปแล้ว""ไม่ได้ชนมันใช่ไหมคะ""ไม่หรอก ฉันเบรคทัน" ก่อนที่บิวจะหันกลับมามองหน้าเขา"อุ๊ย คุณธาวิน" เธออุทานพลางอมยิ้มขำ"มีอะไรเหรอ" คิ้วหนาขมวดเข้าหากันด้วยคว
แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย 23 ควรมีความรู้สึกยังไง
หลังจากที่เสร็จจากการร่วมรักแล้ว ทั้งคู่ก็ยังคงนอนอยู่บนเตียงด้วยความหอบเหนื่อยจากการที่ได้ปลดปล่อยความต้องการออกมาสามรอบติดต่อกัน"เธอหิวหรือยัง" ใบหน้าหล่อหันถามยังร่างบอบบางเปลือยเปล่าที่ถูกคลุมด้วยผ้านวมผืนหนา"เริ่มหิวแล้วค่ะ" ใบหน้าเรียวสวยหันไปตอบกลับเขาที่นอนอยู่ข้างๆ"จะโทรสั่งให้เขาเอาขึ้
แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย 22 อัดอั้น อยากชิม NC20+
หลังจากที่บิวอาบน้ำเสร็จก็ออกมาสวมใส่ชุดนอนแล้วขึ้นไปนอนบนเตียงที่เขานอนอยู่ เธอขยับเข้าไปชิดกับร่างสูงในท่านอนตะแคงหันหน้าไปทางเขา ก่อนจะยกศีรษะขึ้นแล้วหนุนแขนของเขา พลางแขนเรียวยกขึ้นสวมกอดเอวสอบพร้อมกับขาเรียวยกก่ายบนโคนขาแกร่ง และบังเอิญไปทับบนลำเอ็นของเขาที่เพิ่งจะสงบนิ่งไปได้ไม่นาน"เธอกำลังย
Maaari mong magustuhan
สุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์81.4K viewsเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.7K viewsสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา372.9K viewsรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat111.6K viewsพยัคฆ์ร้ายล่ามรัก
พัดลดา144 viewsสามีล้างหนี้
CORDIA/เดือนสิบ48 viewsภรรยาในอุดมคติ
ไอส์'ลิต903 viewsแค่เขาไม่เคยรัก
เฟยฮวา290 views
