บทที่ 5

“หวานอยากใส่ให้ฉันไหม” เขาถามเสียงกระเส่า เสียงนั้นทำให้เธอรู้ดีว่าเขาอยากให้เธอทำ เธอพยักหน้าพร้อมทั้งก้าวลงไปนั่งตรงข้างล่างโซฟา เขาฉีกถุงยางอนามัยวางไว้บนปลายของมัน มือน้อยแต่นุ่มของเธอ รูดถุงยางขนาดไม่ธรรมดาลงไปจนสุดโคน

            เสียงของเขาครางในลำคอด้วยความเสียว แค่มือของเธอก็ทำเขาแทบแตกกระจาย

            “ขึ้นมาเร็ว” เขาเร่งจังหวะ พริณตาเองก็อยากจนเปียกชื้นไปหมดแล้ว รีบลุกขึ้นคร่อมเขา จับตัวตนของเขาจ่อกับตัวตนของเธอ หญิงสาวกดสะโพกเข้าหาเขาหลายต่อหลายครั้งจนพวกเขาขึ้นสวรรค์ เสียงร้องครางของเขาและเธอดังประสานกัน

            “เธอโคตรแน่นหวาน” เสียงของพฤกษ์ดังข้างหูของเธอ พริณตารับรู้คำชมของเขาโดยการตอดรัดเขามากขึ้น พฤกษ์ถึงกับร้องครางออกมาด้วยความสุขสมที่แตกออกมาเพียงแค่เธอขย่มไม่กี่ครั้ง นี่เขากลายเป็นพวกอ่อนหัดไปแล้วเหรอ

            “หวานพอก่อนหวาน อ๊า พอก่อน เดี๋ยวถุงแตก” เขาต้องรีบห้ามเธอเพราะตอนนี้เหมือนพริณตายังไม่ถึงทางออกแห่งฝัน

            “หมอ..หวาน..หวาน” เด็กน้อยของเขาหน้าตาเหยเกเหมือนเด็กน้อยโดนขัดใจ คงไม่ใช่แค่เขาที่ติดใจในรสสวาทนี้ แม่สาวน้อยวัยแรกแย้มของเขาก็คงติดใจไม่ต่างกัน

            “เดี๋ยวฉันทำให้นะ ขอเปลี่ยนถุงยางก่อน” เขาพูดอ่อนโยนพร้อมทั้งยกตัวเธอขึ้น และรีบเปลี่ยนถุงยางอนามัยอันใหม่แล้วรีบต่อทันทีไม่ให้เธอเสียอารมณ์ พริณตายังคงร่อนและขย่มใส่เขารุนแรงยิ่งกว่าเดิมเพราะความเสียวซ่านที่พฤกษ์มอบให้

            กว่าบทรักรอบเช้าจะจบลงก็ทำเอาคนทั้งสองหมดแรงเพราะความเหนื่อยจนแล้วจนรอดทั้งเขาและเธอก็ยังไม่ได้มีโอกาสได้คุยกันเรื่องของเขาและเธอ

แสงแดดยามเย็นส่องเข้ามาในห้องรับแขกทำให้ทั้งสองคนที่หลับใหลตื่นขึ้นมาอีกครั้ง พริณตากวาดตามองหาเสื้อผ้าของเธอที่เขาซื้อมาให้แต่เธอยังไม่มีโอกาสได้ใส่เพราะกิจกรรมเร่าร้อนที่ทำก่อนหน้านี้ไม่จำเป็นต้องใส่เสื้อผ้า

            “หมอหิวไหมคะ” เสียงพริณตาถามขึ้นในขณะที่หน้าเธอยังซบอยู่บนอกเขา ท่อนล่างเขายังคงเปลือยเปล่า มังกรน้อยตอนนี้หลับใหลไม่ได้สติ ไม่น่าเชื่อว่าเวลาตื่นขึ้นมามังกรน้อยจะกลายเป็นมังกรยักษ์น่ากลัวได้ขนาดนั้น

            พริณตาใช้มือน้อยของตัวเองกอบกุมและบีบเล่น

“นิ่มจังเหมือนหนอนเลย” คนตัวโตครางในลำคอ มันใช่ของที่มาบีบเล่นไหมเนี่ย

“อย่า เดี๋ยวมันฉกไม่รู้ด้วย” พฤกษ์แซวเมื่อเห็นเธอกล้าบีบเล่น

“มันนิ่มดีจัง ไม่คิดว่าจะแข็งและใหญ่ขึ้นได้” พริณตาพูดพร้อมทั้งนวดไปมาอย่างสบายมือ แต่เพียงแค่แป๊บเดียวหนอนนิ่มก็กลายร่างเป็นมังกรยักษ์ขึ้นมาอีก

“เอามือออกก่อนเลยฉันไม่อยากเป็นพวกบ้ากาม ดูสิวันนี้ยังไม่ได้ทำอะไรนอกจากเอากันทั้งคืนทั้งวัน” พฤกษ์พูดพร้อมทั้งดึงมือสาวน้อยของเขาออกจากหนอนน้อยที่กำลังจะกลายร่างเป็นมังกรยักษ์ เขาต้องคุยกับเธอให้เป็นเรื่องเป็นราวก่อนนอกจากชื่อเธอเขายังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอเลย

“หวาน”

“คะ” พริณตาละมือจากหนอนน้อยแล้ววางมือกับหน้าอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขาแทน แน่นไปทุกส่วนของร่างกาย นี่เขาคงออกกำลังกายอย่างหนักถึงมีรูปร่างดีแบบนี้

“อย่าเพิ่ง คุยกันก่อน” พฤกษ์ต้องจับมือเธอไว้ เพราะถ้าปล่อยเธอคงลูบไล้ตัวเขาไม่หยุด

“หวานขอโทษค่ะ” พริณตารู้สึกหน้าร้อนเพราะความอายและรู้สึกผิดจนทำให้เขารำคาญ

“ฉันไม่ได้ว่าอะไร ไม่ต้องขอโทษ ฉันก็ชอบเวลามีอะไรกับเธอ แต่ตอนนี้อยากคุยเรื่องเธอก่อน นอกจากชื่อฉันยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอเลย” พฤกษ์บอกออกไปเพราะเห็นสีหน้าสาวน้อยแล้วถ้าไม่อธิบายคงคิดไปไกล