บทที่ 4

“อิ่มแล้วค่ะ” พริณตากระชับเสื้อคลุมแล้วนั่งลงตรงพื้นพรมอย่างเจียมตัว

            “ทำไมกินเร็วจัง”

            “หวานกลัวคุณหมอรอค่ะ” เขาเพิ่งสังเกตว่าเธอเพิ่มคำว่าคุณ เข้ามาหน้าคำว่าหมอ

            “ฉันซื้อเสื้อผ้า กระเป๋าและโทรศัพท์มาให้เธอ ไม่รู้เธอชอบไหม ถ้าไม่ชอบค่อยไปซื้อใหม่นะ” พฤกษ์ยื่นโทรศัพท์พร้อมถุงกระดาษสี่ห้าถุง เสื้อผ้าชิ้นนอกชิ้นในน่าจะพอใส่สักสัปดาห์แล้วค่อยพาเธอไปซื้อใหม่ที่เชียงใหม่ก็แล้วกัน

            “ขอบคุณค่ะ”

            “เฮ้ย กราบทำไม” พฤกษ์ร้องเสียงหลงเมื่อเธอก้มลงกราบเท้าเขา

            “ก็คุณช่วยหนูแล้วยังซื้อของให้หนูอีก” พริณตาตอบด้วยแววตาใสซื่อ เขาเป็นผู้ใหญ่เป็นผู้ให้เธอเป็นผู้รับและยังอายุน้อยกว่าเขามากกราบเขาก็ไม่น่าผิดอะไร

            พฤกษ์ยังตกใจที่เธอกราบเขาไม่หยุด เธอมองเขาเป็นอะไรเนี่ยถึงกับต้องกราบ ทำให้เขารู้สึกผิดไปอีก เหมือนพวกเฒ่าหัวงูที่หลอกเด็กมากิน เขาไม่ได้แก่ขนาดนั้นน่ะ อายุเขากับเธอห่างกันแค่..แค่ สิบสี่ปีเอง เออ..ก็แค่นั้น แค่เขามีเซ็กซ์ครั้งแรกเธอเพิ่งจะอายุสี่ขวบ เอ๊ยมันใช่เรื่องเอามาเปรียบเทียบไหม

            “เอาเสื้อผ้านี่ไปเปลี่ยน เอาบัตรประชาชนมาเดี๋ยวฉันจัดการเรื่องเรียนให้” พริณตารีบยื่นบัตรประชาชนของเธอให้เขา จากนั้นก็รีบไปอาบน้ำแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าชุดใหม่ที่เขาซื้อให้ รอยยิ้มของเธอทำให้พฤกษ์ถูกใจเขากวักมือให้เธอเข้าไปหาเขา

            “ค่ะ” พริณตาไม่รู้ว่าเขากวักมือให้เธอไปหาทำไม เธอขยับเข้าไปใกล้เขาและเธอยังคงนั่งอยู่ตรงพื้นพรม

            “อื้อ” เขาจูบเธออย่างหวานละมุน อย่างไม่เคยได้รับมาก่อนเพราะเมื่อคืนจูบของเขาเป็นจูบที่ร้อนแรงไม่หวานละมุนแบบตอนนี้

            เขาดึงเธอขึ้นมาคร่อมอยู่บนตักเขา หน้าของเธออยู่สูงกว่าเขาเล็กน้อย ภายใต้เสื้อยืดตัวใหญ่ไม่มีสิ่งใดในนั้นเลย พริณตานึกโมโหตัวเองว่าเธอจะแต่งตัวในชุดที่พร้อมเสียตัวขนาดนี้ได้อย่างไร อย่างน้อยเธอก็ควรใส่กางเกงหรืออะไรที่มันดูไม่จงใจขนาดนี้

            “ฉันชอบที่เธอไม่ใส่อะไรแบบนี้” คำว่าไม่ใส่อะไรของเขา เธอรู้ว่าหมายถึงอะไร เพราะเขากำลังนวดคลึงบั้นท้ายของเธอและโยกขยับให้เบียดกับเป้าตุง ๆ ของเขา รอยยิ้มร้ายของเขาทำให้เธอขนลุกซู่ขึ้นมาทันทีเพราะบทรักร้อนแรงเมื่อคืนทำให้เธอขาสั่นจนยืนไม่ไหวมาแล้ว

            “เธอลองขึ้นดูไหม” แล้วตอนนี้เธอไม่ได้คร่อมอยู่บนตักเขาหรอกเหรอ เขาแค่พูดเพื่อให้เธอตื่นเต้นเท่านั้น พริณตาได้แต่พยักหน้า หน้าเธอร้อนไปหมดแล้ว

            “อยู่ข้างบนรับรองเธอจะติดใจ”

            “หมอ” เขารู้ว่าเธออายแต่เขาก็ยิ่งแกล้งเธอ เขาดึงกางเกงให้พ้นจากขา เธอยังคงนั่งอยู่บนตักเขา พริณตาอดกระแนะกระแหนเขาในใจไม่ได้ เขาเนี่ยเป็นพวกเก่งเรื่องการถอดผ้าทั้งของตัวเองและคนอื่น ๆ จริง

            “อ๊ะ” พริณตาคิดอะไรเรื่อยเปื่อยรู้ตัวอีกทีดอกไม้หวานเยิ้มก็ถูกลำเอ็นแข็งแกร่งของเขาถูไถไปมาอย่างเอาใจ เขาไม่ได้เสียบแทงเข้ามาอย่างเอาแต่ใจเพราะเขาอยากให้เธอนำมันใส่เข้าไปในร่องรักของเธอเอง เขาอยากให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติที่เสียวซ่านและกระหายอยากได้จากร่างกายเธอเอง

            เขากลั่นแกล้งถูไถส่วนของเขากับดอกไม้เธอไปมาหลายต่อหลายครั้งจนเธอรู้สึกเสียวซ่านอยากให้เขาเข้ามาในตัวเธอเสียทีแบบนี้มันทรมานมากเลย

            “หมอ” พริณตาร้องครางร่างกายร้อนรุ่มรู้สึกอึดอัดไปหมด เธออยากให้เขากดตัวตนที่มีเส้นเลือดปูดโปนเข้าไปในตัวเธอ อยากให้เขาทำกับเธอเหมือนเมื่อคืน

            “หือ อยากได้อะไรคนดี” เขากระซิบถามเสียงหวานฝ่ามือข้างหนึ่งบีบเคล้นหน้าอกและแก้มก้นของเธอ

            “หมอ อยากได้หมอ” พริณตาตอบเสียงกระเส่า พฤกษ์รู้ว่าตอนนี้เธอต้องการเขา เขาเองก็ต้องการเธอไม่ต่างกัน

            “ใส่ถุงก่อน” เขาบอกเธอเสียงกระเส่า พริณตาเองก็ตกใจว่าเธออยากจนลืมคิดถึงเรื่องป้องกันตัวเองไปเลย เขาหยิบถุงยางมาจากถุงของใช้ที่อยู่ข้าง ๆ ตัว นึกขอบคุณตัวเองที่ไม่ได้เอาถุงนี้ไปไว้ไกล เมื่อวานเขาจับเธอฉีดยาคุมกำเนิดไปแล้วแต่อีกหลายวันกว่าจะใช้ได้ วันนี้เขาเลยต้องใช้ถุงไปก่อน