แชร์

5 ทำความคุ้นเคย

ผู้เขียน: Duangkwan
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-30 20:34:32

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา

คอนโดบิว ตอนเย็น

ในขณะที่บิวกำลังจัดกระเป๋าเสื้อผ้าเพื่อเตรียมจะไปอยู่กับลูกชายของคุณป้าที่คอนโดของเขา อยู่ๆโทรศัพท์ของเธอก็มีเสียงเรียกเข้ามา มือเรียวหยิบขึ้นมาดูแล้วกดรับสายทันที

'ค่ะคุณป้า'

'จัดกระเป๋าเสื้อผ้าเสร็จหรือยัง'

'เสร็จแล้วค่ะ'

'อืม งั้นแค่นี้นะบิว'

'ค่ะ' จากนั้น นิ้วเรียวก็กดวางสายแล้วรูดซิปกระเป๋า ก่อนจะลงชั้นล่างไปขึ้นรถหรู และขับมุ่งหน้าไปยังคอนโดของธาวิน

อีกด้าน

ครืด~

'ครับแม่'

'ลูกกลับมาถึงคอนโดหรือยัง'

'กลับมาแล้วครับ'

'บิวเข้าไปวันนี้ ลูกลงมารับบิวด้วย'

'ครับ'

คอนโดธาวิน

บิวลงจากรถแล้วลากกระเป๋าเข้ามาในล็อบบี้ของคอนโดขนาดใหญ่และหรูหรา ร่างสูงที่นั่งรอเธออยู่ เมื่อเห็นว่าเจ้าของร่างบอบบางของแม่อุ้มบุญลากกระเป๋าเดินเข้ามา เขาก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วก้าวเข้ามาหาเธอ พร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง บิวที่เห็นก็รู้สึกประหม่าไม่น้อย

"ตามฉันมา" ว่าจบ คนตัวสูงก็หมุนตัวสาวเท้าเดินไปยังลิฟต์ที่อยู่ไม่ไกล นิ้วชี้เรียวยาวของธาวินกดปุ่มลิฟต์ ทันใดนั้นประตูลิฟต์ก็เปิดออกทันที เรียวขายาวก้าวเข้าไปข้างใน ก่อนที่ร่างเล็กจะลากกระเป๋าก้าวตามชายหนุ่มเข้าลิฟต์ไปด้วยเช่นกัน

เมื่อทั้งสองเข้ามาอยู่ในลิฟต์ ทุกอย่างก็ตกอยู่ในความเงียบงัน ธาวินสอดมือล้วงกระเป๋ากางเกง พลางดวงตาคมมองตรงไปข้างหน้าด้วยท่าทีไม่ได้ใส่ใจหญิงสาวที่ตอนนี้ลอบมองเขาอยู่เป็นระยะๆ พร้อมกับความรู้สึกประหม่าและเกร็งไม่น้อยเมื่อเห็นท่าทีของเขา จนกระทั่ง

ติ๊ง!

ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก เรียวขายาวของธาวินก็ก้าวออกจากลิฟต์ไป ก่อนที่หญิงสาวจะก้าวตามหลังร่างสูงไปเข้าห้องของเขาด้วยใจเต้นระส่ำผิดจังหวะจนควบคุมเอาไว้ไม่อยู่

"เธอมาทำหน้าที่เป็นแม่อุ้มบุญ ดังนั้นฉันกับเธอคงไม่จำเป็นต้องนอนห้องเดียวกันหรอกนะ" เขาเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าราบเรียบ

"ค่ะ"

"เวลาที่ฉันต้องการจะทำลูก ฉันจะเข้าไปหาเธอเอง"

"ค่ะ"

"เอากระเป๋าเข้าไปเก็บสิ" เสียงทุ้มนิ่งบอกยังคนตัวเล็กที่ตอนนี้ยืนตัวลีบอยู่ข้างเขา ก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินไปเปิดประตูห้องนอนอีกห้องที่ไม่เคยมีใครเข้ามานอน

"ค่ะ" รับคำเสร็จ เรียวขาสวยก็ก้าวตามคนตัวสูงเข้าไปในห้องนอนด้วยท่าทีประดักประเดิด ทำตัวไม่ถูกเมื่อต้องมาอยู่กับคนที่ตัวเองไม่รู้สึกสนิทด้วย และที่สำคัญเขามีสีหน้านิ่งขรึม ท่าทีของเขาดูแล้วน่าเกรงขามจนเธอกลัว ดูจากหน้าตาแล้วเขาน่าจะเป็นคนดุ

"เธออายุเท่าไหร่"

"ยี่สิบสี่ปีค่ะ" เธอหันมาตอบเขาด้วยท่าทีนอบน้อม ทว่าความประหม่านั้นไม่ได้ลดน้อยลงไปเลย

"ทำงานอะไร"

"ทำงานธนาคารค่ะ"

"ทำอยู่ฝ่ายไหน"

"การเงินค่ะ"

"อืม" จากนั้น ชายหนุ่มก็สาวเท้าออกจากห้องไป ก่อนที่บิวจะผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก เพราะพอเขาออกไปเธอก็หายใจทั่วท้องขึ้นมาในทันที

เวลาต่อมา

หลังจากที่บิวจัดเสื้อผ้าเข้าตู้เสร็จเรียบร้อยแล้ว จากนั้นเธอก็ออกจากห้องไปเพื่อที่จะลงไปหาอะไรกินข้างล่าง

เจ้าของใบหน้าหล่อที่เพิ่งกลับมาจากข้างนอกพร้อมหิ้วถุงของพะรุงพะรังเข้ามาด้วย เมื่อเห็นเธอเดินมาทางเขาจึงเอ่ยถาม เพราะเขาอยากทำความคุ้นเคยกับเธอก่อน ก่อนที่จะต้องทำเรื่องอย่างว่ากัน

"จะไปไหน"

"จะลงไปหาอะไรกินค่ะ"

"ไม่ต้องลงไป ฉันซื้อมาเผื่อเธอแล้ว"

"ขอบคุณนะคะ" จากนั้น ชายหนุ่มก็เอาของกินที่ซื้อมาไปไว้ในครัว ก่อนที่หญิงสาวจะตามเขาเข้าไปในครัว พร้อมกับเอ่ยถาม

"คุณธาวินจะกินเลยไหมคะ"

"อืม"

"งั้นเดี๋ยวบิวแกะใส่จานให้นะคะ"

"ฉันจะไปนั่งรอข้างนอก" บอกจบ ธาวินก็ออกจากห้องครัวไป ก่อนที่บิวจะจัดการแกะอาหารสามอย่างใส่จาน แล้วยกออกไปวางบนโต๊ะข้างนอก จากนั้นเธอก็ทำท่าจะเข้าห้องนอน ธาวินที่นั่งอยู่ในห้องโถงก็เหลือบมาเห็นพอดีจึงเอ่ยออกไป

"ไหนบอกจะกินข้าว แล้วจะเข้าห้องทำไม"

"คุณธาวินกินก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวบิวค่อยกินทีหลัง" เรียวปากบางหันมาตอบกลับเขา แล้วทำท่าจะก้าวเข้าห้อง แต่เธอต้องชะงักอีกครั้ง

"กินพร้อมกัน"

"คุณธาวินกินก่อนได้เลยค่ะ บิวกินหลังจากคุณกินเสร็จแล้วก็ได้"

"ทำไมต้องกินก่อนกินหลัง อยู่ด้วยกันก็ต้องกินพร้อมกันสิ"

"กินไม่พร้อมกันก็ไม่เป็นไรค่ะ"

"ฉันกับเธอไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แล้วต้องมาอยู่ด้วยกัน และต้องมานอนด้วยกันอีก เพราะฉะนั้นเราควรต้องสร้างความสนิทสนมกันให้มากขึ้น"

"งั้น...ก็ได้ค่ะ" เธอรับคำอย่างว่าง่าย และคิดในใจว่าที่เขาพูดก็ถูก เธอกับเขาไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ดังนั้นจึงควรต้องสร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันสิถึงจะถูก

เมื่อคิดได้อย่างนั้น ร่างเล็กก็เดินมาหย่อนสะโพกนั่งลงบนเก้าอี้ ก่อนที่ร่างสูงจะลุกจากโซฟาแล้วมาหย่อนตัวนั่งฝั่งตรงข้ามเธอ จากนั้นทั้งสองคนก็เริ่มรับประทานอาหารกันไป ถึงแม้ว่าต่างคนจะรู้สึกไม่คุ้นชิน แต่ทั้งสองก็ทานกันไปจนเสร็จ

เมื่อทั้งสองรับประทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว บิวก็จัดการเก็บจานเข้าไปไว้ในครัว จากนั้นก็เข้าห้องนอนของตัวเองไป

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย   7 รู้สึกยังไง NC18+

    "ฉันขอถอดเสื้อผ้าเธอออกนะ" "ค่ะ" รับคำด้วยแววตามีความกังวล "กลัวไหม" "กลัวนิดหน่อย แต่บิวจะพยายามไม่กลัวค่ะ" "ครั้งแรกเธออาจจะกลัว แต่ครั้งต่อๆไปความกลัวก็จะหายไปเอง" "ค่ะ" สิ้นเสียงใสรับคำ มือหนาก็จัดการถอดเสื้อกับกางเกงของเธอออก เหลือไว้แต่เสื้อชั้นในกับกางเกงชั้นในเอาไว้ปกปิดส่วนสงวนของเธอ เพื่อไม่ให้เธอรู้สึกกระดากอายจนเกินไป ดวงตาคมมองสำรวจเรือนร่างสวยไร้ที่ติตั้งแต่สองเต้าอวบอิ่ม เอวบางคอดกิ่ว และเนินเนื้อนูนที่มีแพนตี้สีขาวเนื้อผ้าบางปกปิดอยู่อย่างหลงใหลไปชั่วขณะหนึ่ง ก่อนเรียวปากหนาจะขยับเอ่ย "ฉันจะทำให้เธอเสร็จข้างนอกก่อน" "ยังไงเหรอคะ" เธอเอ่ยถามพลางคิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน "เราจะทำกันโดยไม่ต้องถอดกางเกงใน" "ค่ะ" ว่าแล้ว ชายหนุ่มก็จัดการถอดเสื้อและกางเกงออกไป เหลือไว้แต่กางเกงชั้นในปิดแก่นกายใหญ่ที่ตุงกางเกงในแบรนด์ดังออกมา ซึ่งเห็นได้อย่างชัดเจนว่าขนาดของท่อนเอ็นที่ตุงออกมานั้นมันไม่ได้เล็กเลย บิวนอนมองคนตัวสูงที่กำลังถอดเสื้อผ้าออกตาแป๋วโดยไม่ได้นึกหวาดหวั่นแม้แต่น้อย เพราะการที่เธอได้พูดคุยกับเขาเมื่อครู่นั้น มันทำให้ความประหม่าที่เธอเคยมีต่อเขาลดลงไปไม่น้อยเ

  • แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย   6 ไม่อยากรักใครอีกแล้ว

    หนึ่งอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่บิวมาอยู่กับธาวิน ตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ ตื่นเช้ามาทั้งสองก็ต่างออกไปทำงานกัน ตอนเช้าก่อนที่ทั้งคู่จะออกไปทำงานก็ได้เห็นหน้ากันบ้าง บางวันก็ไม่ได้เห็นกันเลย เจอกันอีกทีก็ตอนเย็น มีบางวันที่เขากับเธอจะทานข้าวเย็นด้วยกันตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้นับคำได้ว่าทั้งสองพูดอะไรกันบ้าง เพราะทั้งคู่ไม่รู้สึกสนิทสนมกัน จึงไม่รู้ว่าจะคุยอะไรกันดี ส่วนมากจะคุยกันตอนที่กินข้าวนั่นแหละ บ่อยครั้งที่เขาจะเป็นฝ่ายชวนเธอกินข้าว และบางทีเธอก็เป็นฝ่ายชวนเขากินข้าวเช่นกัน'ฉันซื้อของกินมาแล้ว มากินด้วยกันสิ''ค่ะ''คุณธาวินคะ วันนี้บิวซื้อของกินมาด้วย มากินด้วยกันสิคะ''อืม''ปกติคุณจ้างคนมาทำความสะอาดคอนโดใช่ไหมคะ''อืม ฉันจ้างคนมาทำงานบ้านอาทิตย์ละสองครั้ง''ต่อไปนี้คุณไม่ต้องจ้างแล้วนะคะ บิวจะทำงานบ้านเองค่ะ''อืม'จนกระทั่งวันนี้บิวที่กลับมาจากทำงานเปิดประตูเข้ามาในคอนโดก็เจอกับร่างสูงที่นั่งอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก เมื่อเห็นอย่างนั้นหญิงสาวก็เดินไปยังห้องนอนของตัวเองอย่างเช่นตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาเจ้าของนัยน์ตาคมที่นั่งอยู่จ้องมองไปยังร่างสวยที่ก

  • แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย   5 ทำความคุ้นเคย

    หนึ่งอาทิตย์ต่อมาคอนโดบิว ตอนเย็นในขณะที่บิวกำลังจัดกระเป๋าเสื้อผ้าเพื่อเตรียมจะไปอยู่กับลูกชายของคุณป้าที่คอนโดของเขา อยู่ๆโทรศัพท์ของเธอก็มีเสียงเรียกเข้ามา มือเรียวหยิบขึ้นมาดูแล้วกดรับสายทันที'ค่ะคุณป้า''จัดกระเป๋าเสื้อผ้าเสร็จหรือยัง''เสร็จแล้วค่ะ''อืม งั้นแค่นี้นะบิว''ค่ะ' จากนั้น นิ้วเรียวก็กดวางสายแล้วรูดซิปกระเป๋า ก่อนจะลงชั้นล่างไปขึ้นรถหรู และขับมุ่งหน้าไปยังคอนโดของธาวินอีกด้านครืด~'ครับแม่''ลูกกลับมาถึงคอนโดหรือยัง''กลับมาแล้วครับ''บิวเข้าไปวันนี้ ลูกลงมารับบิวด้วย''ครับ'คอนโดธาวินบิวลงจากรถแล้วลากกระเป๋าเข้ามาในล็อบบี้ของคอนโดขนาดใหญ่และหรูหรา ร่างสูงที่นั่งรอเธออยู่ เมื่อเห็นว่าเจ้าของร่างบอบบางของแม่อุ้มบุญลากกระเป๋าเดินเข้ามา เขาก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วก้าวเข้ามาหาเธอ พร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง บิวที่เห็นก็รู้สึกประหม่าไม่น้อย"ตามฉันมา" ว่าจบ คนตัวสูงก็หมุนตัวสาวเท้าเดินไปยังลิฟต์ที่อยู่ไม่ไกล นิ้วชี้เรียวยาวของธาวินกดปุ่มลิฟต์ ทันใดนั้นประตูลิฟต์ก็เปิดออกทันที เรียวขายาวก้าวเข้าไปข้างใน ก่อนที่ร่างเล็กจะลากกระเป๋าก้าวตามชายหนุ่มเข้าลิฟ

  • แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย   4 เตรียมตัวเตรียมใจให้พร้อม

    คอนโดบิวเมื่อบิวกลับมาถึงคอนโด เธอก็ทิ้งตัวนั่งบนโซฟาในห้องโถงแล้วนึกไปถึงเรื่องที่คุณป้าพูดกับเธอ'ป้ามีลูกชายอยู่คนเดียว ชื่อธาวิน ตอนนี้เขาอายุยี่สิบเก้าปีแล้ว''ค่ะ'ตั้งแต่คุณป้าอุปการะเธอมายี่สิบสี่ปี คุณป้าไม่ได้เล่าเรื่องส่วนตัวให้เธอฟังมากนัก คุณป้าบอกแค่ว่าสามีเสียชีวิตมาหลายปีแล้ว เธอก็เพิ่งรู้วันนี้แหละว่าคุณป้ามีลูกชายด้วย'ธาวินเคยมีแฟนอยู่คนนึง ซึ่งพวกเขาคบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัยโน่นแหละ ธาวินคบกับแฟนมาสี่ปี แล้วทีนี้อยู่ๆแฟนก็มาบอกว่าพ่อแม่บังคับให้แต่งงานกับคนที่พ่อแม่หาให้ เพราะฉะนั้นทั้งสองจึงต้องเลิกกัน ธาวินกับแฟนเลิกกันมาสี่ปีแล้วล่ะ''อ๋อค่ะ''หลังจากนั้นธาวินก็ไม่คิดจะมีใคร และไม่คิดจะรักใครอีกเลย เพราะเขากลัวว่าจะผิดหวังเหมือนเมื่อสี่ปีก่อนอีก ธาวินบอกกับป้าว่าเขาจะอยู่เป็นโสดไปตลอด''...''ป้าอยากมีหลานน่ะ แล้วทีนี้ป้าจึงคิดว่าอยากหาผู้หญิงมาอุ้มบุญ แต่พอคิดไปคิดมา ถ้าป้าจะให้คนอื่นที่ป้าไม่รู้จักมาอุ้มบุญให้หลานป้า ป้าก็ไม่ไว้ใจ''ดังนั้นป้าจึงคิดไตร่ตรองดีแล้วว่า บิวเหมาะสมที่จะมาเป็นแม่อุ้มบุญให้ลูกของธาวิน''...' เธอชะงักอึ้งจนพูดไม่ออก เมื่อได้ยินใน

  • แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย   3 มีหลานให้แม่

    บ้านอมรา ตอนเย็นรถหรูของธาวินเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าบ้านหลังใหญ่ในเนื้อที่สิบไร่ ก่อนที่ร่างสูงจะก้าวขาลงจากรถแล้วสาวเท้าเข้าไปข้างในก็เจอกับผู้เป็นแม่ที่นั่งคุยอยู่กับหญิงสาวคนหนึ่ง"แม่ครับ" เรียวปากหนาเรียกผู้เป็นแม่ พลางดวงตาคมชำเลืองไปมองยังเจ้าของใบหน้าเรียวใสที่นั่งก้มหน้าอยู่บนโซฟา"อ้าวธาวิน แม่ไม่คิดว่าวันนี้ลูกจะเข้ามา""วันนี้งานไม่ยุ่งมากครับก็เลยมา เพราะผมกลัวว่าแม่จะเหงา" เขาละสายตาจากเจ้าของใบหน้าเรียวเล็กที่นั่งอยู่แล้วหันไปพูดกับคนเป็นแม่ พร้อมกับทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ ก่อนที่บิวจะเงยหน้าบอกกับอมรา โดยดวงตากลมสวยเหลือบไปมองยังเจ้าของใบหน้าหล่อนิดหนึ่งอย่างไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งเขาเองก็จ้องมองเธอมาเหมือนกัน"งั้นวันนี้บิวขอตัวกลับก่อนนะคะคุณป้า สวัสดีค่ะ" เธอยกมือไหว้พร้อมบอกลาหญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่ข้างคนตัวสูง จากนั้นเธอก็ลุกออกจากโซฟาแล้วออกจากบ้านไปขึ้นรถเก๋งคันหรูที่อมราซื้อให้ตอนเธอเรียนจบใหม่ๆ"ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครเหรอครับ" ธาวินเอ่ยถามทันทีเมื่อหญิงสาวขับรถออกไปแล้ว"บิวคือเด็กที่แม่เขาเอามาให้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเลี้ยง เพราะแม่เขาไม่สามารถเลี้ยงได้ วันนั้นแม่ไปทำ

  • แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย   2 ยินดีจะช่วยด้วยความเต็มใจ

    บริษัท วันต่อมาเมื่อร่างสูงของธาวินก้าวขาออกจากลิฟต์มา เลขาสาววัยสี่สิบปีก็เอ่ยถามขึ้นด้วยท่าทีนอบน้อม"ไม่ทราบว่าผู้หญิงที่ดิฉันหามาให้เมื่อคืน เป็นยังไงบ้างคะ ถูกใจท่านประธานหรือเปล่า""ก็เหมือนกับคนก่อนๆที่คุณหามาให้นั่นแหละครับ" เรียวปากหยักสวยตอบออกไปด้วยสีหน้าราบเรียบคำว่าเหมือนกับคนก่อนๆที่เรียวปากหนาบอกออกมา อัจฉราพอจะรู้ได้ว่าเจ้านายของเธอไม่ประทับใจผู้หญิงที่เธอหามาให้"อ๋อค่ะ ครั้งต่อไปดิฉันจะพยายามหาให้เด็ดๆเลยค่ะ""ครับ" เขารับคำ ก่อนจะเปิดประตูเข้าห้องทำงานไปอัจฉราเป็นเลขาของธาวินมาสี่ปีแล้ว นอกจากเธอจะทำงานเป็นเลขาของเขาแล้ว เธอยังต้องคอยจัดหาและคัดสรรค์ผู้หญิงให้กับเจ้านายของเธออีกด้วย เธอจะหาผู้หญิงที่หน้าตาดี หุ่นดีมาให้เจ้านายได้ผ่อนคลายอัจฉราเข้าใจเจ้านายของเธอดี เพราะเธอรู้ว่าเจ้านายไม่มีแฟน ซึ่งมันเป็นเรื่องธรรมดาของหนุ่มโสดที่เวลามีความต้องการเรื่องนั้น มันจึงจำเป็นจะต้องหาผู้หญิงมาเป็นที่ระบายด้านบิวครืด~ในขณะที่บิวกำลังนั่งทำงานอยู่นั้น เสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะก็มีเสียงสั่นขึ้น ดวงตากลมโตเหลือบไปมองยังหน้าจอโทรศัพท์ที่มีแสงสว่างจ้า เมื่อเห็นว่าเป็น

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status