เข้าสู่ระบบแชร์
3 มีหลานให้แม่
ปรับปรุงล่าสุด:
2025-12-30 20:33:11บ้านอมรา ตอนเย็น
รถหรูของธาวินเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าบ้านหลังใหญ่ในเนื้อที่สิบไร่ ก่อนที่ร่างสูงจะก้าวขาลงจากรถแล้วสาวเท้าเข้าไปข้างในก็เจอกับผู้เป็นแม่ที่นั่งคุยอยู่กับหญิงสาวคนหนึ่ง "แม่ครับ" เรียวปากหนาเรียกผู้เป็นแม่ พลางดวงตาคมชำเลืองไปมองยังเจ้าของใบหน้าเรียวใสที่นั่งก้มหน้าอยู่บนโซฟา "อ้าวธาวิน แม่ไม่คิดว่าวันนี้ลูกจะเข้ามา" "วันนี้งานไม่ยุ่งมากครับก็เลยมา เพราะผมกลัวว่าแม่จะเหงา" เขาละสายตาจากเจ้าของใบหน้าเรียวเล็กที่นั่งอยู่แล้วหันไปพูดกับคนเป็นแม่ พร้อมกับทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ ก่อนที่บิวจะเงยหน้าบอกกับอมรา โดยดวงตากลมสวยเหลือบไปมองยังเจ้าของใบหน้าหล่อนิดหนึ่งอย่างไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งเขาเองก็จ้องมองเธอมาเหมือนกัน "งั้นวันนี้บิวขอตัวกลับก่อนนะคะคุณป้า สวัสดีค่ะ" เธอยกมือไหว้พร้อมบอกลาหญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่ข้างคนตัวสูง จากนั้นเธอก็ลุกออกจากโซฟาแล้วออกจากบ้านไปขึ้นรถเก๋งคันหรูที่อมราซื้อให้ตอนเธอเรียนจบใหม่ๆ "ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครเหรอครับ" ธาวินเอ่ยถามทันทีเมื่อหญิงสาวขับรถออกไปแล้ว "บิวคือเด็กที่แม่เขาเอามาให้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเลี้ยง เพราะแม่เขาไม่สามารถเลี้ยงได้ วันนั้นแม่ไปทำบุญวันเกิดเลี้ยงอาหารเด็กที่นั่นพอดี ตอนนั้นบิวอายุแค่เดือนเดียวเอง แม่เห็นแล้วรู้สึกสงสาร แม่ก็เลยรับมาอุปการะเอง แม่ซื้อคอนโดให้บิวอยู่ตั้งแต่วันแรกที่แม่พาบิวออกมาจากบ้านเด็กกำพร้า แล้วแม่ก็จ้างพี่เลี้ยงสองคนให้ดูแลบิว เพราะถ้าจะให้แม่พามาเลี้ยงเองแม่ก็ไม่มีเวลา พอบิวจบมอหกแม่ก็เลิกจ้างพี่เลี้ยง เพราะแม่คิดว่าบิวสามารถไปไหนมาไหนเองได้แล้ว และดูแลตัวเองได้" "ทำไมแม่ถึงไม่เคยเล่าให้ผมฟังเลยล่ะ" "แม่คิดว่ามันไม่ใช่เรื่องจำเป็นที่ลูกจะต้องรู้" อมราเอ่ยพร้อมกับจ้องมองไปยังใบหน้าอันหล่อเหลาของลูกชาย ก่อนจะพูดต่อ "แต่หลังจากนี้ลูกจำเป็นจะต้องรู้ และต้องทำในสิ่งที่แม่ขอ" อมราพูดออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แววตาจริงจัง จนทำเอาธาวินถึงกับรู้สึกตงิดใจ ก่อนเรียวปากหยักสวยจะขยับถามออกไป "แม่อยากให้ผมทำอะไรครับ" "มีหลานให้แม่" "ห๊ะ! มีหลาน?" เขาอุทานถามออกไปด้วยความตกใจและงุนงงเหมือนถูกไม้หน้าสามตีแสกหน้าจนรู้สึกเหมือนสมองมึนเบลอ แม่จะให้เขามีลูกได้ยังไง ก็ในเมื่อเขายังไม่มีเมีย หรือแม่คิดอะไรอยู่ เขาคิดและนึกสงสัยอยู่ในใจ "แม่อยากมีหลาน" "จะให้ผมไปมีลูกกับใครล่ะแม่ ก็ในเมื่อผมยังไม่มีมะ..." "ถึงลูกจะไม่มีเมีย แต่ลูกก็สามารถมีหลานให้แม่ได้" "..." เขานิ่งพร้อมกับทวนคำที่แม่พูดและครุ่นคิด "ลูกพอจะเข้าใจในสิ่งที่แม่พูดไหม" "แม่จะให้ผมมีลูกโดยการหาผู้หญิงมาอุ้มบุญเหรอครับ" "หึ ฉลาดนี่ สมแล้วที่เป็นลูกแม่" "..." ริมฝีปากหนาได้รูปเม้มเข้าหากัน เพราะรู้สึกคิดหนักกับสิ่งที่แม่กำลังจะทำ "ในเมื่อลูกคิดว่าในชีวิตนี้ลูกจะไม่ขอมีแฟนอีกแล้ว ดังนั้นสิ่งเดียวที่แม่ทำได้ก็คือการให้ใครมาอุ้มบุญให้ พอเขาคลอดเสร็จ ลูกกับแม่อุ้มบุญก็ไม่ต้องมีอะไรที่จะต้องผูกมัดกัน" "..." "แม่เหงาน่ะ แม่อยากเห็นหลานมาวิ่งเล่นในบ้าน ก่อนที่แม่จะตะ..." ก่อนที่คนเป็นลูกจะสวมกอดร่างของผู้เป็นแม่พร้อมกับเอ่ยออกไป หมับ "แม่...อย่าพูดแบบนั้นครับ แม่ยังอยู่กับผมไปอีกนานเลย แม่ห้ามพูดเรื่องตายอีกนะครับ" "ลูกจะทำตามที่แม่ขอได้ไหม" "ได้ครับ" ใบหน้าหล่อรับคำ ก่อนจะผละออกจากร่างของแม่แล้วเอ่ยถามออกไป "แล้วแม่จะให้ใครมาอุ้มบุญให้ลูกของผมล่ะครับ" "บิวจะเป็นแม่อุ้มบุญให้ลูก" "บิว...ผู้หญิงคนเมื่อกี้เหรอครับ" "ใช่" "แม่คุยกับเขาแล้วเหรอครับ" "แม่คุยกับบิวแล้วเมื่อกี้ และบิวก็ตอบตกลงจะอุ้มบุญให้ลูก" "เขาไม่ปฏิเสธเลยเหรอ" "แม่รู้ว่าบิวรู้สึกลำบากใจและอยากปฏิเสธ แต่ด้วยความที่บิวเป็นคนกตัญญูรู้คุณ บิวจึงรับอุ้มบุญให้ลูก" "อ๋อครับ" พยักหน้าช้าๆอย่างเข้าใจ "อาทิตย์หน้าแม่จะให้บิวย้ายไปอยู่กับลูกที่คอนโด" "ห๊ะ! ทำไมต้องให้เขาไปอยู่กับผมด้วยล่ะแม่ เขาเป็นแค่แม่อุ้มบุญนะครับ ให้เขาอยู่บ้านตัวเองไปเถอะ เพราะการอุ้มบุญไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันหรอก" "จำเป็นสิ ถ้าไม่อยู่ด้วยกันแล้วบิวจะท้องได้ยังไง" "การทำเด็กหลอดแก้ว ผมว่าไม่จำเป็นต้องให้เขามาอยู่กับผมหรอกแม่ ต่างคนต่างอยู่เถอะ" "แม่บอกตอนไหนว่าจะทำเด็กหลอดแก้ว" "ถึงแม่ไม่พูดแต่ผมก็เข้าใจครับว่าการอุ้มบุญไม่ได้ผสมจริงกันสักหน่อย แค่เอาของผู้หญิงกับของผู้ชายมาผสมกันด้านนอกแล้วใส่กลับเข้าไปในตัวของผู้หญิง และรอดูว่าจะท้องหรือเปล่าแค่นั้นเอง" "แต่แม่ไม่ต้องการมีหลานที่เกิดจากการทำเด็กหลอดแก้ว เข้าใจไหมธาวิน" อมราเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง จนทำเอาธาวินชะงักไม่กล้าพูดต่อ "ครับ" เขารับคำด้วยความจำใจ "บิวยังไม่เคยมีแฟน" "..." 'ยังซิงอยู่สินะ' เขาเข้าใจดีว่าที่แม่บอกหมายถึงอะไร บอกเพื่อให้เขารู้ว่าเธอยังบริสุทธิ์อยู่นั่นเอง "อาทิตย์หน้าแม่จะให้บิวย้ายเข้าไปอยู่คอนโดกับลูกจนกว่าบิวจะท้อง" "ถ้าผมทำให้เขาท้องสำเร็จ เขาก็จะออกไปจากคอนโดผมใช่ไหม" "ใช่" "ก็ได้ครับ"
บทล่าสุด
แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย 7 รู้สึกยังไง NC18+
"ฉันขอถอดเสื้อผ้าเธอออกนะ" "ค่ะ" รับคำด้วยแววตามีความกังวล "กลัวไหม" "กลัวนิดหน่อย แต่บิวจะพยายามไม่กลัวค่ะ" "ครั้งแรกเธออาจจะกลัว แต่ครั้งต่อๆไปความกลัวก็จะหายไปเอง" "ค่ะ" สิ้นเสียงใสรับคำ มือหนาก็จัดการถอดเสื้อกับกางเกงของเธอออก เหลือไว้แต่เสื้อชั้นในกับกางเกงชั้นในเอาไว้ปกปิดส่วนสงวนของเธอ เพื่อไม่ให้เธอรู้สึกกระดากอายจนเกินไป ดวงตาคมมองสำรวจเรือนร่างสวยไร้ที่ติตั้งแต่สองเต้าอวบอิ่ม เอวบางคอดกิ่ว และเนินเนื้อนูนที่มีแพนตี้สีขาวเนื้อผ้าบางปกปิดอยู่อย่างหลงใหลไปชั่วขณะหนึ่ง ก่อนเรียวปากหนาจะขยับเอ่ย "ฉันจะทำให้เธอเสร็จข้างนอกก่อน" "ยังไงเหรอคะ" เธอเอ่ยถามพลางคิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน "เราจะทำกันโดยไม่ต้องถอดกางเกงใน" "ค่ะ" ว่าแล้ว ชายหนุ่มก็จัดการถอดเสื้อและกางเกงออกไป เหลือไว้แต่กางเกงชั้นในปิดแก่นกายใหญ่ที่ตุงกางเกงในแบรนด์ดังออกมา ซึ่งเห็นได้อย่างชัดเจนว่าขนาดของท่อนเอ็นที่ตุงออกมานั้นมันไม่ได้เล็กเลย บิวนอนมองคนตัวสูงที่กำลังถอดเสื้อผ้าออกตาแป๋วโดยไม่ได้นึกหวาดหวั่นแม้แต่น้อย เพราะการที่เธอได้พูดคุยกับเขาเมื่อครู่นั้น มันทำให้ความประหม่าที่เธอเคยมีต่อเขาลดลงไปไม่น้อยเ
แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย 6 ไม่อยากรักใครอีกแล้ว
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่บิวมาอยู่กับธาวิน ตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ ตื่นเช้ามาทั้งสองก็ต่างออกไปทำงานกัน ตอนเช้าก่อนที่ทั้งคู่จะออกไปทำงานก็ได้เห็นหน้ากันบ้าง บางวันก็ไม่ได้เห็นกันเลย เจอกันอีกทีก็ตอนเย็น มีบางวันที่เขากับเธอจะทานข้าวเย็นด้วยกันตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้นับคำได้ว่าทั้งสองพูดอะไรกันบ้าง เพราะทั้งคู่ไม่รู้สึกสนิทสนมกัน จึงไม่รู้ว่าจะคุยอะไรกันดี ส่วนมากจะคุยกันตอนที่กินข้าวนั่นแหละ บ่อยครั้งที่เขาจะเป็นฝ่ายชวนเธอกินข้าว และบางทีเธอก็เป็นฝ่ายชวนเขากินข้าวเช่นกัน'ฉันซื้อของกินมาแล้ว มากินด้วยกันสิ''ค่ะ''คุณธาวินคะ วันนี้บิวซื้อของกินมาด้วย มากินด้วยกันสิคะ''อืม''ปกติคุณจ้างคนมาทำความสะอาดคอนโดใช่ไหมคะ''อืม ฉันจ้างคนมาทำงานบ้านอาทิตย์ละสองครั้ง''ต่อไปนี้คุณไม่ต้องจ้างแล้วนะคะ บิวจะทำงานบ้านเองค่ะ''อืม'จนกระทั่งวันนี้บิวที่กลับมาจากทำงานเปิดประตูเข้ามาในคอนโดก็เจอกับร่างสูงที่นั่งอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก เมื่อเห็นอย่างนั้นหญิงสาวก็เดินไปยังห้องนอนของตัวเองอย่างเช่นตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาเจ้าของนัยน์ตาคมที่นั่งอยู่จ้องมองไปยังร่างสวยที่ก
แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย 5 ทำความคุ้นเคย
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาคอนโดบิว ตอนเย็นในขณะที่บิวกำลังจัดกระเป๋าเสื้อผ้าเพื่อเตรียมจะไปอยู่กับลูกชายของคุณป้าที่คอนโดของเขา อยู่ๆโทรศัพท์ของเธอก็มีเสียงเรียกเข้ามา มือเรียวหยิบขึ้นมาดูแล้วกดรับสายทันที'ค่ะคุณป้า''จัดกระเป๋าเสื้อผ้าเสร็จหรือยัง''เสร็จแล้วค่ะ''อืม งั้นแค่นี้นะบิว''ค่ะ' จากนั้น นิ้วเรียวก็กดวางสายแล้วรูดซิปกระเป๋า ก่อนจะลงชั้นล่างไปขึ้นรถหรู และขับมุ่งหน้าไปยังคอนโดของธาวินอีกด้านครืด~'ครับแม่''ลูกกลับมาถึงคอนโดหรือยัง''กลับมาแล้วครับ''บิวเข้าไปวันนี้ ลูกลงมารับบิวด้วย''ครับ'คอนโดธาวินบิวลงจากรถแล้วลากกระเป๋าเข้ามาในล็อบบี้ของคอนโดขนาดใหญ่และหรูหรา ร่างสูงที่นั่งรอเธออยู่ เมื่อเห็นว่าเจ้าของร่างบอบบางของแม่อุ้มบุญลากกระเป๋าเดินเข้ามา เขาก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วก้าวเข้ามาหาเธอ พร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง บิวที่เห็นก็รู้สึกประหม่าไม่น้อย"ตามฉันมา" ว่าจบ คนตัวสูงก็หมุนตัวสาวเท้าเดินไปยังลิฟต์ที่อยู่ไม่ไกล นิ้วชี้เรียวยาวของธาวินกดปุ่มลิฟต์ ทันใดนั้นประตูลิฟต์ก็เปิดออกทันที เรียวขายาวก้าวเข้าไปข้างใน ก่อนที่ร่างเล็กจะลากกระเป๋าก้าวตามชายหนุ่มเข้าลิฟ
แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย 4 เตรียมตัวเตรียมใจให้พร้อม
คอนโดบิวเมื่อบิวกลับมาถึงคอนโด เธอก็ทิ้งตัวนั่งบนโซฟาในห้องโถงแล้วนึกไปถึงเรื่องที่คุณป้าพูดกับเธอ'ป้ามีลูกชายอยู่คนเดียว ชื่อธาวิน ตอนนี้เขาอายุยี่สิบเก้าปีแล้ว''ค่ะ'ตั้งแต่คุณป้าอุปการะเธอมายี่สิบสี่ปี คุณป้าไม่ได้เล่าเรื่องส่วนตัวให้เธอฟังมากนัก คุณป้าบอกแค่ว่าสามีเสียชีวิตมาหลายปีแล้ว เธอก็เพิ่งรู้วันนี้แหละว่าคุณป้ามีลูกชายด้วย'ธาวินเคยมีแฟนอยู่คนนึง ซึ่งพวกเขาคบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัยโน่นแหละ ธาวินคบกับแฟนมาสี่ปี แล้วทีนี้อยู่ๆแฟนก็มาบอกว่าพ่อแม่บังคับให้แต่งงานกับคนที่พ่อแม่หาให้ เพราะฉะนั้นทั้งสองจึงต้องเลิกกัน ธาวินกับแฟนเลิกกันมาสี่ปีแล้วล่ะ''อ๋อค่ะ''หลังจากนั้นธาวินก็ไม่คิดจะมีใคร และไม่คิดจะรักใครอีกเลย เพราะเขากลัวว่าจะผิดหวังเหมือนเมื่อสี่ปีก่อนอีก ธาวินบอกกับป้าว่าเขาจะอยู่เป็นโสดไปตลอด''...''ป้าอยากมีหลานน่ะ แล้วทีนี้ป้าจึงคิดว่าอยากหาผู้หญิงมาอุ้มบุญ แต่พอคิดไปคิดมา ถ้าป้าจะให้คนอื่นที่ป้าไม่รู้จักมาอุ้มบุญให้หลานป้า ป้าก็ไม่ไว้ใจ''ดังนั้นป้าจึงคิดไตร่ตรองดีแล้วว่า บิวเหมาะสมที่จะมาเป็นแม่อุ้มบุญให้ลูกของธาวิน''...' เธอชะงักอึ้งจนพูดไม่ออก เมื่อได้ยินใน
แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย 3 มีหลานให้แม่
บ้านอมรา ตอนเย็นรถหรูของธาวินเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าบ้านหลังใหญ่ในเนื้อที่สิบไร่ ก่อนที่ร่างสูงจะก้าวขาลงจากรถแล้วสาวเท้าเข้าไปข้างในก็เจอกับผู้เป็นแม่ที่นั่งคุยอยู่กับหญิงสาวคนหนึ่ง"แม่ครับ" เรียวปากหนาเรียกผู้เป็นแม่ พลางดวงตาคมชำเลืองไปมองยังเจ้าของใบหน้าเรียวใสที่นั่งก้มหน้าอยู่บนโซฟา"อ้าวธาวิน แม่ไม่คิดว่าวันนี้ลูกจะเข้ามา""วันนี้งานไม่ยุ่งมากครับก็เลยมา เพราะผมกลัวว่าแม่จะเหงา" เขาละสายตาจากเจ้าของใบหน้าเรียวเล็กที่นั่งอยู่แล้วหันไปพูดกับคนเป็นแม่ พร้อมกับทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ ก่อนที่บิวจะเงยหน้าบอกกับอมรา โดยดวงตากลมสวยเหลือบไปมองยังเจ้าของใบหน้าหล่อนิดหนึ่งอย่างไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งเขาเองก็จ้องมองเธอมาเหมือนกัน"งั้นวันนี้บิวขอตัวกลับก่อนนะคะคุณป้า สวัสดีค่ะ" เธอยกมือไหว้พร้อมบอกลาหญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่ข้างคนตัวสูง จากนั้นเธอก็ลุกออกจากโซฟาแล้วออกจากบ้านไปขึ้นรถเก๋งคันหรูที่อมราซื้อให้ตอนเธอเรียนจบใหม่ๆ"ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครเหรอครับ" ธาวินเอ่ยถามทันทีเมื่อหญิงสาวขับรถออกไปแล้ว"บิวคือเด็กที่แม่เขาเอามาให้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเลี้ยง เพราะแม่เขาไม่สามารถเลี้ยงได้ วันนั้นแม่ไปทำ
แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย 2 ยินดีจะช่วยด้วยความเต็มใจ
บริษัท วันต่อมาเมื่อร่างสูงของธาวินก้าวขาออกจากลิฟต์มา เลขาสาววัยสี่สิบปีก็เอ่ยถามขึ้นด้วยท่าทีนอบน้อม"ไม่ทราบว่าผู้หญิงที่ดิฉันหามาให้เมื่อคืน เป็นยังไงบ้างคะ ถูกใจท่านประธานหรือเปล่า""ก็เหมือนกับคนก่อนๆที่คุณหามาให้นั่นแหละครับ" เรียวปากหยักสวยตอบออกไปด้วยสีหน้าราบเรียบคำว่าเหมือนกับคนก่อนๆที่เรียวปากหนาบอกออกมา อัจฉราพอจะรู้ได้ว่าเจ้านายของเธอไม่ประทับใจผู้หญิงที่เธอหามาให้"อ๋อค่ะ ครั้งต่อไปดิฉันจะพยายามหาให้เด็ดๆเลยค่ะ""ครับ" เขารับคำ ก่อนจะเปิดประตูเข้าห้องทำงานไปอัจฉราเป็นเลขาของธาวินมาสี่ปีแล้ว นอกจากเธอจะทำงานเป็นเลขาของเขาแล้ว เธอยังต้องคอยจัดหาและคัดสรรค์ผู้หญิงให้กับเจ้านายของเธออีกด้วย เธอจะหาผู้หญิงที่หน้าตาดี หุ่นดีมาให้เจ้านายได้ผ่อนคลายอัจฉราเข้าใจเจ้านายของเธอดี เพราะเธอรู้ว่าเจ้านายไม่มีแฟน ซึ่งมันเป็นเรื่องธรรมดาของหนุ่มโสดที่เวลามีความต้องการเรื่องนั้น มันจึงจำเป็นจะต้องหาผู้หญิงมาเป็นที่ระบายด้านบิวครืด~ในขณะที่บิวกำลังนั่งทำงานอยู่นั้น เสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะก็มีเสียงสั่นขึ้น ดวงตากลมโตเหลือบไปมองยังหน้าจอโทรศัพท์ที่มีแสงสว่างจ้า เมื่อเห็นว่าเป็น
บางทีคุณอาจจะชอบ
พันธะสัญญา วิวาห์ร้ายรัก
กวักทรัพย์เข้ากรุสมบัติ57.3K viewsหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ85.1K viewsรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว344.5K viewsราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน305.5K viewsคุณสามีได้โปรดอย่าใจร้าย
นปก.หลงกลิ่นไอดิน60 views❣️you are not my brother❣️ พี่ชาย
พีช มะกรูด522 viewsSpind Around บังเอิญร้ายให้รัก
Sherlina471 viewsโซ่รักกับดักหัวใจ
ปิ่นปภัส174 views
