ตอนที่ 3

“โอ้ว… อู้ว… ของเธอใหญ่น่าเลียเหลือเกิน”

สิ่งที่เห็นทำเอาเลือดกำเดาของลุงสันต์แทบสาด รีบหงายฝ่ามือตะล่อมล้วงหนอกเนินอูมอวบเหมือนหลังเต่า ช้อนพูงามไว้เต็มอุ้งมือ บีบเป็นจังหวะ ประมาณความอิ่มอูมของหล่อน

“ยะ… อย่า… ”

แรมจันทร์รู้ว่ากำลังจะโดนอะไร หล่อนพยายามส่ายก้นหนี หากผู้หญิงหรือจะสู้แรงผู้ชาย ลุงสันต์ได้จังหวะก็กดนิ้วกลางเสียดสีกลางร่องกลีบที่มีเพียงเป้ากางเกงในบางๆ ขวางกั้นเอาไว้

“อ๊าย… อูยยยยย”

แรมจันทร์สะดุ้ง ตกใจ ลุงสันต์กรีดนิ้วรัวๆ กลางร่องกลีบที่เห็นเป็นพูนูนลางๆ อยู่กลางเป้า ทำเอาหล่อนร้องคราง

“อูย… หยุดนะ… ไม่นะ… อย่าทำบ้าๆ นะ”

นานแล้วที่ไม่เคยโดนมือชายสัมผัสตรงนี้ เสียงของแรมจันทร์กระเส่าสั่น ลุงสันต์ได้ยินก็ยิ่งได้ใจ หงายฝ่ามือช้อนไชหนอกเนินสวาทอวบนูน ในท่าที่หล่อนก้มยิ่งทำให้ร่องกลีบคว่ำลงมาสัมผัสกับอุ้งมืออย่างจัง ลุงสันต์บีบเคล้นเบาๆ สลับกรีดนิ้วเสียดสีร่องเป็นจังหวะ ไม่นานก็มีน้ำหล่อลื่นอุ่นๆ หลั่งทะลักออกมาเปียกชุ่มเป้ากางเกงในบางๆ จนรู้สึกได้

“ว้าว… ไม่ทันไรน้ำเยิ้มแล้ว”

ดิ้นหนีแต่หมีเยิ้ม… อาการแบบนี้เรียกว่าเสี้ยน ลุงสันต์อุทานตื่นเต้น หัวเราะหึๆ กระตุกยิ้มย่ามใจ รีบสอดนิ้วรั้งเป้ากางเกงในของหล่อนมาไว้ตรงซอกขา เห็นกลีบสวาทแอ่นอ้าออกมาเป็นร่อง รอบๆ โอบล้อมไว้ด้วยเส้นไหมสีดำระยับ ไม่คิดว่าเส้นขนบริเวณของลับของแรมจันทร์จะดกดำ กลีบสวาทก็ยังอร่ามอะร้าไม่ดำคล้ำ ร่องอวบนูนเป็นพูงาม ยิ่งมองยิ่งอยากลงลิ้นเลียให้น้ำกระจาย

“พี่สันต์… ยะ… อย่า… ”

เสียงห้ามปรามของแรมจันทร์ไม่เป็นผล ลุงสันต์รีบสอดแขนรัดเอวของหล่อน กระชากบั้นท้ายจับร่างน้อยๆ มาคุกเข่าที่ขอบเตียง กระดกก้นออกมาหาแกที่ขยับมายืนอยู่ทางด้านหลัง รีบดันสะโพกโย้ไปข้างหน้า ก้มลงเงยหน้ากระแทกดุ้นลิ้น ปาดรัวเข้าใส่กลีบสวาทเสียงดังซ่วบ

แผล่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

ลุงสันต์เงยหน้าปาดลิ้น ลากเลียขึ้นๆ ลงๆ ตามแนวยาวของร่องสวาท ทำเอาแรมจันทร์ร้องครางฮื่อฮึก รู้สึกถึงความซ่านเสียวรุมล้อมเข้ามาที่ปากรู น้ำหล่อลื่นพรั่งพรู บั้นท้ายสั่นเกร็ง ยากที่จะควบคุมสะโพกไม่ให้ส่ายไหว ก็มันเสียว

“อื๊อ… อ๊า… อื๊อ… อ๊า… ”

แรมจันทร์ร้องครางตามจังหวะลิ้นของลุงยามหื่น ปาดเลียเป็นจังหวะยาวๆ เร่าร้อนดุดัน เรียกน้ำเสียวกระปริบซ่าน หลั่งไหลออกมาจากร่องกลีบขมิบตอด

         “โอ้ว… แม่เจ้าโว้ย”

         ลุงสันต์อุทานกับความอวบใหญ่ของพูสวาท อัดแน่นอยู่ระหว่างง่ามขา เลียได้สักพัก แรมจันทร์ก็ทำท่าว่าจะดิ้น ด้วยสติที่คืนกลับมา ทำให้ลุงยามจอมหื่นรีบรวบก้นหล่อน ล็อคเอาไว้ไม่ให้ดิ้น ด้วยแรงของเพศชายที่มีมากกว่า

“อยู่นิ่งๆ น้องแรมจ๋า… พี่รู้ว่าผัวเธอไปทำงานไต้หวันนานแล้ว… รู้ว่าเธอเหงา เดี๋ยวพี่จะทำให้เธอสบายเนื้อสบายตัว… เชื่อพี่นะ”

ลุงสันต์ทำเสียงเข้ม หล่อนจำต้องหลับตา ใบหน้าบิดเบ้เหยเก อดทนให้ริมฝีปากของแกซุกไซ้สิ่งสงวนอย่างดิบเถื่อน

“อูย… หยุด… อย่าทำฉัน”

แรมจันทร์สะบัดก้นหนี แต่ยิ่งทำให้ลุงสันต์ชอบใจ เห็นตูดอวบขาวส่ายไปมา ยิ่งปลุกกระตุ้นอารมณ์กระสัน อยากงัดไอ้จ้อนออกมาเสียบให้มิดพวงเพศ

“อู้ว… รูฟิตแน่นดีจัง”

ลุงสันต์ครางชอบใจ ร่องสวาทของแรมจันทร์ฟิตมาก แกพอจะรู้ว่าที่เป็นเช่นนี้คงเป็นเพราะว่าตลอดระยะเวลาปีกว่าที่ผัวไม่อยู่ ร่องสวาทของแรมจันทร์คงไม่เคยได้ใช้งานอีกเลย ไม่เคยมีอวัยวะเพศชายใดสอดใส่เสียดสี ไม่แปลกถ้าจะกลับมาฟิตแน่นอีกครั้ง

“พอ… อูย… อย่าทำฉัน”

แรมจันทร์เสียว หล่อนเกลือกใบหน้ากับที่นอน เม้มริมฝีปากแน่น แอ่นก้นกระแทกศีรษะลุงสันต์ มุดเข้ามาจู่โจมดุดันไม่ปราณี

         “หยุดเถอะพี่สันต์ ฮื่อๆ… ฉันเสียว… ซี๊ดดด”

         เสียว กลัว ตื่นเต้นและรู้สึกอับอาย ระคนกันอยู่ในอารมณ์ของคนโดนจู่โจม น้ำเสียงของแรมจันทร์สั่นเครือเหมือนจะร้องไห้ แต่แล้วก็เปลี่ยนเป็นเสียงครวญครางออกมาด้วยความสับสนลืมตัว ตอนนี้สภาพของแรมจันทร์เหมือนคนที่พยายามวิ่งหนีความจริง กำลังต่อสู้กับอารมณ์มืดดำของตัวเอง ต่อสู้กับความต้องการทางเพศที่หล่อนโหยหิว และความซื่อสัตย์ต่อบุญเชิดผู้เป็นผัว กำลังตีกันนัวอยู่ในสำนึกของหล่อน

         “ไม่ต้องกลัวนะจ๊ะ… พี่จะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ ไม่มีใครรู้”

ลุงสันต์รีบปะเหลาะประโลม สอดมือใหญ่เข้าใต้เอวคอดราวรูปทรงของผลน้ำเต้า รั้งบั้นท้ายของแรมจันทร์ให้กระดกโด่งขึ้นมา หงายฝ่ามือลูบล้วงเข้ามาตะล่อมช้อนพูร่องแอ่นอ้า คว่ำลงมาประกบมือพอดี

ซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ