LOGINคอนโดบิว
เมื่อบิวกลับมาถึงคอนโด เธอก็ทิ้งตัวนั่งบนโซฟาในห้องโถงแล้วนึกไปถึงเรื่องที่คุณป้าพูดกับเธอ 'ป้ามีลูกชายอยู่คนเดียว ชื่อธาวิน ตอนนี้เขาอายุยี่สิบเก้าปีแล้ว' 'ค่ะ' ตั้งแต่คุณป้าอุปการะเธอมายี่สิบสี่ปี คุณป้าไม่ได้เล่าเรื่องส่วนตัวให้เธอฟังมากนัก คุณป้าบอกแค่ว่าสามีเสียชีวิตมาหลายปีแล้ว เธอก็เพิ่งรู้วันนี้แหละว่าคุณป้ามีลูกชายด้วย 'ธาวินเคยมีแฟนอยู่คนนึง ซึ่งพวกเขาคบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัยโน่นแหละ ธาวินคบกับแฟนมาสี่ปี แล้วทีนี้อยู่ๆแฟนก็มาบอกว่าพ่อแม่บังคับให้แต่งงานกับคนที่พ่อแม่หาให้ เพราะฉะนั้นทั้งสองจึงต้องเลิกกัน ธาวินกับแฟนเลิกกันมาสี่ปีแล้วล่ะ' 'อ๋อค่ะ' 'หลังจากนั้นธาวินก็ไม่คิดจะมีใคร และไม่คิดจะรักใครอีกเลย เพราะเขากลัวว่าจะผิดหวังเหมือนเมื่อสี่ปีก่อนอีก ธาวินบอกกับป้าว่าเขาจะอยู่เป็นโสดไปตลอด' '...' 'ป้าอยากมีหลานน่ะ แล้วทีนี้ป้าจึงคิดว่าอยากหาผู้หญิงมาอุ้มบุญ แต่พอคิดไปคิดมา ถ้าป้าจะให้คนอื่นที่ป้าไม่รู้จักมาอุ้มบุญให้หลานป้า ป้าก็ไม่ไว้ใจ' 'ดังนั้นป้าจึงคิดไตร่ตรองดีแล้วว่า บิวเหมาะสมที่จะมาเป็นแม่อุ้มบุญให้ลูกของธาวิน' '...' เธอชะงักอึ้งจนพูดไม่ออก เมื่อได้ยินในสิ่งที่คุณป้าบอก 'บิว...พอจะช่วยป้าได้ไหม' 'เอ่อ...คือ' เธออ้ำอึ้งและมีสีหน้าลำบากใจ แต่ใจหนึ่งก็อยากจะช่วยคุณป้า เพราะคุณป้าเป็นผู้มีพระคุณกับเธอมาก 'ถ้าเป็นการลำบากใจ งั้นป้าก็จะไม่...' 'บิวจะอุ้มบุญให้คุณป้าค่ะ' เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและไม่ลังเล คุณป้าอุปการะเลี้ยงดูเธอมาตั้งยี่สิบสี่ปี เรื่องแค่นี้เธอจะทำให้ท่านไม่ได้เหรอ คุณป้าขอแค่นี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำกับสิ่งที่คุณป้าให้เธอมาตลอดยี่สิบสี่ปี บิวคิดในใจ 'ป้าขอบใจบิวมากนะที่ช่วยป้าและเห็นใจป้า' อมราลุกมานั่งข้างหญิงสาวแล้วสวมกอดเธอด้วยความดีใจ และบิวก็สวมกอดอมรากลับไปเช่นกัน 'ไม่เป็นไรค่ะคุณป้า เรื่องแค่นี้เล็กน้อยมาก คุณป้ามีบุญคุณกับบิวมาก ชาตินี้บิวก็ไม่รู้จะทดแทนยังไงหมด' ก่อนที่อมราจะผละออกจากหญิงสาวแล้วเอ่ยออกมา 'งั้นอาทิตย์หน้าป้าจะให้บิวย้ายไปอยู่กับธาวินที่คอนโดนะ' 'บิวต้องไปอยู่กับคุณธาวินด้วยเหรอคะคุณป้า' เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย พลางคิดในใจว่าการอุ้มบุญไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันไม่ใช่เหรอ ก็ในเมื่อทำเด็กหลอดแก้ว ไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันนี่ 'ป้าจะไม่ทำเด็กหลอดแก้วหรืออะไรทั้งนั้น' อมราพูดแล้วหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ 'หนูคงเข้าใจใช่ไหมว่าที่ป้าพูดหมายถึงอะไร' หญิงวัยกลางคนจ้องหน้าถามพร้อมรอยยิ้มอบอุ่นใจดี 'ค่ะ บิวเข้าใจ' เธอตอบออกไป พลางใจก็เต้นระทึกนึกหวั่นกลัว เมื่อคิดว่าอยู่ๆต้องไปนอนกับผู้ชายที่เธอไม่เคยได้เห็นหน้ามาก่อน 'ถ้าบิวท้อง บิวก็ย้ายออกมาจากคอนโดของธาวินแล้วกลับไปอยู่คอนโดของตัวเองได้เลย' '...' 'ไม่ใช่อะไรหรอกนะบิว ที่ป้าให้หนูย้ายออกมาเพราะป้าอยากให้หนูได้อยู่อย่างอิสระเหมือนกับที่หนูเคยอยู่มายี่สิบกว่าปี ป้ารู้ว่าหนูคงอึดอัดที่ต้องอยู่กับธาวิน ดังนั้นถ้าหนูท้องเมื่อไหร่ หนูก็ย้ายออกมาจากคอนโดของธาวินได้เลย' 'ได้ค่ะคุณป้า' 'งั้นหนูเตรียมตัวและเตรียมใจให้พร้อมนะ อีกหนึ่งอาทิตย์หนูจะต้องย้ายไปอยู่กับธาวิน' 'ค่ะคุณป้า'"ฉันขอถอดเสื้อผ้าเธอออกนะ" "ค่ะ" รับคำด้วยแววตามีความกังวล "กลัวไหม" "กลัวนิดหน่อย แต่บิวจะพยายามไม่กลัวค่ะ" "ครั้งแรกเธออาจจะกลัว แต่ครั้งต่อๆไปความกลัวก็จะหายไปเอง" "ค่ะ" สิ้นเสียงใสรับคำ มือหนาก็จัดการถอดเสื้อกับกางเกงของเธอออก เหลือไว้แต่เสื้อชั้นในกับกางเกงชั้นในเอาไว้ปกปิดส่วนสงวนของเธอ เพื่อไม่ให้เธอรู้สึกกระดากอายจนเกินไป ดวงตาคมมองสำรวจเรือนร่างสวยไร้ที่ติตั้งแต่สองเต้าอวบอิ่ม เอวบางคอดกิ่ว และเนินเนื้อนูนที่มีแพนตี้สีขาวเนื้อผ้าบางปกปิดอยู่อย่างหลงใหลไปชั่วขณะหนึ่ง ก่อนเรียวปากหนาจะขยับเอ่ย "ฉันจะทำให้เธอเสร็จข้างนอกก่อน" "ยังไงเหรอคะ" เธอเอ่ยถามพลางคิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน "เราจะทำกันโดยไม่ต้องถอดกางเกงใน" "ค่ะ" ว่าแล้ว ชายหนุ่มก็จัดการถอดเสื้อและกางเกงออกไป เหลือไว้แต่กางเกงชั้นในปิดแก่นกายใหญ่ที่ตุงกางเกงในแบรนด์ดังออกมา ซึ่งเห็นได้อย่างชัดเจนว่าขนาดของท่อนเอ็นที่ตุงออกมานั้นมันไม่ได้เล็กเลย บิวนอนมองคนตัวสูงที่กำลังถอดเสื้อผ้าออกตาแป๋วโดยไม่ได้นึกหวาดหวั่นแม้แต่น้อย เพราะการที่เธอได้พูดคุยกับเขาเมื่อครู่นั้น มันทำให้ความประหม่าที่เธอเคยมีต่อเขาลดลงไปไม่น้อยเ
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่บิวมาอยู่กับธาวิน ตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ ตื่นเช้ามาทั้งสองก็ต่างออกไปทำงานกัน ตอนเช้าก่อนที่ทั้งคู่จะออกไปทำงานก็ได้เห็นหน้ากันบ้าง บางวันก็ไม่ได้เห็นกันเลย เจอกันอีกทีก็ตอนเย็น มีบางวันที่เขากับเธอจะทานข้าวเย็นด้วยกันตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้นับคำได้ว่าทั้งสองพูดอะไรกันบ้าง เพราะทั้งคู่ไม่รู้สึกสนิทสนมกัน จึงไม่รู้ว่าจะคุยอะไรกันดี ส่วนมากจะคุยกันตอนที่กินข้าวนั่นแหละ บ่อยครั้งที่เขาจะเป็นฝ่ายชวนเธอกินข้าว และบางทีเธอก็เป็นฝ่ายชวนเขากินข้าวเช่นกัน'ฉันซื้อของกินมาแล้ว มากินด้วยกันสิ''ค่ะ''คุณธาวินคะ วันนี้บิวซื้อของกินมาด้วย มากินด้วยกันสิคะ''อืม''ปกติคุณจ้างคนมาทำความสะอาดคอนโดใช่ไหมคะ''อืม ฉันจ้างคนมาทำงานบ้านอาทิตย์ละสองครั้ง''ต่อไปนี้คุณไม่ต้องจ้างแล้วนะคะ บิวจะทำงานบ้านเองค่ะ''อืม'จนกระทั่งวันนี้บิวที่กลับมาจากทำงานเปิดประตูเข้ามาในคอนโดก็เจอกับร่างสูงที่นั่งอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก เมื่อเห็นอย่างนั้นหญิงสาวก็เดินไปยังห้องนอนของตัวเองอย่างเช่นตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาเจ้าของนัยน์ตาคมที่นั่งอยู่จ้องมองไปยังร่างสวยที่ก
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาคอนโดบิว ตอนเย็นในขณะที่บิวกำลังจัดกระเป๋าเสื้อผ้าเพื่อเตรียมจะไปอยู่กับลูกชายของคุณป้าที่คอนโดของเขา อยู่ๆโทรศัพท์ของเธอก็มีเสียงเรียกเข้ามา มือเรียวหยิบขึ้นมาดูแล้วกดรับสายทันที'ค่ะคุณป้า''จัดกระเป๋าเสื้อผ้าเสร็จหรือยัง''เสร็จแล้วค่ะ''อืม งั้นแค่นี้นะบิว''ค่ะ' จากนั้น นิ้วเรียวก็กดวางสายแล้วรูดซิปกระเป๋า ก่อนจะลงชั้นล่างไปขึ้นรถหรู และขับมุ่งหน้าไปยังคอนโดของธาวินอีกด้านครืด~'ครับแม่''ลูกกลับมาถึงคอนโดหรือยัง''กลับมาแล้วครับ''บิวเข้าไปวันนี้ ลูกลงมารับบิวด้วย''ครับ'คอนโดธาวินบิวลงจากรถแล้วลากกระเป๋าเข้ามาในล็อบบี้ของคอนโดขนาดใหญ่และหรูหรา ร่างสูงที่นั่งรอเธออยู่ เมื่อเห็นว่าเจ้าของร่างบอบบางของแม่อุ้มบุญลากกระเป๋าเดินเข้ามา เขาก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วก้าวเข้ามาหาเธอ พร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง บิวที่เห็นก็รู้สึกประหม่าไม่น้อย"ตามฉันมา" ว่าจบ คนตัวสูงก็หมุนตัวสาวเท้าเดินไปยังลิฟต์ที่อยู่ไม่ไกล นิ้วชี้เรียวยาวของธาวินกดปุ่มลิฟต์ ทันใดนั้นประตูลิฟต์ก็เปิดออกทันที เรียวขายาวก้าวเข้าไปข้างใน ก่อนที่ร่างเล็กจะลากกระเป๋าก้าวตามชายหนุ่มเข้าลิฟ
คอนโดบิวเมื่อบิวกลับมาถึงคอนโด เธอก็ทิ้งตัวนั่งบนโซฟาในห้องโถงแล้วนึกไปถึงเรื่องที่คุณป้าพูดกับเธอ'ป้ามีลูกชายอยู่คนเดียว ชื่อธาวิน ตอนนี้เขาอายุยี่สิบเก้าปีแล้ว''ค่ะ'ตั้งแต่คุณป้าอุปการะเธอมายี่สิบสี่ปี คุณป้าไม่ได้เล่าเรื่องส่วนตัวให้เธอฟังมากนัก คุณป้าบอกแค่ว่าสามีเสียชีวิตมาหลายปีแล้ว เธอก็เพิ่งรู้วันนี้แหละว่าคุณป้ามีลูกชายด้วย'ธาวินเคยมีแฟนอยู่คนนึง ซึ่งพวกเขาคบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัยโน่นแหละ ธาวินคบกับแฟนมาสี่ปี แล้วทีนี้อยู่ๆแฟนก็มาบอกว่าพ่อแม่บังคับให้แต่งงานกับคนที่พ่อแม่หาให้ เพราะฉะนั้นทั้งสองจึงต้องเลิกกัน ธาวินกับแฟนเลิกกันมาสี่ปีแล้วล่ะ''อ๋อค่ะ''หลังจากนั้นธาวินก็ไม่คิดจะมีใคร และไม่คิดจะรักใครอีกเลย เพราะเขากลัวว่าจะผิดหวังเหมือนเมื่อสี่ปีก่อนอีก ธาวินบอกกับป้าว่าเขาจะอยู่เป็นโสดไปตลอด''...''ป้าอยากมีหลานน่ะ แล้วทีนี้ป้าจึงคิดว่าอยากหาผู้หญิงมาอุ้มบุญ แต่พอคิดไปคิดมา ถ้าป้าจะให้คนอื่นที่ป้าไม่รู้จักมาอุ้มบุญให้หลานป้า ป้าก็ไม่ไว้ใจ''ดังนั้นป้าจึงคิดไตร่ตรองดีแล้วว่า บิวเหมาะสมที่จะมาเป็นแม่อุ้มบุญให้ลูกของธาวิน''...' เธอชะงักอึ้งจนพูดไม่ออก เมื่อได้ยินใน
บ้านอมรา ตอนเย็นรถหรูของธาวินเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าบ้านหลังใหญ่ในเนื้อที่สิบไร่ ก่อนที่ร่างสูงจะก้าวขาลงจากรถแล้วสาวเท้าเข้าไปข้างในก็เจอกับผู้เป็นแม่ที่นั่งคุยอยู่กับหญิงสาวคนหนึ่ง"แม่ครับ" เรียวปากหนาเรียกผู้เป็นแม่ พลางดวงตาคมชำเลืองไปมองยังเจ้าของใบหน้าเรียวใสที่นั่งก้มหน้าอยู่บนโซฟา"อ้าวธาวิน แม่ไม่คิดว่าวันนี้ลูกจะเข้ามา""วันนี้งานไม่ยุ่งมากครับก็เลยมา เพราะผมกลัวว่าแม่จะเหงา" เขาละสายตาจากเจ้าของใบหน้าเรียวเล็กที่นั่งอยู่แล้วหันไปพูดกับคนเป็นแม่ พร้อมกับทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ ก่อนที่บิวจะเงยหน้าบอกกับอมรา โดยดวงตากลมสวยเหลือบไปมองยังเจ้าของใบหน้าหล่อนิดหนึ่งอย่างไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งเขาเองก็จ้องมองเธอมาเหมือนกัน"งั้นวันนี้บิวขอตัวกลับก่อนนะคะคุณป้า สวัสดีค่ะ" เธอยกมือไหว้พร้อมบอกลาหญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่ข้างคนตัวสูง จากนั้นเธอก็ลุกออกจากโซฟาแล้วออกจากบ้านไปขึ้นรถเก๋งคันหรูที่อมราซื้อให้ตอนเธอเรียนจบใหม่ๆ"ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครเหรอครับ" ธาวินเอ่ยถามทันทีเมื่อหญิงสาวขับรถออกไปแล้ว"บิวคือเด็กที่แม่เขาเอามาให้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเลี้ยง เพราะแม่เขาไม่สามารถเลี้ยงได้ วันนั้นแม่ไปทำ
บริษัท วันต่อมาเมื่อร่างสูงของธาวินก้าวขาออกจากลิฟต์มา เลขาสาววัยสี่สิบปีก็เอ่ยถามขึ้นด้วยท่าทีนอบน้อม"ไม่ทราบว่าผู้หญิงที่ดิฉันหามาให้เมื่อคืน เป็นยังไงบ้างคะ ถูกใจท่านประธานหรือเปล่า""ก็เหมือนกับคนก่อนๆที่คุณหามาให้นั่นแหละครับ" เรียวปากหยักสวยตอบออกไปด้วยสีหน้าราบเรียบคำว่าเหมือนกับคนก่อนๆที่เรียวปากหนาบอกออกมา อัจฉราพอจะรู้ได้ว่าเจ้านายของเธอไม่ประทับใจผู้หญิงที่เธอหามาให้"อ๋อค่ะ ครั้งต่อไปดิฉันจะพยายามหาให้เด็ดๆเลยค่ะ""ครับ" เขารับคำ ก่อนจะเปิดประตูเข้าห้องทำงานไปอัจฉราเป็นเลขาของธาวินมาสี่ปีแล้ว นอกจากเธอจะทำงานเป็นเลขาของเขาแล้ว เธอยังต้องคอยจัดหาและคัดสรรค์ผู้หญิงให้กับเจ้านายของเธออีกด้วย เธอจะหาผู้หญิงที่หน้าตาดี หุ่นดีมาให้เจ้านายได้ผ่อนคลายอัจฉราเข้าใจเจ้านายของเธอดี เพราะเธอรู้ว่าเจ้านายไม่มีแฟน ซึ่งมันเป็นเรื่องธรรมดาของหนุ่มโสดที่เวลามีความต้องการเรื่องนั้น มันจึงจำเป็นจะต้องหาผู้หญิงมาเป็นที่ระบายด้านบิวครืด~ในขณะที่บิวกำลังนั่งทำงานอยู่นั้น เสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะก็มีเสียงสั่นขึ้น ดวงตากลมโตเหลือบไปมองยังหน้าจอโทรศัพท์ที่มีแสงสว่างจ้า เมื่อเห็นว่าเป็น







